De rebꝰ ecc. nō alie.

⁊ ſic dꝫ intelligi iſte tex. vt non obſtante iuramēto poterit iſte hāc alienationē face̓. ⁊ ſic ꝓceditexpoſitio. Goſ. Aut res ē n̄ modica. ⁊ tūc diſtingue formā iurādi. aut iurauit nō alienare ſimpl̓raut nō alienare incōſulto papa. aut non alienareſine licētia ſuꝑioris. Si vero iurauit ſimplicit̓ ettūc puto ꝙ in caſu vtilitatis eccl̓ie poterit alienare. nā video ꝙ in caſu neceſſitatis eccleſie hoc iuramētuꝫ nō aſtringit. vt in. c. fi. de eccle. edi. ergonec in caſu vtilitatis. qꝛ neceſſitas ⁊ vtilitas equiparāt̉ a iure. vt noͣ. xij. q. ij. in ſūma. ⁊ noͣ. Inno. īc. cū oēs. de ꝯſti. Refert̉ ergo illd̓ iuramētum adalienationē illicitā. vt ſic mētu iuramēti p̄latꝰ abſtineat faciliꝰ ab alienatiōe illicita. ⁊ ꝓ hoc fac̄ qd̓p̄dixi. nā regularit̓ a iure ꝓhibet̉ alienatio. vt inc. ſi quis. ⁊ in. c. nulli. sͣ. eo. ⁊ iuramētū ē ſtricti iuris. debꝫ ergo intelligi ẜm iuris diſpoſitionē. vtnō alienet .ſ. illicite ꝓut iura diſponūt. ⁊ ſic ſcd̓omō intelligerē tex. iſtū ītell̓ēdo ꝙ poſſeſſiōes iſteerant minꝰ vtiles ꝯꝑatiōe aliarū. Si vero fueritiuratū ẜm ſcd̓am formā. tunc tene opi. Inno. ꝙde gr̄a fuit hoc iſti ꝯceſſū. nā non pōt fieri alienatio etꝭ licita incōſulto papa. hoc enī īportāt illav̓ba. vt colligit̉ ī. c. vltīo. jͣ. de īmu. eccle. Itē neceſſe ē vt verba intelligāt̉ de alienatiōe al̓ licita. nāincōſulto papa nō faceret illicitā. ⁊ ita volūt cōit̓doc. in. d. c. fi. Si vero fuerit iuratū ẜm tertiā formā .ſ. non alienare ſine lnīa ⁊cͣ. idē dicendū. vt. sͣ.ꝓxīe dixi. nā nō pōt intelligi de alienatiōe illicita. qꝛ illa nō fit etiā cū lnīa ſuꝑioriſ ⁊ de ſignificato huiꝰ v̓bi lnīa ē vt debeat peti. pͦ etiā in caſu licito. qͣſi ſuꝑior reſeruet in ſe cognitiōem. vtruꝫ caꝰſit licitus. ꝓ hoc tex. in fi. in. c. lꝫ. de regula. ⁊ hocbn̄ noͣ. qꝛ nō declarat̉ ꝑalios. ⁊ ſic intellige ẜmhāc diſtinctiōem ea q̄ dixi in. c. i. sͣ. de hiſ q̄ fiūt ap̄la. ⁊ noͣ ꝑ doc. in. d. c. fi. jͣ. de eccle. edi. ¶ Sed q̄ritur de. q. noͣ. nūquid p̄latus poſſit cōſanguineoſuo ꝯcedere rē eccl̓ie in emphiteoſim. vel ſecuꝫꝯtrahere alienatiōem rei eccl̓iaſtice. tex. vr̄ noͣ. īaucͣ. quibuſcūqꝫ modis. C. de ſa. ſanc. ecc. vbi dr̄ꝙ ꝗbuſcūqꝫ modis alienatio rei eccl̓iaſtice factaꝑmittat̉. nō tn̄ licꝫ iconomo vl̓ eius ꝯſanguineisrē eccl̓ie acciꝑe. ⁊ faciūt ibi legiſte feſtum de illotex. adducētes ꝙ vbi admīſtratori ꝑmittit̉ alienatio. nō pōt illā facere in ꝑſonā ꝯſanguinei qꝛ ēſuſpitio leſiōis ꝓpt̓ ꝯſanguinitatē. ⁊ ē illa aucͣ. canonizata. x. q. ij. h̓ vſus p̄ſtatio in v̓ſi. qubuſcūqꝫmodis. tn̄ doc. ibi ⁊ maxīe. Bal. ⁊ Bar. dicūt ꝙrē ſolitā ꝯcēdi in emphiteoſim ſeu in feudū pōtp̄latus ꝯcedere ſuo conſanguineo. qꝛ ceſſat hoccaſu p̄ſūptio fraudis ⁊ leſionis. cū aꝑta ſit via hꝰalienatiōis. niſi ẜm Ral. vellet ꝯcedere ꝯſanguineo potētiſſimo. ſentit etiā Bar. poſt Ia. ꝙ modicā rē pōt ꝯſanguineo ꝯcedere. ⁊ ſic tranſeūt legiſte cōit̓ ibi. Sed reꝑio Fre. de ſenis ꝯſilio p̄al.vbi vr̄ ſentire ꝯͣrium. Format enī iſtā. q. nūꝗd p̄latus qui iurauit nō alienare ſine licētia ſuꝑioriſpoſſit ꝯſanguineo ſuo ꝯcedere in emphiteoſimrem valoris vnius floreni cū dimidio ⁊ reddit̉quinqꝫ ſolidoꝝ. nā expediebat ꝓpter vicinitateꝫ

