De cōmodato.
ſi eſt poſſibile facit trāſire illū ꝯͣctū in aliā ſpē vtin. l. vbi ita donat̉. ff. de do. cā mor. ⁊ dixi in. c. p̄ce. ſꝫ illa adiectio ꝙ p̄cario ꝯcedit̉ eſt ꝯͣ naͣm cōmodati. gͦ facit trāſire in p̄cariū qꝛ nō repugnatp̄cario vt dixi ꝙ fiat ad certū vſuꝫ. nec ob. ſi fuitdc̄m ꝯmodo. qꝛ v̓bū ꝯmodo pōt referri ad p̄cariū. nā ad ꝯmodū recipiētꝭ ꝯſtituit̉ p̄cariū nec eſtcurādū de v̓bis exp̄ſſis in ꝯͣctu. ſꝫ potiꝰ recurrendū ad ſb̓alia materie ſb̓iecte vt ē tex. ī. l. ſi vno. ff.loca. Et in fi. glo. an aūt pupillꝰ obliget̉ ex ꝯmodato. ita vt ꝯͣ eū poſſit vtilit̓ agi dic ꝙ ſic qͣtenꝰ ēeffectꝰ locupletior. de qͦ dic vt legi. ⁊ noͣ. in. l. ſedmihi. ff. e. ⁊ ſemꝑ tene iſtā glo. quā noͣ. ¶ In glij. ibi p̄ſtat dolū ⁊ latā culpā immo ⁊ leuē. exqͦꝯͣctꝰ fit gr̄a vtriuſqꝫ. vt noͣ glo. in. §. int̓dū. alleg.in glo. ꝑ. l. in rebꝰ. e. ti. hͦ etiā tꝫ glo. inſti. ꝗ. mo.re ꝯͣhi. obli. §. itē is cui. dic gͦ ꝙ in ꝯmodato rl̓ariter ⁊ in alio ꝯͣctu ꝗ fit gr̄a recipiētꝭ tm̄ tenet̉ recipiēs de dolo lata leui ⁊ leuiſſima. vt h̓. In ꝯͣctuv̓o ꝗ fit gr̄a vtriuſqꝫ qꝛ nō recipit tm̄ bn̄ficiū nōtenet̉ de leuiſſima. Si v̓o fit gr̄a ꝯmodātꝭ tm̄ tūcſolū tenet̉ de dolo ⁊ lata culpa q̄ eꝗparat̉ doloqꝛ nō eſt ſibi bn̄ficiū iō nō aſtringit̉ tm̄ ad cuſtodiā. ⁊ idē eſt in depoſito. vt in. l. qd̓ nerua. ⁊. l. i.ff. depoſi. ⁊ noͣ. jͣ. ti. ꝓx. c. ij. Sꝫ ꝓ intellectu termīoꝝ q̄rit̉ ꝗd ſit culpa in gn̓e. ⁊ quot ſunt ſpēsculpe. ⁊ ꝗd ſit q̄libet culpa de ꝑ ſe. Io. an. aliꝗdh̓ poſuit ſꝫ lōge pleniꝰ ⁊ ſb̓tiliꝰ poſuit Bar. in. d̓l. qd̓ nerua. vbi videre poteris ad plenū de maͣ.Sꝫ breuit̓ ꝓ intellc̄ū glo. dicēdū ꝙ culpa in gn̓eeſt deuiatio ab eo qd̓ bonū eſt ⁊ ꝑ hominū diligētiā ꝓuideri poterat ⁊ hͦ vltimū addit̉ ad drīaꝫcaſus fortuiti ꝗ n̄ pōt p̄uideri vt in. c. Ioh̓es. dehomi. Ad 2ᵐ glo. cōiter ponūt tres ſpēs culpe.vt lata leuis ⁊ leuiſſima. Bar. vero facit quartāqn̄qꝫ dicit. enī ꝙ eſt culpa latiſſima latior lata leuis ⁊ leuiſſima. ⁊ culpā latiſſimā appellat doluꝫveꝝ latiorē dolū p̄ſumptū. nā is ꝗ eſt in dolo eſtin culpa. qd̓ dicit notādū ꝓ his ꝗ ꝓmittūt ſeruare aliquē indēnem de culpa alicuiꝰ famuli. ſi enīfamulꝰ ꝯmiſit furtū ⁊ receſſit tenet̉ ꝓmiſſor. qꝛ lꝫdoloſe ꝯmiſit furtū. nihilominꝰ ex culpa ꝓceſſitfacit. c. ſacro. de ſen. excō. dū dicit cū nō ſit leuisculpa ⁊cͣ. ⁊ loꝗtur etiā qn̄ iudex doloſe excōicauit aliquē ſine monitōe. ¶ Ue̓nio ad tertiuꝫ .ſ.q̄ ſit ſpēs culpe de ꝑ ſe quo ad primū .ſ. culpaꝫ latiſſimam dicit ꝙ diffinit̉ vt dolus verus. eſt enīdolus machinatio ſeu circūuentio ad decipiendū ſeu fallendū aliū manifeſte adhibita. ita diffinit iuriſcōſultus in. l. i. ff. de dolo. vide glo. in regula ſciēti. li. vi. Culpa latior eſt fallax circūuentio ad decipiendū aliquē p̄ſumptiue adhibita. ⁊lꝫ dolus non poſſit ꝓbari niſi ꝑ cōiecturas vt habetur in glo. c. ij. de renū. li. vi. ⁊ in. l. dolū. C. dedolo. tn̄ qn̄ ſigna ſunt manifeſta dicimus doluꝫveruꝫ. qn̄ nō patēt dicimꝰ dolū p̄ſumptū. Latavero culpa multipliciter diffinit̉ ſed Bar. diffinit ꝙ eſt deuiatio incircūſpecta ab ea diligētia.quā hn̄t cōiter hoīes illiꝰ ꝯditōis ⁊ ꝓfeſſiōis vn̄
