immo expediētiꝰ eſt eccl̓ie donare de poſſeſſiōibus qͣꝫ ꝑpetuo donar̄ ꝗnqͣgeſimā ꝑtē reddituū⁊ hͦ opi. multipl̓r ꝓbat̉ in tex. ſi bn̄ pōderat̉. goſ.dicit ꝙ de mēte iuris eſt vt eccl̓ia cathedralis retineat apud ſe directū dn̄iū reꝝ donataꝝ. Sꝫ vtdicit Io. an. ⁊ bn̄ nō apparet vn̄ Goſ. hͦ collegerit qͣſi ſentiat ꝙ ex toto pōt hec donatio fieri qd̓vr̄ veꝝ. ¶ Sꝫ q̄ro exͣ glo. nūꝗd ep̄s in teſtamēto poſſit̉ hāc donatōeꝫ face̓. doc. tenēt ꝙ nō. ſedint̓ viuos. ꝓ hͦ tex. ibi largiri. facit de teſta. c. adhec. ⁊. c. qꝛ. nō reddūt aliā rōem diuerſitatꝭ. ſedego reddo iſtā. nā teſtm̄ porrigit̉ ad tp̄s qͦ nō eſtfuturꝰ p̄latꝰ qꝛ morte ꝯfirmat̉. vt in. c. cum marthe. de cele. miſ. gͦ cū tūc nō poſſit diſponere necnūc in teſtō. ar. in. l. cū ꝗ. ff. de iu. om. iudi. Itē ⁊3º. teſtm̄ fit de rebꝰ ꝓpͥis nō de alienis ⁊ adhucex magna gr̄a ꝯcedit̉ vt ꝗs poſſit teſtari de rebus ꝓpͥis ꝓpter pͥmā rōem qꝛ refert̉ ad tp̄s qͦ n̄eſt futurꝰ dn̄s vt dicit glo. noͣ. in. l. illa inſtitutio.ff. de he̓di. inſti. vn̄ nō dꝫ hͦ trahi ad res in ꝗbushꝫ admīſfratōem tm̄. ⁊ ex pͥma rōe dicit glo. noͣviij. q. i. in. c. ex his ꝙ papa nō pōt ſibi in vita eligere ſucceſſorē. Et ex his dic gn̓al̓r ꝙ lꝫ poſſit p̄latꝰ aliqͣ donare in vita de rebꝰ eccl̓ie iuxͣ noͣ. inc. ceteꝝ. sͣ. e. nō tn̄ in teſtō. vt in dictis iuribꝰ.In glo. in. v̓. poterit. no bn̄ glo. iūcto tex. nā extēdit diſpoſitōeꝫ. l. ſancimꝰ. C. de donati. ⁊. c. ſiſi ꝗs de ẜuis. xij. q. ij. vt donatio q̄libet facta vltͣmodū ꝯceſſuꝫ nō reuocet̉ in totuꝫ. ſꝫ duntaxatvſqꝫ ad debitū modū. nā etiā ſi in diſpoſitōe ſimpl̓r diceret̉ ꝙ donatio vltra debitū modū factadebeat reuocari ꝓut hic dicebat̉. dꝫ enī intelligiẜm alia iura. ⁊ hͨ glo. cōit̓ tenet̉ lꝫ Phi. aliad ſentiat dicēdo ꝙ vbi pl̓es ſunt donatōes dꝫ de qͣlibet ſubtrahi certa ꝑs. ar. in. l. ſi tota. C. de inoffidona. qꝛ vltīa donatio ſimpl̓r nō grauat. Sꝫ inꝯͣriū eſt qꝛ donatio pͥma ſine grauamīe fuit ſortita ſuū effectū. gͦ nō dꝫ reuocari ꝓpter 2ªᵐ ⁊ vltimā. qꝛ qd̓ legitime factū eſt ⁊cͣ. vt regula factuꝫlegitime. de re. iu. li. vi. Sꝫ vbi pl̓es donationeseſſent ſil̓ facte ſeu nō aꝑꝑet de an̄rioritate. tuncpōt ꝓcedere dictū Phi ¶ In glo. in v̓bo p̄ſcriptōeꝫ. in fi. no bn̄ hāc glo. ꝙ etiā titulꝰ putatiuꝰ ⁊coloratꝰ nō ꝓdeſt ad p̄ſcriptōem ꝯplēdā vbi iusreſiſtit. lꝫ p̄ſcribēs erret in iure. Et ꝓ hͦ bonꝰ tex.in. c. dudū. de decimis. hͦ intellige vbi ius eſt clarū. ſecꝰ aūt vbi ꝓbabilit̉ pōt dubitari de intellc̄uiuris. nā tūc valet p̄ſcriptio. lꝫ erret̉ in v̓o intellectu vt eſt tex. valde noͣ. in. c. cū dilectꝰ. de ꝯſuetuqd̓ eſt ſemꝑ mēti tenēdū. ¶ 2º. noͣ. ex glo. ꝙ error facti nō impedit p̄ſcriptōeꝫ lꝫ ius reſiſtat. ⁊ꝓ hͦ vide bonā glo. in. c. de quarta. de p̄ſcripti. q̄vult ꝙ titulꝰ habitꝰ a ſolo p̄lato cauſaꝫ dat p̄ſcribendi ſi recipiēs credat capitulū ꝯceſſiſſe qꝛ tūcerrat in facto ⁊ nō in iure. ⁊ ſic limita fi. hꝰ gl̓. dūdicit aliud eſſe in alijs alienatōibus. ⁊ vide qd̓dixi in. c. ij. sͣ. de his q̄ fi. a p̄la. ¶ Exͣ glo. q̄rit̉ qͣliter reuocabit̉ donatio facta cū graui leſione eccleſie. dicit Io. an. ꝙ ꝑ bn̄ficiū reſtitutōis in inte
