De rebus eccle. nō alie. 3

in ꝑpetuū nō cenſent̉ alienatio nō poneretur hͦc. ſb̓ iſto ti. ſed in ti. de locato. ita in ſimili arguitglo. in. c. ſi ſuꝑ gr̄a. de offi. dele. li. vi. ⁊ in. c. bonede ꝯfir. vti. ⁊. c. tibi qui de reſcrip. li. vi. ⁊ noͣ huncmodū arguēdi. Itē fac̄. c. nulli. sͣ. eo. vbi ꝑpetuaēphit eoẜ largo mō dr̄ alienatio. gͦ ⁊ perpetua locatio. ar. īſti. locati. §. adeo. nā ex ꝯͣctu locationisad maximū tp̄s tn̄ſfert̉ dn̄ium vtile. ſicut in ꝯͣctuemphiteotico. noͣ. in. c. ꝓpter. de loca. ¶ Itē nōcp̄m poſſe reuocare res eccleſie male alienatasetiā p̄cio nō oblato. Et noͣ ꝙͣ conceſſio facta in ꝑpetuū vel ad maximū tp̄s ſine ſolēnitate debitanō debet ſeruari etiam in vita p̄lati male alienantis. ne ſaltim d̓ facto p̄iudicet̉ eccl̓ie. fac̄. c. ꝑuenitsͣ. de arbi. vbi bo. tex. ¶ In glo. fi. noͣ hāc glo. ⁊idē ſentit Inno. ⁊ Io. in. c. vulterrane. xij. q. ij. lꝫaliud ſenſerit in. §. qui vero. alle. in glo. ſed Io.an. ſequit̉ iſtā glo. Tu vide qd̓ latius dixi in. c. ſiꝗs. sͣ. eo. ⁊ ibi dedi plures remiſſiones. Et notacautelā ex glo. vt ꝯͣhens cuꝫ p̄lato ſemꝑ ſtipulet̉de euictōe. vt ſaltē re euicta hēat regreſſuꝫ ꝯtrap̄latū. Et in fi. glo. dic ꝙ in illo. §. fi. nō erat omninō emptor malefidei poſſeſſor. ⁊ dic plenius vtibi legitur ⁊ nota.Sreue ē necOſſeſſiōesjν. breenusſummari. ¶ No pͦ regulā ꝙ poſſeſſiones ſpectātes ad mēſam p̄lati vel capl̓i prelatusalienare nō pōt. ītellige niſi in caſibꝰ a iure exp̄ſſis. de quibꝰ dixi in. c. nulli. sͣ. eo. ¶ Et noͣ a ꝯͣrioꝙ poſſeſſiones q̄ nō ſunt de menſa pn̄t ꝑ p̄latumalienari. qd̓ ītellige. vt dixi in. c. vt ſuꝑ. sͣ. eo. Sedq̄rit̉ nūquid ep̄s poſſit donare vel vēdere rē mēſe ſue capitulo ſuo. ⁊ ꝗd eꝯͣ. Et vr̄ pͥmo ꝙ nō. ꝗaaut ep̄s aut capitulū auctorizaret in facto ꝓpriocōtra cle. eo. ti. Hoſti. ⁊ Io. an pꝰ eū ponunt. q. īc. nouit. sͣ. de his q̄ fi. a p̄la. ⁊ concludit ibi Hoſti.ꝙ ſic. quia non eſt ꝓprie alienatio cum non exeatdn̄ium eccl̓ie. ar. in. l. volūtas. C. de fideicō. ⁊ eoꝝq̄ le. ⁊ no. in. c. cū apl̓ica. sͣ. de his que fi. a prela.glo. in dicta. cle. ij. recitat opi. ⁊ aperte nō probatſed Frede. approbat ꝯſilio. cvi. ⁊ Io. an. in regula qui tacet. li. vi. in mercu. dicit tamen ibi Iohāan. ꝙ ab eccl̓ia inferiori non poſſet epiſcopꝰ eme̓qꝛ ibi haberet auctorizare. xii. q. ij. placuit. ⁊. c.abbatibus. ⁊ in facto ꝓpͥo auctorizare nō pōt. vtin. d. cle. ij. Sed ego dubito an hoc dictum ſit verū ꝑ. l. pupillus. §. pe. ff. de aucto. tu. vbi dr̄ ꝙ tutor pōt palā eme̓ a pupillo. qꝛ ceſſat oīs ſuſpicio⁊ ſi ꝗs vellet eē magis cautus. poſſet face̓ vt ep̄spͥus gn̓aliter īterponat decretum ꝓnūciando rēipſius eccleſie poſſe alienari. ⁊ dare licentiam alienādi. poſtea v̓o poterit ipſe palam ſicut quilibꝫalius eme̓. in hͦ tn̄ ē cogitādum. ¶ In glo. i. ibitertiaꝝ .i. tertiā partē de rebus ꝑrochialis eccl̓ieolī debitā ep̄o. hodie v̓o ep̄s nō capit iſtaꝫ tertiāde quo dic. vt habet̉. x. q. iij. c. i. ⁊. ij. ⁊ dicam pleneꝙ gn̄aliter ep̄s poſſit pete̓ ab eccleſiis inferioribus. vt in. c. requiſiſti. jͣ. de teſta. ¶ In gl. ij. in fi.⁊ inducitur iſte tex. cum glo. ad. q. nunꝗd ſi man

