Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

De ſolutionibus ⁊3

pro ꝯͣ. tandeꝫ videt̉ velle tutius ſit tenere validā iuſtā. do. An. vr̄ velle ſi notoriecōſtaret debitorē non ſoluendo excōmunicatio ſit nulla. al̓ ſecus. ſic ſentit notoria iniuſtitia reddat nullā. Sꝫ aduerte qꝛ ī alijs ſētentijs ab excōicatione hoc poſſit admitti. vt eſtnoͣbile dcm̄ Inno. ī. c. fraternitatꝭ. de frigi. ma.facit tex ī. c. inter cetera. de re iudi. vide qd̓ ibidixi. ſꝫ in excōicatione eſt magis dubiuꝫ videtur archi. tenere in. c. venerabilibꝰ. de ſen. excō.li. vi. ſemꝑ excōmunicatio teneat exquo error ē exp̄ſſus ī ſnīa. ad hoc. c. tuas. ſen. excō.vbi tex. ponit exēplū nullitatis qn̄ ē exp̄ſſus error ī ſnīa. vel qn̄ fuit lata poſt appellationem adid qd̓ le. no. ī. c. romana. §. ī vniuerſitatem. deſen. excō. li. vi. vbi dicit̉ tutiꝰ ē tenere liget.lꝫ ſit īiuſta. ſꝫ de rigore ſb̓tilitate iuris aliamtem putarē v̓iorē. vbi notorietas ibi nulla eſtp̄ſūptio ſnīa. vn̄ non apparet ratō quare eccleſia velit aliquē īiuſte ligare aꝑud deū ligatus ſit. vt ī. c. i. de re iudi. li. vi. In glo. fi. ibi etita patꝫ. hec glo. māifeſte ſentit iſte Odoardꝰceſſit bonis qd̓ ꝓfuit ceſſio vt euitarꝫ carceresſꝫ certe vt.. dixi hic colligit̉ totum oppoſitumqꝛ nec carceratus fuit lꝫ debitum fateret̉ nec ceſſit bonis. nec cedere paratꝰ erat. dic gl. ꝓcedere in ꝑſonis non pͥuilegiatis. tene tn̄ menti gl.qꝛ doc. cōiter aperte non reprobant. īmo Fede.conſilio. clxxxviij. videtur hoc ſentire. vbi īctatnunquid exceptio excōicationis impediat ceſſionē bonoꝝ. loquit̉ de clerico cōcludit.qꝛ ꝑceſſionē liberatur ab excōicatione. ſed do.Pe. de ancha. tenebat qd̓.. dixi clericum artari ad cedendū. hoc intelligo verum vt clericus cōueniat̉ inqͣꝫtū facere pōt vltra qn̄uenitur ex cōtractu. ſecus ſi ex maleficio vl̓ qͣſi. tūc hēbitur ne egeat. vt noͣ. ſentit iſta gl. aꝑtiꝰ vide in. c. oliꝫ. el. ij. de reſti. ſpō. In ea.glo. ibi de redditibꝰ eccleſie noͣ. glo. qꝛ aꝑte d̓clarat aīmuꝫ ſuum intellectu. c. ꝑuenit. vt intelligat̉ de redditibus bn̄ficioꝝ. ſꝫ tu dic vt ibi dixi ad iſtū tex. p̄t dici fac̄ nec ꝯͣ. qꝛ apꝑꝫ iſte clericꝰ eēt bn̄ficiatus.S qui ſoluſſe pbare dꝫ niCōq̄rens ſe indebiteī caſu hic poſito. dictū.. exceptō.ibi niſi. Noͣ p̄ͦ ſoluens alicui pecuniam preſumitur ex cauſa debita ſoluiſſe. qꝛ nemo p̄ſumitur iactare ſuuꝫ. vt ī. l. de īdebito. ff. de ꝓbati. ī. c. ſuꝑ hoc. renunc. vn̄ lꝫ a p̓ncipio ꝗs nonp̄ſumatur obligatꝰ. ſꝫ aſſerēti debitū īcūbit onꝰꝓbādi. vt ī. c. actor qd̓ aſſeuerat. vi. q. vltīa. ī. l.i. C. de ꝓba. tn̄ pꝰ ſolutōem ſcām p̄ſumit̉ debito rōem p̄dictā. Ego limitarē hunc dictuꝫtex. qn̄ ſolutō pecunie fuit facta aliqua p̄tēſa.ſꝫ vbi ſimpl̓r fuiſſꝫ ſcā ſolutio. tunc p̄ſumereturpotius mutuum vel depoſitum. niſi qualitasſonaꝝ aliud ſubdeat. vt ē noͣbilis glo ī. l. quidff. ſi cer. pe. puta ſi ſimpl̓r dixi tolle hāc pecuniaꝫ No ꝯͣ mendacem eſt de facili p̄ſumenduꝫ

