de fideiuſſoribus. 22

de queſtione quotidiana. pone ꝙ vſufructuariꝰnon cauit a principio ſed recipit fructus. nunꝗdfecit illos ſuos an teneatur illos reſtituere tāqͣꝫindebite perceptos. glo. iuris ciuilis reperiunt̉contrarie. naꝫ in. l. ſi cuius. ff. de vſufruc. tenet ꝙnō facit fructꝰ ſuos. ſed in. l. vxori. ff. de vſufruc.lega. tenet contrarium. Doc. in dicta. l. vſufructꝰ⁊ hic cōmuniter diſtinguūt. ꝙ aut bona fide r̄cepit fructꝰ. puta quia non fuit exacta cautio. necmalicioſe diſtulit preſtare. ⁊ tunc habet locū gl.in. l. vxori. Aut exactus nō preſtitit cautionemvl̓ fuit mala fide. qꝛ malicioſe nō p̄ſtitit cautionēcum ſciret ſe obligatum. ⁊ procedit glo. in. l. ſi cuius. pro hoc facit. l. ſꝫ ⁊ ſi. in. §. ſcire. ff. de peti. here. vbi errans in iure facit fructꝰ ſuos. ⁊ hec diſtīctio eſt ſatis equa. Abbas.¶ De Fideiuſſoribus. Rica.¶ Supra viſum eſt de rebꝰ q̄ ꝓ debitis pignori obligant̉. reſtat videre de fideiuſſoribꝰ ꝗ proalienis debitis ītercedūt. Et eſt aduertendū ꝙ h̓ſolū ponit̉ in ℟ica de fideiuſſoribꝰ. ſꝫ in. ff. ⁊. C.⁊ aucͣ. ponit̉ etiā de mandatoribꝰ. mandator autē interuēit a principio. fideiuſſor pōt accede̓ an̄factū ⁊ poſt vt hic. ⁊ in. d. aucͣ. iteꝫ ſcias ꝙ fideiuſſor pōt accede̓ obligatōi ſiue ſit naturalis tātuꝫ ſiue ciuilis tantū ſiue ciuilis ⁊ naturalis. vtff. e. l. i. An autē in caſu crimīali poſſit īteruenirefideiuſſor. dic̄ ꝙ ſic vbi crimē n̄ ē ita magnū ꝙ n̄venit īponēda pēa corporal̓. al̓s ſecꝰ. ſic ītell̓e. c.ſi clericos. d̓ ſē. ex. li. vi. ⁊ tex. ī. l. diuꝰ. iūcta. l. ſi ꝗſff. de cuſto. ⁊ exhi. reo. ⁊ vide bonū tex. in. c. cuꝫhomo. xxiij. q. v. vbi tractat̉ ꝗd ſi reꝰ fuit fideiuſſoribꝰ traditꝰ poſtea fugaꝫ cepit. nūꝗd fideiuſſores debeāt decapitari p̄ſuppoſito ꝙ reꝰ cōuictꝰveniret decapitādꝰ. ⁊ de hac maͣ dic vt notat Cyin. l. ad ꝯmētarienſē. C. de cuſt. ⁊ exhi. re. ⁊ Barin. d. l. ſi ꝗs reum. ⁊ ꝯcluſio eſt ꝙ nō. quia nō pōtquis ex cōtractu ad capitalem penā ſe obligare.ꝗa nemo ē dn̄s mēbroꝝ ſuoꝝ. xxiij. q. v. in. c. ſi n̄licet. ⁊ in. l. liber homo. ff. ad. l. acꝗ. ſed diſtī guit̉vtrū fideiuſſores fuerīt in dolo. ⁊ tunc pena eritarbitraria. ſi extra dolum puniēt̉ pena pectniaria ad quā obligauerūt ſe. ⁊ ſi nō fuit exp̄ſſa quātitas iudex arbitrabit̉. de maͣ dic vt in locꝭ p̄alle.Lericus. nōpeBreue ēēbreuiꝰ ſūmari. ꝓ ītellectu huiꝰ. cpͦ oppōit̉ cōtra pͥmaꝫ ꝑtem de. c.ſequēti. ⁊. c. cōſtitutꝰ. vbi clericꝰobligat̉ ex fideiuſſiōe. Dat gl. duaſ ſolutōes. pͥꝙ tex. iſte ꝓhibet frequētiaꝫ dūtaxat. vn̄ dictioin ponit̉ hic augmētatiue ſeu frequētatīe. ⁊ ē ſenſus inẜuiēs id eſt valde ſeruiēs. ſil̓e in. l. gallꝰ. §.ille caſus indifficilis. ff. de libe. ⁊ poſt. nā ibi ponit̉ indifficil̓ .i. vale difficile. Qn̄qꝫ dictio in ſtatpͥuatiue. vt in. c. ad noſtrā. de cōſue. ⁊ hͦ nota proſignificato huiꝰ dictionis qn̄ cōpōit̉ cum alia di

