reuocat̉ donatio ſed cāus dūtaxat īgratitudīs.Addit̉ tn̄ ſextꝰ vel ꝗntꝰ reſpc̄ū lr̄e ſed arbitrorꝙ papa n̄ īterſeruit ꝗa de illo dubitauit videlicꝫſi donatariꝰ neglexit ale̓ donatorē īopē. nā ī hacglo. iurꝭ ciuils reꝑit̓ ꝯͣria. nā ī. d. l. fi. dic̄ ꝙ hͨ cā ēſufficiēs ad reuocādū donatōeꝫ ſed ī. l. ī ꝯdēnatiōe. ff. d̓ re. iu. ſentit donatariū nō teneri ad alēdū donatorē. ꝗa hͦ iure nō ꝓbat̉. ſed Cy. ī. d. l. fidic̄ ꝙ aut donaº. cōſiſtit ī magna re ſeu qͣꝫtitate.⁊ hēt locū gl. d. l. fi. ſecꝰ ſi ī parua re ⁊ ē deſtrucº.ſatꝭ eqͣ. nā ille ꝗ donat magna pōt eꝗꝑari pr̄i ſedfilius tenet̉ alere pr̄em inopē̓. l. ſi ꝗs. ff. de liberis agnoſcēdis. gͦ magnā ingratitudinē cōmittitnō ſb̓ueniēdo illi in neceſſitate ſua. ⁊ noͣ bn̄ hoc.ꝗa ſepe accidit ī iſtis mulieribꝰ ⁊ maxīe ſenibꝰq̄ donāt fere oīa bona ⁊ demū negligūt alimētari a donatario. nā vt p̄dixi poterit donatio reuocari. Secūdo principaliter tene iſtum tex. mēti.quia rigor iuris ſcriptus p̄fertur eꝗtati nō ſcripte. nā hec donatio reuocat̉ de rigore iuris vt ītex. ⁊ iſte rigor p̄ualet eꝗtati. de quo in. l. placuit. C. de iudi. ⁊ in. c. fi. de tranſac. ¶ Noͣ ibi donatoris ꝑſona. ꝙ hē̓s donatoris nō reuocat donationē factā a defuncto ꝓpter īgratitudinē cōmiſſam in ꝑſonā ipſius he̓dis. ⁊ eſt ratio ꝗa donatio fit ex mera liberalitate donatoris ⁊ contēplatione donatarij nō he̓dis iō ꝯſiderat̉ īgratitudo reſpectu donatoris non reſpectu heredis.⁊ idē eſt in reuocatiōe q̄ fit ſeu fieri intētat̉ poſtmortē donatoris ob ingratitudinē cōmiſſam inipſius ꝑſonā nā merita ⁊ demerita ſunt ꝑſonalia iō nō trāſeunt ad he̓dem. ¶ In glo. i. in fi. hͦgl. excedit t̓minos lr̄e. nā lr̄a ſolum ꝓſequit̉ reuocationē donatiōis q̄ fit ꝓpt̓ ingratitudinē donatarij ⁊ hos caſus habuiſtis ſupra collectos. ſꝫdonatio quādoqꝫ reuocat̉ ex p̄ſumpta volūtate donatōis ceſſante omni ingratitudine vt ꝓpt̓natiuitatē filioꝝ ſuꝑuenientē. qn̄qꝫ reuocat̉ qꝛ ēīofficioſa reſpectu filioꝝ exiſtētiū tꝑe donatiōisvt ꝗa effundit pr̄imoniū ſuū donādo nihil velparū relinquēdo liberis. ⁊ in hac 2ª ſpecie donatiōis varie ſūt opīones. ꝗa iura ciuilia vno mōloquūtur ⁊ multas opi. ātiquoꝝ īferth̓ Io. an.mihi placet diſtīctio Bar. in. l. ticia. §. īperator.de le. ij. vbi ſic diſtīguit. ꝙ qn̄qꝫ q̄rimus de r̄uocatiōe fiēda ex p̄ſūpta volūtate donatoris. quādoqꝫ ꝑ remediū q̄rele inofficioſi. pͦ cāu aūt ē fc̄ain perſonā liberti vel extranei ⁊ reuocat̉ etiā totum ipſo iure qͣſi donator hoc tacite ītellexit. vtl. ſi vnqͣꝫ. cum glo. ſua. C. de reuoca. dona. lꝫ gl.h̓ aliter ītellexerit. Aut donatio fuit facta ī ꝑſonā vniꝰ ex liberis ⁊ tūc nō reuocat̉ in totū ꝓpt̓natiuitatē filioꝝ. ſed vſqꝫ ad debitū bonoꝝ ſb̓ſidiū .i. vſqꝫ ad legitimā q̄ debet̉ filijs iure nature⁊ ita ītelligatur. l. ſi totas. C. de īoffi. dona. ⁊ exhoc infero ꝙ donatio facta monaſterio non reuocatur in totū de ſtricto iure ꝓpter natiuitateꝫfiliorum. quia monaſterium hētur loco filij. Itēꝗa donatio ē fc̄a ī fauorē aīe q̄ non dꝫ eē minus