ꝯuictꝰ hic de mendacō qꝛ negauit ſibi ſolutionē factā tenet̉ poſtea ꝓbare pecuniā debitā ſiallegat debitā. ex hoc ex tex. noͣ reuſuictus ī vna exceptōe pōt trāſire ad aliā ēt ꝯͣriā iſte negauit ſolutōeꝫ ſibi ſcām cōuictꝰ deſolutōe pōt allegare debite recepit pecuniamſꝫ tenet̉ ꝓbare debitū. facit ad. q. quotidianaꝫquidā accuſat̉ de homicidio. negat ī p̓ncipio de cōuictꝰ all̓at ad ſui defenſionē occidiſſe. dubitat̉ nūꝗd debeat admitti ad ꝓbādū ſit ꝯuictus de mēdacō. facit iſte tex. ſic inducēdo.vt.. Itē fac̄ regl̓a nullꝰ pluribꝰ. de re. iur. li.vi. vide hāc. q. ibi pleniꝰ ī mercū. In gl. i.glo. cōtinet maͣꝫ ſatis difficilē legalē. ē quaſitracta ex viſceribus glo. iuris ciuilis. vt. l. ꝗs.C. de iur. fac. igno. ibi doc. plene diſcutiturhec maͣ. vt clare intelligas eſt ſciendum qd̓ ē debitū naͣle tantū. quoddā ciuile tantū. qd̓ naͣle ciuile ꝯͣ qd̓ nulla competit exceptō. qd̓daꝫ eſt naͣle ciuile ꝯͣ quod competit exceptio.qn̄qꝫ tn̄ hec exceptō ē tēporalis qn̄qꝫ perpetuaquandoqꝫ dubitat̉ an ſit tꝑalis vel ꝑpetua. Itēquedā ē ꝑpetua fauorabilis quedā odioſa. Itēq̄dā exceptō ē īducta ad rigorē iuris ſeruandū ſub iſtis termīs ſic ī vnū redactis cōcludit̉ tota maͣ huius gl. Debitū tn̄ naturale tātū ē illudqd̓ de iuregentiū inducit̉ ſine aliqua ꝓbationeiuris poſitiui. ē tex. ī. l. ampliꝰ. in. §. is v̓o. ff.de reg. iu. ī. l. ſtichū. §. naͣlis. ff. de ſo. hec obligatō naͣlis eſt duplex. quedam orit̉ ex cōſēſu.vt in obligatōne orta ex pacto nudo. hoc intellige de iure ciuili ẜm qd̓ non datur actio ex nudo pacto. ſꝫ cōpetit exceptio rōne naͣlis obligatōnis. vt in. l. iuriſgentiuꝫ. §. ſꝫ nulla. ff. pac.ſꝫ de iure canonico dic vt noͣ. ī. c. i. de pactꝭ. ponūt alij aliud exēplū. vꝫ in eo qd̓ relinꝗt̉ in teſtōminꝰ ſolēni. ibi ē cōſēſuſd̓fūcti. ſꝫ ē approbatus iuſciuile ſine ſolēnitate debita. alij tn̄ negāt exᵐ. ſꝫ cōiter tenēt pͥᵐ. Et dicendū vt noͣ.in. d. l. ꝗs. Secundo pͥncipalit̓ obligatio naͣliſorit̉ ſine expreſſo conſenſu ex quibuſdam merꝭmōtibus nature ẜm quaꝫ ꝗs obligat̉ naͣliter adbenefaciēdū benefacienti. vt in. c. in officijs.teſta. ī. l. ſꝫ ſi. §. ꝯſulit. ff. de peti. here. Debi ciuile tm̄ eſt illud qd̓ īducit̉ ex diſpoſitōe iuris ciuil̓ tm̄ ſn̄ aliqͣ obligatōe naͣli. exᵐ ponit̉ dedebito ꝑchirographuꝫ fcō ſpe future nūeratōiſ pꝰ biēniū pōt opponi exceptō nūeratepecunie. l. ī ꝯͣctibꝰ. G. de nu. pe. Sꝫ pꝰ biennium obligat̉ debitor ciuilit̓ ſꝫ naͣlit̓ qꝛ nūqͣꝫ pure cōſenſit. ſꝫ ſpe future nūeratōis non fuit ſecuta. ꝗdā tn̄ negauerūt exēpluꝫ dicentes pꝰbiēniū eſt orta obligatio naturalis qꝛ pōt exigipecunia. ſꝫ cōiter tenet̉ exēplū lꝫ p̄ſumat̉ obligatō naͣlis ex p̄ſūpta nūeratōe. tn̄ ī v̓itate obligatō naͣl̓ nūqͣꝫ affuit. qd̓ ē c̄tū naͣe ē c̄tū legi. vtī. l. ſi pr̄. ff. ſo. d̓bitū naͣle ciuile ē vbi ꝯcurrūtꝯſēſus ī obligāˢ approbat̉ obligatō a iur̄ poſitīo. rōe illiꝰ approbatōis dr̄ debitū ciuile. olī an̄qͣꝫ eēt iuſ poſitm̄ erat niſi d̓bitū naͣle