De emp. ⁊ vend.

sͣ. d̓ reſcrip. ⁊ ī. c. i. de ī integ. reſti. li. vi. ī hͦ āt caupīguiꝰ ſb̓uenit̉ ꝑ remediū reſtitutiōis ꝗa reſcinderet̉ ſimplicit̓ ꝯͣctꝰ. Itē ſatꝭ ē ꝓbare enormē leſionē abſqꝫ eo ꝙ ꝓbaret̉ decepº. vltͣ dimidiā iuſtip̄cij. Itē pn̄t canōici age̓ de dolo ſi dolus īteruenit. Itē allegare nullitatē ex d̓fectu forme. hosgͦ ⁊ ſil̓es modos agēdi recitat iſte tex. in fi. Inglo. fi. ī fi. ibi n̄ valet ꝯͣctꝰ. noͣ bn̄ glo. ī eo ꝙ pōitdr̄iam int̓ ꝯͣctū bone fidei ⁊ ſtricti iuris. vt ſi dolus dedit cām ꝯͣctui bone fidei ſit ip̄o iure ꝯͣctꝰnullus. ſecꝰ ſi dedit cām ꝯͣctui ſtricti iuris. ⁊ ꝗ dicant̉ cōtractꝰ bone fidei ⁊ ſtricti iuris ⁊ qͣre ſicdicant̉ cū in qͦlibꝫ ꝯͣctu reꝗͥrat̉ bona fides videbonā glo. in. c. cū venerabil̓. de excep. Sꝫ Ne.de bel. ꝑtica tenet ꝯͣriū reprobādo glo. iurꝭ ciuil̓q̄ tenet idē qd̓ iſta. ī. l. ij. C. de reſcin. ven. ⁊ in. l.eleganter. ff. de dolo. dicit .n. ꝙ dolus nūqͣꝫ annullat ꝯͣctū ipſo facto ſiue ſit bone fidei ſiue ſtricti iuris mouet̉ īter cetera. ꝗa exqͦ ꝯͣctus habetſb̓alia ſua puta ꝯſenſum ꝯͣhentium ⁊ p̄ciū debettene̓. l. dolū. C. de īuti. ſtipu. ⁊. l. ſi ꝗs cū alit̓. ff. d̓verb. ob. nec ē verū dice̓ ꝙ dolus hͦ cāu īpediatꝯſenſum. quia ſi hͦ eēt verū nō vale̓t ꝯtractꝰ etiāſtricti iuris cuiꝰ ꝯͣriū eſt exp̄ſſum in iuribꝰ p̄alt̓nā dolus nō īteruenit h̓ in cōtractu ſꝫ in cā ꝯͣctꝰꝗa p̄tēdit vēdere lꝫ fuerit deceptꝰ in cā ꝓpt̓ quāfuit īductꝰ ad vēdēdū. ad idē allegatur. l. metꝰ.§. volenti. ff. qd̓ me. cā. vbi tenet ꝯͣctus initꝰ permetuꝫ licet veniat reſcindēdus ꝑ actionē quodmetus cauſa. vt legit̉ ⁊ noͣ. in. c. abbas. qd̓ metꝰcā. Itē hec dr̄ia ẜm eum iure non ꝓbatur. ⁊ cūhac opi. Pe. tranſiuit Io. an̄. h̓. Sꝫ Bar. in. d̓l. elegant̓ ſuſtinet glo. ⁊ mouet̉ multꝭ motiuis inter cetera adducit ꝙ dolus dans cām ꝯͣctui manumiſſiōis reddit illū ꝯͣctū ipſo iure nullū. vt inilla. l. elegāter. ſi gͦ ꝯtractum ita fauorabilt ānullat multo fortius ꝯͣctū minus fauorabilē. nō ob.d. l. metū. quia ibi nō fuit ꝗs ita deceptꝰ in ꝯͣctunec in cā ꝯͣctꝰ ſed volēs euitare mētū rē vēdiditnā coacta voluntas volūtas eſt. xv. q. i. merito.ſed in cāu noſtro dolus excluſit ꝯſenſum ī cauſa contractus. ꝗa agebat iſte vēdere ex illa cauſa q̄ erat falſa. Et ſi dices qͣre nō ſic ānullat ꝯtractū ſtricti iuris. ℟ndet̉ ꝗa ꝯͣctus ſtricti iuris iudicat̉ ſtricte. ꝯtractꝰ v̓o bone fidei iudicatur ẜmmaximā eꝗtatē ⁊ multa veniūt de ꝗbus exp̄ſſenō fuit actū. vt noͣ. in. d. c. cuꝫ venerabil̓. ⁊ hancopi. tene. Sed excipe cāum qn̄ dolus īteruenitin ſpūalibus. nā talis dolus non ānullat actumneqꝫ pōt excipi qn̄ fuit īductꝰ ad bonū ꝗa nonpōt ꝓpͥe dici dolus. exēplum dolo te induxi adītrandū religionē tenet ingreſſus ad hͦ qd̓ legit⁊ noͣ. ī. c. cū dilectus. qd̓ metꝰ cā. Itē vide noͣ. glff. de ritu nup. l. a diuo. q̄ vult ēt hāc regulā fallere in mr̄imonio. vt ſi dolo te īduxi ad mr̄imonium ꝯͣhendū qd̓ pōt eē rōne p̄dicta fauore ſpiritualiū. Itē cape aliā limitationē lꝫ contractꝰ rōedoli ſit nullus tn̄ d̓ceptus pōt ſi vult ſtare illi cōtractui ne dolus ꝓſit doloſo. nā nullitas cauſat̉

