De precariis.
¶ Scd̓o noͣ ar. ꝓ ⁊ ꝯͣ. an rector eccl̓e poſſit cōtractū initū noīe eccl̓ie vallare pene appoſitione⁊ videt̉ iſte tex. magis innucͣ ꝙ ſic. dūmō cōtractus fuerit rōnabilis. ⁊ ꝓ hoc facit tex. in. c. dilecti. in fi. sͣ. de arbi. qd̓ eſt noͣ. ꝓ admīſtratoribꝰ vl̓ābaſiatoribus datis ſimpl̓r ad pacē ꝯponēdā. vtlꝫ nō hēant exp̄ſſū mādatū ad penā īponēdā. nihilominꝰ poterūt apponere penā ⁊ obligare ꝯſttuentē ꝓ obẜuantia eius qd̓ gerūt ꝓ quo bn̄ fac̄.tex. in. l. bene a zenone. C. de qͣdrien̄. p̄ſcri. ⁊ in. l.ſi ꝓcurator. ff. de iure fiſ. nā in iure nō dat̉ ſpecifica ptās p̄lato apponēdi penā in cōtractu. nihilominꝰ eā apponere pōt ⁊ obligare ſe ⁊ ſucceſſōesſuos. qd̓ bene noͣ. ⁊ adde qd̓ dixi in. c. nulli. sͣ. ti.ꝓx. vbi dixi ꝙ rector. eccleſie pōt ſine cōſenſu ſuperioris gn̓alit̓ obligare bona eccl̓ie ꝓ obẜuātiaalicuiꝰ conͣctꝰ. nā ibi ſolū ꝓhibet̉ ſpālis hypotheca. ¶ In gl. ij. noͣ. pͦ ex hac glo. iuncto tex. ꝙ vbiꝯͣctus nō tꝫ tollit̉ appoſitio pene. hoc reſtringeqn̄ cōtractus ē cōtra ius. al̓ aūt ſi p̄ter ius tenetappoſitio. lꝫ cōtractus ſit nullꝰ. ad qd̓. c. dilecti. ⁊c. ꝑ tuas. de arbi. de quo vide pleniꝰ ꝑ glo. in regula acceſſoriū. li. vi. ⁊ ꝑ Accur. in. l. pacta. q̄ conͣC. de pac. in fi. ⁊ vide bonū tex. cū glo. in. c. ſignificātibꝰ. sͣ. de offi. dele. ¶ Scd̓o noͣ ex glo. ꝙ pene adiectio facta ī conͣctu ꝑ p̄latū. tenet ⁊ obligateccl̓iam ⁊ ſucceſſorē ſi ꝯͣctus ē rōnabilis ¶ Sedꝯͣ hoc opp. glo de. l. ſi ꝓcurator. vbi tex. noͣ. dicitꝙ ſi ꝓcurator ceſaris vēdidit rē fiſcalē ⁊ ꝓ euiction ꝓmiſit duplū vel triplū. nō tenet̉ imꝑator reeuicta niſi ad ſimplū. ⁊ ſic videt̉ ꝙ pena appoſitaꝑ admīſtratorē eccl̓ie q̄ eꝗꝑatur fiſco. nō debetobligare eccl̓iam. Sed cōit̓ ſol. vt noͣ. hic ⁊ in. d. l.ꝙ illud ꝓcedit in pena appoſita p̄ter naͣm ꝯͣctusſecus enī qn̄ ꝓ obſeruātia ꝯͣctus pena ꝓmittit̉. etꝓ hoc dicta. l. bn̄ a zenone. q̄ faciūt mētōeꝫ de obligatiōe euictiōis vel alia. Et noͣ vnū noͣbile dcm̄Bar. ꝗ ꝑ illū tex. arguit ꝙ p̄latus eccl̓ie non pōthr̄e fidē de p̄cio rei vēdite. nā ibi in fiſco ponit̉ſingulare pͥuilegiū. vt reſ eius nō efficiat̉ emptoris. niſi ſoluto p̄cio. ⁊ glo. ex hoc ibi arguit ꝙ nōpōt ꝓcurator hr̄e fidē de p̄cio. idē ergo dicēduꝫde eccl̓ia q̄ eꝗꝑatur fiſco. iuxͣ noͣ. in. c. i. de in intereſti. ⁊. c. fi. de iudi. ſecus in ꝯfeſſiōe. vt ſi p̄latusꝯfitet̉ habuiſſe p̄ciū ꝑ tex. in. l. ij. C. de qͣdrien̄. p̄ſcrip. ⁊ hoc noͣ. ꝓ p̄latis eccl̓iarū.Recarium agperBreueſic ſūmari. Conceſſio p̄carij extinguit̉volūtate cōcedētis. aut ei ſuccedētis. p̄carie aūtꝯceſſio nō. ſcd̓a pars ibi porro. ¶ Noͣ pͦ ꝙ de naͣp̄carij ē vt duret ad volūtatē ꝯcedētis. nec valetpactū in ꝯͣrium appoſitū ꝑ tex. ibi na inuito dn̄o⁊cͣ. ẜm vnū intellectū. ⁊ clarius hēt̉ in. l. cū p̄carioff. eo. Ex quo ſumit̉ ar. ꝙ pactū appoſitū cōtranaturā cōtractꝰ nō valet/ ꝑ hoc arguit glo. noͣ. inc. ij de ꝯſue. li. vi. ꝙ ꝯſuetudo conͣ naͣm ꝯtractusnon valet ſicut nec pactum. ideo non pōt induciꝯſuetudo vt appelletur de vicario ep̄i ad ep̄m.qꝛ cenſet̉ eadē ꝑſona. ⁊ de natura appellatiōis
