diſpenſatꝰ licite retinet nihil allegat. tu vide Inno. ī. d. c. cū ad mōaſteriū. vbi hͦ aꝑte firmat. ſedilld̓ dcm̄ nūqͣꝫ approbaui. ꝯtrariū ſentit Io. anpoſt btm̄. Tho. sͣ. de p̄bē. ī. c. de ml̓ta. ⁊ maximenoͣ. ꝓcedit illud dictū ī diſpēſatione ſuꝑ pl̓alitatebn̄ficiorū. cū oīa bōa eccleſiaꝝ ſunt dei. vt ī. c. cūex eo de elec. li. vi. ⁊ ſb̓a dei ordinata ad certosvſus vt pauꝑū ⁊ ſimiliū nō dꝫ conuerti ad vtilitatē pͥuatā ſine cā. vt. c. rō. sͣ. de p̄ben. Iteꝫ iuſ poſitiuū ē fundatū ſuꝑ rōne .i. di. c. cōſuetudo. ergopapa cū dꝫ eſſe bonꝰ pat̓fa. nō dꝫ relaxare ius ſine ratiōabili cā. nec dꝫ apud eum eſſe perſonaꝝacceptio. Fatēdum tn̄ ē ꝙ ſi facit tenꝫ diſpēſatioqͦ ad nos. ⁊ de hͦ aliꝗd dixiī. d. c. de multa. ⁊ plenius in repetitione. §. ꝗ v̓o. Uide ꝑ Io. an. ī. c. dudū. ij. de elec. ⁊ p̄dicta inducit do. An. ꝯͣ religioſos īpetrantes diſpenſationē a papa. vt poſſinttranſire ad laxiorē regulā. nā ſi nō ſubeſt cā nōē ille tutꝰ quo ad deū. Idē dicit ſi religioſus preficit̉ eccl̓ie ſeculari curate cā ltīa non ſubſiſtente.puta qꝛ nō ē aꝑtꝰ ad officiū p̄dicandi vel exercitiū cure. nā ꝓpter hͦ bonū publicum emanauit illud ius diſpenſatiuū. vt religioſus poſſit p̄fici eccleſie ſeculari. vt in. c. ꝙ dei j. de ſta. reg. ⁊ ꝓ hisallego glo. noͣ. in. c. monachi vagātes. xvi. q. i. q̄dicit ꝙ ſi religioſus p̄ficitur eccleſie ſeculari nonvt proſit ſꝫ vt preſit. peccat mortaliter cū veniatꝯͣ uotū. In glo. fi. ibi ꝯͣ vtilitatē priuatā ſentit ergo glo. ꝙ in regno Uugarie verſabatur vtilitaspͥuata ⁊ ī ciuitate hieroſolymitana vtilitas publica. qd̓ intellige ſi iſte emiſit uotuꝫ pro ſubſidioterre ſancte. ſꝫ ſi pro ſua denotione. tūc colligeretur arg. ꝯͣ qꝛ ī executiōe ſui voti verſaret̉ vtilitaſpriuata. ⁊ in ſuccurſū regni vtilitas publica.¶Eccleſia cōpellit heredē laiICE cū ꝑ excōmūicationē ⁊ bonoꝝ ſubtractionē ad executionē votiultra marini ad qd̓ ſe obligauit ꝓ defuncto. h.d. quo ad lr̄aꝫ. pͥmo ponit exordiū. 2º. ibi accepimus narrat ſactū. 3º. ibi mandamus concludit.quarto cōmīnat̉ ibi neſionꝰ. ¶ Prīo noͣ ex iſtotex. ī pͥn. ꝙ nō tenet̉ ꝗs votū aliqd̓ emittere. ſedpoſt emiſſū tenet̉ neceſſario adimplere. regulatur ergo votū a natura cōtractꝰ ꝗ a prīcipio fuitvolūtatꝭ ex poſtfacto neceſſitatꝭ. l. ſicut. C. de ac.⁊ obli. ¶ 2º. noͣ ꝙ pat̓ pōt aliꝗd īiūgere filio ſub īterminatione maledictiōis pr̄ne pōt ergo pr̄ excā maledicere filiū quēadmodū bn̄dicere. ⁊ magnꝰ effectꝰ viſus ē plerūqꝫ ex maledictione velbn̄dictiōe pat̓na. maxīe ī filijs patriarchaꝝ. vt legit̉ ī li. Gen̄. ¶ 3º. noͣ ꝙ eccleſia pōt cōpellere laicum ad executionē voti. vn̄ ſicut maxīe rōne iuramenti laicus ē de foro eccleſie. vt in. c. fi. de fo.cōpe. li. vi. ita ⁊ ratiōe voti. Itē noͣ ꝙ rōe peccatipapa pōt pͥuare laicum dignitate ſeculari ⁊ iureſuccedendi in ea. ¶ Itē noͣ ꝙ heres non adimplēs volūtatē defuncti ēt circa executiōeꝫ votiꝑdit ōe emolumentū ſucceſſionis. non ſolū ergopriuat̉ heres ſi nō ſoluit legata ⁊ fideicōmiſſa vtin aucͣ. hoc āpliꝰ. C. de fideicō. ſꝫ etiam ſi non ad

