eſt puꝝ ſp̄uale ſꝫ ꝑticipat de tꝑalitate ut noͣ. glo.in. c. pie mētꝭ. xvi. q. vij. ius tn̄ mere ſpūale ut eccleſia vel ius decimādi nō traſit cū villa. etiam ſidiceret̉ dono tibi villā ⁊ oīa iura q̄ habeo ī ea qꝛhe generalitates debēt r̄ferri ad ꝯſilia ⁊ qꝛ ſpūalia tāqͣꝫ digniora nō accedūt tꝑalibꝰ. ſꝫ eꝯͣ. Hoſti. hic diſtinguit ꝙ aūt alienatio fit ī ꝑſonā eccleſiaſticā ⁊ ꝓcedit iſta glo. aut in ſecularē. ⁊ procedit opi. Inno. ſed iſta diſtinctio nō ſatiſfacit motiuis ſuꝑius all̓a. Si v̓o ſpūalia nō trāſeūt qꝛ tāqͣꝫ digniora nō accedūt tꝑalibus. Eadē ratio eſtqn̄ alienatio fit in ꝑſonaꝫ eccleſiaſticā. ſed dic dehoc ut plenius dicitur in. d. c. ex litteris.NIm olim ua ꝑduntBeneficiaI ea ꝓpria ꝑmutāt auctoritate in prīaꝑte narrat ꝓceſſuꝫ ī ⁊ª diffinit ibi cū igit̉. Noͣ. pͥmo ꝙ dignitates diuerſe ſp̄ei ſeu qͣlitatis pn̄t adinuicē ꝑmutari dū tn̄ ꝑmutatio expleatur ex diſpoſitōe ſuꝑioris. ⁊ cape ī hac maͣ hāc ꝯcluſionēꝙ omnes dignitates atqꝫ bn̄ficia mīora pn̄t adīuicē ꝑmutari. dū tn̄ ſuꝑioris īterueniat ꝯſēſusar. h̓ ⁊ ī. c. q̄ſitū. sͣ. e. ⁊ ī cle. vnica eo. ti. ⁊ in. c. i. jͣ. e.li. vi. et ī. c. ſcias. ⁊. c. ep̄s d̓ loco. vij. q. i. unde ep̄ipn̄t ꝑmutare ep̄atū ſꝫ r̄quirit̉ ꝯſēſus pape. quiaſine ꝯſēſu pape nō pōt ep̄s aliquo mō dimittereep̄atū. c. īter corꝑalia. d̓ trāſlatōe p̄la. ⁊ ī. c. lꝫ. d̓ rcgula. abbates v̓o ⁊ alij p̄lati īferiores ꝑmutāt cūauctoritate ſuꝑioris īmediate. Idē dicēdū inreligioſis habētibꝰ bn̄ficia manualia. nā anteqͣꝫpͥuent̉ hn̄t ius in bn̄ficijs et pn̄t eſſe ꝑpetui ſi nōr̄mouent̉ iuxͣ noͣ. ī cle. ⁊ ſi p̓ncipaliſ. d̓. ℟p. ⁊ hācꝯcluſionē Fe. ī. tractatu permutatōis. ¶ Seddubitat̉ d̓ bn̄ficijs cōmēdatꝭ nūꝗd poſſint ad inuicē ꝑmutari. ⁊ maxīe v̓tit̉ dubiū qn̄ cōmēda eſttꝑalis vt ī caſu. c. nemo. d̓ elec. li. vi. Fe. ī. d. tractatu ꝯcludit ꝙ ſic qꝛ cōmēdatarij hn̄t titulū canonicū ī. bn̄ficijs cōmēdatꝭ ut noͣ. glo. in. d. c. nemo.¶ Sed dubito an hoc dictū ſit veꝝ qꝛ ſolū habētes ius ī bn̄ficijs pn̄t ꝑmutare. vn̄. c. i. ⁊ cle. vnica e. ti. dicūt clericos poſſe bn̄ficia ſua ꝑmutar̄. ⁊noͣ illud v̓bū ſua. cōmēdatarij autē nō pn̄t dicer̄illa bn̄ficia eſſe ſua. facit. l. vnica. ff. d̓ re ꝑmu. quedicit ꝑmutationē nō ꝯtrahi ſi ex vna ꝑte dat̉ resaliena. qō ē ſatis dubia ſꝫ cōcludere ꝙ īterueniēte aucͣte illius qui cōmēdauit poterit fieri ꝑmutatio ſecꝰ puto cū aucͣte alteriꝰ. ¶ Itē dubitatd̓ expectātibus aucͣte apoſtolica. nūꝗd pn̄t iuraſua ad inuicē ꝑmutare ꝯclude ꝙ nō qꝛ gratie ſūtꝑſonales ⁊ nō excedūt caſū exp̄ſſū. ⁊ ꝑ ꝯſequēsnec ꝑſoue cui ꝯceditur ut ī. c. cui non. dep̄bē. li.vi. Itē faciūt dicta iura qͥ ꝑmittūt bn̄ficia ꝑmutari ſꝫ iſti expectātes nō dicūtur habere adhuc bn̄ficia lꝫ habeāt ius ad bn̄ficia ꝯſequēda. Ultimohīc q̄ro qͣre fuerūt iſti pͥuati bn̄ficijs eoruꝫ ex dictis Io. an. pōt intelligi duplex intellectus. primus ꝙ ideo qꝛ tactauerūt d̓ ꝑmutatione ipſoꝝbn̄ficioꝝ. ⁊ ſic tex. ibi dū dicit ꝯmutaſſent poſſetexponi .i. d̓ cōmutādo tractaſſent. uel ſecūdū eūpōt 2º. intelligi ꝓprie ꝙ cōmutauerunt illa bene

