de pignoribus

primo clericum licite fideiubere pro clerico. naꝫhic papa dic̄ ꝙ ille fideiuſſor debebat ex hoc cōſequi premium non damnum. ergo actum meritorium exercet fideiuſſor etiam ſi eſt clericus. ſꝫin laicis dic vt dixi in. c. precedenti. ¶ Secūdonota ꝙ fideiuſſor qui ſoluit pro debitore principali poteſt agere contra principalem ſine ceſſione actionuꝫ fienda a creditore. vt ſibi ſatiſfaciatde pecunia ſoluta ⁊ de omnibus damnis ⁊ intereſſe que ratione fideiuſſionis pertulit. ¶ Tertio nota ꝙ primo agendum eſt contra debitorēvt ſatiſfaciat de bonis ſuis. non autem debet incontinenti detrudi in carceribus. ⁊ maxime hocprocedit in clerico. qui vt vides hic non carceratur pro debito etiam ſi non poteſt ſatiſfacere incontinenti. ſed ſui redditus aſſignantur creditori detinendos per eum vſqꝫ ad ſactiſfactionem.Et noͣ ex hoc vltimo. ⁊ ex tex. bonaꝫ pͣcticā ꝓcedēdi cōtra clericos debitores vt redditꝰ aſſignētur creditori. vide ad predicta qd̓ dixi in. c. ij. depig. ¶ Ultimo noͣ ꝙ qn̄ pͥncipalit̓ nō agit̉ ad puniendū delictū ꝑiurij nō dꝫ clericꝰ ꝓ eo deponivel priuari beneficio ſed pena exͣordinaria afficivt ſuſpendēdo ab officio vl̓ beneficio vl̓ quid ſimile. ſecus dic vbi principaliter ageretur de trāſgreſſione iuramēti. quia tūc debet clericꝰ ꝯuictꝰpriuari beneficio. c. querelā. de iureiurā. ⁊ videqd̓ ibi dixi. ¶ In glo. pͥma infi. ꝓ declarationeglo. ⁊ materie ſcias ꝙ tria ſūt beneficia ſeu priuilegia fideiuſſoris. primū eſt bn̄ficiū diuiſiōis. qꝛſi plures fideiuſſerūt nō īſolidū diuidit̉ debituꝫinter eos ſi oēs ſunt p̄ſētes ⁊ ſoluēdo. ⁊ hͦ poſtulāt ante litꝭ ꝯt. vt. ff. de fideiuſ. īter fideiuſſores. ⁊ī. l. ſi dubitat. ⁊ iſtud ē bn̄ficiū diui Hadriani. dequo gl. facit mentiomē. ⁊ hētur in effectu inſti. e.§. ſꝫ ſi plures. ſecūdū bn̄ficiū ē ꝙ preſente debitore pͥncipali ⁊ īdiſcuſſo nō ꝯueniat̉ fideiuſſor. vtin aucͣ. pn̄te. alle. in gl. ⁊ vide gl. in corpore vndeſumit̉. in aucͣ. de fideiuſ. q̄ vult ꝙ ēt ſi fideiuſſorin fideiubēdo ꝯſtituit ſe pͥncipalē pagatorē ſeu d̓bitorē. ꝓut hodie pleriqꝫ faciūt. ſuccedit nihilominꝰ bn̄ficiū illiꝰ. aucͣ. niſi illo bn̄ficio r̄nunciauittertium bn̄ficiū eſt cedēdaꝝ actionum. pōt enimpetere a creditore vt cedat ſibi actiones ſuas. ⁊aliter denegabit ſibi ſolutionē debiti. vt. l. modeſtinꝰ. ff. de ſoluti. ⁊ in. l. fideiuſſoribus. ff. de fideiuſ. ⁊ generaliter cum querit̉ de ordine ꝯueniēdi debitoreꝫ principalē vel fideiuſſorē. eſt diſtinguendū ꝙ aūt ambo ſunt preſētes aut abſentesaut vnꝰ p̄ſens ⁊ alter abſens. primo caſu debitoreſt primo cōueniendus niſi fideiuſſor renunciauerit beneficio illiꝰ aucͣ. vel niſi ſit nō ſoluēdo. etſi notorie conſtat de īpotentia debitoris. nō ē neceſſe vt prius diſcutiat̉. ſed poteſt iudiciū inchoari in ꝑſonā fideiuſſoris. Idē ſi debitor nō poſſꝫcōueniri. vt noͣ. in dicta aucͣ. preſente. 2º caſu quādo ambo ſūt abſētes. tūc ſi fideiuſſor ē viciniorpoteſt cōueniri. quia reputat̉ preſēs reſpectu remotioris. vt noͣ. in dicta aucͣ. ſi autē fideiuſſor eſtremotior vel diſtāt equaliter dicenduꝫ eſt vt ſupͣ

