iij. ⁊ magꝭ dubitat̉ ī extraneo. nā ī filio nō ē tantū dubiuꝫ. qꝛ nō minꝰ pr̄ miſeret̉ ī filio qͣꝫ ī ſeip̄ol. iſti quidē. ff. qd̓ me. cā. ⁊ dic vt noͣ. ī p̄alle. iuribꝰ¶ In glo. fi. in fi. extra gl. habes tres ſolutōesſed tene menti vltimā. quia noͣbilior eſt ⁊ quotidie allegat̉. ⁊ eam tꝫ Inno. hic et cōiter doc. ⁊ lꝫglo. loquatur de regno. idem eſt in comitatibus⁊ in alijs dignitatibus ſecularibus. vt probaturhic. nā ille ſecūdogenitꝰ erat dux ⁊ p̓uatur ducatu abſqꝫ eo ꝙ ſibi relinquat̉ legitima. ⁊ noͣ exmente glo. ꝙ licet ī rebus priuatis fiat diuiſio ēqualiter inter filios. vt in aucͣ. ī ſucceſſione. C. delegi. here. tn̄ ī dignitatibus primogenitꝰ p̄ferturalijs. ⁊ ſic poterit cōtingere caſus ꝙ alij filij etiāſine eorū cā priuabūtur legitima. vt ſi pater nihil hēat preter dignitatē ſecularem. ⁊ hoc fuit inductū propter bonū publicū ne diminueret̉ dignitas. Item ſi plures ſuccederēt inſolidū reſpub lederet̉. vnde ẜm ph̓m. Multitudo principatuū noxa eſt. vn̄ ordine nature vnus dꝫ eē pͥnceps. vij. q. i. in apibus. Nūquid aūt alij filij debent mendicare. dic̄ Io. an̄. ꝙ nō. ſed eſt eis aſſignādum tātum ꝑ pͥmogenitū attenta facultate ⁊dignitate prīcipatus vnde poſſint cōgrue ſuſtentari. ita tn̄ ꝙ tātū remaneat pͥmogenito vn̄ poſſithonorifice regere prīcipatum. quod bene noͣ. nōeīꝫ debemus recedere a iure cōi. niſi quatenꝰ ſtrīgit rō recedendi. l. p̄cipimꝰ. C. de ap. ſeruata ergo ītegritate prīcipatus ſubueniendū eſt alijs filijs ita noͣ. dicit Io. an. in r̄gula ſine culpa. d̓ reg.iu. li. vi. ī mercū. qn̄ hereditas ex cōſuetudine d̓betur pͥmogenito. nam dꝫ ſubuenire ſuis fr̄ibꝰiuxta facultatem hereditatis. al̓s cōſuetudo eētirrōnabilis. ⁊ ꝓ illa cōſuetudine q̄ viget īter nobiles facit dictū beati Bernardi ꝗ cōſultꝰ a quodam comite ſuper diuiſiōe hereditatis paternebelliſſime rn̄dit. ꝙ ſi ſunt nobiles melior ē qn̄qꝫalioꝝ filioruꝫ diſperſio qͣꝫ hereditatis diuiſio. ſiſūt laboratores faciāt vt velint. ſi mercetores tutior eſt diuiſio qͣꝫ cōmunio. ne infortuniū vniusalteri īputet̉. ⁊ facit pͥmū ꝓ his q̄ dixi de ſucceſſione īdignitate. vt pͥmogenitus alios excludat⁊cͣ. ¶ Quero cōſuetudo ē ꝙ maior natu ſuccedat int̓ alios comites. ⁊ cōtīgat ꝙ aliquis comeſan̄ adeptā dignitatē habuit vnū filiuꝫ. poſtea eaacꝗſita habuit aliū. quis illoꝝ erit īdignitate prior. ⁊ vr̄ ꝙ maior natu. ꝑ. l. emācipatū. ff. de ſena.⁊. ff. de pe. l. moris. §. parētes. ff. de decu. l. ij. §. filius ar. cōtra. C. de decu. l. vltima. §. i. ⁊ ibi noͣ. ⁊Ineminē. ⁊. l. poſt. ⁊. l. ſi ꝗ decurio. hoc dic̄ Cy.ī dicta. l. emancipatum. vt refert Cau. de corneto. ⁊ hoc noͣ Io. an. in regula ſine culpa de reg.iu. li. vi. in mercū. ¶ Oppo. extra glo. vr̄ eīꝫ ꝙexquo iſte rex morte p̄uentus nō poterat votūꝑficere nō tenebatur ꝑ alium exequi. quia in voto intelligitur illa cōditio generalis ſipotero. vtnoͣ. gl. ſuꝑ. c. ꝓx. ⁊ Inno. ī. c. ſcripture. sͣ. eo. ⁊ dixi ī. c. i. sͣ. eo. So. Inno. īſtat tandē ponit noͣ. ſolutōem. ꝙ qn̄qꝫ ꝗs vouit viſitare terram ſanctāob deuotōeꝫ. qn̄qꝫ ꝓ ſubſidio terre eiuſdē īpē