ꝯſanguineo hr̄e illā peciolā t̓re. ⁊ det̓mīat finaliter ꝙ ſic. qꝛ nō obſtat iuramētū in iſtis minimisvt. sͣ. dixi. nec ob. ꝯſanguinitas. qꝛ rōne fraudisfuit iuducta illa ꝓhibitio. ſed hic p̄ſupponit̉ omneꝫ fraudē ceſſare. Itē aucͣ. illa ꝗbuſcūqꝫ modisloquit̉ in alio caſu ẜm eū ⁊ non dicit in quo. vn̄nō placꝫ hec rn̄ſio. qꝛ tex. ibi dicit ꝗbuſcūqꝫ modis ⁊cͣ. dat aliā ſo. ꝙ ſolēnitas aucͣ. nō vſqꝫ quaqꝫſeruat̉ in alienatione rei eccl̓iaſtice. vt noͣ. in. c. i.eo. ti. li. vi. ⁊ noͣ hoc dictū. facit ad id qd̓ dixi in. c.nulli. sͣ. eo. Itē ceſſante fraude melius ē cōtrahe̓cū ꝯſāguīeis qͣꝫ cū exͣneiſ. nā pͥꝰ dēmꝰ ſb̓uēire ꝯſāguineis qͣꝫ exͣneis. lxxxvi. di. n̄ ſatis. facit qd̓ noͣ.gl. xxxi. di. c. oīno. ⁊. c. i. sͣ. de coha. cle. Sed ꝯtrahͦ facit. qꝛ n̄ ē illa ſolēnitas ſꝫ ꝓhibitio certaꝝ ꝑſonarū ꝓpter leſionē eccl̓ie euitādā. ſed hoc nō obſtante puto dcm̄ legiſtarū non ꝓcedere in p̄latoeccl̓ie. nā reꝑio tex. valde ſingularē xij. q. ij. in. c.ſi ꝗs qualibet iūcto. §. p̄ce. vbi dr̄ ꝙ rector cuiuſcūqꝫ eccl̓ie pōt vnā rem de eccl̓ia auferre. dūmōde ſuo tātūdē eccl̓ie ꝯferat ⁊ ſic habꝫ pͥuilegiumvt res eccl̓ie poſſit alienare ſine vtilitate eccl̓ie.ſatis eſt enī ꝙ eccleſia nō deteriorat̉. ſimile pͥuilegiū hꝫ p̓nceps. vt in. c. i. jͣ. de re. ꝑmu. ẜm vnū ītellectū. ⁊ vr̄ tex. in. d. c. ſi quis īnue̓. ꝙ etiā in fauore ꝯꝫſanguineoꝝ pōt p̄latꝰ hoc face̓. vt etꝭ ibi ſentit Aarchi. ⁊ facit qd̓ noͣ. archi. x. q. ij. p̄carie. vbidicit ꝙ ſicut exͣneis ita ꝯſanguineis pōt p̄latꝰ bn̄ficia eccl̓iaſtica ꝯcede̓. facit qd̓ dixi in. c. dilecto.sͣ. de p̄ben. ⁊ ad aucͣ. ꝗbuſcūqꝫ modis. dico ꝙ loꝗtur in iconomo qui nō hꝫ p̓uilegium ſicut p̄latus. nec tm̄ iuris in bonis eccleſie. iuxͣ noͣ. ꝑ glo.v. q. iij. c. fi. Item iconomus ē magis ſuſpectusqͣꝫ p̄latus. qꝛ p̄latus ē ꝓprius ſponſus eccl̓ie. nonſic iconomꝰ ⁊ ꝑ hoc ꝯcluderē ꝙ p̄latꝰ pōt ꝯͣherecū ꝯſanguineis de rebus eccl̓ie ſicut cū exͣneis. lꝫiconomꝰ nō poſſit niſi vt p̄dixi. ⁊ noͣ ctiā iſta. qꝛnon declarātur per doc.D audientiam¶ Canonicus prelatum eccl̓ie ꝑpetuo locare non poteſt. hoc dicit cōmunis diuiſio. ſcd̓aihi ideoqꝫ. ¶ Noͣ primo ꝙ canonicuſ nō poteſtin ꝑpetuum locare p̄dium p̄bende ſue. iſte eniꝫtex. intelligi poteſt in prediis aſſignatis canonicis pro prebendis. nam prebende ſūt eccl̓ie ⁊ excauſa bona eccleſie fuerunt diuiſe in prebendasvide tex. xij. q. i. §. fi. ⁊. c. ſe. quinīmo dicendum ēꝙ vltra tempus vite ſue non poteſt canonicuslocare prebendam ſuam. vnde ſi locauit ad certum tēpus ⁊ moritur an̄ locatōem finitā expiratlocatio. niſi interueniat auctoritas ſuperioris.vt dixi in. c. fi. ne pre. vi. ſuas. ⁊ ꝓbatur in ſim lil. ſi domus. ff. loca. vbi locatio facta ep̄r̄ vſu fructuarium expirat eo mortuo. ¶ Sęcūdo noͣ bonū arg. ꝙ locatio in ꝑpetuum largo modo dicit̉alienatio. vn̄ ꝓhibitꝰ alienare nō pōt ī ꝑpetuū locare. ꝓ hͦ gl. ī cle. i. e. ti. lꝫ alid̓ dixerit. Accur. in. l.codicill̓. §. inſtitutō. ff. de lega. ij. iſte tex. ml̓tū bn̄ꝓbat hͦ arguēdo ex ſituatōe ℟ice. nā ſi iſta locaº.