volītate creditoris pōt vnū ꝓ aliud ſolui inſti.ꝗ. mo. tol. obli. ī prī. ⁊ ꝓ hoc tex. h̓ ī v̓. cum igit̉⁊ qd̓ habetur Leuiti. c. vlt. ſed ieiunia īdicta abeccleſia fiūt nō ſolū ad carnē macerādā ſꝫ ob deuotionem certi tꝑis vnde ſunt qualificata ī tempore ⁊ o reuerentiā ſanctoꝝ vt reddamꝰ decimā totiꝰ anni ſic̄ ī quadrageſima iō ī ſuffic̄ alid̓ſoluere qꝛ per ſolutionē alterius nō ſatiſfit cauſe īſtitutōis ieiunioꝝ. ¶ Itē nō lꝫ īferiori venir̄ſine cauſa ꝯͣ ꝯſtitutōem ſuperioris. vt ī cle. ne romani. d̓ elec. iō nō lꝫ ep̄o ꝯmutare ſine cā ieiunialiuncta ab eccleſia. ¶ Querit Io. an. de tribusqōnibus. pͦ an oīa liceant. ſecūdo an oīa deceāttertio an oīa expediāt. Quo ad pͥmū dic ꝙ ſic. ſinō fiat ꝯͣ fidem. xl. di. c. ſi papa. nec al̓s peccet ethoc ī mortalibus peccatis lege diuina. ſecus demortalibus lege canonica vel humana cum ipſenō ligetur ſuis cōſtitutionibus patet ī eo qd̓ noͣ.ī. c. ꝑ tuas. ij. de ſimoni. de accu. ad petitōem. ⁊ īc. lꝫ. Quo ad ſcd̓m ſi eſt iuſta cauſa ꝙ ſibi decꝫ⁊ ecōtra. Quo ad tertiū ſi ordīe iudiciario agitſemꝑ expedit facere iuſtitiā nec illā ꝑuerti. vt. c.ī cauſis. de re iudi. lꝫ qn̄qꝫ ꝑ cām differt̉. d̓ renūcia. c. niſi. §. ꝓ graui. Abbas.XMod ſuper dico raImpeus exequi votū vltramarinū ꝯceditur dilatio. p̨̄petuo vero īpedito īdicit̉ redēptioī eo ꝙ magꝭ expediat terre ſancte. h. d. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi nos aūt. tria fac̄. pͦ ponit generalēdoctrinā. ſecūdo duplicē diſtīctōem. pͥma ibi. vn̄credimꝰ. ſecunda ibi rurſus. tertio ſoluit conſultatōem indeciſam ibi. de mulieribꝰ. ¶ Primonoͣ ex iſto tex. ꝙ ad votū exequēdum ꝗs preciſecōpellitur ceſſante rōnabili cā. ⁊ ſic hēs calum īquo obligatus ad factū p̄ciſe cōpellit̉ necͣ ſuffiēpreſtare ītereſſe. ⁊ hoc ideo. qꝛ hoc votum obligat de iure diuino. vt in. c. lꝫ. sͣ. eo. ⁊ regulariteran obligatus ad factū ſit preciſe cōpellendꝰ. dicvt le. ⁊ noͣ. ī. l. ſtipulatōes non diuiduntur. ff. dev̓bo. obli. ⁊. l. ſi quis ab alio. ff. d̓ re iudi. ¶ Secundo noͣ ibi ſine diſtinctione. ꝙ mandatum pͥn̄cipis ſine diſtinctōe factum admittit excuſatōeꝫprobabilis cauſe facit. c. ſi quando. sͣ. de reſcrip.⁊. c. ex parte de offi. dele. ¶ Tertio noͣ ⁊ tenemēti ꝙ viuētes ex ꝓprio artificio pn̄t dici īopeſnā excipit ab eo ꝙ dixerat d̓ opibus ⁊ exceptōdebet eſſe a regula. vt noͣ ſuꝑ ℟ca. de re. iu. li. vi.¶ Itē noͣ ꝙ in conſideranda ſacultate alicuiusdebemus inſpicere vtrum habeat aliquam artē⁊ facit ad materiam illoꝝ qui cōueniūtur īqͣꝫtūfacere poſſunt. ¶ Itē noͣ ꝙ īpedimentuꝫ ēt perpetuū nō tollit obligatōem voti ſi fuit emiſſumꝓ ſubſidio terre ſancte. ſecus dic ſi fuit emiſſuꝫpro deuotione vt dixi ī. c. licet. sͣ. eo. ¶ Iteꝫ noͣꝙ nō valēs agere penitentiam ſibi īiunctam a ſacerdote nō liberatur ab obligatione. ſed debetfieri cōmutatio ſeu redemptio. ¶ Itē noͣ. ꝙ licite ſacerdos īiungit in penitentia ꝑegrinatōeꝫ ētdiuturnā ꝓ remedio peccatoꝝ. ¶ Noͣ ꝙ vxo