eſt vt fiat de minori ad maiorem. ij. q. vi. anteriorū. qd̓ noͣ. hoc tn̄ alibi limitat̉ ſingularit̓. niſi ꝓpt̓pactum appoſitū poſſit trāſire in naturā alteriuſcōtractus in. l. vbi ita donat̉. ff. de dona. cā mortꝭnam de natura donationis cauſa mortis eſt vtpoſſit reuocari. vt noͣ. in. c. fi. de dona. ſi aūt apponitur pactum vt nō poſſit reuocari trāſit in dōationē int̓ viuos. vt in. d. l. vbi. ¶ Noͣ ꝙ ꝑ mortēillius cui fuit ꝯceſſū precariū extinguit̉ ip̄o factoprecariū. exquo infertur ꝙ ꝯceſſio precarie ſimplicit̓ facta cenſet̉ ꝑſonalis. ideo extinguit̉ cumꝑſona ⁊ non tranſit in heredem. vt in regula priuilegiū ꝑſonale. de reg. iur. li. vi. ¶ Noͣ ꝙ lꝫ p̄carium reuocet̉ ad libitū ꝯcedentis. non tn̄ reuocatur ꝑ mortē ip̄ius. exquo notabilit̉ collige ꝙvbi actus validitas dependet a volūtate alteriꝰnon reuocat̉ ꝑ ipſius mortem. nam p̄ſumit̉ quisdurare in eadē volūtate in qua decedit. c. maiores. de baptiſ. Ax quo infero ꝙ licet prior clauſtralis poſſit reuocari de monaſterio ad libituꝫabbatꝭ. vt in. c. cū ad monaſterium. de ſta. reg. nōtn̄ reuocat̉ ꝑ mortē ip̄ius abbatis. ꝓ hoc. c. i. ī fi.ne ſede va. sͣ. eo. ⁊ qd̓ ibi dixi. ſecꝰ vbi ꝗſ ꝯceſſiſſetvſqꝫ ad beneplacitū ſuū. nā tūc ꝑ mortē reuocat̉ip̄o facto. nā bn̄placitū expirat ꝑ mortē. tex. ē noͣ.in. c. ſi gratioſe. de reſcrip. li. vi. hāc tamē materiāꝓſeque̓. vt noͣ. Bar. in. l. cēteſimis. ff. de v̓bo. ob.⁊ ibi noͣ. declarat̉ multū intellectus. c. ſi gr̄oſe.Noͣ. regulā gene ralē. ꝙ nō licet rem alienā īuito dn̄o poſſidere. ⁊ ꝑ illud verbum poſſidere noͣꝙ habēs reꝫ p̄cario dicit̉ poſſidere ſed intelligevt in glo. ¶ Nota vltīo apertā differentiā interp̄carium neutri generis ⁊ p̄cariū in femino gn̓enā p̄cariū nō pōt reuocari ad libitū ꝯcedētis. nāeſt quidā cōtractus vel donatio vſufructus velremuneratio ꝓprietatis collate vel quaſi emphitheoticꝰ. ꝓut diuerſe ſūt ſpēs p̄carie. ꝓut dixi īc. i. sͣ. eo. vnde conͣctus a principio ſunt volūtarijex poſtfacto ſūt neceſſitatꝭ. vt hic ⁊ in. c. ſe. ⁊. l. ſic̄C. de ac. ⁊ obl. ¶ Sed op. conͣ tex. in eo ꝙ dicitꝙ ſi ꝯcedens p̄cariū alienauit rem ꝯceſſam. pōtemptor reuocare ꝯceſſionē. qꝛ non licet īuito domino rē poſſidere. innuit ergo tex. ꝙ emptor ſiteffectus dn̄s re exiſtente penes eū qui rogauit.ſed contra hoc facit ꝙ ex ſola venditōne nō trāſfert̉ dominiū. ſed reꝗrit̉ traditio legitima. l. traditionibus. C. de pac. noͣ. in regula qui prior eſttēpore. de re. iur. li. vi. ergo emptor nō eſt effectꝰdominꝰ. ⁊ ſic rō tex. nō ꝓcedit. So. Io. an. poſtHoſti. ꝙ forte venditor cōſtituit ſe poſſidere nomine emptoris. nā ꝑ titulū ꝯſtituti trāſfert̉ dn̄iuꝫl. quedā mulier. ff. de rei ven. ⁊ bo. tex. in. l. certe.ff. de p̄ca. facit. l. quod meo. ff. de acqui. poſſ. velforte fuit tranſlata poſſeſſio altero de modis ꝗnotantur in. c. ij. de conſue. ¶ Nota bene ex pͥma ſolu. ꝙ conſtituens ſe poſſidere nomine alterius trāſfert poſſeſſionem in illum. non ſolumquando per ſe poſſidebat. ſed etiam cū poſſidꝫper aliū. puta per colonū vel per eū ꝗ rogauit vt