mentionē de ſua ꝯuerſiōe ⁊ renūciando bn̄ſiº. vr̄eū ex toto r̄nūciae̓ ⁊ voluiſſe vitā mutae̓ vn̄ hēt̉ꝓ religioſo licet nō fecerit ſolēnē ꝓfeſſionē necmutauerit hītū qd̓ ſēſit tacite h̓ Hoſti. ⁊ fac̄. c. ſtatuimus. de regu. Sꝫ tūc ob. tex. iſte ī alio. Naꝫſi erat canōicꝰ ſufficiebat diſpō ſoliꝰ epiſcopi necoportebat hoc īpetrari a papa. ¶ Itē papa vtitur h̓ v̓bis gratioſis ⁊ ſic vr̄ ꝙ de iure n̄ poteratꝓmoueri. ſꝫ tenēdo aliū ītellectū pōt dici ꝙ iſtaplebs erat collegiata vnde erāt opi. vtruꝫ poſſētꝓmoueri vt. sͣ. dixi. vl̓ h̓ dubitabat̉ ꝙ regularesnō poſſēt ꝓmoueri hodie ꝑ. c. ij. sͣ. eo. ¶ Sedillud. c. nō ob. qꝛ nō ꝓhibet ſimpl̓r. ſꝫ vt non promoueātur ſinguli ⁊ ꝓpter has dubitationes petebatur iſta ꝓmotō gratioſe ⁊cͣ. ¶ Ultīo q̄riturnūꝗd r̄ligioſus poſſit ꝓmoueri ad eccl̓iā ſeculareꝫ ī caſibus p̄miſſis ſine ſui abbatis licētia dicēduꝫ ꝙ n̄ vt hētur ī. c. ſi religioſus. de electi. li. vi. ⁊lxiij. di. c. i. ⁊. c. ij. īmo nec ī papā vt noͣ. gl. c. ī. qͣꝫ ſitxiij. q. ij. Si aūt abbas non vult ꝯſentire ⁊ ſi vtilitas ſeu neceſſitas ſuggerit tūc pōt compelli adcōſentiendū ẜꝫ doc. ꝓpter bonū publicū. facit. c.nullus. de iurepa. ¶ Itē ſuperior pōt dare hāclicentiā ⁊ facit hoc ad aliaꝫ queſtioneꝫ quotidianaꝫ. ſtatuto cauetur vt minor xxv. annis nō poſſit ſe maritare ſine cōſenſu duoꝝ agnatorum vtviget in hac ciuitatē puella elegit ſibi ſpōſuꝫ ꝯdignum. Si agnati ſine cā legitima nolunt cōſentitire certe ꝑ predicta poſſunt cōpelli ꝑ ſuperiorēad cōſentiendū vel ſuperior ipſe dabit licētiamꝯͣhendi. ⁊ hoc aꝑte in iſtis terminis tenet bar. inl. ſi cū dotem. ff. ſo. ma. Sentit in. l. cū non ſolumde bo. q̄ libe. ⁊ vide ad maͣm per bar. in. l. incopulādis. C. de nup. qd̓ noͣ bn̄.IIm admonaſteriū. ¶ Nō pōt cōgrue ſūmari ꝓpt̓multitudinē dictoꝝ ſed cape diuiſionē ꝓ ſūma.Diuidit̉ .n. pͥncipaliter in quinqꝫ partes. In prima tractat de veſtibꝰ monachoruꝫ. 2ª ibi ꝓhibemus de abdicatione ꝓprietatis. 3ª ibi ī oratoriode ſilētio. quarta ibi ī r̄fectorio de cibis. in ꝗntade officijs ibi tales. pͦ ibi tractat de officijs ī genere. 2º. de clauſtrali pͥori ibi pͥor. 3º de abbate ibiabbas ⁊ cōfirmatur hec decre. in. cle. ne in agroeo. ti. ¶ Noͣ pͦ ibi ꝓprietatē aliquā ꝙ appellatione ꝓprietatis venit qn̄ꝫ plenū dn̄iuꝫ ⁊ nō ſolumnuda ꝓprietas ſicut appellatione poſſeſſionisqn̄ꝫ intelligitur de pleno dominio vt in. c. qm̄ frequēter. §. ꝙ ſi. vt li. n̄ cōtꝭ. Nā hic prohibetur religioẜ nō ſolū ꝓprietas nuda ſꝫ ipſū dn̄ium plenuꝫ. naꝫ nec poſſeſſionē nec vſufructū pn̄t habere qd̓ intellige vt. jͣ. ſubiiciā ⁊ facit cle. exiui. §. cūpiētes. v̓. veꝝ de v̓bo. ſig. ⁊ xij. q. i. c. nolo. ⁊. c. nōdicatis. ¶ Noͣ in v̓. vnde ar. ⁊ quaſi expreſſū ꝙſi aliquid legatur religioſo non debet illud cape̓ſine licētia ſuperioris ⁊ ꝙ tale donatum ſeu relictum acquiritur monaſterio. ¶ Noͣ ibi ẜm antiqͣꝫ cōſuetudinē ar̄. ꝙ ī accidentalibꝰ regule licꝫmulta ſint ſtatuta ꝑ regulā ſeu poīta cōſuetudo
