De ſolutionibus 5

predeceſſores. ſed in multis differunt quia hr̄scauſat ius a defuncto. ſucceſſor in benneficō iuscōſequit̉ non a defuncto ſed a ſuperiore a quohūit inſtitutōeꝫ. Itē hr̄s tenet̉ ſolue̓ oīa debitadefūcti qͣlitercūqꝫ ꝯͣcta. vt noͣ. in. c. i. de teſta. ſedſucceſſor in bn̄ficō nō tenet̉ niſi illa q̄ ſūt ꝯͣcta ꝓnec̄itate eccl̓ie. Et noͣ ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ ī debitoꝯͣcto ꝑ p̄latū obligat̉ eccl̓ia ēt pꝰ mortē ꝯͣhētꝭ dūmō ꝓbet̉ ꝙ ꝓ nec̄itate eccl̓ie debitū fuit ꝯͣctum⁊ pōdera bn̄ tex. qꝛ nō exigit ꝓbatōeꝫ v̓ſiōis invtilitatē eccl̓ie. ſed ſolū r̄ꝗrit ꝙ ꝓ nec̄itate eccl̓ied̓bitū fuit ꝯͣctū. ſufficit ergo ẜm Hoſti. ꝓbare caſuꝫ nec̄itatis. lꝫ aliud ſenſerit hic Inno. ꝗ exigitvt ꝓbet̉ v̓ſio. Sꝫ dc̄ꝫ Hoſti. plꝰ mihi placꝫ ꝑ eaq̄ dixi in. c. qd̓ ꝗbuſdā. sͣ. ti. ꝓx. ⁊ tene mēti hunctex. ſemꝑ ſic intellectū ⁊ extēde ꝑ ea q̄ dixi ī. d. c.ex pn̄tiū. sͣ. d̓ pigno. nā ſi p̄latꝰ ꝯͣxit debita ꝓ ſuaſuſtētatōe tenet̉ ſucceſſor qꝛ ꝓ neceſſitate eccl̓ievr̄ ꝯͣxiſſe cū eccl̓ia tenet̉ illū alimētate vt ibi dixi⁊ noͣ. jͣ. eo. c. ꝓx. Et ita pluries ī fcō rn̄di ī iſtꝭ maxime ī rectoribꝰ eccl̓ie ꝗ̄ ī īfirmitate ſua ml̓ta d̓bita ꝯͣhūt ex qͣ d̓cedūt. nā ſucceſſor tenet̉ ſoluere.¶ In glo. i. hͦ iō dic̄ gl. qꝛ hodie filiꝰ p̄t abſtine̓ abhr̄ditate pr̄na nec ī hͦ tenet̉ adire p̄torē. ſꝫ ſuffic̄ꝙ ſe n̄ īmiſceat hr̄ditati pr̄ne. vt. l. īpuberibꝰ. ⁊. l.ei ꝗ. ff. de acꝗ̄rē. hr̄. Sꝫ ē qō quotidiana nūꝗdī dubio p̄ſumat̉ filiꝰ hr̄s vt ſic ītētō creditorꝭ ſitfūdata ꝯͣ filiū niſi ꝓbet ꝙ abſtinuerit ab hr̄ditate pr̄na. tex iſte fac̄ ꝙ ſic. nā īnuit filiuꝫ ſimpl̓r teneri ⁊cͣ. Sꝫ ꝯͣriū cōit̓ tenet̉. vt noͣ. ꝑ glo. ⁊ Bar.ī. l. nec̄rijs. ff. d̓ acꝗrē. hr̄. ⁊ dicēdū latiꝰ vt ibi noͣ.¶ In glo. ij. ibi oīa ſi nō fece̓it īuētariuꝫ. nūꝗdhoc ꝓcedet in foro aīe vt he̓s nō cōficiēs inuentariū teneat̉ vltra vires hr̄ditarias. dic ꝙ nō. vtī. c. quāqͣꝫ. d̓ vſurꝭ. li. vi. nā ius ciuile illd̓ inducēsfūdauit ſe ſuꝑ p̄ſūptōne ꝙ hr̄s bona hr̄ditariaoccultauerit q̄ p̄ſūptō ceſſat in foro aīe cuꝫ de oībus credat̉ cōfitenti. c. ſignificaſti. de