De emptꝭ. ⁊ ven.
hic poſt biēniū. ⁊ iō eſt difficile videte rōeꝫ decidēdi in ꝯriū de qͣ dicet̉ cū glo. ¶ No 2º. ibi in ti.iuſto ꝙ in p̄ſcriptōe. xx. annoꝝ. allegat̉ titulus.⁊ dicit Goſ. hͦ nō eſſe neceſſariū de iure ciuili. vtC. de p̄ſcrip. xxx. vel xl. annoꝝ. qͣſi ꝑ totū. ſꝫ qꝛcā erat h̓ in foro eccl̓iaſtico. iō h̓ fuit allegatꝰ titulus. hͨ rō n̄ ē indiſtincte vera. qꝛ etiā de iure canonico nō reꝗrit̉ titulꝰ niſi qn̄ p̄ſcriptio eſt ꝯͣ ius. vtin. c. i. de p̄ſcrip. li. vi. qͦ caſu puto idē eſſe de iur̄ciuili. nā poſſeſſio ꝯͣ ius p̄ſumit̉ eſſe īiuſta. ⁊ poſſeſſor p̄ſumit̉ in mala fide. l. quēad modū. C. deagri. ⁊ cen. li. xi. ⁊ ſic nō hꝫ locū p̄ſcriptio. x. annoꝝ. nec eſt aliqͣ drīa in p̄ſcriptōe. inter ius canonicū ⁊ ciuile niſi in p̄ſcriptōe cū mala fide. q̄nō currit ẜm canonicū. ⁊ in hͦ ſtat̉ iuri canonicoc. fi. de p̄ſcrip. ¶ In glo. hͨ glo. facit fortit̉ ꝯͣ tex.videt̉ ꝙ ea q̄ allegant in tex. ꝓ ꝑte emptricꝭ. nōhn̄t excludere vxorē. nō enī obſtat pͥma allegatio ꝙ vxor ꝯſenſerit alienatōi. qꝛ talis ꝯſenſus n̄ꝓdeſt vt eſt tex. in aucͣ. ſiue a me. C. ad vell̓. ⁊ apertiꝰ in corꝑe vn̄ ſumit̉. in aucͣ. vt īmobilia an̄nup. dona. colla. v. niſi poſt biēniū a tꝑe pͥmi cōſenſus iteꝝ mulier ꝯſentiat. ⁊ ſit tm̄ in bōis virivnde poſſit vxori cōſuli loco illiꝰ rei alienate. ſꝫh̓ nō apparet 2ᵐ ꝯſenſuꝫ int̓ueniſſe. ōª allegationō ꝓdeſt videlꝫ ꝙ fluxerat tp̄s. xxx. annoꝝ. qꝛꝯſtāte mr̄ionio nō currit p̄ſcriptio in rebꝰ dotalibus. cū mulier agere nō poſſit niſi poſt ſolutummr̄ioniū vel poſtqͣꝫ incipit vir male vti rebꝰ ſuiſl. in rebꝰ. C de iur̄ do. 3ª allegatio ꝙ ī ꝯmunesvſus fuerit p̄ciū ꝯuerſuꝫ nō ꝯcludit ſaltim ꝓ eaꝑte q̄ fuit verſa in vtilitatē mariti. cū etiā nō ſufficiāt iſte allegatōes ſeꝑate nō debēt ſufficer̄ ſil̓vnite. qꝛ ex ſeꝑatis ⁊ diuerſis ſpēbus nō cōcludūt. ſicut dicimꝰ in ſil̓i. ꝙ ꝓbatōes minꝰ potētesq̄ ſunt diuerſi ſpēi nō ꝯiūgunt̉ ad faciēdū vnamꝓbatōeꝫ plenā. vt noͣ. in. c. fi. de iur̄iur̄. ⁊ dixi inc. cū cām. de ꝓba. ⁊ ꝑ Bar. in. l. admonēdi. ff. d̓iur̄iu. hinc dicimꝰ ꝙ duo imꝑfecta nō faciūt vnūꝑfectū. xxiij. di. qͦrūdā. Glo. ponit duas ſo. ⁊ ꝑꝯn̄s duas lec. ad tex. pͥma ꝙ vxor nō debebat h̓lucrari donatōeꝫ ꝓpter nuptias ſꝫ erat locus diſpoſitōi iuris cōis vt ſoluto mr̄ionio donatio rediret ad heredes mariti. ſicut ⁊ dos ad he̓desvxoris. c. i. ⁊. ij. de dote poſt diuor. reſti. ⁊ ſic nōintererat mulieris nūc agere ꝓ re donata ꝓpternuptias. hͨ ſo. nō habet ſcrupulū. ſꝫ nō cōuenitlr̄e fruſtra enī allegarent̉ rationes h̓ poſite. Sꝫabbas cui placet hͦ lec. nōt ex tex. iudicem poſſemoueri ad decidendū ex rōe nō allegata ꝑ ꝑteꝫqͣſi velit dicere ꝙ papa nō fuit motꝰ pͥncipaliterpropt̓ allegatōeꝫ de qͣ in tex. ſed ꝓpt̓ rōem quaꝫdixi. Nōͣ hͨ dictū ⁊ lꝫ ſit verū in ſe nō tn̄ iudiciomeo ꝯgruit lr̄e in eo ꝙ papa in decidēdo habuit reſpectū ad ꝯtenta in tex. vt pꝫ ibi ſi vera ſuntq̄ premiſimꝰ. ¶ 2ª ſo. glo. eſt ꝙ vxor ex ſpecialipacto debeat lucrari donatōem ⁊ ponderat̉ curſus tanti tꝑis nō ad preſcriptōem cōplendaꝫ ſꝫad preſumendū ꝯſenſuꝫ mulieris 2º. int̓ueniſſe