dicimꝰ vulgarit̓ ꝙ ignorare illd̓ qd̓ cōiter hoīesſciūt eſt lata culpa. ad hͦ. l. lata culpa. ff. de. v̓. ſig⁊ dicit in diffinitōe p̄dicta incircūſpecta vt differat a dolo. qꝛ ſi ſerioſe deuiaret ab illa diligētiaeſſet in dolo. ſꝫ h̓ ponit̉ deuiatio incircūſpectaideſt inconſiderata. qꝛ nō conſiderauit id quodcōiter hoīes ſue ꝓfeſſionis ⁊ ꝯditionis conſideraſſent. puta cōmodaui tibi librū quē tu inconſiderate dimiſiſti in banco an̄ domuꝫ ⁊ inde fuitſb̓tractus. nā certe fuiſti in lata culpa qꝛ cōiterhoīes tue cōditōis nō feciſſent. Leuis vero culpa eſt deuiatio incircūſpecta ab ea diligētia quāhn̄t hoīes diligētes. nō dico cōiter ſꝫ diligētesvt differat a lata culpa. Leuiſſima culpa eſt deuiatio incircūſpecta ab ea diligētia quā hn̄t cōiterdiligētiores ⁊ diligētiſſimi hoīes. vn̄ ſi diligētiſſimꝰ ſciuiſſet p̄cauere. ⁊ tu nō p̄cauiſti es in culpa leuiſſima. ⁊ hͨ ſufficiūt ꝓ intellectu termīoruꝫiudex gͦ circūſpiciēs habebit arbitrari ex circūſtātijs ⁊ ꝯiecturis ī qͣ culpa tu fuiſti ⁊ qn̄ diligēſvel diligētiſſimus ſciuiſſet p̄cauere ⁊ in eo ꝙ gl̓.dicit cōmodatū qn̄qꝫ fieri gratia cōmodātꝭ tm̄.Pone exemplū in eo ꝗ ſpōte ſua cōmodauit aliqua ornamēta vt ob honorē ſuū veniret ornatior ad aliqd̓ feſtū. In qͣꝫtū dic̄ de ꝯmo dato qd̓fit gr̄a vtriuſqꝫ. pone exēplū qn̄ inuitaſti amicūcōem ⁊ ob honorem tuū ⁊ meū cōmodaui tibivaſa argētea vel ꝗd ſil̓e. ⁊ diſtinctio glo. in ꝯmodato ꝓcedit regl̓arit̓ in alijs ꝯͣctibꝰ vt le. ⁊ noͣ. inl. p̄alle. ¶ In ea. glo. ibi caſus v̓o fortuitꝰ ⁊ ſpēaliꝰ pōt caſus fortuitꝰ diffiniri ſic. eſt inopināterei euētꝰ cui p̄uideri nō pōt. vbi gͦ diligentiſſimꝰpreuidiſſet non eſt caſus fortuitꝰ. vt in. d. c. Iohānes. pone exemplū domꝰ minabat̉ ruinā demū corruit ⁊ interfecit equuꝫ tibi cōmodatum.certe nō pōt dici caſus fortuitꝰ. qꝛ diligētiſſimꝰreparaſſet domū vel ibi nō habitaſſet. ſi aūt domꝰ nō mīabat̉ ruinā ſꝫ impetu tēpeſtatis valid̓corruit nō eſt tibi imputādū. ¶ Et iſta faciūt adqōeꝫ. nūꝗd furtū ꝯputet̉ int̓ caſus fortuitos. gl̓.iuris ciuilis reꝑiunt̉ ꝯͣrie ſꝫ cōiter tenet̉ ꝙ aut ꝑviolētiā fuit res tibi ſb̓tracta. ⁊ eſt caſus fortuitꝰintell̓e in bono ſenſu qn̄ nō fuiſti in aliqͣ culpaputa qꝛ nō trāſibas ꝑ loca ꝑiculoſa. ar. in. l. nō ēveriſie. ff. qd̓ me. cā. ſi aūt ꝯmittit̉ furtū clādeſtine ⁊ tūc ſi ab ea ꝑſona a qͣ etiā diligētiſſimꝰ nō p̄cauiſſet. puta ab vxore vl̓ filio ⁊ eſt caſus fortuitꝰ. ſecꝰ aūt ſi ab ea ꝑſona qͣ diligētiſſimꝰ p̄cauiſſet puta a famulo ad hͦ qd̓ le. ⁊ noͣ. in. l. q̄ fortuitis. C. de pig. ac. ¶ In ea. ibi ꝑ nō idoneā ꝑſonā. aduerte qꝛ ad conſiderandū idonēitatē perſone cū qͣ mittit̉ ſeu remittitur cōmodatuꝫ debemus cōſiderare qͣlitatē rei deſtinate. ⁊ tp̄s ⁊ loca ⁊ ꝯſil̓es circūſtātias. ¶ Itē ꝯſiderare debesvtꝝ famulꝰ ſit deſtinatꝰ a cōmodāte. an v̓o electus a cōmodatario. ⁊ de his ⁊ ſil̓ibꝰ ꝑ Bar. inl. eū qui. ff. eo. ⁊ noͣ. in. c. ſignificāte. de pigno.In ea. glo. ibi enumerentur ſpēaliter noͣ beneglo. vult enim ꝙ etiaꝫ in cōtractibus nō teneat̉
l 2