expediat. ⁊ noͣ ꝙ verbū licere refertur ad equitateꝫ. Equitas v̓o ē iuſtitia dulcoe̓ miſericordie tēperata ẜm beatū Cyprianū. verbum v̓o decetrefert̉ ad honeſtatē. verbū expedit ad vtilitateꝫ⁊ iſta ſunt diuerſa īter ſe. nā multa licēt q̄ n̄ d̓cēt.nō enī decꝫ filiā cōtrahe̓ matrimoniū ſine cōſenſu patris vt ī. c. i. de deſpon. īpub. nec ēt expeditcum mulieres ſepe laborent ꝯͣ ꝓpria ꝯmoda. l. ſiater. C. de ſpon. ⁊ tn̄. licet vt ī. c. ſufficiat. xx. q. ii.¶ Nota ibi vouere. ꝙ verba imperatiui modiqn̄qꝫ īportāt cōſiliuꝫ qn̄qꝫ neceſſitatē. debēt gͦ intelligi ẜm materiā ſubiectā ēt in eadē rōne. namvt hic vides tex. noͣ. ī quadā oratione fuit dictuꝫvouete ⁊ r̄ddite. ⁊ tn̄ primū refert̉ ad cōſiliū. 2ᵐad īperium debēt gͦ intelligi ẜm ſubiectā materiam de quo vide tex. exp̄ſſum in cle. exiui. de v̓. ſigni. ⁊ noͣ ꝙ cōſiliū diuinū ē vt quis obliget ſe advota naͣ magis meret̉ apud deū. naꝫ illa ſunt d̓oacceptiora q̄ cū licet nobis nō impendere gr̄a tn̄dilectionis ⁊ deuotionis īpēdimus. xxxiij. q. v.c. tūc ſaluabit̉. xxviij. q. i. iaꝫ nunc. ⁊ quis magꝭꝭmereat̉ ex preparatione boni operis eiuſdeman religioſus qui ſe obligauit ex voto an ſecularis qui facit ſpōte vide glo. noͣ. ī cle. ſi dn̄m. de reli. ⁊ vene ſanct. vbi concluditur ꝙ religioſus.¶ Itē noͣ ꝙ prelatꝰ delīquēs magꝭ. aggrauaturex ſuo peccato qͣꝫ ꝑſona priuata ꝓpter malumexemplū quod prebet ſubditiſ xi. q. iij. c. p̄cipue.noͣ illā auctoritatem qd̓ fit a prelatis ⁊cͣ. ¶ Noͣin v̓. verū ꝙ ſenectus eſt ꝗdā defectus habens īſe labores ⁊ dolores. nā inquit Terentiꝰ ⁊ ipſaſenectus morbꝰ ē. ⁊ facit ad qōnē. Nūquid ſtatutū diſponens ī cā infirmitatis habet locū ī cauſa ſenectutis. ¶ No ibi ſine cuius aſſenſu tex.noͣ. ꝙ ſine conſenſu capituli epiſcopꝰ n̄ pōt emittere votuꝫ ꝑegrinatiōis. qd̓ tenet hic Inn. cumhoc ſit negotiuꝫ magnum ad hͦ qd̓ noͣ in. c. qͣꝫto.de his que fi. a prela ¶ Itē noͣ epiſcopū n̄ poſſe emittere votuꝫ lōge ꝑegrinationis ſine licētiapape. ſecus aūt vbi ꝑegrinatio non eſt longaqd̓ tenet hic Inno. ꝑ tex. ibi tādiu. Et ex hoc etex tex. noͣ ꝙ epūs nō pōt ſine cā ſe abſentare abeccleſia ſua ⁊ dicit Hoſti. alibi nō ita bene probari. ¶ Sed ego adduco meliorē tex. ī. c. ep̄s deꝯſe. di. iij. vbi tex. dicit ꝙ ceſſante īfirmitate nondebet ep̄s ſaltē diebus dominicis abeſſe ab eccleſia ſua ⁊ noͣ iſtū tex. iūcta glo. ſua ꝙ epiſcopus tenetur diebus dominicis ⁊ ſolēnibꝰ ītereſſe officiis eccleſie ſue ¶ Noͣ ī v̓. cū igit̉ argumētum exqͦ ſumitur auctoritas cōmutandi votum ⁊ dicitInno. ꝙ non oportebat ire ꝑ argumēta cū ſit expreſſū Leuitici. c. vlt. vbi patet ꝙ q̄daꝫ vota cōmutabāt̉ in veteri lege. Item Numeri. xxx. c.vbi vota ratificant̉ ⁊ reuocant̉ ab his in quorūpoteſtate ſūt ip̄i vouentes. ¶ Noͣ ibi ſinite noncurandū de maledictis aliquoꝝ dummō n̄ recedamꝰ a tramite veritatꝭ. vn̄ ꝗdā ph̓us. Cōſciētiadidici maledicta ꝯtēnere. ⁊ alibi ſcribit̉. Cōſcīamens recti fame mendacia ridet. ſed hec et ſimilia intelligo qn̄ ꝗs nō pōt obuiare maledictis
