de pignoribus.

tꝑe infirmitatis ſue ꝯͣxit multa debita ꝓ ſua neceſſitate corꝑali tenet̉ ſucceſſor ī bn̄ficio illa d̓bita ſoluere. ⁊ ſic extendo. c. i. d̓ ſolū. vbi dicit tex.ꝙ ſucceſſor ī bn̄ficō tenet̉ debita p̄deceſſoriſ ſoluere ꝓ nec̄itate eccl̓ie ꝯͣcta. idē dic ꝑ ſupͣdcā ſi ꝓneceſſitate ꝓprie ꝑſone. ¶ Scd̓o noͣ ex hͦ dictoſeu ex tex. ſic intellecto ꝙ res eccleſie pn̄t pignorari vel obligari ꝓ ſuſtentatōe rectoris. Sꝫ aduerte qꝛ Io. an. ſētit vnū āplianº dc̄ꝫ ſuū ad tex.ꝙ lꝫ bn̄ficiatus habeat patrimonialia tn̄ debitacōtracta ꝓ ſua ſuſtentatōe incūbunt eccl̓ie ⁊ nōheredi qd̓ dubito an ſit v̓ꝫ. ⁊ ideo dico ſic. aut eccleſia erat impotens ad ſuſtentādū rectorē. autpotens. pͦ caſu ſi impotentia fuit a principio tꝑequo acceptauit eccleſiam dico in dubio ꝙ debita incūbunt ſibi ⁊ heredi ⁊ non eccleſie qꝛ eſt qd̓ſibi īputet̉ qͣre acceptauit eccleſiā minꝰ potēteꝫnā hoc caſu tenet̉ viue̓ ex induſtria. ⁊ ſic fortiuſex pr̄imonio. nō aūt vende̓ bona eccleſie vel pignorare ſeu obligare. tex. eſt noͣbilis cū glo. xxi.q. i. c. i. facit. c. clericus victū. xci. di. ſi v̓o eccleſiaex poſt facto facta eſt īpotens. adhuc dicerē idēvt nō debeant bona eccleſie vendi vel pignorariꝓ ſuſtentatiōe ſacerdotis. ſꝫ debꝫ age̓ ſacerdosꝯͣ parrochianos vt p̄ſtent ſibi necͣria. exquo eisſeruit ī diuinis. ⁊ eſt cā licita ſb̓trahēdi parrochianis diuina. vide bo. glo. de cōſecra. di. i. c. omīsxp̄ianus. 2º caſu qn̄ eccleſia eſt potens. ⁊ tūc fateor ꝙ ſi ſacerdos non hꝫ ad pn̄s vn̄ ſe ſuſtentet⁊ ꝯͣhat debita ſub ſpe ſoluendi de fructibus ꝑcipiendis. ſꝫ morte p̄uentus non poteſt hͦ face̓. tūcſatis equū ē vt ſucceſſor teneat̉. ⁊ hoc caſu ꝓcedit dcm̄ Io. an̄. ⁊ hec noͣ qꝛ nō ſunt diſcuſſa peralios. ¶ In glo. i. in fi. ex glo. collige tres ſolutōes ⁊ q̄libꝫ bona ſꝫ vltima noͣbilior ⁊ p̄t ꝓcede̓in quolibꝫ pͥuato. ſi res ſua eo ignorāte pignoraret̉. nā pōt vēdicare rem ſuā a creditore etiā nōſoluto debito qꝛ ſine ipſius ꝯſenſu ius pignorisnō potuit cōſtitui in aliena re. C. ſi alie. res pig.da. ſit qͣi ꝑ totū. ff. de pigno. ac. qͣi ꝑ totuꝫ. ⁊ videglo. de p̄ſump. c. nōne. ⁊ qd̓ ibi dixi. Sꝫ exͣ glo.dant̉ due ſo. ⁊ pͦ dixit Goſ. ꝙ tal̓ creditor ignorabat has res eſſe eccleſie. all̓at. l. ⁊ liberi. ff. de ꝯͣhē. emp. cum duabus ſequētibꝰ. ⁊ ꝓpt̓ hoc videtur velle ꝙ ignorantia creditoris faciat vt ius pignoris cōſtituat̉ in aliena re in p̄iudiciuꝫ dn̄i qd̓nō eſt veꝝ vt in iuribus p̄al. ⁊ in. l. in ciuile. C. defurtꝭ. nā ibi pꝫ ꝙ dn̄s pōt vēdicare rē ſuā vēditāa fure p̄cio nō oblato. nec ob. l. ⁊ liberi. quia ibiponderat̉ ignorantia ad effectū agēdi de euiction ꝯͣ vēdetē reꝫ ſacram ſeu alienam nō vt hēatius retētōis ꝯͣ dn̄m. 2º ſoluit Inno. ꝙ res fuerūt pignorate noīe eccleſie ⁊ ẜuata ſolēnitate debita ſꝫ nō ꝯſtabat pecuniā ꝯuerſā in vtilitatē dn̄iEt ex hoc vr̄ velle Inno. ꝙ creditor hēat hoccaſu ius retētōis donec ſibi fuerit ſatiſfactuꝫ. lꝫnon hēat actōeꝫ ꝯͣ eccl̓iaꝫ. Sꝫ ꝯͣ hoc facit qꝛ tenendo opi. vt ſit neceſſe probare v̓ſum iuxta eaq̄ dicā in. c. ꝙ ꝗbuſdā. jͣ. ti. ꝓx. ſicut non cōpetitactio ꝯͣ eccl̓iam. ita nec ius retinēdi rē eccl̓ie. d̓ hͦ

