haberet p̄cariū. ¶ In glo. ibi nō reuocat̉ intempeſtiue glo. nō ponit ſpēalē drīam int̓ p̄cariuꝫ ⁊cōmodatū. vn̄ dic vt plene ꝑ Cy. in. l. ij. C. de cōmo. ꝑ Bar. in. l. in ꝯmodato. §. ſicut. ff. ꝯmo. ⁊Io. an. jͣ. e. c. ſe. ⁊ breuit̓ dic ꝙ ī ꝯmodato vſusdꝫ eē certꝰ ⁊ tp̄s ſaltim tacite. vn̄ nō ē ꝯmodatūvbi alteꝝ iſtoꝝ deficit ſꝫ p̄cariū. ſi gͦ rogaſti vt p̄ſtarē tibi librū vt faceres trāſcribi illud eſt ꝯmodatū. qꝛ hēs vſuꝫ certū ⁊ tp̄s tacite appoſitū. nāintell̓r in qͣꝫtū pōt ꝯmode trāſcribi. ar. in. l. int̓dū. ⁊. l. ꝯtinuꝰ. de. v̓. ob. ⁊ ex hͦ potes inſtrui inactōe vl̓ libello formādo. nā in reuocatōe debete fundare ſuꝑ ꝯmodato an ſuꝑ p̄cario ⁊ an ꝯcedēs pōt ad libitū reuocare. nā ꝯmodatū nō reuocat̉ an̄ vſū ꝯpletū. vt in. c. ſe. ⁊ in iſto tex. ſꝫ p̄cariū ſic. ⁊ iō eſt nec̄e cognoſce̓ an̄ p̄cariū ſit velꝯmodatū. ſꝫ difficile eſt iudicio meo vider̄ rōeꝫdiuerſitatꝭ. qͣre p̄cariū reuocat̉ ad libitū ꝯcedētꝭ.⁊ nō ꝯmodatū. Bar. in illa. l. in ꝯmodato. ⁊ ſenſerūt aliꝗ doc. h̓ dic̄ ꝙ qꝛ p̄cariū n̄ fit ad cͣtū vſūſi nō poſſet reuocari ad libitū ꝓpͥetas eēt inutilpenes dn̄ꝫ ſꝫ ꝯmodatū fit ad certū vſuꝫ ⁊ ad certū tp̄s. poſt gͦ vſum ꝯpletū pōt dn̄s reuocare. ⁊redit vtilitas ad ꝓpͥetatē. ſꝫ hͨ rō iudicio meo poteſt cauillari. nā p̄cariū qn̄qꝫ ꝯcedit̉ ad certū tēpus. vt in. l. in rebꝰ. in fi. ff. eo. ⁊ nihilominꝰ pōtdn̄s reuocare an̄ tp̄s ꝯuentū vt h̓ ẜm vnā lect. ⁊in. d. l. cū p̄cario. ecce gͦ ꝙ in hͦ caſu ceſſat rō bar⁊ alioꝝ qꝛ ꝓpͥetas nō eſt inutilis apud dn̄m cuꝫpoſſit reuocari poſt tp̄s cōuentū. ¶ Itē facit inꝯͣriū qd̓ noͣt Bar. in. l. ſi penā. ff. de. v̓. ob. vbi dicit ꝙ mutuū factū ſine tꝑis p̄finitōe nō pōt incōtinēti reuocari. ar. c. ſe. ſꝫ dꝫ expectari ꝑ aliqd̓ interuallū arbitrio iudicis moderādū. Sic pōt dici in p̄cario. nā lꝫ ſit ꝯceſſuꝫ ſine certo vſu vl̓ certo tꝑe nihilominꝰ pōt differri cōceſſio bn̄ficij adcertū tp̄s iudicis arbitrio moderādū. nō gͦ vr̄ ꝙrō Bar. ⁊ alioꝝ necͣio cōcludat rōem diuerſitatis inter p̄cariū ⁊ ꝯmodatū ⁊ male video rōemvrgentē ſꝫ pōt ſuperficialiter dici ꝙ de naͣ ꝯmodati eſt vt fiat ad certū vſuꝫ. vn̄ videt̉ ꝙ nimiuꝫfraudet̉ is ꝗ accepit ꝯmodatū ſi an̄ vſuꝫ cōpletūpoſſit reuocari qꝛ ſic bn̄ficium poſſet retorq̄ri inmaximū p̄iudiciū. Pone exempluꝫ cōmodaſtiequum vt irem ad ſanctū Iacobū. feci multa p̄paramenta q̄ ſunt mihi inutilia reucato cōmodato. ſꝫ ſecus in p̄cario qꝛ regl̓arit̓ nō datur adcertū vſum vel ſi dat̉ nō eſt certū tp̄s appoſituꝫtacitū vel exp̄ſſuꝫ qꝛ al̓s eēt ꝯmodatū. vn̄ hͦ caſu nō tractat̉ de tacito p̄iudicio tuo. iō vr̄ hͨ liberalitas depēdere a mera facultate ꝯcedētꝭ. nā ſinō ꝯcedit̉ ad certū vſuꝫ nō irrogat p̄iudicium ſiad certū vſū ⁊ tp̄s nō eſt appoſitū ſaltim tacite.tūc ꝯcludit rō Bar. nā ſi nō poſſꝫ reuocari ꝓpͥetas eēt inutilis penes me. Et pōt dici attingēdoaliā ſolutōeꝫ clariorem ꝙ cōmodatū ꝓpͥe fit adcertū ⁊ p̄finitiuū vſuꝫ ⁊ oīs vſus certꝰ ⁊ p̄finitꝰhꝫ in ſe tacite tp̄s annexū vtputa ꝯceſſi tibi libꝝvt corrigeres vnā glo. ⁊ ꝓpt̓ hͦ vt arbitror iura
