vl̓ hypo. ſol. Sꝫ aduerte latiꝰ. nā ſiue talis cōtractus fiat ab vſurario ſiue nō p̄ſumit̉ ſimulatꝰin p̄iudiciuꝫ tertij creditoris exquo venditor remanſit in poſſeſſione rei vēdite. ſed ille ꝗ vendidit nō pōt ex illo ſolo dicere contractuꝫ ſimulatum. vt le. ⁊ noͣ. in. d. §. ſuꝑuacuū. Iteꝫ vt dic̄ ibiBar. ſi ꝓbaret̉ ſolutio pēſionis nō iudicaret̉ ſimulatꝰ etiā in fauorē tertij. ſꝫ in caſu nr̄o vbi cōcurrūt illa duo ꝙ emptor erat vſurariꝰ ⁊ ꝙ venditor ſb̓ velamīe locatōis remāſit in poſſeſſionerei vendite ſatꝭ eſt p̄ſumendū cōtractū eſſe feneraticiū vn̄ illa penſio videt̉ cōſtituta ꝓ mercedepecunie. naꝫ de facili p̄ſumendū eſt cōtra vſurarios ꝗ īiunt tales ꝯͣctꝰ ficticios ⁊ ſimulatoſ maxime ſi interuēiſſet iuramentū. nam vt dicunt h̓ doctores iuramētum receptū ab vſurario facit magnaꝫ p̄ſūptionē cōtra eum ar. c. ſuꝑ hoc. de renūſed vbi emptor eſt vſurariꝰ diſtīgue vt. sͣ. dixi. ⁊hͦ noͣ. ¶ In gl. ī v̓bo frc̄s ꝑcepti. aduerte qꝛ iſtagl. hic exp̄ſſe dicit ꝙ emptor in caſu huiꝰ. c. facieebat fructus ſuos nec tenebat̉ reſtituere ſi cōtractꝰ n̄ fuiſſet ſimulatꝰ. vn̄ illud pactū de computādo fructꝰ in ſortē erat cōtra naturā cōtractꝰ em̄ptōis. ſed glo. penl̓. tenꝫ ꝯͣriū dicēs ꝙ ex naturacōtractꝰ emptor tenet̉ reſtitue̓ fructꝰ in cā reſolutōis cōtractꝰ. Io. an. ꝓ cōcordia dicit ꝙ qn̄qꝫapponit̉ pactū de reſoluēda vēditōe ſi alius em̄ptor attulerit meliorē cōditōneꝫ. ⁊ tūc exiſtenteꝯditōe tenet̉ emptor reſtitue̓ fructꝰ. etiā mediotēpore ꝑceptos. ⁊ hoc caſu debet ītelligi gl. penl̓qn̄qꝫ apponit̉ pactū de reſoluēda vēditōe ſi vēditō diſplicebit vēditori. ⁊ tuuc emptor nō tenet̉reſtitue̓ fructus medio tempore ꝑceptos. ⁊ hͦ caſu loꝗtur glo. ⁊ iura allegata in gl. Ratio diuerſitatis ẜm eum. quia primo caſu conditio fuit appoſita in fauorem vēditoris. nec erat in optioneſua ſolue̓ ꝯtractū. ſꝫ ī ſcd̓o caſu eſt ꝙ ſibi īputet̉quia prius non diſplicuit. Sed aduerte ꝗa licethec dicta ſint vera in ſe. nō tn̄ conueniūt ad tex.noſtrū. ⁊ meo iudicio nec gl. nec doctores pōderarūt tex. hic enī vēditio nō veniebat reſoluēdaad placitū venditoris īmo emptoris. ⁊ ſic ſumuſextra iura allegata in gl. nam facio magnaꝫ vimin fructibꝰ reſtituēdis vtrū facultas reſoluendicōtractū conferat̉ in voluntate vēditoris an em̄ptoris. nam in primo caſu fructus nō ſubiacentreſtitutioni ſed eos lucrat̉ emptor per rationeꝫpredictā. ⁊ de hoc eſt caſus aꝑtus in. d. l. ij. Sedſcd̓o caſu dico ꝙ fructus veniūt reſtituēdi ꝑ. l. ꝙſi nolit. ī fine ꝯiuncta. l. cū autē. §. penl̓. ff. de edi.edic. ⁊ tamē eadem ratio eſt in emptore. eſt eniꝫquid ſibi imputetur quare prius nō dixit emptionem ſibi diſplicere. Et per hoc infero cōtra cōmune dictum doc. ꝙ pactum hic appoſitum defructibus cōputandis ī ſortem nō fuit cōtra naturam cōtractus emptionis. īmo ẜm eius naturā. ſꝫ papa ꝯiunxit illā p̄ſumptōeꝫ vt deberꝫ vltͣp̄ciū aliꝗd ſolui cū illo pacto de fructibus computandis in ſortem. vnde pactum de computandis fructibus d̓ per ſe nō ſufficeret ad preſumē