alias aūt crudelis ē ꝗ negligit famā ſuā licet confidat de bona cōſcientia qꝛ ſunt duo nobis neceſſaria cōſcientia quo ad nos ⁊ fama quo ad ꝓximos vt dicit tex. noͣ. xij. q. i. c. nolo. ⁊ alibi diciturꝙ deteriores ſunt ꝗ fame nr̄e detrahunt qͣꝫ quiſubſtantiā dirūpūt vi. q. i. deteriores ⁊ ꝓ maledictis cōtēnēdis vide bonū tex. xi. q. iij. c. intrr v̓balaudātiū. ¶ Ultimo noͣ ꝙ ceſſāte cauſa voti nōceſſat votum cōtra qd̓ facit qꝛ regulariter ad deſtructionē cāe ſequit̉ deſtructio cāti vt in. c. cumceſſante. de appel. So. ītelligo iſtū tex. qn̄ ceſſatcā īpulſiua ⁊ non finalis. nā cā finalis voti ē placere deo ſꝫ cā īpulſiua fuit qꝛ volebat ire ad illūcomitē. ſimile in. c ex ꝑte ij. de ꝯuer. ꝯiu. ⁊ ad hͦnoͣ. ⁊ tene menti illum tex. aduerte tn̄ ꝙ licet adceſſationeꝫ cāe īpulſiue nō ceſſat effectus tn̄ preſtatur facilior cā diſpēſandi vt h̓ optime ꝓbat̉.¶ Oppono ꝯͣ tex. nā videtur ſibi cōtrarius nāpͥ clare īuenit iſtū ep̄m non fuiſſe obligatū ex voto qꝛ illud emiſit ſine conſenſu eccl̓ie ſue ⁊ ſine lieentia generali vl̓ ſpeciali ipſius pape ⁊ tn̄ papapoſtea cū illo diſpēſauit ſi foret obligatus. namrelaxatio preſupponit vīculū vt in. c. ad diſſoluēduꝫ. de deſpon. īpub. ⁊ in. l. decē. ff. de verbo. oblig. So. Hoſti. multū īſtat ⁊ varie loꝗtur ex cuius dicto elicio tres ſolutiones. pͥma ꝙ ſpāle ſit īvoto vltramarīo. naꝫ ſicut ſpōſus carnalis ⁊ religioſus emittūt hoc votū vt ī. c. ex multa. ⁊. c. fi.jͣ. eo. ita ⁊ epūs ꝗ eſt ſpōſus ſpiritualis ⁊ religioſiſſimꝰ vt dicto. c. ex multa. ⁊ ex hac ſolutione dicendū ꝙ allegatōes pape procedūt generaliter īalijs votis. Sed in votis vltramarinis non eſtneceſſaria diſpenſatio. alia ſo. ꝙ generaliter ep̄snon pōt emittere votū exquo diu ē abfuturꝰ abeccleſia ſua ſine licentia pape tn̄ votū valet in preiudiciuꝫ ip̄ius vouētis. ſimile ī. c. qd̓ ī dubijs. derenūc̄. ⁊ in. c. cū tpr̄e de arbi. Tertia ſo. ꝙ cuꝫ ſitgenerale paſſagiū ad predicādum mandatum ꝑpapā poſſunt ep̄i vouere qꝛ oībus clericis videtur tūc data licētia pape vt ī. d. c. fi. al̓s requirit̉licentia pape ⁊ in hac vltīa ſolutione videtur reſidere. Hoſti. ſꝫ contrariū facit iſte tex. nā hic nōerat generale paſſagiū cum papa allegaret ꝯͣ votū ipſiꝰ. vnde ſatis pōt dici ꝙ de ſtricto iure talevotum non obligat prelatū ſed ad cautelam nealij ſcandalizētur debet fieri cōmutatio ⁊ ſic valebit ī ſui p̄iudiciū vt patebit in ſecūda ſolutiōe.Sed vltra alios q̄ro quare votū cuꝫ ſit de iurediuino pōt ī melius ꝯmutariceſſante cā in vouēte auctoritate ep̄i ut in. c. i. sͣ. eo. ⁊ ieiunia indictaab eccleſia nō pōt ꝯmutari ēt ī melius per illumep̄ꝫ ceſſante cā vt noͣ. Inn. ſuper ℟ca. de obſer.ieiu. cū ius diuinū lōge magꝭ obliget qͣꝫ ius poſitiuū vt ī. c. fi. de cōſue. xxv. q. i. ī. c. ſunt quidam.So. credo poſſe ſic reſponderi vota emittunt̉pure ī ſeruitiū ⁊ placentiā dei. vnde ſi ꝯmutāturī melius non ſoluitur obligatio voti īmo augetnā cōmutatio debet fieri in id qd̓ eſt deo magisacceptū vt dicto. c. i. ⁊ ſic ex volūtate diuina hecvota cōmutantur ⁊ redimūtur. ⁊ generaliter ex
3 2