hoīci. Itēdubitat̉ de filio he̓de. nūꝗd ī foro iudiciali ſi nōfec̄ īuētariū an teneat̉ de legitīa ſua ſatiſface̓ creditoribꝰ. vid̓ gl. ī aucͣ. ſꝫ cū teſtator. C. ad. l. fal̓. ⁊ī aucͣ. hͦ ampliꝰ. C. de fideicōmiſſis. ⁊ ī vtroqꝫ loco gl. tꝫ ꝙ nō. Itē ē qō noͣbil̓ ī eccleſia an teneat̉vltra vires he̓ditarias ſi nō ꝯfec̄ īuētariū. gl. ī. c.i. d̓ teſta. ſētit ꝙ ſic. Bal. ꝯͣ ī. l. fi. C. de iur̄ delibe.⁊ exp̄ſſius Bar. ī. l. i. C. de ſacroſā. eccle. nam fiſcus nō tenet̉. vt noͣ. ī. d. l. fi. ergo nec eccleſia. hr̄ditas eīꝫ delata eccl̓ie ītell̓r delata iuqͣꝫtū nō eſtoneroſa ne īdirecte alienent̉ bona eccl̓ie. fac̄ qd̓le. ⁊ noͣ. ī aucͣ. ſicut. C. de ſacroſanc. eccle.I quorundaꝫ giaSitus obligat eccl̓iā ꝓ alienis d̓bitꝭ eſt ſuſpeſus ip̄o fcō ab admīſtratōe ſpūaliū ⁊ tꝑaliū ⁊eccl̓ia nō tenet̉. tria facit. pͦ ꝓhibꝫ. 4º decernit. F.penā imponit. F ibi decernētes. 3ª ibi ſiꝗs ¶ Noͣpͦ ꝙ eccl̓ia dr̄ cōmiſſa p̄lato. ⁊ ex illo v̓bo gn̓alicōmiſſa ⁊cͣ. arguūt doc. diſpōnē hꝰ. c. locū hēreſiue eccleſia ſit cōmiſſa alicui p̄lato ſiue ſit cōmēdata ſiue ſit ꝯceſſa alicui ī admīſtratōeꝫ. nā oībꝰ

iſtis mōis eccleſia dr̄ cōmiſſa. idē dicūt ī eo quiſe intruſit in eccleſia qꝛ nō dꝫ eē meliorꝭ cōditōiſqͣꝫ ille ꝗ obtinuit eccl̓iam legitīo mō. vt ī. c. eū ꝗ.de p̄bē. li. vi. ¶ 2º noͣ ꝙ pena huiꝰ. c. hꝫ locuꝫ ineo qui grauat eccleſiā ꝓ alienis debitis. ex quoinfert̉ ꝙ ſiue p̄latꝰ fideiubeat ꝓ alio ſiue recipiat mutuū ſiue alienā obligatōem in ſe ſemꝑ īcurrat penā hꝰ. c. idē ſi recipit mutuū ꝓ fcō ſuo obligādo eccl̓iā niſi receꝑit ꝓ ſua ſuſtentatōne ẜmdoc. nā tūc nō obligat ꝓ alienis debitꝭ. ſꝫ ꝓprijsipſius eccl̓ie. ¶ Noͣ hͦ vltimū qꝛ ſepe eccleſiarūrectores in hāc penā incidūt. ¶ Noͣ 3º ibi ſigilla. ar. ꝙ ſigillū ꝓbat ꝓcurationem ẜm Uinc. nāhic vr̄ ꝙ cū ſigillo poſſit eccl̓ia obligari. SedHoſti. tꝫ ꝯͣriū. ſꝫ oꝫ ꝙ al̓r ꝓbet̉ ꝓcuratio. ⁊ iſtudv̓ius niſi ſigillum deputatuꝫ ſit ad ꝓcuratōeꝫ cōſtituendā. fac̄ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. ſignificauit. de app.Et loquitur iſte tex. forte de ſigillo impreſſo incharta nō ſcripta cū datur facultas