cōmodato qd̓ fit gr̄a recipientꝭ tm̄. nā ibi vēit leuiſſima culpa. vt ī. c. ſe. Rō diuerſitatꝭ reddit̉ ī. lq̄ſitū. §. illud. ff. e. ⁊ ī. l. ꝯͣctꝰ. d̓ re. iu. nā p̄cariumſemꝑ pēdet a mera liberalitate. ꝗa dn̄s pōt r̄uocare qn̄qꝫ. ſꝫ cōmodatū nō pōt reuocari āte vſūcōpletū iō magis grauat̉ cōmodatariꝰ ad cuſtodiā qͣꝫ ille ꝗ rogauit vt poſſideret p̄cario.¶ De cōmodato. Rubrica.¶ Supra viſum eſt de ꝯͣctu ꝗ ſit gr̄a recipiētistn̄ merito ſubijcit̉ ℟ica de ꝯͣctu ſibi ſil̓i. naꝫ cōit̓cōmodatū ſit gr̄a recipiētis tm̄ lꝫ qn̄qꝫ fiat gr̄aꝯcedentꝭ vel vtriuſqꝫ vt dicet̉ cū glo. i. aliter pōtꝯtinuari ſꝫ nō curo ꝗa non eſt vtile.Im gratiaPōt ſic ſūmari. Cōmodataiꝰgr̄a ſui tenet̉ ēt d̓ leuiſſima culpa n̄ d̓ cāu niſi ī tribꝰ caſibus h̓poſitꝭ. hͦ pͦ Cōmodatū āte vſuꝫcōpletū n̄ reuocat̉ hoc 2º. ⁊ hꝫ duo dc̄a 2ᵐ ibi ꝯͣ.pͥmū ſubdiuidit̉. nā pͦ pōit vnū dc̄m. 2º. aliud a qͦtres cāus excipit ibi lꝫ. 2ᵐ ſb̓diuidit̉. nā pͦ dictū.2º. ponit rōem ibi cū nō decipi. ⁊ ē. c. grego.Noͣ ex pͥncipio ꝙ gr̄a qn̄qꝫ recipit̉ ſeu ſumit̉ ꝓcōtēplatiōe ſeu ītuitu ⁊ ita ſumit̉ ī iſto tex. dū dicit cū gr̄a ſui ⁊cͣ .i. ꝯtēplatiōe ſui. Quandoqꝫ gr̄aſumit̉ ꝓ conceſſione alicuiꝰ bn̄ficij ſeu iuris adobtinēdū beneficium. c. gratia. de reſcrip. li. vi. īcle. gratie. eo. ti. Quandoqꝫ ſumit̉ ꝓ dono ſpiritus ſancti .i. q. i. gr̄a. At ẜm theologos duplex ēgratia .ſ. gr̄a gratis data. ⁊ gr̄a gratū faciēs. gr̄agratis data ē illa que ꝓcedit ex mera gratitudine .i. liberalitate dei que p̄parat hominē ad faciendū ea ꝑ que peruenitur ad gratiā gratum facientē. vn̄ ẜmo ſcīe ⁊ ẜmo ſapiētie ſunt gr̄e gratꝭdate. charitas vero eſt gratia gratum faciēs. ꝗaper ea facimꝰ ea que ſunt deo accepta ⁊ ſic faciunt nos deo gratos. de quo 2º. ſnīarum di. iij.ſic ītellige glo. in cle. i. de magiſ. ¶ Nota 2º. ibide leuiſſima ⁊cͣ. ꝙ dictio ēt de natura ſua īplicat.nā hic includit latā ⁊ leuem culpam. ad idem. ccum oēs. de conſti. ¶ Nota 3º. vnā regulam inmaͣ cōtractuū. nā vbi cōtractus fit gr̄a vniꝰ tm̄venit culpa etiā leuiſſima. vn̄ non eſt ſpēale qd̓hic dicitur in cōmodato. l. contractus. ff. de re.iu. ⁊ quod ibi noͣ. fallit in p̄cario vt dixi ī. c. p̄ce.Nota aliā regulā ꝙ caſus fortuitus regularit̓ n̄imputatur ſed res perit domino etiam in cōtractu qui fit gratia alterius tm̄. ¶ Nota tres caſus in quibus caſus fortuitus imputatur cōmodatario. primus ſi culpa preceſſit vtputa cōmodaui tibi equum vt ires ad certum locum et tuiuiſti ad alium locum ⁊ incidiſti in latrones. certe imputatur tibi ⁊ non domino vt hic. ⁊ in. l. ſivt certo. ff. e ¶ Secūdus cāus vbi pactū īterceſſit vt cōmodatariꝰ teneat̉ de cāu. Et ex hoc noͣ