in fauorem dolum paſſi ⁊ non īferentꝭ quia iuraſubueniūt deceptis ⁊ nō decipiētibus. c. cū vniuerſoꝝ. de reꝝ ꝑmū. qd̓ intellige niſi cōtractꝰ ſita lege ꝓhibitꝰ. vt in. d. l. a diuo. vbi glo. noͣ.¶ Sꝫ opp. ꝯͣ tex. exͣ glo. ⁊ videt̉ ꝙ iſta ſnīa debuittenere ꝑ. l. miles. §. decē. de re iudi vbi pꝫ ꝙ cōtra dn̄m ſerui ꝗ dānum intulit poſſuꝫ agere ⁊ p̄ciſe pete̓ reſtitutionem dāni ⁊ ſic poteſt dn̄s ſimplicit̓ ꝯdēnari ſꝫ dn̄s hꝫ poteſtatē reſartiēdi dānum vl̓ dādi ẜuū ꝓ noxa .i. ꝓ dāno. ita dicemꝰ īꝓpoſito lꝫ ſimplicit̓ petat̉ reſtituº. rei vendite dꝫnihilominꝰ tene̓ libellus ⁊ ſnīa īde lata. ſꝫ actorhꝫ facultatē ſupplēdi iuſtū p̄ciū ſi vult gͦ iſta ſnīanō debuit ꝓnūciari nulla. So. ꝯͣriū ꝓcederet etcōcluderet ſi teneremꝰ opi. qͦrūdā ꝗ tenueruntrē reſtitui ſolū eē in obligatōe ⁊ ſuppletiōe iuſtip̄cij ī facultate. ſed ꝯͣriū ē veꝝ vt ſatis colligiturhic. ⁊ in. d. l. ij. vtrūqꝫ .n. eſt in obligatione alternatiue tn̄ iō non potuit alterū ex alternatiuis p̄ciſe peti nec ad alterū fiet cōdēnatio qd̓ eſſet petere plus cauſa. vt in. c. vno. de plus peti. ſꝫ ī. d.l. miles. reſartio dāni erat ſolū in obligatiōe. traditio v̓o ſerui ꝓ noxa erat in facultate iō potuitalterū preciſe pete̓. ⁊ hāc opi. tꝫ Io. an. hic ⁊ cōiter doc. noſtri Ex quo īfertur noͣbile dictum ꝙēt re vendita ꝑempta pōt agi vt ſuppleat̉ iuſtuꝫp̄cium quod non eſſet ſi ſuppletio precij eſſꝫ ī facultate ⁊ nō in obligatōe. ꝓ hoc fac̄ ꝗa quandoduo alternatiue ſūt in obligatione vno ꝑemptoremanet aliud ī obligatiōe. l. plerūqꝫ. ff. de iuredo. ⁊. l. ſtichum. ff. de v̓bo. ob. Et ex hoc poſſetſequi vnū ſatis abſurdū ꝙ ſi res vēdita adhucexiſtens penes venditorē periret cāu cū pereatemptori ⁊ nō vēditori iuxͣ ea q̄ habentur in. l. neceſſarie. ff. de peri. ⁊ commo. rei ven. qd̓ pōt agiad ſupplemētū iuſti p̄cij exqͦ vtrūqꝫ eſt in obligatione alternatiue qd̓ bene noͣ.Eruenitꝰ bona vnde vxorSi vir hēat aliapoſſit ſibi conſulere ⁊ conſentiēte vxore re ꝓpter nuptias donatam vxori vendideritemptorē ꝗ ſpacio. xxx. ānoꝝ rē poſſedit non poteſt vxor inquietare ſuꝑ ea maxīe ſi p̄cium fuitꝯuerſum ī cōmunē vſum viri ⁊ vxoris. h. d. ſecūdum ītellectū quē. jͣ. tenebo. ⁊ eſt cāus noͣbilis limitās ius ciuile. ſꝫ ẜm Io. an. nō oportꝫ adijce̓maxīe ſꝫ oīa illa tria neceſſario reꝗruntur. cōisdiuiſio. 2ª ibi ꝗa igit̉. ¶ Nota primo ꝙ res donata vxori a viro ꝓpterꝭ nuptias non poteſt alienari per maritum etiam conſentiente vxore. vt īaucͣ. ſiue a me. C. ad vell̓. niſi duobus interuenientibus. primo ꝙ vxor conſentiat poſt biēniumſecunda vice. Item ꝙ tm̄ ſit in viri facultatibusvt indēnitati vxoris poſſit conſuli ⁊ requirit̉ vtfacultas ſit ī bonis mariti nō ſolū tꝑe ꝯͣctus vt ꝗdā dixerūt ſꝫ ēt tēpore qͦ vxor agit ſeu age̓ pōt.vt̓ noͣ. in. d. aucͣ. ſiue a me. ⁊ hic cōmuniter ꝑ docto. alle. non eēt ſufficienter cōſultum vxori. ⁊ hͨfuit dubitādi rō. quia nō interuenit 2ꝰ cōſenſus