equū dato vicio. iō ſi perit in manibꝰ ſuis liberatur īteritu ſpēi. ar. in. l. qd̓ te. ff. ſi cer. pe. ⁊ pōt pete̓ p̄ciū quēadmodū potuiſſꝫ detecto morbo an̄mortem. ¶ Nō ex hoc ꝙ actio redibitoria ꝯpett etiā poſt īter itū rei in manibꝰ ēptoris exqͦ morit̉ ex primo morbo latēti vere vl̓ p̄ſūptīe. ⁊ ideꝫnoͣ. Cy. in. l. i. C. de edi. ac. qn̄ morbꝰ naſcit̉ poſtemptōneꝫ in breui tꝑe vt ꝓpter breuitateꝫ tꝑis p̄ſumat̉ morbꝰ antiquꝰ. vn̄ ſecꝰ eēt vbi morbꝰ eētnouus. l. iij. C. e. ti. ⁊ gnͣalit̓ cū q̄rit̉ qualit̓ ſit agēduꝫ cū res vēdita reperitur morboſa ſeu vicioſa diſtīgue poſt Cy. in. d. l. i. Aut enim morbuserat notus tam emptori qͣꝫ vēditori ⁊ nō cōpetitaliquod remediuꝫ. quia ſcienti nō fit īiuria neqꝫdolus. l. i. §. ſi ītelligat̉. ff. de edi. edic. ⁊ in. l. paciſci. ff. de pac. ⁊ ī r̄gl̓a ſciēti. li. vi. Aut vterqꝫ ignorauit. ⁊ cōpetit actio qͣꝫto mīoris p̄cij. nō autemad totū dānū. vt in. d. l. tenet̉. vl̓ etiā r̄dibitoria ſinullo mō emiſſet patefacto vicio. d̓. l. ſi is. Autſciebat alter tm̄. ⁊ ſi emptor ſibi eſt īputandū rōep̄dicta. ſi venditor tenetur ad oē intereē qd̓ indepaſſus ē emptor nō ſolum ad precium. vt. l. iulianus. in prī. ff. de ac. emp. niſi īteruēiſſet pactuꝫ ꝙnō teneret̉. d. l. paciſci. qd̓ ītellige ẜꝫ predictas limitatōes. Ultimo ſcias ꝙ viciū dr̄ patēs qn̄ quilibet aſpiciens potuiſſet ꝑpēde̓. Sed dubiū eſtꝗd ſi emptor fuit minꝰ diligēs ⁊ nō bene proſpexit noͣ. Cy. ꝙ nihilominus tenetur venditor. ꝗalicet emptor ſit in quadam negligentia tamen vēditor in dolo qui non dixit ⁊ dolus preponderat culpe. l. item ſi obſtetrix. ff. ad. l. acꝗ.¶¶ ¶Meſitum poroprecePrebendemutari non poſſunt. epiſcopuſtamen poteſt de loco ad locum permutare perſonas. primo queſtio. ſecundo ſolutio. ibi generalit̓. ⁊ ibi duo dicta. 2ᵐ. ibi ſi auteꝫ. ¶ Noͣ pͥmoregulam ꝙ bn̄ficia eccl̓iaſtica q̄ poſſidentur in titulū nō poſſunt ꝑmutari ex ſola aucͣte ipſoꝝ poſſidētium ēt ſi ſint p̄bende ſimplices. ¶ 2º. noͣ ꝙſimonia cōmittitur nedum in pure ſpūalibꝰ. ſꝫ inānexis. facit. c. p̄terea. de trāſac. ¶ 3º. noͣ vnuꝫ caſum reſeruatum ſoli ep̄o .ſ. īterponendi aucͣtemꝑmutatiōi bn̄ficiorum. nulli enim inferiori citraep̄m hoc competit. quod voluit hic Hoſt. ⁊ communiter ſequētes. ⁊ idem glo. in cle. vnica eo. ti.⁊ ꝓbatur h̓ in tex. in eo ꝙ gn̓aliter ꝓhibetur bn̄ficioꝝ ꝑmutatio. ⁊ ſoli ep̄o datur facultas ꝑmutādi ꝑſonas de bn̄ficio ad beneficiū idem tamēītelligas de īferiori prelato hn̄te ius ep̄ale in bn̄ficijs ꝑmutādis. nam talis exercet oīa iura ep̄alia que ſūt iuriſdictōis. vt noͣ. glo. in. c. i. de re. ec.nō alie. Inno. in. c. ij. de trāſac. dixi in. c. ſignificaſti. de fo. compe. ¶ Ultimo noͣ. ibi minus ſuntvtiles ꝙ permutatio fit aliqn̄ ex maiori vtilitatevn̄ licet ꝗlibet bn̄ficiatus ſit vtilis beneficio ſuotn̄ ſi eſt vtilior in alio pōt ex hoc fieri ꝑmutatio⁊ clarius probatur in fi. dum dicit vtilius exercere ⁊cͣ. nam ponderandum eſt verbum vtiliusnam cum ſit comparatiuum preſupponit ſuum