canonica ⁊ ciuilia tractātia de cōmodato nō fecerūt mētōeꝫ de tꝑe. vt in. c. ſe. ⁊. l. ij. C. cōmo. ſꝫſolūmō dicūt ꝙ an̄ vſuꝫ cōpletū nō pōt reuocariideo dico ꝙ ſuꝑflue Io. an. Bar. ⁊ Cy. volentes addere ad glo. dicūt ꝙ nō ſolū vſus ſꝫ tp̄s tacitꝰ vl̓ exp̄ſſus diſtinguūt cōmodata a p̄cario. ſꝫvt dixi hͨ additio nō eſt necͣia. ⁊ ideo glo. in. l. incōmodato. §. ſicut. ff. ꝯmo. non ſine miniſteriodixit ꝙ ꝯmodatū nō eſt ſine p̄finitōe certi vſus⁊ ſic loꝗtur de vſu p̄finito ⁊ certo ꝗ ſemꝑ habetannexū tempus tacite. eodē mō ſine ſuppletōepōt intelligi glo. c. ſe. q̄ dicit ꝙ cōmodatū eſt alicuiꝰ rei ad aliquē ſpēalē vſuꝫ ⁊cͣ. qͣſi dicat nō ſufficere ꝙ vſus ſit gnͣalis ⁊ īdefinitꝰ puta ꝯcedo tibi librū vt ſtudeas. nō enī hͨ cōceſſio hꝫ vſuꝫ p̄finitū ⁊ ſpēalē. qꝛ poſſes vti toto tꝑe vite tue. Et hͨeſt rō qꝛ cōmodū nō pōt reuocari an̄ vſuꝫ ſuumcōpletū. qꝛ ſemꝑ deciꝑet̉ ex bn̄ficio ꝗ cōmodatūrecipit. pone cōceſſi tibi librū ad trāſcribendumpoſtqͣꝫ feciſti trāſcribi medietatē volo reuocarecerte ſi admittit̉ reuocatio. beneficiū erit dānoſum tibi. qꝛ fruſtra feciſſes illam impēſam. cummedietas libri ſit tibi inutilis ⁊ forte nō poſſesalio tꝑe hr̄e eūdem ſcriptorē. ⁊ idē dic in ſi. Sꝫin p̄cario hͨ rō nō militat. qꝛ nō fit ad certū vſuꝫprefinitū ꝙ al̓s eſſet ꝯmodatū ideo etiā licet domino reuocare rē ſuā ad placitū. qꝛ non decipitte in aliqͦ. Et ſi diceres qn̄ p̄carium cōcedit̉ adcertū tp̄s pōt reuocari ante tp̄s. ℟ndeo p̄ſupponendo ꝙ precariū poſſit ad tēpus cōcedi vt aꝑtiſſime ꝓbat tex. in. d. l. in rebus. in fi. ff. e. ſꝫ nōobſtāte tꝑis adiectōe pōt dn̄s reuocare ea rōnequā reddit iuriſcōſultꝰ in. d. l. l. cuꝫ p̄cario. tex.tn̄ videt̉ h̓ ꝙ nō lꝫ inuito dn̄o rem alienā poſſidere nec ꝯuētio in ꝯͣriū eſt honeſta iō reijcit̉. nā inre ſua quilibet eſt ltīmꝰ moderator ⁊ arbiter. c.de his. jͣ. de ſepul. l. in re mādata. C. mā. nec poteſt ꝗs p̄figere legē a qͣ nō lꝫ recedere. l. ſi ꝗs. inpͥn. ff. de lega. iij. nec pōt ille ꝯq̄ri de violatōe bn̄ficij. qꝛ exqͦ p̄cariū nō fuit factū ad certū vſumnō eſt honeſtū vt ſine cā me inuito poſſideas rēmeā. putarē tn̄ ꝙ ſi cōcedēs velit ſine cā reuocare p̄cariū illud cū maxīo dāno alteriꝰ. obſtarꝫ ſibi exceptio doli. qꝛ nō pōt negari ꝗn p̄cariū ſitbn̄ficiū. eſt enī beniuola actio ⁊cͣ. vn̄ nō debꝫ doloſe verſari in bn̄ficio cōceſſo. ſicut dicimꝰ in eoꝗ inuitauit viatorē ⁊ ipſum detinuit ſed poſtmodū penituit. nā pōt agi cōtra eū actōne de dolo.qꝛ cū dāno alterius penituit de beneficio vt noͣtIo. an. sͣ. in ꝓhemio. ⁊ ſic pōt ſaluari opi. Bar.in. d. l. ſi penā. ⁊ applicari ad terminos noſtrosnec ob. iura generaliter dicētia precarium poſſereuocari ad libitum concedentis. qꝛ debent intelligi ſane ⁊ ſine captione alterius cum aliquotemporis interuallo. ar. in. l. qd̓. dicimus. ⁊ in. l.ratum. ff. de ſolū. In gl̓. pe. in fi. no aliā drīaminter cōmodatū ⁊ precarium. nā in precario venit ſolum dolus ⁊ lata culpa que equiparat̉ dolo ſed nō venit leuis ac leuiſſima culpa. ſecus in