poſt biēniū ex mora tanti tꝑis. ⁊ hͦ dictū qd̓ cōiter nō ſolet reprobari eſt valde ſingulare ⁊ miromō limitat p̄alleg. aucͣ. ſiue a me. ⁊ facit gn̄alitervt ex curſu magni tꝑis p̄ſumatur ſolēnitas extrinſeca ⁊ in hͦ eſt ſemꝑ menti tenenda hec glo.¶ Sꝫ circa hāc ſolutōeꝫ multū dubio vltra alios cū enī ꝯſtānte mr̄ionio nō poſſit agere mulier. vt. sͣ. dixi ⁊. jͣ. clarius ⁊ ſic ꝯͣdictio ſua nō prodeſt. gͦ patiētia nō operat̉ tacitū ꝯſenſuꝫ. nā eiꝰeſt nolle cuiꝰ eſt velle. ſed vxor ꝯſtante mr̄ionionō pōt ꝯͣdicere qꝛ nō pōt agere gͦ tacendo nonvidet̉ acꝗeſcere. Hoſti. h̓ nitit̉ ꝓbare ꝙ q̄libet ratio hic alle. de per ſe ſufficiat. ſed ꝓcedat cū ſuꝑpletōe ⁊ diuinatōne ⁊ extorſionē lr̄e. ideo dictaſua cōiter in hͦ nō recipiūtur. Io. an. forte habēdo reſpectū ad tex. prealle. ibi ſi vera ſunt ⁊cͣ. dicit poſſe dici ꝙ iſte tex. ponit caſuꝫ ſpēalē cōcurrētibus oībus iſtis tribus de ꝗbus in tex. ſimileqd̓ noͣ ẜm eū. sͣ. de offi. dele. c. ꝯſultatōibus. ⁊ ſicaucͣ. ſiue a me. reciperet hāc nouā limitationemiſtis tribus ꝯcurrentibꝰ. ſed certe hoc dictū nonplacet qꝛ papa nō intendit h̓ induce̓ ius nouumqd̓ pꝫ ex eo qꝛ rn̄dit ad ꝯſultatōeꝫ. vt noͣ. in glo.c. ꝯſultatōi. de tēpo. ordi. ⁊ in. c. ex tua. de fi. p̄ſb̓.nec inter laicos ad diminutōem iuris mulierispapa de facili induxiſſet ius nouum. dn̄s An. h̓dicit ꝙ curſus tanti tꝑis pōt h̓ ponderari dupliciter. pͦ ad preſumendū ẜm ꝯſenſuꝫ vt dicit glo.2º ad cōplendum preſcriptōem. lꝫ enī p̄ſcriptioẜm eū nō currat in rebus dotalibus cōſtāte matrimonio. ſecus in rebꝰ donatis ꝓpter nuptiasqꝛ illaꝝ reꝝ etꝭ ꝯſtāte mr̄ionio vxor ē dn̄a. ⁊ ſi hͦdc̄m eēt verū putareꝫ valde ſingulare. ſꝫ no credo ꝙ ꝓcedat. ¶ Sed ꝯͣ hanc rationem facit pͦ.qꝛ preſcriptio ſaltem de iure canonico ẜm ꝙ hictractabat̉ iſta cā nō currit cū mala fide. c. fi. de p̄ſcrip. ſed iſta emptrix ſciebat iſtam domum eſſedonatam vxori propter nuptias. qd̓ pꝫ ex eo qꝛallegabat mulierē conſenſiſſe. ergo non poteratpreſcriptio procedere cū eſſet ꝯͣ ius cū nō int̓ueniſſet ſcd̓s ꝯſenſus mulieris ⁊ ꝗ ꝯͣ iura mercat̉bonā fidē nō p̄ſumit̉ hr̄e vt in rl̓a ꝗ ꝯͣ. lib. vi.¶ Itē ꝯͣ dc̄m dn̄i An. reperio glo. noͣ. ad lr̄am inaucͣ. vt immobilia. an̄ nup. dona. ꝯͣcte. colla. v. inv̓. in rē. q̄ aꝑte vult ꝙ etiā ſuꝑ rebꝰ donatis ꝓpt̓nuptias nō agit mulier niſi ſoluto mr̄imonio vl̓a tꝑe qͦ maritus incipit vergere ad inopiā. ſicutdicimꝰ in rebus dotabilibꝰ. ⁊ qͣꝫ qͣꝫ illa glo. aꝑtoiure nō ꝓbat̉. Ego tn̄ ꝓbo per rōem donatio q̄fit vxori a viro nō operatur vt vxor ea re ſibi donata debeat vti frui quēadmodum maritus vtitur re dotali. nam ex contrario maritus non hꝫp̓uilegiū in fructibꝰ rei dotalis lucrādis propteronera mr̄imonij. qꝛ vxor hēret tātūdē de boniſmariti cū fiat cōiter donatio in tanta quātitatequāta eſt dos. ita dicit glo. ſing. in aucͣ. de noneligend. ſecundo nub. in verbo percepit. quamſemper nota. quia credo ꝙ non ſit textus qui hͦdicat. operatur ergo illa. donatio principaliter