de ſolutionibus.
qd̓ in ẜuis reſpectu dn̄oꝝ ſuorum. quod etiamapprobat Bar. in. l. ſi cōis ſeruus. ff. de ſtipula.ẜuo. ita ꝙ totus ille titulus de ſtipulatōe ẜuoruꝫpōt applicari ad religioſos. ⁊ idē ſentit Inno. h̓in fi. qui dicit idē forte poſſe dici de clerico .ſ. ꝑticulari. qd̓ noͣbis. ⁊ qꝛ tex. iſte facit mētōnē de ſūma taxata de cōi ꝓuidētia q̄ro ꝗd intendat hiciſte tex. So. poteſt intelligi dupliciter. pͦ ī hn̄tibus aliquā adminiſtratōnem in monaſterio. 2º.in ꝑticularibus nullam adminiſtratōem hēntibus ⁊ habet̉ reſpectus ad conſuetudinem quorundā religioſoꝝ qui p̄figunt certā ſūmā infraquā iſti pn̄t mutuū recipe̓ ꝓ vtilitate eccleſie velꝓ neceſſitate ꝓpria qn̄ ꝓficiſcūtur exͣ monaſterium. ⁊ ꝑ hoc hēs iſtam maͣm ſatis claraꝫ. vndeglo. Inno. nō proſequor qꝛ nō facit multū ad titulum. ¶ In glo. fideiubeat. noͣ bn̄ hāc gl. quenoͣbilit̉ limitat. c. i. sͣ. eo. vt clericus poſſit ⁊ teneatur fideiubere pro laico ī caſu neceſſitatis. ⁊ ērō aꝑtiſſima. qꝛ ī tali caſu tenet̉ clericus p̄ ceter ꝭelemoſynā face̓. xvi. q. i. qm̄. multo fortius fideiubere. hoc tn̄ non ītelligas ī ſimplici monachoquia non poteſt ſine licentia ſuperioris hoc face̓obligando monaſterium. nam ſe obligare nonpoteſt cum nihil habeat. elemoſynā tamen cōpetentē facere poteſt ſi remotus eſſet a ſuperiore. vide glo. in cle. ij. de vi. ⁊ ho. cle. Et ēt noͣ 2ᵉ ꝙꝙ clerici licite fideiubent inter ſe. qd̓ dixi in. c. ij.sͣ. eo. ¶ In glo. in v̓bo in vtilitatē ibi. ſꝫ ageturactōe de in rem v̓ſo. puto ēt ꝙ pōt agi actōe negocioꝝ geſtoꝝ ſi mutuans habuerit reſpectumad eccleſiā ⁊ nō ad ꝑſonā ſb̓iectā cui mutuū conceſſit ar. opti. in. l. ſi pupilli. ff. de nego. geſ. Et ſidiceres actōem iſtā nō cōpetere qꝛ ꝯͣ voluntateꝫeccleſie vr̄ mutuū ſcm̄ ſi vltra formaꝫ cōſtitutaꝫaliquid fuit receptū. hͦ ꝯͣriū fecit vacillare Inn.ꝑ. l. fi. C. de nego. geſ. vbi tex. noͣ. dicit ceſſare illāactōem qn̄ ꝗs geſſit negociū alteriꝰ eo īuito. vn̄dicit Inno. ꝙ h̓ agit̉ actōe de in rē v̓ſo. Et iō oꝫꝙ duret v̓ſum qꝛ alias nō cōpetit illa actio. ſꝫ certe hoc dcm̄ non ē v̓m qꝛ ſi p̄ſupponeremꝰ ꝙ eccleſia ꝯͣdicente fuiſſꝫ factū iſtud mutuū ceſſaretactō de in rem v̓ſo. qꝛ nō dēs te ingerere negocijs meis me īuito. l. ſi ꝓ te. ff. mā. et qd̓ noͣ. Bar.in. d. l. fi. vn̄ dico alit̓ ꝙ eccleſia ſtatuendo certaꝫſūmā nō vr̄ ꝯͣdicere vltra ſūmā ſi illd̓ ꝯuertit̉ invtilitatem eccleſie ⁊ apꝑeat de v̓ſione qꝛ ī dubionō vr̄ ꝗs velle ꝓhibere ꝓpͥam vtilitatē. vt noͣ. inregu. ꝗ tacꝫ. de reg. iu. li. vi. Itē dico ꝙ poſſꝫ agiactōe negocioꝝ geſtoꝝ intelligēdo vt. sͣ. dixi. Etnoͣ vltīo fi. hꝰ gl̓. ex qͣ hēs iūcto tex. ꝙ nō ſēꝑ tenetur creditor eccleſie ꝓbare v̓ſionem.quo. PonitAIm Proatacauoiebus fideiuſſor ꝯͣ debitorem agit an̄qͣꝫſoluat vt a fideiuſſione liberet̉. h. d. ⁊ ē Grego.¶ Noͣp̄ ꝙ fideiuſſor receptus in ꝯͣctu nō libe̓atur. lꝫ debitor diu diſtulerit ſolutōeꝫ debiti. vl̓ lꝫcreditor nō ꝯuenerit d̓bitorē ſꝫ oꝫ īſtare corā iudice vt abſoluat̉. ⁊ hͦ cōit̓ tenet̉ lꝫ ꝗdā ꝯͣ ꝑ. l. pe.