grū. ⁊ ex hͦ ſentit ꝙ donatio tꝫ mero iure. Do.An. dicit hͦ ꝓcedre inqͣꝫtum donatio ſuit factavſqꝫ ad cēteſimā vl̓ ꝗnqͣgeſimā. ſꝫ ſi vltra tūc fiet ip̄o facto reuocatio qꝛ donatio nō tenuit ⁊ inhͦ bn̄ dicit. ſꝫ etiā puto ꝙ in pͦ caſu nō ſemꝑ donatio teneat. nā ſi notoriū eſſet ꝙ donatio ꝗn̄qͣgeſime vl̓ cēteſime fieret cū graui dāno eccl̓ie n̄tꝫ ip̄o iure. qꝛ ius reſiſtit donatōi. vt h̓ in pͥn. ⁊ nc. bone rei. xij. q. ij. ꝓcedit gͦ dictū Io. an. qn̄ exerrore ꝓbabili ꝓceſſit donatio cū graui leſioneeccleſie qꝛ tūc eſt facta in caſu licito vbi enim eccleſia errauit ꝓbabilit̓ donatio dꝫ reuocari perreſtitutōem in integrum.RO Pler. oonatorē non ꝑUonatio pōt ꝑhēdē ei qui tacuit ob ingratitudinē donatarij reuocari in caſibꝰ h̓ exp̄ſſis. pͦ ponit dc̄mqd̓ exēplificādo ſpecificat ibi ꝙ ſi. 2º. moderaturibi qd̓ tn̄. ¶ No pͦ ꝙ ingratitudo eſt maximuꝫviciū. nā ita p̄ponderat vt donatio ſemel ꝑfectareuocet̉. ⁊ diffinit ⁊ deſcribit beatꝰ Bernardꝰ ingratitudinē ⁊ dicit ꝙ eſt ventus vrēs ⁊ ſiccansfontē miſericordie ⁊ rorē pietatꝭ ⁊ fructuꝫ gr̄e. ⁊ꝓuenit hͦ peccatū vt pl̓imū ex ſuꝑbia qꝛ pleriqꝫputant oīa ſeruitia ſibi debita. ſꝫ ꝯſidera ꝙ licetmultis mōis ꝯmittat̉ īgratitudo. nā vt dicit Seneca. ingratus qui nō reddit ingratus qui diſſimulat ingratiſſimꝰ omniū ꝗ obliuiſcit̉. ⁊ Ciceromemorē bn̄ficij oēs oderūt. tamē indiſtincte exp̄dictꝭ non reuocat̉ donatio. ſꝫ ex tex. hēs qͣtuorcaſus in quibus fit reuocatio. primus cū donatarius violentas manus iniecit in donatorem.ſcd̓s cū atroces iniurias ei inferre p̄ſumpſit. ⁊ intellige de iniuria v̓bali. al̓s ſuperflueret iſte caſus ꝓpt̓ caſum p̄cedentē ⁊ ſequētē. vel ſi donatorē fugauerit ſeu captū tenuerit ar. in. c. nuꝑ. deſen. excō. Tertiꝰ caſus cū graue dānum rebusdonatoris intulit. ⁊ qd̓ dicit̉ graue dānuꝫ dixerūt quidam qd̓ conſiſtit in tota ſubſtātia vel inmaiori ꝑte. ſed Io. an. dicit hoc eſſe arbitrariū.nam poteſt eſſe graue dānum citra maiorē partem ſubſtantie vt probatur in. c. precedēti. ⁊ ibidixi. erit hoc ergo arbitrarium ⁊ ad. c. frequēsde reſtitu. ſpo. li. vi. dicendum ꝙ loquit̉ in caſuſuo .ſ. vt ſpoliatus poſſit repellere ſpoliato. em̄ſuum. nam non dicitur denudatus ſeu inermisex particulari dāno. ſed graue damnū bene poteſt pati circa maiorem partem ſubſtantie. quartus caſus quādo inferre p̄ſumpſit vite periculum lꝫ effectus nō ſit ſecutus puta quia p̄parauit venenū vt donatorem perderet vel aliter ſibi p̄parauit inſidias. vnde pondera iſtum caſuꝫnō enī reꝗrit̉ ꝙ effectꝰ ſit ſecutꝰ ſil̓e in. c. ꝓ hūani. d̓ homi. li. vi. Quītꝰ caſus exͣ tex. eſt ſi nō fuitadīpletꝰ modꝰ in donatōe adiectꝰ ⁊ hētur iſte caſus ī. l. fi. C. de reuo. do. ſꝫ credo ꝙ papa hͦ n̄ int̓ſeruit qm̄ reuocatio illa pͥncipl̓r n̄ ꝯtīgit ꝓpt̓ ingͣtitudinē ſꝫ ꝓpt̓ modū nō ſeruatum ⁊ auctor hicnō intendit proſequi caſus in quibus generalit̓