īplet onera extrīſeca ſibi a defūcto iūcta qd̓ noͣ.⁊ hoc ꝓcederet ēt ſi d̓functꝰ deceſſit ſine teſtam̄to. nā hic nulla fit mētio de teſtamēti factione.¶ Itē noͣ ibi ordinē genitur tex. valde noͣ. ꝙ inregnis ⁊ dignitatibus ſecularibus ſuccedit̉ ꝑ filios ordine geniture. vt ſic prīogenitus debeatprīo ſuccedere. ⁊ eo defuncto ſine ſobole ſcd̓s. ⁊ſic deīceps. ⁊ ex hoc ⁊ ex tex. collige aliud dictūnoͣ. ꝙ ī regno ſuccedit̉ nō per electioneꝫ. ꝯͣriumnoͣ. glo. ī. c. moyſes. viij. q. i. vbi per illuꝫ tex. dicitreges p̄ficiendos ꝑ electionē quēadmodum obſeruatur ī īperio. vt in. c. venerabilē. de elec. ſeddic ꝙ conſuetudine illud primum īoleuit. vt filijregum ſuccedant ⁊ eſſet electio. ⁊ pro hoc videbona glo. vij. q. i. c. deniqꝫ ⁊ facit hodie qd̓ habetur in. li. feudoruꝫ. de feu. nō alie. c. imperialem.§. preterea. ¶ Noͣ ibi ſi dictus rex ſine prole ⁊cͣ.tex. apertum ⁊ noͣ. ꝙ ī regno proueniente ex genere vlteriori nepos prefertur fratri patris. naꝫvides hic ꝙ rex Ungarie deceſſit relictis tribusfilijs. primogenitus ſucceſſit ī regno. ⁊ poſt mortem eius non ſucceſſit ſecundogenitus. ⁊ aduerte ꝙ hoc ē clarū qn̄ primogenitus in vita ſua adeptus eſt regnū. Sed dubium eſt ꝗd ſi ante adeptionem regni viuente patre deceſſit primogēitus relicto ex eo filio. nūquid filius primogēitidebet ſuccedere auo ſuo ī regno an vero ſecundogenitꝰ. In hac. q. plene conſuluit Old. ⁊ ponit cōſilio. cclxiij. ⁊ tandeꝫ concludit hunc filiuꝫprimogeniti preferēdum patruo. ⁊ nititur ꝓbare iure diuino naturali ⁊ ſcripto. nā de iure diuino p̄genitus regl̓r ſuccedit in regno. Item iuspͦgeniture pōt alienari ſicut ꝯpertū ē in perſonaEſau qui vendidit fratri ſuo Iacob iura p̄geniture. ergo hoc ius ē trāſmiſſibile ad heredem. ⁊per ꝯn̄s cū filius habet ius p̓geniture. gͦ ipſe ⁊ n̄ſecūdogenitꝰ dꝫ ſuccedere. De iur̄ naturali probat qꝛ pater ⁊ filiuſ cenſētur eadē ꝑſona. .xxxv.q. iij. §. hac aucͣte. l. fi. C. de īpu. ⁊ alijs ſubſti. r̄p̄ſētatur gͦ pater in filio. ꝓ hoc liberorū ī fi. ff. de. v̓ſig. vbi pr̄ ꝑpetuat̉ ī filio de iure poſitiuo. ꝓbatqꝛ in ſucceſſione reꝝ pͥuatarū plures filij premortui tenent locum patris. ita ꝙ ſuccedūt in heceditate vua cū patris per ſtirpem. ⁊ non per capita.vt noͣ in aucͣ. de he̓. ab inteſ. §. i. ⁊ inſti. eo. ti. §. filius. ⁊ noͣ benep̄dicta. maxime in eo ꝙ dixi ꝙ iusprimogeniture tranſmittitur ī poſteriores. etiāviuente patre ⁊ de iure diuino conſiſtebat ī multis ius primogeniture. ⁊ vide triplex ius poſitūper glo. in. c. qͣꝫ periculoſum. vij. q. i. ad quam gl.addit. Io. an. qͣrtum effectum. nam in fine habebat benedictionem paternā. Item dupliceꝫ ꝑtēin hereditate. inſuper benedicebat ſuis fratribꝰ⁊ vide qd̓ habet̉ geneẜ. xxvii. c. que ſoleo recenſere in benedictione ꝯuentuū. ⁊ adde qd̓. sͣ. dixiꝙ nepos debet preferri patruo. ſequitur Iohā.an. in addi. ſpe. ſuper rubrica de feu. ⁊ Bal. in. l.cum antiquioribus. C. de iur̄ deli ¶ In glo. iij.nota hoc arg. glo. ⁊ vide gloſa. lxxxij. di. in. c.ꝑſoyter. ⁊ meliorem in. c. penitentiā. de peni. di.