C. eo. ſꝫ illa lex cōit̓ ītelligit̉ ī fideiuſſore de iudicio ſiſti ꝗ libe̓at̉ tꝑe vt ibi dr̄. ¶ 2º. noͣ ꝙ fideiuſſor nō tenet̉ pͥꝰ ſolue̓ qͣꝫ age̓ ꝯͣ debitorē vt libe̓t̉.¶ 3º noͣ aliquid innouādū ꝯͣ eū ꝗ ſua bona diſſipare ceꝑit. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. ij. de pigno. Sꝫh̓ q̄ro pone ꝙ fideiuſſor denūciauit creditori vtage̓t ꝯͣ debitorē qꝛ forte diſſipabat bōa ſua ⁊ aliter teneri nolebat. nūꝗd teneat̉ creditor ad īſtātiā fideiuſſoris age̓ ꝯͣ debitorē. doc. h̓ cōit̓ tenentꝙ nō. ꝑ. l. ſi fideiuſſor. ff. eo. ⁊ vr̄ ibi exp̄ſſum niſifideiuſſor eēt acceptus in eo ꝙ non poſſꝫ exigia debitore pͥncipali. nā tūc tenet̉ age̓ ad denūciatōem fideiuſſoris. ar. in. l. ſi fideiuſſores. ff. eo.⁊ hoc etiam tenent legiſte in dicta. l. ſi fideiuſſorSꝫ aduerte qꝛ hodie hͦ dcm̄ doc. h̓ nō vr̄ ꝓcedere qꝛ cū ꝑ aucͣ. eo. ti. fideiuſſor nō poſſit cōueniri niſi in eo qd̓ exigi nō pōt a debitore pͥncipali. eadē ē rō in fideiuſſore accepto ſimpl̓r qd̓ olīerat in fideiuſſoreꝫ accepto in eo qd̓ a reo exiginō poſſꝫ niſi fideiuſſor renūciaſſet bn̄ficio aucͣtētice eo caſu tene dcā doc. qd̓ noͣ. ⁊ rō dr̄ię noͣ. ī. d.l. ſi fideiuſſor. ⁊ ſūt qͦtidiana oīa iſta. ¶ In gl. i.ibi ab initio ꝯueīt. arguit ēt Uinc. ex tex. ꝙ ſi fideiuſſor vellet ire ad ſtudiū vel ex aliqͣ cā ad lōginqͣs ꝑtes ꝓficiſci poſſet age̓ vt liberet̉ a fideiuſſione. ar. in. l. aut longa. ff. de ꝓcura. ⁊ vide inſpe. in ti. d̓ iudi. §. iij. v̓. ſꝫ ꝗd ſi fideiuſſor. vbi tractat ꝗd ſi īimicitia int̓uenit nunꝗd poſſit fideiuſſor age̓ vt liberet̉. ¶ In fi. gl. noͣ glo. ⁊ idē tꝫ gl.in. l. lucius. ff. mādati. ⁊ cū hͦ dicto vr̄ tnͣſire Io.an̄. nā alij alit̓ exponūt iſtā dictōem diu. ⁊ maxīeHoſti. qui dicit diu ceſſare qn̄ venit dies ſolutōnis faciēde ⁊ fideiuſſor moleſtat̉ a creditore. vtin. c. cōſtitutꝰ. sͣ. e. Sꝫ tu tene vt hͦ ſit arbitrariuꝫ⁊ arbitrabit̉ iudex ex tꝑis curſu ⁊ ꝑſonaꝝ affcū⁊ ex alijs q̄ int̓ ꝯͣhētes acta ſunt. nā magis teneor ꝓ amico intrinſeco qͣꝫ ꝓ alio nō ita ꝯiuncto. ⁊ita de ſimilibus. Abbas.¶ De ſolutionibus℟eca.¶ Supra viſum eſt de obligationibus q̄ tollūtur ex ſolutōibus. nā ſolutōe eius quod debet̉omnis tollitur obligatio. inſti. qui. mo. tol. obli.in principio. merito poſt ℟cam precedentē ſb̓ijcitur iſta de ſolutōnibus. ⁊cͣ.D Hoc corinbmtSucceſcio tenet̉ ſoluere debita predeceſſoris pro neceſſitate eccleſie contracta. hoc d. Noͣprimo ſimilitudineꝫ inter he̓dem ⁊ ſucceſſorem in beneficio ⁊ eſt ſimilitudoin quibuſdam non autem in omnibus. nam quēadmodum heres ſuccedit in vniuerſum ius defuncti. l. hereditas. de petitio. heredita. ita et p̄latus ſuccedit in vniuerſum ius eccleſie. et ſiceccleſia dicitur quid vniuerſum. de quo videglo. in. c. cum ad ſedem. de reſtituti. ſpoliato.Item cōꝑant̉ quo ad ſuſtinēdū onera ꝯͣcta per