ficia ſicut cōmutaſſēt illas res ꝓphanas ſine auctoritate alicuius ſuꝑioris. iſte 2ꝰ ītellectus doc.eſt clariſſimꝰ. ⁊ rō decidēdi ⁊ p̓uandi fuit ābitio⁊ uocatio q̄ interuenit in ꝑmutatione. nā uterqꝫīgeſſit ſe ſpōte bn̄ficio alterius ſꝫ nō uidet̉ īdiſtincte verus iſte intellectus ut aliꝗ ſint ita ſupini⁊ ignorātes ꝙ credunt poſſe ꝑmutare dignitates ⁊ bn̄ficia ꝓpria auctoritate. ⁊ maxime facitqꝛ ſi hoc fuiſſet veꝝ non poterat eſſe nō notoriūar. c. quanto. d̓ trānſla. p̄la. vn̄ poſſet intelligi iſtetex. ꝙ iſti inter ſe tractarūt ⁊ ꝯcluſerūt cōtractūꝑmutationis certis pactiſ appoſitis vt fieri ſolet⁊ poſtmodū ꝯtulerūt ſe ad ſuꝑiorē. ſꝫ non ꝓfuitauctoritas ſuꝑioris. ꝓpter viciuꝫ p̄cedens. nampactio in talibus inducit ſimoniā ⁊ maxime vicium ambitionis ut in. d. c. queſitū. ⁊ ex hoc daturtertius intellectus noͣ. ⁊ ſingu. ꝓ hoc ītellectu facit iſta lr̄a dū iſte. b. ꝓponeret prepoſituraꝫ ſinecōditione qualibet reſignaſſet. ⁊ ꝙ poſt reſignationem illius magiſtri fuerat aſſecutus archidiaconatū. ſꝫ fuit cōuictus d̓ cōtrario ꝙ īmo p̄ſtauerat cōſenſū ꝑmutationi. ⁊ pondera verbū cōſenſuꝫ qͣi dicat ꝙ primo cōcluſit ꝑmutationē cūillo magiſtro. ⁊ poſtmodū reſignaſſet ſꝫ illa reſignatio fuit facta cū pactōe p̄cedēti ⁊ ſic ſimoniaca. ⁊ cū hoc limita primā lec. non tn̄ ſufficit ſoluſtractatꝰ ut dixi in. d. c. queſitum. ſed ſi ultra tractatum ꝑuenerunt ad conſenſū tūc hꝫ locuꝫ qd̓h̓ dr̄ ⁊ hͨ lec. vr̄ magis v̓iſimil̓. In gl. fi. ibi aliq̄ ſūtī ꝓnūciādo n̄ tn̄ neceſſario. nā ī ciuili nō ē neceſſe ferre ſnīaꝫ. lꝫ poſſit ferri qꝛ cōfeſſus in iur̄ ꝓcōdēnato hēt̉. l. i. C. de cōfeſ. ⁊ uid̓ qd̓ noͣ. ī. c. fi.e. ti. ſꝫ in cācriminali reqͥrit̉ ſn̄ia. l. ſi cōfeſ. ff. d̓ cūſto. reorū. de quo tn̄ dic ut noͣ. in iuribus p̄al.In fi. gl. vl̓ dic ꝙ v̓a ratio ꝓhibitōis ē hec beneficia eccleſiaſtica non pn̄t haberi ſine canonica īſtitutione ut in regula prima de re. iu. li. vi. q̄ ī ꝑmutatione auctoritate ꝓpria facta non interuēitItem noͣ. quedā ambitio et īgeſtio qꝛ unus īgerit ſe ī beneficio alteriꝰ cōtra. c. fi. de inſti. ⁊ de elec. qͣliter. ⁊. c. ꝑ veſtras. d̓ iurepatro. ¶ Noͣ. vltimo gl. in eo ꝙ dicit ꝙ clerici equiꝑant̉ uſurariis. vide glo. in. c. preſenti. de offi. ordi. li. vi. et plene ꝑ Iohā. de lig. ī. cle. gratie. d̓ ℟p̄. ⁊ ꝑ Archi.in. c. ſtatutum. eo. ti. li. vi. ⁊ plene dixi ī repetitiōec. cum eſſes. de teſta. ¶ Abbas.Am uniuerſorū. dicit Io. an̄. ꝙ gratiā cōtinet ⁊ pōtſūmari ẜꝫ euꝫ ī ea ꝑte q̄ cōtinet ius hoc mō. Clerici ꝑ ſe ſua bn̄ficia nō ꝑmutāt. uel dic latiꝰ ⁊ ſic.Si ꝑmutatio beneficioruꝫ cōpleta una ꝑte. ⁊ ꝑalterā ſtat quo minus impleat̉ r̄ſtituit̉ ꝑs ad ſuum beneficium. ⁊ ſecundum hoc continet ius.in prima parte pape narratio. in ſecunda gratioſa prouiſio ibi cum igit̉. ¶ Nota ibi tractare cepiſſent ar. pro ⁊ cōtra. nūquid tractatus permutationis beneficiorum poſſit fieri inter ipſosbn̄ficiatos anteqͣꝫ adeāt ſuꝑiorē. ⁊ pͦ facit littera