datur ꝓuideri clerico ſeculari de bn̄ficio eccl̓iaſtico. poſſit ſibi ꝓuideri de bn̄ficio ſolito gubernari ꝑ regulares. dicēdum ē ꝙ nō. quia mādatūpape dꝫ intelligi ſalua ꝯſuetudine eccl̓ie. quam īdubio papa nō vr̄ velle violare. vt ī. c. fi. de ꝯſue.li. vi. ⁊ in. c. cum ī eccl̓ia. de p̄ben. eo. li. ⁊ vide adiſtā. q. c. cū de bn̄ficio. e. ti. ⁊ li. Itē īducebāt doc.hic tex. ad. q. nunꝗd ſuꝑior ad quē eſt deuolutaptās ꝓuidendi ꝓpter negligentiam p̄lati regularis poſſit eccleſiis regularibus ꝓuidere de ſecularibꝰ. ⁊ hodie hec queſtio eſt deciſa. in cle. ꝗaregulares. de ſupplen. neg. p̄la. vbi decidit̉ ꝙ nō⁊ ē ille tex. noͣ. ꝙ ſuccedēs in locū negligentis debeat ꝓuidere illis ꝑſonis quibꝰ tenebat̉ ꝓuidereipſe negligens. ⁊ hͦ pōt allegari gn̓alit̓. vt ptās nōſit maior penes eū ꝗ ſucceſſit. qͣꝫ penes primumqui neglexit ⁊ facit ad multa ⁊cͣ.Le gix duobꝰ¶ NOITAnōis. ẜm lec.breuiorem. h. d. in ſumma. ReſtituiturAeccleſia ꝯͣ alienationeꝫ ꝑ quā enormiter fuit leſah. d. pͦ ponit̉ petitio. ſcd̓o cāe ꝯmiſſio. ibi qͦ circa¶ Noͣ pͦ ẜᵐ lec. quam p̄miſi ꝙ eccleſia in petitione reſtitutionis ī integꝝ ſuꝑ rebus eccleſiaſticispōt hr̄e recurſuꝫ ad iudicē eccleſiaſticū etiam ꝯͣlaicū. ⁊ ſic eſt iſte caſus in quo actor nō ſeꝗt̉ forūrei. īmo trahit reū ad foꝝ ſuū. ⁊ vide Inno. in. c.cū ſit gn̓ale. de fo. ꝯpe. vbi ſingulariter vult ꝙ inqͣlibet petitione reſti. in integꝝ pōt eccleſia habe̓recurſū ad iudicē eccl̓iaſticū. ⁊ idē dicit vbicūqꝫeccl̓ia iuuat̉ aliquo pͥuilegio. ⁊ maxime hͦ ꝓceditea attēta rōe. qꝛ p̄ſupponit̉ q̄dā decepº. ſaltem reipſa. vn̄ largo mō pōt dici quoddaꝫ ſacrilegiumqd̓ ꝑtinet ad foꝝ eccl̓ie. vt. d. c. cum ſit generale. ⁊facit ad maͣm. c. i. sͣ. de in inte. reſti. vbi bene etiaꝫꝓbat̉. ⁊ tene mēti hoc dictum in practica. ¶ 2º.noͣ ꝙ ꝓpt̓ vrgens debitū cui nō valet eccleſia defructibus ſatiſfacere pōt fieri alienatio eccl̓iaſtice rei. ⁊ noͣ ꝙ etiā in feudū occaſione debiti poſſunt concedi res eccleſie. hodie v̓o oēs prelaticōiter iurāt nō infeudare de nouo romano pontifice inconſulto. c. ii. jͣ. de feudiſ. ¶ Tertio noͣ ꝙdata reſtitutiōe in integꝝ nō dꝫ laicꝰ ꝗ cōtraxitcū eccleſia fraudari de ſumptibꝰ ⁊ laboribus qͦsfecit in re in qͣ ꝯcedit̉ reſtitutō. ſed rōe ſūptus ⁊laboꝝ poſſunt dimitti fructus quos aliꝰ teneturreſtitue̓. vt. l. ꝙ ſi minor. §. reſtitutio. ff. de mino. ⁊ꝑ illū tex. dicēdū eēt ꝙ ſi iſte laicus nō expoſuitlabores. puta in extripādo terras incultas. vel n̄feciſſet ſumptus pro fructibus colligendis tuncdebuiſſet oēs fructus cū re reſtitue̓. nam alias n̄eſſet reſtitutio in integꝝ/ qꝛ perderet fructꝰ medio tempore perceptos. vt in dicto. §. reſtitutio.⁊ de hoc. jͣ. aliqua dicam cum glo. fi. ¶ In glo. īfi. ⁊ hoc vltimum probatur in. c. i. ⁊. ii. de in integrum reſtitutio. li. vi. ⁊ in cle. vnica. eo. ti. ¶ Etnota ex glo. ꝙ duo dicuntur multi. quod facit ꝓſtatuto. vide tex. ī. c. xp̄ianū. xxxiiij. di. vbi colligitur ꝙ licet duo dicātur multi non tamen pluresHoſti. dicit ſe habere noticiā huius facti. d̓ quo