De ſolutionibus ⁊3
pro ⁊ ꝯͣ. ⁊ tandeꝫ videt̉ velle ꝙ tutius ſit tenereeā validā ⁊ iuſtā. ⁊ do. An. vr̄ velle ꝙ ſi notoriecōſtaret debitorē eē non ſoluendo ꝙ excōmunicatio ſit nulla. al̓ ſecus. ⁊ ſic ſentit ꝙ notoria iniuſtitia reddat eā nullā. Sꝫ aduerte qꝛ ī alijs ſētentijs ab excōicatione hoc poſſit admitti. vt eſtnoͣbile dcm̄ Inno. ī. c. fraternitatꝭ. de frigi. ⁊ ma.facit tex ī. c. inter cetera. de re iudi. ⁊ vide qd̓ ibidixi. ſꝫ in excōicatione eſt magis dubiuꝫ ⁊ videtur archi. tenere in. c. venerabilibꝰ. de ſen. excō.li. vi. ꝙ ſemꝑ excōmunicatio teneat exquo errornō ē exp̄ſſus ī ſnīa. ad hoc. c. ꝑ tuas. d̓ ſen. excō.vbi tex. ponit exēplū nullitatis qn̄ ē exp̄ſſus error ī ſnīa. vel qn̄ fuit lata poſt appellationem adid qd̓ le. ⁊ no. ī. c. romana. §. ī vniuerſitatem. deſen. excō. li. vi. vbi dicit̉ ꝙ tutiꝰ ē tenere ꝙ liget.lꝫ ſit īiuſta. ſꝫ de rigore ⁊ ſb̓tilitate iuris aliam ꝑtem putarē v̓iorē. nā vbi notorietas ibi nulla eſtp̄ſūptio ꝓ ſnīa. vn̄ non apparet ratō quare eccleſia velit aliquē īiuſte ligare cū aꝑud deū ligatusnō ſit. vt ī. c. i. de re iudi. li. vi. ¶ In glo. fi. ibi etita patꝫ. hec glo. māifeſte ſentit ꝙ iſte Odoardꝰceſſit bonis ⁊ qd̓ ꝓfuit ceſſio vt euitarꝫ carceresſꝫ certe vt. sͣ. dixi hic colligit̉ totum oppoſitumqꝛ nec carceratus fuit lꝫ debitum fateret̉ nec ceſſit bonis. nec cedere paratꝰ erat. ⁊ iō dic gl. ꝓcedere in ꝑſonis non pͥuilegiatis. tene tn̄ menti gl.qꝛ doc. cōiter aperte non reprobant. īmo Fede.conſilio. clxxxviij. videtur hoc ſentire. vbi īctatnunquid exceptio excōicationis impediat ceſſionē bonoꝝ. ⁊ loquit̉ de clerico ⁊ cōcludit ꝙ nō.qꝛ ꝑceſſionē liberatur ab excōicatione. ſed do.Pe. de ancha. tenebat qd̓. sͣ. dixi clericum nō artari ad cedendū. ⁊ hoc intelligo verum vt clericus cōueniat̉ inqͣꝫtū facere pōt ⁊ nō vltra qn̄ cōuenitur ex cōtractu. ſecus ſi ex maleficio vl̓ qͣſi.nā tūc n̄ hēbitur rō ne egeat. vt noͣ. ſentit iſta gl.⁊ aꝑtiꝰ vide in. c. oliꝫ. el. ij. de reſti. ſpō. ¶ In ea.glo. ibi de redditibꝰ eccleſie noͣ. glo. qꝛ aꝑte d̓clarat aīmuꝫ ſuum ꝓ intellectu. c. ꝑuenit. vt intelligat̉ de redditibus bn̄ficioꝝ. ſꝫ tu dic vt ibi dixi⁊ ad iſtū tex. p̄t dici ꝙ nō fac̄ ꝓ nec ꝯͣ. qꝛ nō apꝑꝫꝙ iſte clericꝰ eēt bn̄ficiatus.S qui ſoluſſe hͦ pbare dꝫ niCōq̄rens ſe indebiteī caſu hic poſito. pͦ dictū. 2º. exceptō.ibi niſi. ¶ Noͣ p̄ͦ ꝙ ſoluens alicui pecuniam preſumitur ex cauſa debita ſoluiſſe. qꝛ nemo p̄ſumitur iactare ſuuꝫ. vt ī. l. cū de īdebito. ff. de ꝓbati.⁊ ī. c. ſuꝑ hoc. dē renunc. vn̄ lꝫ a p̓ncipio ꝗs nonp̄ſumatur obligatꝰ. ſꝫ aſſerēti debitū īcūbit onꝰꝓbādi. vt ī. c. actor qd̓ aſſeuerat. vi. q. vltīa. ⁊ ī. l.i. C. de ꝓba. tn̄ pꝰ ſolutōem ſcām p̄ſumit̉ ꝓ debito ꝑ rōem p̄dictā. Ego limitarē hunc dictuꝫ ⁊tex. qn̄ ſolutō pecunie fuit facta aliqua cā p̄tēſa.ſꝫ vbi ſimpl̓r fuiſſꝫ ſcā ſolutio. tunc p̄ſumereturpotius mutuum vel depoſitum. niſi qualitas ꝑſonaꝝ aliud ſubdeat. vt ē noͣbilis glo ī. l. cū quidff. ſi cer. pe. puta ſi ſimpl̓r dixi tolle hāc pecuniaꝫ¶ No ꝙ ꝯͣ mendacem eſt de facili p̄ſumenduꝫ