alteri ſcribēdi ꝗcꝗd vult. vel cū dat̉ ſimpl̓r ſigillū vt cū eo ſigillet̉ debitū ſoluēdū noīe eccleſie. hͦ tn̄ nō tnͣſitſine vicio falſitatis ẜm Hoſti. ¶ Iteꝫ noͣ caſumin quo actus ē nullus ⁊ pena cōmittit̉. facit admaͣm quā tetigi in. c. fi. d̓ poſtu. p̄la. nūquid actꝰgeſtus ꝯͣ legē penalē ſit nullus. ¶ Ultimo noͣ. ꝙqn̄qꝫ in penā infligit̉ ſuſpenſio ipſo fcō ſine tēporis prefinitōe. ſed tractat hic Inno. nunquidinferior a papa poſſit tollere iſtam ſuſpenſioneꝫ⁊ tenet ꝙ ſic. exquo papa nō reſeruauit ſibi abſolutōem ſicut dicimus in excōicatōe a canonelata. vt in. c. nuꝑ. de ſen. exco. ⁊ cū hac opi. tn̄ſeūtdoc. tu vide glo. in. c. cupientes. §. ceteꝝ. d̓ elec.li. vi. que tenet ꝯͣrium. aliā vide in. cle. i. de here.que al̓r dixit diſtinguendo vtꝝ ſuſpenſio ſit lataad tempus. ⁊ tunc inferior non poſſit. an ſimplicit̉. ⁊ tunc poſſit. Ego in. c. tā lr̄is. de teſtibus. diſtinguo. aut ſuſpenſio eſt lata propter cōtumaciam ⁊ habet locū diſpoſitio concepta in excōicatione qꝛ eadē eſt rō in vtraqꝫ. ar. c. ex litteris. decōſti. ⁊ quod noͣ. Inn. ī. c. i. de exceſ. p̄la. aut ꝓpt̓delictum vt hic erat. ⁊ tunc non puto ꝙ inferiora papa poſſit illam tollere niſi in caſibus in quibus poſſit diſpenſare. ratio qꝛ pena ſimpliciterappoſita ꝓpter delictum ītelligit̉ ꝑpetua. vt ī. l.ẜuus. C. de pe. noͣ. Inno. in. d. c. ex litteris. ſꝫ īferior nō pōt tollere penā impoſitā ꝑ ſuperioremij. q. iij. §. noͣndū. niſi vt dixi velit diſpenſare ī caſibꝰ ſibi cōceſſis. Et rō diuerſitatis inter excōicatōnem ⁊ aliā penā pōt ſumi ex noͣtis in dcō. c.cupientes. ¶ In glo. i. ibi de ꝓba. quoniam cōtra. ⁊ ibi plene tractatur an ⁊ quando littere prelatorum faciant fidem. ſed reſpectu iſtius. c. dicꝙ prelatus hic ſcribebat ſuper facto proprio.ideo fides adhibeatur in preiudicium ſuum. ſꝫex alio non tenetur eccleſia quia prelatus nonpoteſt capitulū obligare ceſſante neceſſitate velvtilitate eccleſie. vt ſupra. c. proximo. ¶ In gl.fi. ibi ipſo iure. noͣ glo. ꝓ intellectu iſtorū verborum nouerit ſe ſuſpenſum ſeu excommunicatū⁊cͣ. ꝙ per illa verba pena infligitur ip̄o facto pro