generalit̓ ꝙ valet pactū appoſitū cōtra accidētalia ꝯͣctus ⁊ ꝙ pactū in hͦ vincit legē. vt in. l. i. §.ſi cōueniat. ff. depoſi. ⁊ in regula ꝯͣctus ex cōuētione. li. vi. ſecꝰ vbi pactū eēt ꝯͣ ſubſtātialia ꝯͣctꝰvt dixi in. c. p̄ce. ⁊ ad maͣm vide qd̓ noͣ. ī. l. pactaconuēta. ff. de ꝯͣhen. emp. Tertius cāus quando preceſſit mora vtputa nō reſtituiſti cōmodatū tēpore debito ꝑdidiſti poſtea ꝑ caſum fortuitum. certe īputet̉ tibi. ¶ Nō ibi poſt vſum completū ꝙ cōmodatū fit ad certum ⁊ det̓minatumvſum nec fit hic mentio de tēpore. facit ad id qd̓dixi in. c. p̄ce. ¶ Nōͣ ibi bn̄ficio ꝙ cōmodatū ēbn̄ficiū. ꝯfert gͦ tibi bn̄ficium qui rem ſuam tibicōmodat. nam beneficium eſt quedam actio beniuola gaudiū tribuēs capiēti. vt ī. c. i. ex ꝗ. ca.feu. amit. in libro feudoꝝ. ⁊ ſic capitur hic bn̄ficium largo modo ¶ Ultīo noͣ illud generaleꝙ beneficia nō ſunt retorquēda in diſpendium.Sed pͦ hic q̄ritur ꝗd ſi cōmodatarius nō potuit ſine culpa ſua re cōmodata vti infra tempꝰ tacite p̄fixum nūꝗd inuito domino poſſit vti aliotēpore. ⁊ videtur ꝙ ſic. ꝗa caſus fortuitꝰ n̄ debꝫſibi imputari vt hic. ꝯͣriuꝫ tenet Bar. ī. l. ī cōmodato. §. ſicut. ff. e. nā dn̄s certat de dāno vitādone careat re ſua tāto tēpore. cōmodatariꝰ v̓o delucro captādo debet ſibi caſus potius īputai qͣꝫdn̄o. ad hͦ. l. ſi vno. §. itē cū ꝗs. ff. locati. nec ob.iſte tex. quia loquitur de caſu perimēte rem cōmodatā. nā res regulariter perijt dn̄o. ¶ Sꝫ ꝯͣhoc oppo. de. c. ſignificante. jͣ. de pig. vbi patꝫ ꝙdebitor remiſit mutuum ꝑ diligentem nūcium ⁊tamē caſus fortuitus imputatur mittenti vel debitori quia tenetur de alia pecunia ſatiſface̓. Socontrariuꝫ loquitur in mutuo. nos v̓o loꝗmurī cōmodato. ⁊ eadē eſt ratio decidendi ī vtroqꝫnā pecunia remiſſa creditori non efficitur eiꝰ ante tͣditionē ſed remanet in dominio debitōis. iōcaſus imputatur domino. perit eīm res debitoris ⁊ nō creditoris. nā debitor ē obligatꝰ ī gene̓⁊ genus ꝑire nō poteſt. l. īcendium. C. ſi cer. pe.⁊ in. l. ī rōne. ad. l. fal. res v̓o cōmodata remanꝫin dn̄io cōmodātꝭ iō perit dn̄o ⁊ nō cōmodataiovt hic. ⁊ in. l. argentum. ff. e ¶ In glo. i. ibi adaliquē ſpēalem vſum. Io. an. ſupplet ad certuꝫtēpus tacitum vl̓ exp̄ſſum. ⁊ idē Cy. in. l. ij. C. e⁊ Bar. ī. l. in cōmodato. §. ſic̄. ff. eo. ſꝫ dic meliꝰvt dixi ī. c. p̄ce. nā vſus ſpēalis ſemꝑ habet vſuꝫānexū ⁊ nō ſine miniſterio. glo. ī diffinitiōe fec̄mētionē de tēpore ad ſubſtātiā cōmodati. Inea. glo. ibi p̄cariū .n. conceditur ſine p̄finitiōe ⁊cͣnoͣ hāc ꝑticulā glo. nā per illā dictionem qn̄qꝫ īfero ꝙ nō eſt de ſb̓a p̄carij vt fiat ſine p̄finitiōecerti vſus. pōt gͦ ꝯcedi ad certū vſum. ſꝫ tūc qūodiſcernet̉ a cōmodato. dic ꝙ ꝑ verbū p̄cario puta quia dixi cōmodo tibi librū tranſcribēdū precario. nā vbi nō apparet de mēte non eſt a v̓bisrecedendū. l. nō alit̓. ff. de lega. iij. ⁊ in. c. fi. de v̓.ſig. ſenſit Cy. lꝫ nō aꝑte in. l. ij. C. eo. ꝓbo clarius vbicūqꝫ apponit̉ pactū ꝯͣ naturā ꝯͣctus tunc