poſitiuum .ſ. ꝙ vtiliter prius ſe exercebat licꝫ vtilius ſperetur ſe exercituruꝫ fore. ad hoc. l. ſi autēff. de v̓. obli. ¶ Et hec adducūtur ad. q. nūquidpermutatio beneficioruꝫ ſit permiſſa ex expedientia ꝑſonarum duntaxat. an v̓o ex ſola neceſſitate eccleſie. tex. iſte pōt adduci ꝓ ⁊ ꝯͣ. pͥmo in eoꝙ ꝑmittit ex cā neceſſaria. 2º. in fine in eo ꝙ ponderat maiorē vtilitatem. ſed cōiter ꝯcludit̉ ꝙ cāneceſſaria vl̓ vtilitas ip̄iꝰ eccl̓ie ē cā ſufficiēs. vt h̓⁊ noͣ. in. c. niſi cum prideꝫ. de renū. ⁊ vij. q. i. ſcias⁊. c. ep̄s de loco. expedientia autem perſonaruꝫetiam ſufficit. ſed communiter conſideratur inminoribus bn̄ficijs. ſed in maioribus etiam obhanc cauſam ſepe fiat. vt in. c. ad ſupplicationemde renū. ⁊. lxxiiij. diſ. quorūdā. pone exemplumrector vnius beneficij nō poteſt multuꝫ ꝓficereibi. quia aer illiꝰ loci nō eſt ſibi ſanus vel nō tuteviuit ꝓpter inimicitias p̄uatas. certe licite ꝑmutat cuꝫ alio ꝗ vtiliter in hͦ bn̄ficio reſidere poteſtvt in iuribꝰ p̄al. ¶ Sꝫ q̄rit̉ nūꝗd ep̄s pōt ꝑmutare ēt bn̄ficiato īuito. Io. an. pōit h̓ vnum ſoluꝫ.v̓bū in quo ſentit ꝙ n̄. nā ſuꝑ v̓bo ꝑſonas ſupplꝫvolentes tn̄ nihil allegat. Sꝫ ꝯͣ eū facit iſte tex.inqͣꝫtum dat ep̄o facultatē trāſferēdi ꝑſonas deloco ad locū ⁊ nullā mētōem fac̄ de cōſēſu ꝑtiuꝫad idem noͣbile dictū Inn. in. c. niſi. de renū. vbidicit ꝙ ſi ſcandalū īminet eccleſie ꝓpt̓ ꝑſecutōeꝫp̄lati. pōt talis p̄latꝰ licite priuari ꝑ ſuꝑiorē lꝫ ip̄enō ſit in culpa huiꝰ ꝑſecutōis ⁊ ſcādali. ſꝫ ꝓpt̓ bonū publicū tolerāda ē tal̓ pͥuatio dato tn̄ illi bono cābio. ⁊ trāſit ibi Io. an. cū illo dicto. ⁊ videlatiꝰ hic ꝑ Fede. in tractatu ꝑmutatōis. q. xxv. ⁊ibi cōcludit hͦ poſſe fieri ex cā neceſſaria qd̓ ſatꝭplꝫ ſi al̓r nō pōt eccl̓ie ꝯſuli ſaltē ꝑ datōneꝫ coadiutorꝭ ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. doc. in. c. fi. d̓ poſtu. p̄. ſi tn̄ poſſet ꝓuideri ꝑ datōeꝫ coadiutorꝭ. nō puto ꝙ īuitꝰpoſſit trāſferri. ſic̄ dicimꝰ de īfirmo ꝗ nō pͥuaturlꝫ ſit īpotēs ad admīſtrādū. ſed datur ſibicoadiutor. sͣ. de cle. egro. ꝑ to. ¶ Sed dubiuꝫ eſt ꝗdſi collatio bn̄ficiorum ꝑmutandoruꝫ ſpectat adaliūqꝫ ad ep̄m. So. dic̄ Io. an̄. ꝙ tūc ep̄s ꝑmutahit cum cōſenſu illorum. vn̄ aucͣtas ꝑmutationi adhibenda ꝑtinet ad ep̄m. ſꝫ hn̄tes eligere velꝯferre debēt ꝯſētire. nā cū in ꝑmutatōe īteruēiatr̄nūciatō iuxͣ ea q̄ hēntur ⁊ noͣntur in. c. vnico. jͣ. eti. li. vi. ⁊ in. c. ſi ꝓpter. de reſcrip. e. li. ergo oportet neceſſario ꝙ conſentiant illi qui habent elige̓vel conferre vide glo. in dicta cle. vnica. Quidautem ſi nolunt ꝯſentire ⁊ permutatio ē neceſſaria eccl̓ie vide veder. in dicto tractatu. q. xxiiij.vbi cōcludit ꝙ poterūt inutiles priuari ⁊ per nouam electionem ſeu collationem prouidebiturde dignis velint nolint eligentes vel habentesconferre beneficia. ¶ Sed quero nunquid ip̄ibeneficiati poſſint tractare inter ſe de pernitation fienda. Hoſtien̄. cum quo tranſit hic Ioā.andree videtur ſentire ꝙ nō. dicit tamen ꝙ permutatio debꝫ compleri ſeu procedere ex auctoritate epiſcopi. ſed dat remediuꝫ habēti cāꝫ permutandi vt conferat ſe ad ep̄m ⁊ narrat caſum