tn̄ antiqua attendēda ē. nā ſic̄ antiqua conſuetudo īmutat iuris diſpoſitiōeꝫ. fortius pōt īmutar̄diſpoſitōeꝫ r̄gule regl̓a remanēte ī ſuis ſb̓alibuſita tn̄ ꝙ conſuetn̄do nō multū deuiet ab honeſtate ꝓ hoc vbū illud qd̓ ſequit̉ laudabiliter obſeruatū ⁊cͣ. ⁊ facit tex. cū glo. in cle. ne in agro. ī v̓boꝯſueuit. ē. ti. ⁊ qd̓. jͣ. dicā. ¶ Noͣ in v̓bo ī refectorio ꝙ monachis licet ſaltē ex lnīa abbatis hērevſuꝫ carniū qd̓ an̄ ſit verū indiſtincte. jͣ. ſubijciā⁊ quid ī monacho facto ep̄o vide bonā glo. cuꝫtex. xvi. q. i. in. c. iij. ¶ Noͣ in. §. porro ꝙ religioſi licite vtuntur medicīs ⁊ licite adhibent medicos ⁊ noͣ de minutione ſanguinis ⁊ dicit Io. an.pꝰ Uī. ꝙ ꝗ minuit ſanguineꝫ. xiij. februarij nōpōt illo anno decedere ex febrili diſtemperātia⁊ hoc dicit ab angelo fuiſſe reuelatuꝫ ⁊ hoc obſeruabat Io. an. ẜm do. an. ſed nō indigenti nonē facile cōſulendū. qꝛ minuitur vita ẜm traditionem ꝑitorū. ¶ Noͣ in. §. nec alicui regulaꝫ generalē ꝙ in monaſterio preter abbatē nullum officiūm ē perpetuū. ⁊ noͣ ꝙ papa hoc prohibet exquo infertur ꝙ abbas non pōt vni pͥoratū cōcedere ad vitā quo minꝰ poſſit illuꝫ reuocare ⁊ dehͦ aliquid. jͣ. ¶ Nō ibi oēs in omībus ꝙ oēs demonaſterio et ſi ſunt officiales tenent̉ ī omnibꝰobedire abbati ſeu obtēꝑare ⁊ intellige ī oībus.ſ. licitis. nā in illicitis nō tenentur ēt obedire pae vt in. c. qui reſiſtit. ⁊ in. c. ſi dominus. xi. q. iij.Noͣ in v̓. nec eſtimet duo que ſunt de ſb̓alibꝰr̄gule monachalis. vt abdicatio proprietatis etcuſtodia ctuliutis. adde ⁊ tertium .ſ. obediētiamvt noͣ. ī. c. ex parte sͣ. de regu. ⁊ in. c. cū in eccleſiisde ma. ⁊ obe. Unde religioſus qui nō ſubeſt obedientie abbatis dr̄ apoſtata. vide Inno. in. c. fi..sͣ. de renū. Nunc quero pro declaratione litterecirca primam partem qn̄ dicitur monachus habere propriuꝫ. Io. an. dicit ⁊ cōiter doc. poſt eūꝙ cū nō habet adminiſtrationē ⁊ aliquid tenetillud celando abbati vn̄ ſi habet adminiſtrationeꝫ puta prioratū vel eſt ī ſtudio cū licentia ſuꝑioris licite aliꝗd d̓tinet vn̄ dr̄ habere ꝓpriuꝫ cuꝫd̓tinet ſciēte ⁊ patiēte ſuꝑiore nec aliquid expēdit ꝯͣ volūtatē ſuꝑioris ⁊ id qd̓ d̓tinet ꝑatus ē dimitttere ad libitū ſuꝑioris. Nā idē vr̄ ī ſeruo ꝗlicet habeat peculiū ſeu ipſiꝰ adminiſtrationē exꝑmiſſiōe dn̄i nō ꝑ hͦ dr̄ hēre ꝓprietatē ſeu dn̄iuꝫꝓ hͦ. l. qͣꝫ tuberionis. ff. de pecul̓. ⁊ his ⁊ ſimilibꝰlicite detinet religioſus noīe monaſterij īmo ī ꝗbuſdā locꝭ ẜꝫ Io. an. ſciēte ⁊ patiēte curia romana certū ꝗd taxat̉ ꝓ īdum̄tꝭ mōachoꝝ ⁊ ſīgulisaſſignat̉ ꝯuertendū ī p̄dictā cāꝫ Sic ēt in ꝗbuſdā monaſteriſs monialiū obſeruatur vt moniales habeāt ſolū victū de monaſterio ⁊ veſtimētaſibi faciūt ex lucro ānū ſuaꝝ vn̄ religio ſicapellāhabētes hn̄t certā ꝓuiſionē ꝓ eoꝝ neceſſarijs ⁊vide de p̄dicta qōn quam diſputauit Io. an. inr̄gl̓a n̄ ē obligatoriū. li. vi. ī mercur. conſulunt tn̄doc. ꝙ ſine magna cā abbas hͦ n̄ faciat. qꝛ poteſteſſe occaſio mali. nam predicta non ſunt de iureapprobata. Nam ſurrogatum ſortit̉ naͣm illius