ꝑmutationis ſupplicādo ut dignet̉ ſibi ꝓuider̄ī aliquo loco poſſet ēt ẜm euꝫ dicere meū beneficiuꝫ cōpeteret bn̄ tali ꝑſone ⁊ ſuū mihi. nō autēdebet de hoc tractare cū alio beneficiato. Et adverte quia hec opi. eſt multū ꝑiculoſa. nā pauciſūt quin prius adinuicē n̄ habeāt tractatum. ⁊ ꝓopi. Hoſti. vide glo. ordinariā ī. c. cuꝫ vniuerſorum. jͣ. e. ſꝫ contrariū ſentit ibi Io. an. poſt Goſ.⁊ clarius in. c. vnico. jͣ. e. ti. li. vi. et. glo. ī dicta cle.vnica. e. ti. ⁊ facit ibi tex. in v̓bo volētibus. ⁊ in dicto. c. vnico. ⁊ hec opi. vr̄ v̓ior ut poſſint haber̄tractatum non autē cōcludere ꝑmutationē ſecſe ſupponere diſpoſitioni ſuꝑioris ⁊ vide hicInno. ꝗ ſentit ꝙ p̄bende eiuſd̓ eccleſie ⁊ eiuſdēqͣlit atꝭ pn̄t ꝑmutari ſine aucͣte ſuꝑiorꝭ qd̓ non vr̄placere Hoſti. nec Io. de lig. jͣ. e. c. fi. nā lꝫ p̄bēdaꝯſiſtat in ſpūalitate qꝛ ihe̓t canōie nō dꝫ ꝑmutari ſine licētia ſuperioris. ⁊ hec opi. vr̄ verior periſtū tex. ꝗ gnͣaliter ꝓhibet ꝑmutatiōeꝫ p̄bēdaꝝ.¶ Dqueſtiones. ceſie iure ꝓprietatꝭ pn̄t adinuicē ꝑmutari ⁊ poſſeſſiones eaꝝ ꝑmutari pn̄t. ⁊ ꝓ minꝰ valētibus p̄ciū ſuppleri. cōis diuiſio. 2ª ibi rn̄det̉.¶ Nō prīo ꝙ n̄ ſolū pn̄t ꝑmutari bn̄ficia q̄ poſſidētur ī titulū vt in. c. p̄cedēti. ſꝫ ēt ea q̄ habent̉iure ꝓprietatꝭ ut hic ⁊. c. cum venerabilis. de excep. ⁊ dicit hic Hoſti. ⁊ eſt cōe dictū doc. ꝙ qualecūqꝫ. ⁊ quātūcūqꝫ ius habeat ꝗs ī eccleſia pōtillud cū alio iure ꝑmutare. nā eadē debet eſſe rōde toto ad ꝑtē que eſt de parte ad totū ut ī. c. paſtoral̓. §. idē cū totū. de. offi. dele. l. q̄ de tota. ff. d̓rei. vēdi. qd̓ noͣ. Et ex hoc pn̄t ſume̓ vnā ꝯcluſionē generalē ꝙ bn̄ficia ⁊ iura que habentur in eiſqͣliacūqꝫ ſint poſſint cū aucͣte ſuꝑioris ꝑmutari.Noͣ vlterius ꝙ nedū unū p̄diū eccleſie cuꝫ aliopōt ꝑmutari. ſꝫ ēt ōes poſſeſſiones eccl̓ie ſimul⁊ ſemel. ¶ Tertio noͣꝙͣ ꝑmutatio eccleſiarumq̄ fit iure ꝓprietatꝭ nō fundat̉ in ꝑſonis rectoꝝſeu vicarioꝝ illaꝝ eccleſiaꝝ. ſꝫ in perſonis illoꝝꝗ habēt illias eccleſias ſibi ſubiectas qꝛ ius eorūꝑmutat̉ ⁊ non ius vicarioꝝ. ¶ Itē noͣ. ꝙ eccl̓iapinguior nō pōt ꝑmutari cū eccl̓ia tenui vl̓ miꝰpīgui īterueniēte peccunia ſimpliciter ex aliaparte qꝛ videretur pecūia data ꝓ redditibꝰ ſpiritualibꝰ vl̓ ꝓ re ſpūali optinēda ſed eo caſu dꝫẜuari cautela quam tradit iſte tex. ut pecuniaſuppleat̉ nō ꝓpter redditꝰ ſpūales ſed propterampliores redditus temporales alteriꝰ eccleſieUltimo noͣ ꝙ tales cōtractꝰ nō dēnt ad īuicē cōmiſceri qd̓ pōt ītelligi dupl̓r. pͥmo ꝙ ꝯtractꝰ ſimſeꝑati quo ad animū ⁊ quo ad v̓ba ut ꝑ ſe ꝑmutētur eccleſie ſine poſſeſſionibꝰ. ⁊ ꝑ ſe poſſeſſiōeſſine eccleſijs addita certa qͣꝫtitate pecunie ut vtniat̉ ad eqͣlitatē permutationis. ⁊ iſte ītellectuseſt tutior. 2ꝰ ītellectus ꝙ cōtractus ſint ſeparatiquo ad animū ut pecunia detur nō ī cōpēſationeꝫ rerū ſpūaliū ſꝫ tꝑaliū. At ex his īfert̉ ad vtilem. q. nūquid dicat̉ ꝑmutatio qn̄ ex vna ꝑte interuenit ſpes. ex alia īteruenit ſpes cū certa qͣꝫti

