Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

reuocat̉ donatio ſed cāus dūtaxat īgratitudīs.Addit̉ tn̄ ſextꝰ vel ꝗntꝰ reſpc̄ū lr̄e ſed arbitror papa īterſeruit ꝗa de illo dubitauit videlicꝫſi donatariꝰ neglexit ale̓ donatorē īopē. ī hacglo. iurꝭ ciuils reꝑit̓ ꝯͣria. ī. d. l. fi. dic̄ ēſufficiēs ad reuocādū donatōeꝫ ſed ī. l. ī ꝯdēnatiōe. ff. re. iu. ſentit donatariū teneri ad alē donatorē. ꝗa iure ꝓbat̉. ſed Cy. ī. d. l. fidic̄ aut donaº. cōſiſtit ī magna re ſeu qͣꝫtitate. hēt locū gl. d. l. fi. ſecꝰ ſi ī parua re ē deſtrucº.ſatꝭ eqͣ. ille donat magna pōt eꝗꝑari pr̄i ſedfilius tenet̉ alere pr̄em inopē̓. l. ſi ꝗs. ff. de liberis agnoſcēdis. magnā ingratitudinē cōmittit ſb̓ueniēdo illi in neceſſitate ſua. noͣ bn̄ hoc.ꝗa ſepe accidit ī iſtis mulieribꝰ maxīe ſenibꝰ donāt fere oīa bona demū negligūt alimētari a donatario. vt p̄dixi poterit donatio reuocari. Secūdo principaliter tene iſtum tex. mēti.quia rigor iuris ſcriptus p̄fertur eꝗtati ſcripte. hec donatio reuocat̉ de rigore iuris vt ītex. iſte rigor p̄ualet eꝗtati. de quo in. l. placuit. C. de iudi. in. c. fi. de tranſac. Noͣ ibi donatoris ꝑſona. hē̓s donatoris reuocat donationē factā a defuncto ꝓpter īgratitudinēmiſſam in ꝑſonā ipſius he̓dis. eſt ratio ꝗa donatio fit ex mera liberalitate donatoris contēplatione donatarij he̓dis ꝯſiderat̉ īgratitudo reſpectu donatoris non reſpectu heredis. idē eſt in reuocatiōe fit ſeu fieri intētat̉ poſtmortē donatoris ob ingratitudinē cōmiſſam inipſius ꝑſonā merita demerita ſunt ꝑſonalia trāſeunt ad he̓dem. In glo. i. in fi.gl. excedit t̓minos lr̄e. lr̄a ſolum ꝓſequit̉ reuocationē donatiōis fit ꝓpt̓ ingratitudinē donatarij hos caſus habuiſtis ſupra collectos. ſꝫdonatio quādoqꝫ reuocat̉ ex p̄ſumpta volūtate donatōis ceſſante omni ingratitudine vt ꝓpt̓natiuitatē filioꝝ ſuꝑuenientē. qn̄qꝫ reuocat̉ qꝛ ēīofficioſa reſpectu filioꝝ exiſtētiū tꝑe donatiōisvt ꝗa effundit pr̄imoniū ſuū donādo nihil velparū relinquēdo liberis. in hac ſpecie donatiōis varie ſūt opīones. ꝗa iura ciuilia vnoloquūtur multas opi. ātiquoꝝ īferth̓ Io. an.mihi placet diſtīctio Bar. in. l. ticia. §. īperator.de le. ij. vbi ſic diſtīguit. qn̄qꝫ q̄rimus de r̄uocatiōe fiēda ex p̄ſūpta volūtate donatoris. quādoqꝫ remediū q̄rele inofficioſi. cāu aūt ē fc̄ain perſonā liberti vel extranei reuocat̉ etiā totum ipſo iure qͣſi donator hoc tacite ītellexit. vtl. ſi vnqͣꝫ. cum glo. ſua. C. de reuoca. dona. lꝫ gl. aliter ītellexerit. Aut donatio fuit facta ī ꝑſo vniꝰ ex liberis tūc reuocat̉ in totū ꝓpt̓natiuitatē filioꝝ. ſed vſqꝫ ad debitū bonoꝝ ſb̓ſidiū .i. vſqꝫ ad legitimā debet̉ filijs iure nature ita ītelligatur. l. ſi totas. C. de īoffi. dona. exhoc infero donatio facta monaſterio non reuocatur in totū de ſtricto iure ꝓpter natiuitateꝫfiliorum. quia monaſterium hētur loco filij. Itēꝗa donatio ē fc̄a ī fauorē aīe non dꝫ minus