cara qͣꝫ filius. vt in aucͣ. ſi qͣ mulier. C. d̓ ſa. ſanceccle. canōizata. xix. q. fi. ſi qͣ mulier. ⁊ ita intellige tex. noͣ. cū glo. ī. c. fi. xvij. q. vl. ⁊ hͦ ſentit gl. h̓dū dic̄ ꝙ ibi donaº. fuit reuocata ī toto iure polii. iure celi .ſ. ex qͣdā eꝗtate naͣli ⁊ n̄ iure fori. i. ſecūdū humanas leges. ⁊ hͦ idē ſentit Bar. ī. d. §.īꝑator. ī qͣdā qōne. ⁊ fac̄ qd̓ ip̄e noͣ. ī. l. i. C. de ſa.ſanc. ec. Secūdo cāu dicēdū ꝙ aut donatio fuitfc̄a vni ex liberis ⁊ non reuocat̉ ꝑ illos liberosniſi vſqꝫ ad d̓bitū bonoꝝ ſb̓ſidiū ēt ſi donaº. fuerit īofficioſa re ⁊ ꝯſilio. d̓ qͦ vide tex. ī. l. ſi liq̄at.C. de īoffi dona. Aut fuit donaº. fc̄a alt̓i ⁊ tc̄ ſi liberis ſuis fuit aliꝗd relictū nō reuocabitur niſivſqꝫ ad debitū iure nature. ad hͦ. l. oīmō. C. deioffi. teſta. ſi v̓o nihil reliꝗt ⁊ donatio ē īofficioſa re ⁊ ꝯſilio reuocabit̉ in totū. ar. l. ſi libertus. ffde oꝑis libe. ſi āt fuit inofficioſa re tm̄ ⁊ nō cōſilio tc̄ nō reuocat̉ niſi vſqꝫ ad debitū iure natureꝓ hͦ. l. ij. ⁊. iij. C. de īoffi. dona. ⁊ hͦ ſufficiūt ꝓ intellectu glo. ⁊ ītellige qd̓ dixi de donatiōe factafilio qn̄ donatio tenuit. vtputa ꝗa fuit fc̄a emācipato vel filiofa. ꝓpt̓ merita ī quo nō inſiſto ſeddicēdū vt noͣ. in aucͣ. ex cā. C. d̓ liberis p̄teritis.⁊ in aucͣ. ex teſtō. C. d̓ colla. ¶ In glo. ī v̓. reuocat̉. in fi. dic meliꝰ ꝙ donaº. reuocat̉ qn̄qꝫ ob ingratitudinē donatarij ⁊ agit̉ ꝯditiōe ex. l. fi. C.de reuo. dona. vel ꝯditōe huiꝰ. c. nō āt aget̉ reivēdicatiōe. ꝗa vt clare colligit̉ ex tex. donaº. nōreuocat̉ ip̄o facto ꝓpt̓ īgratitudinē vt patet ibide rigore iuris ⁊cͣ. Item ſi donatio eēt reuocataip̄o fc̄o hē̓s donatoris poſſet illa bona reuocare⁊ tc̄ poſſꝫ agi ꝯͣ he̓dem donatarij. ar. in. l. ꝯmiſſaff. d̓ publi. ⁊ in. c. ij. d̓ p̄ſcrip. li. vi. aut donatio reuocatur ex diſpoſitione. l. ſi vnqͣꝫ p̄alle. ⁊ tūc cūreuocatio fiat ip̄o iure ex p̄ſumpta mēte donatoris ageret̉ rei vēdicatiōe. noͣ. Bar. ī. d. §. īꝑatorqn̄ reuocat̉ ꝑ q̄relam inofficioſi ⁊ tunc opus eſtp̄mitte̓ q̄relā. vt noͣ. in. d. §. īꝑator. ⁊ per Bar. inl. i. C. de inoffi. dona. ⁊ ſic eſt iſta glo. limitāda etītelligenda. ¶ In glo. fi. ibi vel ſucceſſores donatarij. vult dice̓ ꝙ ſic̄ hͦ eſt ꝑſonale ex ꝑte donatoris. ꝗa facultas reuocādi n̄ tͣnſit ad ip̄iꝰ hē̓deꝫita ⁊ ꝑſonale ex ꝑte donatarij ꝗa n̄ pōt agi ꝯͣ ip̄ius he̓deꝫ ⁊ hͦ vltimū nō colligit̉ ex tex. ſꝫ hēturi. l. fi. C. d̓ reuo. do. tn̄ ille tex. ſolū vr̄ ꝓbare inhēdeꝫ donatōis vt n̄ agat ꝯͣ donatariū vl̓ eiꝰ hē̓dē ſꝫ aꝑte nō decidit vtꝝ ipſe donator poſſit age̓ꝯͣ hēdeꝫ donatarij. Sꝫ Io. an. ſentit h̓ ꝙ poſſitſi igͦrauit īgratitudinē ꝯmiſſā ī vita donatarij l̓ſi ſciuit ⁊ n̄ habut tēpus ꝯpetēs ad agēdū. ar. īc. cū ī vet̓i. d̓ elec. ⁊ ī. c. fi. d̓ dila. ⁊ hͦ ibi ſatꝭ placetar. hꝰ lr̄e q̄ pōderat qn̄ donator tacuit ſꝫ n̄ dr̄ tacuiſſe ſi ignorauit vl̓ non habuit tēpꝰ ꝯpetēs adagendū. ⁊ ꝑ hāc rōnē videt̉ idē dicēdū in he̓dedonatoris vt poſſit age̓ ꝯͣ donatariū ſic̄ ī ſil̓i dic̄glo. noͣ. ī. l. fideicōmiſſum. C. d̓ fideicō. ꝙ ſi legatariꝰ īiuriā ītulit teſtatori ſi teſtator ignorauit invita poterit ex hͦ age̓ he̓s. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ glo. ī. l. ſororeꝫ. C. d̓ his ꝗbꝰ vt īdignis. ⁊ ex ill̓ glo. videt̉