nā ꝯuictꝰ hic de mendacō qꝛ negauit ſibi ſolutionē factā tenet̉ poſtea ꝓbare pecuniā debitā ſiallegat eā debitā. ⁊ ex hoc ⁊ ex tex. noͣ ꝙ reuſ cōuictus ī vna exceptōe pōt trāſire ad aliā ēt ꝯͣriānā pͦ iſte negauit ſolutōeꝫ ſibi ſcām ⁊ cōuictꝰ deſolutōe pōt allegare ꝙ debite recepit pecuniamſꝫ tenet̉ ꝓbare debitū. ⁊ facit ad. q. quotidianaꝫquidā accuſat̉ de homicidio. negat ī p̓ncipio demū cōuictꝰ all̓at ad ſui defenſionē occidiſſe. dubitat̉ nūꝗd debeat admitti ad ꝓbādū cū ſit ꝯuictus de mēdacō. ⁊ facit iſte tex. ꝙ ſic inducēdo.vt. sͣ. ¶ Itē fac̄ regl̓a nullꝰ pluribꝰ. de re. iur. li.vi. ⁊ vide hāc. q. ibi pleniꝰ ī mercū. ¶ In gl. i. hͨglo. cōtinet maͣꝫ ſatis difficilē ⁊ legalē. ⁊ ē quaſitracta ex viſceribus glo. iuris ciuilis. vt. l. cū ꝗs.C. de iur. ⁊ fac. igno. ⁊ ibi ꝑ doc. plene diſcutiturhec maͣ. ⁊ vt clare intelligas eſt ſciendum ꝙ qd̓dā ē debitū naͣle tantū. quoddā ciuile tantū. qd̓dā naͣle ⁊ ciuile ꝯͣ qd̓ nulla competit exceptō. qd̓daꝫ eſt naͣle ⁊ ciuile ꝯͣ quod competit exceptio.qn̄qꝫ tn̄ hec exceptō ē tēporalis qn̄qꝫ perpetuaquandoqꝫ dubitat̉ an ſit tꝑalis vel ꝑpetua. Itēquedā ē ꝑpetua fauorabilis quedā odioſa. Itēq̄dā exceptō ē īducta ad rigorē iuris ſeruandū⁊ ſub iſtis termīs ſic ī vnū redactis cōcludit̉ tota maͣ huius gl. Debitū tn̄ naturale tātū ē illudqd̓ de iuregentiū inducit̉ ſine aliqua ꝓbationeiuris poſitiui. ⁊ ē tex. ī. l. cū ampliꝰ. in. §. is v̓o. ff.de reg. iu. ⁊ ī. l. ſtichū. §. naͣlis. ff. de ſo. ⁊ hec obligatō naͣlis eſt duplex. quedam q̄ orit̉ ex cōſēſu.vt in obligatōne orta ex pacto nudo. ⁊ hoc intellige de iure ciuili ẜm qd̓ non datur actio ex nudo pacto. ſꝫ cōpetit exceptio rōne naͣlis obligatōnis. vt in. l. iuriſgentiuꝫ. §. ſꝫ cū nulla. ff. d̓ pac.ſꝫ de iure canonico dic vt noͣ. ī. c. i. de pactꝭ. ⁊ ponūt alij aliud exēplū. vꝫ in eo qd̓ relinꝗt̉ in teſtōminꝰ ſolēni. nā ibi ē cōſēſuſd̓fūcti. ſꝫ nō ē approbatus ꝑ iuſciuile ſine ſolēnitate debita. alij tn̄ negāt hͦ exᵐ. ſꝫ cōiter tenēt pͥᵐ. Et dicendū vt noͣ.in. d. l. cū ꝗs. Secundo pͥncipalit̓ obligatio naͣliſorit̉ ſine expreſſo conſenſu ex quibuſdam merꝭmōtibus nature ẜm quaꝫ ꝗs obligat̉ naͣliter adbenefaciēdū benefacienti. vt in. c. cū in officijs. d̓teſta. ⁊ ī. l. ſꝫ ⁊ ſi. §. ꝯſulit. ff. de peti. here. Debitū ciuile tm̄ eſt illud qd̓ īducit̉ ex diſpoſitōe iuris ciuil̓ tm̄ ſn̄ aliqͣ obligatōe naͣli. exᵐ ponit̉ dedebito ꝑchirographuꝫ fcō ſpe future nūeratōiſnā pꝰ biēniū nō pōt opponi exceptō nō nūeratepecunie. l. ī ꝯͣctibꝰ. G. de nō nu. pe. Sꝫ pꝰ biennium obligat̉ debitor ciuilit̓ ſꝫ nō naͣlit̓ qꝛ nūqͣꝫ pure cōſenſit. ſꝫ ſpe future nūeratōis q̄ non fuit ſecuta. ꝗdā tn̄ negauerūt hͦ exēpluꝫ dicentes ꝙ pꝰbiēniū eſt orta obligatio naturalis qꝛ pōt exigipecunia. ſꝫ cōiter tenet̉ exēplū ꝙ lꝫ p̄ſumat̉ obligatō naͣlis ex p̄ſūpta nūeratōe. tn̄ ī v̓itate obligatō naͣl̓ nūqͣꝫ affuit. nā qd̓ ē c̄tū naͣe ē c̄tū legi. vtī. l. ſi pr̄. ff. d̓ ſo. d̓bitū naͣle ⁊ ciuile ē vbi ꝯcurrūtꝯſēſus ī obligāˢ ⁊ approbat̉ obligatō a iur̄ poſitīo. nā rōe illiꝰ approbatōis dr̄ debitū eē ciuile.nā olī an̄qͣꝫ eēt iuſ poſitm̄ n̄ erat niſi d̓bitū naͣle ⁊