cara qͣꝫ filius. vt in aucͣ. ſi mulier. C. ſa. ſanceccle. canōizata. xix. q. fi. ſi mulier. ita intellige tex. noͣ. glo. ī. c. fi. xvij. q. vl. ſentit gl. dic̄ ibi donaº. fuit reuocata ī toto iure polii. iure celi .ſ. ex qͣdā eꝗtate naͣli iure fori. i. ſecūdū humanas leges. idē ſentit Bar. ī. d. §.īꝑator. ī qͣdā qōne. fac̄ qd̓ ip̄e noͣ. ī. l. i. C. de ſa.ſanc. ec. Secūdo cāu dicēdū aut donatio fuitfc̄a vni ex liberis non reuocat̉ illos liberosniſi vſqꝫ ad d̓bitū bonoꝝ ſb̓ſidiū ēt ſi donaº. fuerit īofficioſa re ꝯſilio. vide tex. ī. l. ſi liq̄at.C. de īoffi dona. Aut fuit donaº. fc̄a alt̓i tc̄ ſi liberis ſuis fuit aliꝗd relictū reuocabitur niſivſqꝫ ad debitū iure nature. ad. l. oīmō. C. deioffi. teſta. ſi v̓o nihil reliꝗt donatio ē īofficioſa re ꝯſilio reuocabit̉ in totū. ar. l. ſi libertus. ffde oꝑis libe. ſi āt fuit inofficioſa re tm̄ cōſilio tc̄ reuocat̉ niſi vſqꝫ ad debitū iure nature. l. ij.. iij. C. de īoffi. dona. ſufficiūt intellectu glo. ītellige qd̓ dixi de donatiōe factafilio qn̄ donatio tenuit. vtputa ꝗa fuit fc̄a emācipato vel filiofa. ꝓpt̓ merita ī quo inſiſto ſeddicēdū vt noͣ. in aucͣ. ex. C. liberis p̄teritis. in aucͣ. ex teſtō. C. colla. In glo. ī. reuocat̉. in fi. dic meliꝰ donaº. reuocat̉ qn̄qꝫ ob ingratitudinē donatarij agit̉ ꝯditiōe ex. l. fi. C.de reuo. dona. vel ꝯditōe huiꝰ. c. āt aget̉ reivēdicatiōe. ꝗa vt clare colligit̉ ex tex. donaº.reuocat̉ ip̄o facto ꝓpt̓ īgratitudinē vt patet ibide rigore iuris ⁊cͣ. Item ſi donatio eēt reuocataip̄o fc̄o hē̓s donatoris poſſet illa bona reuocare tc̄ poſſꝫ agi ꝯͣ he̓dem donatarij. ar. in. l. ꝯmiſſaff. publi. in. c. ij. p̄ſcrip. li. vi. aut donatio reuocatur ex diſpoſitione. l. ſi vnqͣꝫ p̄alle. tūcreuocatio fiat ip̄o iure ex p̄ſumpta mēte donatoris ageret̉ rei vēdicatiōe. noͣ. Bar. ī. d. §. īꝑatorqn̄ reuocat̉ q̄relam inofficioſi tunc opus eſtp̄mitte̓ q̄relā. vt noͣ. in. d. §. īꝑator. per Bar. inl. i. C. de inoffi. dona. ſic eſt iſta glo. limitāda etītelligenda. In glo. fi. ibi vel ſucceſſores donatarij. vult dice̓ ſic̄ eſt ꝑſonale ex ꝑte donatoris. ꝗa facultas reuocādi tͣnſit ad ip̄iꝰ hē̓deꝫita ꝑſonale ex ꝑte donatarij ꝗa pōt agi ꝯͣ ip̄ius he̓deꝫ vltimū colligit̉ ex tex. ſꝫ hēturi. l. fi. C. reuo. do. tn̄ ille tex. ſolū vr̄ ꝓbare inhēdeꝫ donatōis vt agat ꝯͣ donatariū vl̓ eiꝰ hē̓ ſꝫ aꝑte decidit vtꝝ ipſe donator poſſit age̓ꝯͣ hēdeꝫ donatarij. Sꝫ Io. an. ſentit poſſitſi igͦrauit īgratitudinē ꝯmiſſā ī vita donatarijſi ſciuit habut tēpus ꝯpetēs ad agēdū. ar. īc. ī vet̓i. elec. ī. c. fi. dila. ibi ſatꝭ placetar. hꝰ lr̄e pōderat qn̄ donator tacuit ſꝫ dr̄ tacuiſſe ſi ignorauit vl̓ non habuit tēpꝰ ꝯpetēs adagendū. hāc rōnē videt̉ idē dicēdū in he̓dedonatoris vt poſſit age̓ ꝯͣ donatariū ſic̄ ī ſil̓i dic̄glo. noͣ. ī. l. fideicōmiſſum. C. fideicō. ſi legatariꝰ īiuriā ītulit teſtatori ſi teſtator ignorauit invita poterit ex age̓ he̓s. fac̄ qd̓ noͣ glo. ī. l. ſororeꝫ. C. his ꝗbꝰ vt īdignis. ex ill̓ glo. videt̉