dēdo. pͦ caſu nō tenetur ꝗs votum exequi ꝑ aliūſuꝑueniēte īpedimēto. 2º. caſu tenet̉. ꝗa exqͦ v̓ouit pro ſubſidio debet īpendere meliori modoquo pōt. ⁊ noͣ hoc ſingulare. nā facit ad limitationē quā dedi ī. c. sͣ. eo. vt votum emiſſum ꝓ deuotione non obliget vouētē ſuperueuiente īpedimēto oīno īpeditiuo. ¶ Itē noͣ hic ꝙ vbi ꝗsſe obligat ad certuꝫ ꝗd qd̓ pōt facere ꝑ aliuꝫ expediri ſi nō pōt per ſe tenetur ꝑ alium ⁊ clariꝰ ꝓbatur hoc. jͣ. eo. c. ſuꝑ his. nam videmus idē inalijs obligatōibꝰ facti. quaruꝫ executio trāſmittitur ad heredes. l. veterum. C. de cōtͣ. ⁊ cōmit.ſti. ⁊. C. vt actio. ab here. per totum. Hoſti. tamēlimitat primum dictuꝫ qn̄ īpedimētuꝫ nō erat tēpore emiſſionis voti. al̓s autē ne votum deluſorium videat̉ tenetur votuꝫ redimere. qd̓ ego n̄puto verum qn̄ vouēs fuiſſꝫ certꝰ de īpedimento ꝑpetuo. al̓s dꝫ ītelligi cum pͥmuꝫ cōmode poterit. ar. in. l. nepos ꝓculo. ff. de v̓bo. ſig. Itempone aliā limitatōem. vt ex īpedimēto ſuperueniente tollatur obligatio voti qn̄ prius nō fuit īmora in executōe. al̓s aūt puto votū cōmutādūvel r̄dimēdum. ar. ī. l. ij. ff. ſi quis cau. ⁊. c. fi. jͣ. deiniur. ⁊ dā. da. Ex his īfert̉ ad ſolutōem alteriꝰq. quid ſi filiꝰ nō ſe obligaſſꝫ ad executōem votinūꝗd teneret̉ ad executōeꝫ voti paterni. Inno.dicit ꝙ ſic. ſꝫ tunc poſſet cōpelli per priuationēhereditatis. non autem per coactionem perſonalem. ⁊ ſic non poſſet excōmunicari. niſi ſe obligaſſꝫ ẜm eam. do. Ant. putat ꝙ exquo ſponteadiuit hereditatem poteſt cōpelli per excōmūnicatōem. quod mihi ſatis placet. nam adeūdoquaſi ꝯͣxit. ad hoc quod legi. ⁊ noͣ. in. l. more. ff. d̓acqui. he. ꝓ hoc tex. in. c. ſi heredes. sͣ. de teſta. ⁊qd̓ ibi noͣ. Et ex p̄dictis pōt inſtrui an̄ ⁊ qn̄ heres poſſit cōpelli ⁊ quibꝰ remedijs ad executionē voti defūcti coherceatur.Cōmutat papa votuꝫCoecamarimū. i xigiiose orationes ⁊ ieiunia tunc maxime cumceſſat cā que induxit ad vouēdum. ita ēt ꝙ expēſe ſiende in eundo ⁊ morando ⁊ redeundo integraliter mittant̉ in terre ſancte ſubſidiū. h. d.Diuidit̉ principaliter in tres partes. pͥmo ponitur facti narratio. 2º allegat̉ ꝑ ⁊ cōtra ibi. ⁊ ꝗdtertio diffinitio ibi. cū igit̉. ¶ Primo noͣ ex iſtotex. ī prīcipio maxime iūcta glo. ꝙ ep̄s n̄ poteſtdiſpēſare in voto ꝓprio. nā non dꝫ quis auctorizare in facto ſuo. vt in cle. ij. de re eccl. nō alie.⁊. l. i. ff. de aucto. tu. ¶ Secūdo noͣ ibi crucemdominicam ⁊cͣ. ꝙ delatio crucis qn̄qꝫ ē ſignumꝑegrinatōis. licite ergo ꝑegrinaturus ad ſepulchrum dominicum aſſumit crucem dominicaꝫquādoqꝫ eſt ſignum ordinis. vt patet in iſtis fratribus ſancti iohannis in. c. cum ad ſedem. de reſti. ſpolꝭ. quandoqꝫ eſt ſignum dignitatis. vt inarchiepiſcopis ⁊ patriarchis qui faciunt ante ſelortare crucem. vt in. c. antiqua. de priuil.¶ Tertio noͣ ꝙ ī quolibet negocio ſunt tria regulariter attendenda. quid licet. ꝗd deceat. ⁊ quid