dixi qn̄ ābo ſūt pn̄tes. In 3º. caū ſi ē abſēs fideiuſſor nō ē dubiū ꝙ a debitore pn̄ti pͦ īchoanduꝫē. ſi vero eꝯͣ pōt īchoari a fideiuſſore. vt ī. d. aucͣ.p̄ſente. Sed dubiuꝫ ē qn̄ ꝗs in hͦ dicat̉ p̄ſens. ⁊glo. in. d. aucͣ. de fideiuſ. ponit multa ſignificatahuius verbi preſens. ſed quo ad propoſitum dicit ꝙ ſi ē in eodē territorio dicit̉ eſſe p̄ſens. ſedBar. in. l. duobus. ff. de duo. reis intelligit de t̓ritorio eiuſdē ciuitatꝭ nō ꝓuīcie. vn̄ ſi multe ciuitates eſſent ſub eodeꝫ preſide vt prius erant ſatiseſt ꝙ debitor nō eſt in territorio eiuſdē ciuitatisquia nō tenet̉ creditor ita remote ſequi debitorem. ¶ In gl. ij. ibi lex aufertur. vbi libertꝰ cuipatronus legatū fecerat poſt mortē patroni cūpatronū detulit ꝙ fuerat negociator illicite mercis. ⁊ ꝑ illam delationē cōſequit̉ libertatē a fiſcotn̄ ex alio capite priuatur legato tāqͣꝫ indignus⁊ eſt caſus ꝙ ꝓ eodē facto ꝗs conſequit̉ premiū⁊ dānuꝫ. de hoc dicendū vt ibi noͣ. in gl. vltīa. naꝫalio reſpectu eſt indignꝰ ⁊ alio reſpectu mereturpremiū. naꝫ reſpectu patroni eſt indignꝰ legato.r̄ſpectu fiſci cōſequit̉ p̄miū. ſꝫ tex. debet intelligieodē reſpcū. ¶ In glo. in v̓bo ſeruēt indēnē. infine glo. aperte nō cōcludit quid iuris in hac. q.Goſ. dicit ꝙ licet is qui iurauit poſſit petere abſolutionē tn̄ nō tenet̉. qꝛ licꝫ fideiuſſor teneaturexciꝑe vt in iuribus all̓atꝭ in gl. non tenet̉ agerevide latiꝰ Io. an. in regula dānū de reg. iu. in vi.in mercū. Excipio aliquos caſus īdubitabiles.ſi enī fideiuſſor obligauit ſe ſimpliciter ad debituꝫ īputandū eſt ſibi ſi ſoluit vſuras. qꝛ d̓ illis nōfideiuſſit. l. centum capue. ff. de eo qd̓ cer. lo. niſi ſoluiſſet vſuras vt intereſſe. de quo tamen dicendum eſt vt notatur in. c. proximo. et in dicta.l. centum. ſecundus caſus quando iurauit ſoluere etiā vſuraſ. tūc cōmūiter tenet̉ ꝙ poſſit repetere qꝛ nō tenet̉ agere vt dixi. nec poterat exciꝑe vigore iuramēti. tertiꝰ caſus dubitabilis eſtqn̄ ꝓmiſit ꝓ debito ⁊ ꝓ vſuris ſine iuramēto. ⁊hͦ caſu dicendū ꝙ ſi nō ē ſibi īputandū qͣre ſoluithabet regreſſuꝫ cōtra p̓ncipalē. al̓ ſecus de quodum vt latiꝰ habet̉ in dicta regula. ¶ In glo. inverbo de redditibus. ibi ſtipendia. hoc verumin defectum aliarum rerum. vt dicitur in illa. l. ſtipendia. ⁊ facit ꝙ in cauſam iudicati non poſſuntſubtrahi ſtipendia ſeu ſalaria armigerum ⁊ doctorum ſi habent alias vnde ſatiſfaciant. ⁊ idemvult glo. hic in ſtipendijs clericorum. Et notagloſam ꝙ clericus non poteſt obligare redditꝰfuturos ſui beneficij quod intelligo niſi contraheret pro vtilitate eccleſie argumē. c. nulli. ⁊ qd̓ibi dixi de rebus eccle. non alienan. ⁊ videtur h̓gloſa intelligere textum de redditibus beneficiorum. quod clarius tenet Hoſtien̄. dicit etiamꝙ clericus tenetur ſatiſfacere ſuis creditoribusde fructibus beneficij quos facit ſuos. ſecusin fructibus qui veniunt conuertendi in vtilitatem eccleſie. ⁊ quotidie hoc dictum allegatur⁊ practicatur. cum quo tranſit etiam Io. an. h̓. ⁊ꝯmuniter ſcribētes. ⁊ tꝫ ſpecu. ī ti. d̓ ſen. ex. in. §.