in cuius locū furrogatum eſt. vt ī. c. eccleſia. vt li.pen. iſte ergo pecunie ſuccedunt loco neceſſariorum. Secūdo prīcipaliter quero ī. §. ne alicuihic dr̄ ꝙ habens officium ī monaſterio pōt remoueri. q̄ro igit̉ hic ꝑ quē doc. h̓ vidēt̉ ſentir̄ ꝙꝑ abbatē ſolū facit. c. monachi. sͣ. eo. tꝫ Fe. conſilio. cclij. vbi querit de tali qōne abbas ⁊ cōuētꝰfecerūt ſtatutū vt iſti officiales ſeu priores n̄ poſſent remoueri niſi ꝑ abbatem ⁊ cōuentū cui ſtatuto nō auctorizauit ep̄s. querit̉ nunꝗd abbasſucceſſor teneatur ad obſeruantiā iſtius ſtatuti⁊ cōcludit ibi ꝙ n̄. qꝛ n̄ potuerīt abbas ⁊ ꝯuētusſtatue̓ ī p̄iudiciū ſucceſſorꝭ ar. xvij. q. iiij. c. ī vēditōibꝰ ⁊. xij. q. ij. c. abbatibꝰ. fac̄ qꝛ par ī parē nōhꝫ īperiū. vt ī. c. īnotuit. d̓ elec. l. ille a qͦ. §. tēpeſtiuū. ff. ad trebel. nā cū abbas n̄ poſſit ſibi p̄figer̄legē a qͣ ſibi n̄ lꝫ r̄cedere fortiꝰ nec ſucceſſori ẜmeū ⁊ noͣ bene p̄dicta. ¶ Ex ꝗbꝰ noͣ. pͦ ꝙ abbas ⁊cōuentus nō poſſūt face̓ ſtatuta ꝑ qd̓ liget̉ ſucceſſor niſi ep̄s vel aliꝰ ſuperior auctorizauerit.¶ Scd̓o noͣ. ꝙ abbas n̄ ligat̉ ex ſuo ſtatuto lꝫcū ꝯuētu illud fecerit quo minꝰ poterit ꝯͣuenirenā monachi n̄ poſſūt reſiſte̓ ſibi cū hēant obedir̄⁊ eoꝝ velle depēdeat a volūtate abbatis. vt ī. c.ſi religioſus. de elec. li. vi. ⁊ ī. c. ij. de teſta. eo. li. etvid̓ qd̓ noͣ. Io. an. ī dicta regula nō eſt obligatoriū vbi ſentit ꝙ ēt ſi abbas iurauit ſeruare ſtatutū nihilominus tenet r̄uocatio lꝫ īcidat ī ꝑiuriū⁊ ex hiſ īfero ad id qd̓. sͣ. dixi ꝙ ſi abbas ꝯcedatpͥori obediētiario ſeu mādatario vt ad vitā teneat pͥoratū ſeu adminiſtratōeꝫ ſibi cōceſſā pōtnihilominꝰ r̄uocare. qꝛ n̄ pōt abbas ſibi īponer̄legē. vt. sͣ. dixi nec venire ꝯͣ diſpoſitōeꝫ hꝰ. §.Itē difficultaret̉ obediētia ex ꝯͣrio ꝓ hoc. l. inpoſitas. C. d̓ trāſac. vbi patet ꝙ dn̄s ex pacto nōobligat̉ ſeruo. ⁊ ſic abbas n̄ pōt obligari monachō ⁊ ſic al̓s ī qōe facti reſpōdi ¶ Tertio ⁊ vltimo q̄ro ī. §. ꝙ ſi p̄uaricatio. Nūꝗd abbas renūtiās abbatie r̄maneat monachꝰ monaſterij. ⁊ vr̄pͦ ꝙ ſic ꝑ iſtū tex. nā abbas depoſitꝰ r̄manet ibimonachus ẜꝫ Hoſti. qd̓ colligit̉ ex iſto tex. duꝫdic̄ depoſitū caſtigandū ẜm regulā gͦ idē ī renūciante ne deliquēs ſit meliorꝭ ꝯditōis qͣꝫ r̄nūtiās¶ Itē ſi diceremꝰ oppoſitū iſti remaneret monachꝰ ſine monaſterio ⁊ cū n̄ hēat ꝓpriū cōpelleret̉ mēdicare ī opprobriū cleri. ꝯͣ. c. diaconi. xcij.di. Itē eēt acephalus .i. ſn̄ capite ꝯͣ. c. nulla. xciij.di. hāc qōeꝫ diſputauit Guido mutinē. vt r̄ferth̓ Io. an̄. ⁊ cōcludit pꝰ multa iſtū nō remaneremonachū illius monaſterij. ſꝫ ſub obediētia ep̄iloci. mouet̉ prīcipaliter. qꝛ ius monachatꝰ ⁊ iusabbatie ſunt diuerſa. nā monaſteriū obligat̉ abbati vt patri monacho vero vt filio. cū gͦ. iſte fuit ꝓmotꝰ ī abbatē r̄nūciauit iuri ⁊ obligatōi monachatꝰ. qd̓ ꝗd ē ius non pōt de nouo reuiuiſce̓alio nō īterueniēte de ꝯſe. di. iiij. querꝭ. ¶ Itemex ꝯͣrio ſequeret̉ abſurdū. pone ꝙ ī monaſterioeſt ſtatutꝰ numerꝰ monachoꝝ puta duodenariꝰSi eīꝫ iſte abbas ibi remaneret monachꝰ ⁊ eligeret̉ abbas alteriꝰ monaſterij numerus auge