dum cōtractum eſſe feneraticium. licet aliud ſenſerit dn̄s Anto. lꝫ forte aliud poſſet dici in caſudicte. l. ij. qꝛ ibi ex naͣ ꝯͣctꝰ fructꝰ efficiunt̉ emptoris. Et qͣꝫqͣꝫ aliꝗ velint addere tertiū .ſ. ꝙ ēptorerat vſurariꝰ exponēdo dictōneꝫ p̄ſertī ꝓ tm̄ cōmūit̉ tn̄ tenet̉ oppoſitū qꝛ de natura huiꝰ dictionis p̄ſertī ē vt exponat̉ ꝓ maxīe. vt in. c. quoniāvt li. nō cōteſt. ſed difficile eſt iudicare ꝯͣctuꝫ eſſefeneraticiū ex eo ſolo ꝙ aliquid debebat p̄ſtarevltra preciuꝫ. Abbas.Mlier agitLIIIETIS ꝓdote ꝯtraquēlibet detinentē bona mariti. h. d. inprima cōſultatio. in ſecūda reſponſio. ibi mādamus. ¶ Noͣ pͥmo ꝙ ꝓpter maleficiū mariti nōdebet vxor capi nec dote priuari. etiam vt ſatiſfiat leſio ꝑ marituꝫ. ad hͦ. C. ne vxor ꝓ mari. quaſiꝑ totum. Fallit in caſu. l. ſcire. C. qui. mo. pig. tacite cōtrahit̉ vꝫ in vxore primipilarij. naꝫ etiamdos mulieris poteſt capi exquo maritꝰ deliquitin officio illo primipilatus. ¶ Nota ſecundo ꝙhypotheca competens in boniſ alicuius tranſitcum tranſlatione bonorum in tertiuꝫ. etiam ſi illa bona vendant̉ ex iudicis mandato. ¶ Notatertio practicam formandi libelluꝫ ꝓ dote ex ꝑte mulieris cum agit ꝓ ſua dote cōtra poſſidentem bona mariti ſibi pro dote tacite obligata. nāpoteſt formare libellum alternatiuum videlicetpetēdo illa bona ſibi tradi tanqͣꝫ obligata vel ꝙpoſſeſſor debeat ſibi ſatiſfacere ꝓ dote. ⁊ credoꝙ ſufficiat petere primuꝫ tantum exquo agit hypothecaria actione ſꝫ ſecundū non eſt in obligatione. ſed in facultate poſſeſſoris quia quilibettertius poſſeſſor conuentus ab eo qui habet hypothecariam poteſt illum excludere offerendoſibi debitum ſuum. l. qui pignori. ff. qui. mo. pig.vel hypothe. ſol. vnde ad exuberantem cautelāvoluit iſte ī libello deducere illam partem alternatiue que erat in facultate. Et ex hoc. ⁊ ex tex.infero ꝙ quando vnum eſt in obligatione aliudin facultate ſoluendi non viciatur libellus ſi ambo deducuntur alternatiue in libello vt videturhic tex. bonus iudicio meo. ¶ Noͣ quarto. ibiex officio ꝙ licet certa actō competat actori queclare colligitur ex narratis ī libello nihilominꝰnon viciatur libellus ſi in concluſione petit ex iudicis officio ſibi ſubueniri. ⁊ debet tunc intelligiofficio iudicis mercenario .i. actioni debite deẜuienti. ¶ Nota quinto vlterius ꝙ cōſtante matrimonio poteſt mulier agere ad reſtitutionemdotis exquo vir incipit male vti ſubſtantia ſua⁊ dicitur male vti ⁊ male verſari exquo exulat apatria propter maleficium proprium. ⁊ maximecum peruenitur ad diſtractionem bonorum. facit. c. per veſtras. de do. poſt diuor. r̄ſtitu. ⁊ videtur tex. notabilis in. l. vbi. C. de iur. do. ꝙ nō ſolum dotem ſed etiam donationeꝫ propter nuptias poſſit petere licet ſint opini. ⁊ multum facit ille tex. iuncta glo. ſuper verbo ad ſuſtentationeꝫnam videtur ꝙ bona dotalia. ⁊ donatio propter