ctione. Secūda ſolū. eſt ꝙ clericꝰ nō debꝫ fideiubere. ſi tamē ꝯͣrium fecerit obligat̉. vt in cōtrarijs. ⁊ hec ſolutio ē bona in ſe. dicit tn̄ Hoſtiē. ꝙſolū tenet̉ de patrimōio vel de redditibꝰ bn̄ficijſui quos facit ſuos qͣſi in p̄iudiciū eccl̓ie nō valꝫfideiuſſio. de qͦ latiꝰ dicā in. c. ſeq. Tertio ſoluūtalij ꝙ nō debet ꝓ laico ſꝫ ꝓ clerico ſic̄ in cōtrariis. hoc dictū mihi nō placet. īdiſtīcte bn̄ crederēꝙ vbi laicꝰ magna neceſſitate ducit̉ pōt licite clericꝰ fideiube̓ ꝓ eo qꝛ eſt magnū pietatꝭ opus ſb̓uenire ꝓximo indigēti. ⁊ hoc maxime ꝑtinet adclericos ꝗ magꝭ ſūt obligati ad ſb̓ueniendū indigētibꝰ. xvi. q. i. c. qm̄ ꝗcꝗd. ⁊. xij. q. i. c. vidētes.Itē vid̓ ⁊ tene mēti noͣ. dc̄ꝫ Inn. ī. c. vnico d̓ ob.ad rōci. ⁊ ſeꝗt̉ Arch. ī. c. ꝑuenit. lxxx. diſ. vbi dic̄ꝙ iura dicētia clericū nō d̓be̓ ſuſciꝑe aliquā procuratōeꝫ vel aduocatōeꝫ vel ſimilia puta fideiuſſionē debꝫ ītelligi qn̄ clericꝰ gn̓alit̓ vult hoc officiuꝫ aſſumere. ſecꝰ ſi vnū negociū vult exercereita dicendū in proppſito. nō arbitrarer peccatūſed potiꝰ meritū ſi clericꝰ quādoqꝫ fideiuberetꝓ laico indigente. ſꝫ nō debet ſe indifferēter immiſcere huiuſmodi fideiuſſionibꝰ ſicut forte faciebant quidaꝫ ꝗ dederūt cauſam huic ꝯſtitutōi¶ Item ſcias ꝙ licet clericus ſit idoneus fideiuſſor in contractu nō tamē eſt idoneus de iudicio ſiſti. quia debet eſſe fideiuſſor eiuſdē fori cuius ē pͥncipalis vl̓ renūciare foro ſuo. vt in. l. i. ff.ſi quis in ius voca. quod clericus nō poteſt. c. ſignificaſti. de fo. cōpe. ideo dicit Barto. in. l. ij. ff.eo. titu. ꝙ obligatus ad dandum fideiuſſoremde iudicio ſiſti non releuatur dando clericuꝫ ratione predicta ¶ Quarto principaliter alij intelligunt hunc tex. quando clericus alterius eccleſie collegiate vult fideiuber̄ vltra ſummaꝫ communi prouidentia cōſtitutaꝫ prout habetur in. cꝙ quibuſdam. jͣ. eo. ⁊ quelibet lectura poteſt ſauari cum diſtinctionibus precedentibꝰ. ¶ Secundo principaliter quero vnde debet abijci clericus contrafaciendo cum tex. hic ſimpliciter dicat abijciatur. tres dantur intellectus. Primusꝙ dꝫ abijci clericꝰ ab eccleſia. Secūdus ꝙ a clero. ⁊ hoc precedente trina monitione ẜm Hoſt.Tertius ꝙ debet abijci ⁊ repelli a fideiuſſioneid eſt ꝙ non debet recipi in fideiuſſoreꝫ. Ex hocvltimo intellectu arbitror poſſe colligi hanc practicam ꝙ ſi obligatus ex contractu ad dandumfideiuſſorem vel ex ſtatuto producat clericumpoſſit aduerſarius licite recuſare ⁊ non recipereclericum in fideiuſſorem quod nota.PEruentt ncas ſeruare ſiCōpellitur cledeiuſſorem indēnꝫ ē per aſſignatōeꝫreddituuꝫ ſuorum. ⁊ ſi intelligeretur tex. de redditibꝰ beneficiorum. vt eſt communis docto. intellectus. eſſet hic caſus notabilis ⁊ valde ſinguris probans ꝙ ex redditibus beneficiorum poteſt ſatiſfieri creditoribus clericorum. de quo. jͣ.dicam latius. in prima impetrantis conqueſtio.in ſecunda cauſe cōmiſſio. ibi ne igitur. ¶ Noͣ