ret̉ qd̓ ē abſurdū ⁊ ꝯͣ ſtatutū. ¶ Item idē poſſꝫꝯtīgere renūtiāte. 2º ⁊ 3º. nec ob. qd̓ dr̄ de mēdicāte vel ꝙ eſſet acephalus. qꝛ remanet iſte ſb̓ diſciplina ep̄i loci ⁊ ep̄s ſibi ꝓuidebit. ar. lxxxij. dic. i. ⁊ ſic videret̉ ꝑ has rōes inferēdū ꝯͣ opi. Hoſti. ꝙ abbas depoſitus nō remaneat monachusī illo monaſterio. ⁊ Io. an. trāſit hic cū illa opi.Guido. ⁊ vide latiꝰ de hac maͣ ꝑ Fe. cōcilio. xix.vbi āpliat termīos qōnis querendo ꝗd ſi monachus monaſterij exēpti ꝓmouet̉ ī abbatē alterius monaſterij exēpti. demū renūciat q̄rit̉ nūꝗdr̄manet monachꝰ ī pͦ monaſterio vl̓ ī ſcd̓o. ⁊ ſi remaneat ī ſcd̓o qualē locū ⁊ vocē hēbit iſte ī choro ⁊ capl̓o. ⁊ poſt multa cōcludit ꝙ non r̄manetmonachꝰ nec ī pͦ nec ī ſecūdo. ſed ſub obediētiaep̄i. lꝫ fuerit abbas ⁊ monachus monaſterij exēpti. ꝗa illa exēptio cōpetebat rōe monaſterij ⁊nō ꝑſone. ⁊ vr̄ tacite rn̄dere ad iſtū tex. videlicꝫꝙ depoſitꝰ r̄manet ī monaſterio. vbi deponiturnō vt ibi ſit monachꝰ. ſꝫ vt penitēs. nā ⁊ clerici ſeculares depoſiti īcludūtur ī monaſterijs nō tn̄ꝑ hoc hn̄t ep̄i ius monachatꝰ. vt ī. c. tue. jͣ. d̓ pen.⁊ p̄ſuppoſito ꝙ r̄maneret monachus ſecūdi monaſterij talis r̄nūcians. dicit ꝙ dꝫ habere pͥmumlocum ⁊ primam vocem poſt abbatē ſubſtitutūt r̄uerētiam pͥme dignitatis. ꝓ hoc bn̄ facit in ar.l. fi. ff. de decu. ⁊. l. ſeruos. C. d̓ queſti. ⁊ hoc notabis. Sꝫ do. Ant. vr̄ velle ꝙ r̄maneat monachꝰiſtiꝰ monaſterij vltimi vbi deponit̉ ſeu renūciatquia lꝫ ius monachatꝰ poſſit eſſe ſine iure abbatie nō tn̄ ecōtra. qꝛ nō pōt eſſe abbas quī ſit monachꝰ. fac̄. c. fi. jͣ. d̓ ſimo. ⁊. c. nullꝰ. d̓ elec. li. vi. vn̄renūciatio reſpectu abbatie non debet extēdi ꝯͣvoluntatem renunciātis ad ius monachatꝰ necob. illud abſurdū p̄ſūptum. ꝗa pōt ꝓuideri ꝑſuperiorē vt eligat̉ abbas de eodeꝫ monaſterio vl̓ꝙ iſte trāſferatur ad alid̓ monaſteriū. ⁊ hec opi.tāqͣꝫ equiſſima mihi placet lꝫ cōis opi. ſit ī oppoſitū. ⁊ hāc opi. cōem vr̄ ſentire Io. de lign. i dcācle. ne in agro. vbi ponit hec dicta Fe. ¶ Ingl.ij. ī fi. credo ꝙ hodie non habet locuꝫ hec expulſio a monaſterio. ſed ſit procedēdum prout habetur in. d. c. fi. de regū. Nam illud. c. fuit poſterius cum ſit gregorij. ix. ⁊ ꝓuidit circa eiectos ⁊fugitiuos. vt ſaltem ī caſu quo licita eſt expulſiodeputēt̉ tales ī ergaſtulo. jͣ. ſepta monaſterij nedetur occaſio uagandi ⁊ dic vt ibi. ¶ In glo. inv̓. ī ſterꝗlinio ibi ī peccato mortale deceſſit. Noratōem huius glo. ex qua potes ſumere regulāgeneralem ꝙ decedens in peccato mortali careteccleſiaſtica ſepultura ⁊ idem noͣ. glo. in. c. ij. sͣ.eo. ⁊ vide quod latius noͣ. in. c. ex parte. de ſepultu. ¶ In. ea. ibi de penitente noͣ. ex hoc intelectu ad illd̓. c. quicūqꝫ ꝙ ſi quis decedit ex facinoroſo actu ſi tamen in vltimo vite ſeu in punctomortis oſtendit cō trictōem n̄ dꝫ p̓uari ſepultura. fac̄. c. a nobis. d̓ ſē. excō. ⁊ pōt hͦ adduci ꝓ ill̓qui ſeipſos mortalit̓ vulnerat. Naꝫ ſi eos penitet in puncto mortis non priuabuntur ſepultūra. facit. c. ponderet. l. di. ⁊ intelligas ẜm docto.