tate pecunie. nā vr̄ pͥmo ꝙ nō ſit ꝑmutatio ſꝫ potius emptio. exquo īteruenit p̄ciū cōſiſtēs ī qͣꝫtitate. l. i. ff. e. ⁊. l. i d̓ ꝯͣhen. emp. In cōtrarium facitqꝛ ex vtraqꝫ ꝑte īteruenit ſpēs. ergo ē ꝑmutatiout ī. d. l. i. ff. de reꝝ ꝑmu. ⁊ in. l. i. ff. de ꝯͣhen. ēp.iſte tex. eſt multū noͣ. in maͣ. ⁊ facit ut dicat̉ ꝑmutatio. tū qꝛ tex. exp̄ſſe appellat iſtaꝫ permutatioonem. lꝫ ex alia ꝑte interuenit ſp̄es cū quātitatetū qꝛ iſtud. c. eſt poſitū ſub ℟ica de rerū permu.ergo magis participat de ꝑmutatione qͣꝫ d̓ emptione. ſiml̓em modū argumentādi ponit glo. ī. c.potuit. sͣ. ti. ꝓxīo. Uarij in hac. q. varia dixerūt.ſꝫ cōcludēdo dic prīo īſpiciēdū animū ꝯͣhētiū. ſienī prīcipaliter ītendūt ꝑmutare erit ꝑmutatio.lꝫ pecunia acceſſoria accedat ut ꝑueniat̉ ad reiequalitateꝫ. ⁊ ita iſte tex. dꝫ ītelligi. facit. l. ſemꝑ īſtipulationibꝰ. de re iu. ⁊ hāc opi. tenuit Io. an.hic ⁊ Bar ī. l. ariſto. ff. de dona. vbi ad hoc allegat iſtū tex. Si autē nō apꝑet de anīo ꝯͣhentiuꝫr̄curre ad ꝯiecturas. ſi enī precium maius ſit qͣꝫres data preſumēdū eſt ꝙ ſit emptio. ſi autē resſit maioris precij qͣꝫ ſit pecūia erit ꝑmutatio ar.c. qd̓ in dubijs. de cōſecra. eccle. vl̓ altarꝭ. facit regula īſpicimus in obſcuris. li. vi. Facit ad. q. papa cōmiſit cuidā abbbati ut poſſit vendere depoſſeſſionibꝰ monaſterij vſqꝫ ad certā qͣꝫtitatēpecunie abbas vēdit recepta certa pecunia ⁊ certa pecia terre dicebat̉ ꝙ nihil egerat qꝛ iſta eratꝑmutatio exquo recepit certā peciā terre ⁊ ipſenō habuit pt̄ateꝫ ꝑmutādi ſꝫ vēdēdi. Cōtrariuꝫē dicēdū ꝑ ſupradicta qꝛ īteruētio ſp̄ei que acceſſorie venit non alterat naͣm vēditionis ſicut īteruētio pecunie nō alterat naͣm acceſſorie ꝑmutationis. facit etiā ꝓ ſtatutꝭ q̄ exigūt gabellā ꝓ ꝯtractu emptionis. ¶ In glo. ij. ibi auctoritaſ ſuꝑioris aduerte quia alio reſpectu īteruenit aucͣtasſuperioris qn̄ ꝑmutātur bn̄ficia poſſeſſa iure ꝓprietatis qͣꝫ qn̄ ſunt poſſeſſa alia uia .ſ. in tituluꝫ.nam in primo caſu auctoritas exigitur ꝓpter alienationē iuris eccleſie que īteruenit in ꝑ̄mutatione. nam regulariter iura eccleſie nō alienāturſine auctoritate ſuperioris ut in. c. nulli. de re. eccleſie n̄ alie. ⁊ in. c. ſine exceptione. xij. q. ij. In 2º.caſu interuenit auctoritas quia beneficiū nō poteſt obtineri ſine titulo regula prima de re. iu. li.vi. Itē ut purget̉ omne viciū ſimonie qd̓ preſumi poſſet. c. queſitū. sͣ. e. ⁊. c. niſi. de prebē. dico tamē ꝙ in primo caſu poſſunt ꝑtes paciſci de permutatione eccleſiaruꝫ ⁊ reꝗͥrit̉ ꝯſenſus ſuꝑiorisdūtaxat ī expletione actus. ⁊ iō iſte tex. nō facitm̄tiōeꝫ d̓ cōſēſu ep̄i ſic̄ ī. c. p̄cedēti. ſꝫ dūtaxat deuolūtate uolētiū ꝑmutare. ex quo colligit̉ dr̄ia īter caſū hꝰ. c. ⁊ p̄cedētꝭ. qd̓ noͣ. ¶ In gl. fi. ibi acceſſorie ad villas noͣ. bn̄ gl. ꝙ iura ſpūalia habitaī aliqua vniuerſitate tꝑaliut ī villa trauſeūt acceſſorie cū ipſa uninerſitate tꝑali. ⁊ ſic vr̄ ꝙ ſi vēdovillam tranſfero ius ſpirituale quod habeo invilla. Sed contrarium tenuit Innocentius ī. c.ex litteris. de iurepatrona. vbi dixit ꝙ licet iuspatronatꝰ tranſeat cum vniuerſitate tꝑali qꝛ nō