pleniſſime dicā in dicto. c. ꝙ ꝗbuſdā. tene gͦ ſolutōes glo. que ſunt tutiores. ¶ In glo. fi. noͣ duoex hac glo. pͦ ꝙ p̄latus eccleſie comꝑatur curatori. alibi dr̄ ꝙ ꝓcuratori. vt. jͣ. de dona. c. ij. ſed dicꝙ ꝓprie nō comꝑatur curatori nec procuratoriquia hꝫ longe pinguius ius in rebus eccleſie qͣꝫꝓcurator in rebus dn̄i vel curator in rebus pupilli. Item curatio vel ꝓcuratio eſt onus ſꝫ p̄latura eſt honor et dignitas. de quo vide glo. noͣ.v. q. iij. in. c. fi. ſed ꝓcedit dcā equiꝑatio quo adīpotentiā diſtrahendi bona eccleſie. ¶ 2º noͣ exglo. ꝙ heres p̄lati tenet̉ ex facto p̄lati ſicut hr̄scuratoris qui tenet̉ ex dolo ⁊ lata culpa curatoris. ex leui v̓o nō tenet̉. vt in. l. fi. C. de fideiuſ. ethere. cura. ⁊ hoc voluit etiā Inno. hic. ip̄e tamēp̄latus tenet̉ facilius. de quo vide glo. sͣ. de offi.archi. in. c. ea que. in. v̓. reatu.Tlo los emntrēcopaSi vſurariIcto ꝙ pꝰ tp̄s reſtituat vēditori r̄cipien.aliꝗd vltra ſortē fructibꝰ tn̄ ī ea cōputatis iudiat̄ ꝯͣctꝰ feneraticiꝰ. cōis diuiſio. 4º ibi rn̄demꝰ.¶ Noͣ pͦ ibi ſciētie donū ꝙ ſcīa eſt donum dei.Idem v̓bū tex. in. c. qual̓r ⁊ qn̄. de elec. vide pulchrum tex. Hiero. xvi. q. i. reuertimi. ¶ Noͣ 2ºꝙ reſolutō ꝯͣctꝰ pōt cōferri ī vtilitatē emptoris.lꝫ ergo ſubſtātialia ꝯͣctus nō poſſint ab initio cōferri in volūtatē alterius ꝯͣhentiū. vt. in. l. hec uēditio. ff. de ꝯͣhen. emp. reſolutio tn̄ pōt cōferri inꝑſonā emptoris vt hic ⁊ in. l. ꝙ ſi nolit. in fi. ff. deedi. edic. ⁊ in ꝑſonā vēditoris. vt ī. c. ad nr̄aꝫ. deꝑ. ⁊ vēdi. ⁊ in. l. ij. C. de pac. cōuen. inter emp.¶ Noͣ ꝫº. ꝙ venditō q̄ venit reſoluenda ī euētūcōditōis adiecte pōt dici pura. eſt .n. pura de pn̄ti ad dr̄iam vēditōis ꝯditōnal̓. ¶ No qͣrto ꝙ īcognoſcendo ſpeciem alicuius ꝯͣctus magis debent attendi pacta appoſita ī eo qͣꝫ nuda verbaipſius cōtractus. vnde licet hic verba innuerentꝯͣctū eſſe vēditōis ⁊ emptōis. tn̄ ꝓpter pacta appoſita conuenientia magis pignori iudicatur cōtractus pignoratitius. quod nota. ad idem tex.in. l. ſi vnus. ff. locati. ¶ No̓ta quīto ꝙ facultasallegandi cōtractum ſimulatum tranſit in hr̄dēlicet defunctus tacuerit tempore vite ſue. ad idēc. ad noſtram. de empti. ⁊ vendi. ¶ Nota ſextopreſumendum cōtra aliquē ex eo ꝙ facere ꝯſueuit ⁊ ꝙ facilius p̄ſumitur contractum ſimulatuꝫcōtra vſurarium qͣꝫ cōtra alium. Item ꝙ ex cōiecturis ⁊ nudis preſumptionibus iudicatur cōtra vſurarium. vide tex. cum glo. in. c. cum in dioceſi. de vſuris. ¶ Sed hic quero de notabiliq. multum quotidiana. quidam vſurarius emitquādam rem prout dicebatur in inſtr̄o ⁊ immediate illam locauit venditori ita ꝙ venditor remanſit in poſſeſſiōe rei vēdite ꝯſtituta c̄ta pēſione ipſi emptori nunquid ex hoc debeat preſumicōtractus vſurarius. Ia. de are. diſputauit ⁊ nōſoluit quia queſtio pēdebat de facto. dominusPe. de ancha. tenebat cōtractum eſſe vſurariūper. l. ſicut. §. ſuperuacuum. ff. quibus mo. pig.