res nō tenentur ſequi maritos votū ꝑegrinationis exequētes. ¶ Ultimo noͣ ꝙ mulieres liciteemittūt vota peregrinatōis ēt ꝓ ſubſidio terreſancte. ſꝫ quia tex. vr̄ hic approbar̄ pugnaꝫ chriſtianorum ꝯͣ ſaracenos pōt probabiliter dubitari. nunquid prīcipibus chriſtianis ſit licitum mouere bellū ꝯͣ infideles ⁊ eis auferre dominiū etprincipatus ⁊ alia bona Inno. multum exquiſite tractat hic iſtam maͣꝫ. ⁊ primo concludit ꝙ infideles licite dominia ⁊ principatus ⁊ alia bonaquia deus ſubiecit orbem rōnabili creature necinter homīes diſtinxit. poſtea ſuperuenit ius gētiū ⁊ habuit locū illd̓. quodcūqꝫ calcauerit pestuus tuū erit. ita ꝙ licite infideles acquiſiueruntdominia iō moleſtari ſine cauſa n̄ debēt a chriſtianis. fatetur tamen ꝙ ſi īfideles ſunt īfeſti chriſtianis vel aliter delinquūt contra legem nature ꝙpapa poterit cōtra eos inducere bellū. ⁊ eos pͥuare huiuſmōi bonis. Hoſti. dicit ꝙ ſi infidelesnō cognoſcūt dominū eccleſie licite poſſunt bonis ſpoliari per id quod habetur. Eccl̓iaſ. decº.trāſferetur a gēte in gētem regnum ⁊ in euāge.licite data ē mihi poteſtas ī celo ⁊ ī terra. quamquidē ptātem trāſtulit chrīſtus ī vicarium ſuuꝫſꝫ ſi cognoſcunt dominū eccleſie nec ſunt ī feſtichriſtianis debēt tolerari ⁊ pro opi. Inno. facitc. diſpar. xxiij. q. viij. ſꝫ pro opi. Ho. vide tex cūglo. ī. c. ſi de rebus. xxiij. q. vij. heretici tamē excōſtitutionibus ſanctorum patrū poſſunt liciteoībus bonis ſpoliari qꝛ magis delinquūt ipſi ꝗfidē ſemel agnouerūt qͣꝫ īfideles. vt in. c. vergentis. de here. Fallūt predicta ī pronintia hieroſolymitana qꝛ cū ſit cōſecrata in ſanguine chriſtinō debet eſſe in dominio īſideliū maxime cummulti īperatores illā acquiſiuerūt dominio chriſtianoꝝ. ¶ Secūdo prīcipaliter querit Inno.ſi delinquūt infideles ꝑ quē debent puniri. ⁊ cōcludit ꝙ per papam qꝛ eſt generalis vicariꝰ interris ⁊ ipſe deus fecit vnū ouile ⁊ vnū paſtorēvt habetur in euangelio. ⁊ ſic infideles velt noliūt ſūt de illo ouili. ⁊ dicit Inno. ꝙ cū īfideles n̄habeāt aliā legē licitā preter legem nature ſi delīquūt ī illā puniūtur ꝑ papam ad īſtar dei ꝗ puniuit ſodomitas. vt habetur Geneẜ. xviiij. c. ⁊. ij.q. i. deus omnipotens. ¶ Iudei vero ſi derelinquūt ꝯͣ legē eorum ī moralibꝰ puniūtur ꝑ eccl̓iā⁊ aduerte qꝛ Inno. totā iuriſdcōeꝫ infideliū vr̄attribuere pape. quod nō ꝓcedit indiſtīcte. naꝫſunt ſub romano imperio vt patet. C. de iude. etC. de paga. ꝑ to. ad idem. c. poſtulaſti. jͣ. de iude.¶ Item imperator ſaltem quo ad exercitiumhꝫ iuriſdictōem ſuper vniuerſum orbem ⁊ ē dominus mūdi. l. d̓ precario. ff. ad. l. rhodiaꝫ d̓ iac.⁊. l. bū a zenone. C. de qͣdri. preſcrip. fac̄ qd̓ ip̄eInno. noͣ. in. c. licet ex ſuſcepto. de fo. compe.vbi dicit ꝙ ſi imperator non eſt negligens ſꝫ ſubditi ſunt ſibi rebelles non ſuccedit papa in iuriſdictōe ſed debet iuuare imperatorem ad domandum rebelles. ar. in. c. cum ad verum. xcvi.diſtīc. vnde concordando dicta Inno. ⁊ iura. sͣ.