De rebus eccle. nō alie. 3

⁊ in egeſtate viuere. vide glo. xvi. q. vij. ꝗcūqꝫ q̄ꝯcludit ꝙ ſic. ſed eccl̓ia dꝫ ſibi miſereri. ⁊ vide ꝓdicta gl. tex. in. c. oēs. ea. cā. ⁊. q. ⁊ ad maͣm videqd̓ le. ⁊ noͣ. in. c. ex multiplici. ⁊ in. c. cuꝫ hominesjͣ. de deci. ¶ In gl. in v̓bo ſacramēti. ibi īmediate ſb̓eſt. hodie ẜuat̉ de ꝯſuetudine ꝙ ꝗlibet p̄latus ꝓmotus ꝑ papā ſeu eius mandato conſecratus iurat ſibi non alienare eo incōſulto. de quoiuramēto ⁊ eius effectu nota. in. c. fi. d̓ eccle. edi.⁊ dicā aliꝗd. jͣ. ¶ In. glo. ſuꝑ v̓bo intelligantur.q̄rit qͣꝫtū tp̄s reꝗͥritur ad hͦ vt bona dicantur demēſa. gl. reꝗrit qͣꝫtitatē tēporis ad hͦ vt bona dicant̉ de mēſa. ⁊ nō īſtādo in v̓bis gl. colligendodicta Inno. ac latius ⁊ clariꝰ ꝓſequēdo dic ſic.cū q̄rit̉ q̄ bona dicūt̉ de mēſa eccleſie vel prelatiq̄dā enī ſunt bona in ꝗbꝰ eccl̓ia hꝫ ſolū directuꝫdn̄iū. vtile v̓o ꝑtinet ad aliū. exemplū ī feudalibꝰac ēphiteoticis. ⁊ iſta nō dicūt̉ de mēſa cum vtilitas ꝑtineat ad aliū. de qͦ vide bo. glo. in cle. i. deexceſ. prela. ſuꝑ v̓bo ad mēſam. q̄ optime explicat qn̄ etiā eccleſia dicat̉ de mēſa p̄lati. ⁊ tenebiſillā gl. mēti. Sꝫ aduertēdū ꝙ iſta bona qn̄qꝫ redeūt ad eccl̓iam pleno iure. puta qꝛ finitum eſttēpus ꝯceſſiōis vel ꝓpt̓ defectū he̓dū vaſalli velēphiteote vel ꝓpt̓ delictuꝫ eoꝝ. vt in. c. potuit. deloca. ⁊ in. c. ij. jͣ. de feudis. ¶ Et dubitatur nuncvtꝝ applicēt̉ menſe vt ſic nō poſſint iteꝝ cōcediquēadmodū nec alia bona menſe. ⁊ dicendum ēꝙ ſi p̄latus applicauit ea menſe ⁊ hͦ ꝯſtat. ⁊ tuncnō poſſit āpliꝰ ꝯcēdi niſi in caſibus iure exp̄ſſis.Indubio v̓o debemꝰ ꝯſiderare qͣꝫto tꝑe prelatꝰtenuit illa bona ad manus ſuas. ⁊ in hͦ cāu poſſꝫſaluari ꝯſideratō gl. ⁊ ſume noͣ. dictum Archi. īc. i. xxxii. q. viij. vbi dicit ꝙ ſi prelatus tenuit perannum vr̄ applicaſſe illa bona mēſe. exqͦ nō conſtat de ꝯͣrio ꝑ cōiecturās. ar. illiꝰ. c. al̓s aūt ſi n̄ habuit animū applicādi menſe pōt ꝯcede̓ de nouoalteri nō obſtāte iuramēto de nō alienādo. quiaiuramētū nō extēdit̉ ad bona q̄ nō ſunt de menſa. ꝓ hͦ tex. in. c. ij. de feu. ⁊ h̓ vbi cōſiderat̉ an iſtabona eſſent de mēſa vel non q̄ p̄latus habuit admanus ſuas. ⁊ tacite īnuit ꝙ ſi nō eſſent de mēſaiuramētū de nō alienādo nō obligaret. Et eſt rōẜm Inno. qꝛ ab īitio vr̄ ordinatum vt illa bonaꝯcederent̉ in feuduꝫ vel ēphiteoſim. vn̄ nil nouifacit nūc p̄latus iteꝝ cōcedēdo. ⁊ ꝑ hͦ eleganterſentit Fede. ꝯſilio. clxxiiij. ꝙ in hac ſecunda conceſſione nō requiritur ꝯſenſus ſuꝑioris. qd̓ ē valde noͣ. ⁊ facit. c. potuit. prealle. vbi ſolus prelatꝰpōt parce̓ ēphiteote ip̄m n̄ expellendo propterpēſionē n̄ ſolutā. eodē mō pōt ꝯcede̓ alteri. Egocrederē ꝙ vbi pͥma cā conceſſionis duraret de p̄ſenti habeant locum p̄dicta. ſed vbi ceſſaret illapͥma cā cōceſſionis. tunc putarē ꝙ eoip̄o ꝙ redeunt ad eccleſiam efficiunt̉ de mēſa ⁊ aſſumunt ſibi naturā ⁊ qualitatē aliaꝝ rerū eccl̓ie. Exemplūres inculta fuit tradita in ēphiteoſim hͦ reſpectuvt reduceret̉ ad cultur ā alias eccleſia n̄ ꝯceſſiſſettractu tēporis illa res optīe culta reuerſa ē ad eccleſiā ex aliqͣ cā allegataꝝ. n̄ video ꝙ iteruꝫ licite

poſſit cōcedi ſine ſolēnitate debita ⁊ ſine cā. namceſſat cā pͥme ꝯceſſiōis. ⁊ militat nunc ar. a rōneceſſante. vt in. c. ceſſante. de appel. ⁊ ceſſat ratioInno. ſed vbi cā ꝑſeueraret ꝓcederet pͥmū dcm̄Exēplū eccleſia hēbat caſtꝝ. qd̓ forte ꝓpt̓ cuſtodiā ⁊ alia eſt magis dānoſū qͣꝫ vtile. deliberauitſemel cū ſolēnitate debita dare in feudum ſi tractu tꝑis redeat ad eccl̓iaꝫ. pōt eccleſia iterū alij d̓nouo cōcēdere ſine ſolēnitate nō obſtante iuramēto de nō alienādo. quia iſta non eſt noua alienatio. ſed q̄dā executio ordinatōis antique. fac̄c. ꝯſuluit. jͣ. de iudeis. ⁊. c. recolētes. de ſtatu reguEt noͣ hāc limitatōem q̄ n̄ ſolet a doctoribꝰ tradi. ſed mihi vr̄ veriſſima ⁊ rōnabilis. Quedamvero ſunt bona quorum ꝓpͥetas ⁊ vtilitas ꝑtinetad eccl̓iaꝫ. ⁊ lōgiſſimis tēporibꝰ fuerūt in boniseccl̓ie ⁊ iſta indubio dicūt̉ de mēſa qꝛ deſeruiūtneceſſitatibꝰ mēſe ⁊ vtilitatibꝰ eccleſie ⁊ aliorumīdigētium. xij. q. i. vidētes. ⁊ ad iſta bona īdubieextēdit̉ iuramētū de nō alienando. ¶ Quedaꝫſunt bona nouiter acꝗſita eccleſie puta ex donatiōe. ⁊ de iſtis dubitat̉ an ſint de mēſa. Inno. ſentit ꝙ ſic. ⁊ mihi ſatis placet exqͦ enī ſunt data eccleſie ad vtilitatē ip̄iꝰ. gͦ debēt dici de menſa. necapparet rō quare alia bona ⁊ nō iſta dicantur d̓mēſa. ſed potius dicēdum ꝯͣrium ne vna ⁊ eadeꝫres diuerſo iure cenſeatur. de deci. c. cū ī dioceſi⁊ fac̄. c. recolētes. xii. q. ii. ⁊ ſic habes clare q̄ bona dicāt̉ de mēſa ⁊ ad q̄ bona extēdit̉ iuramētūde nō alienādo. ¶ In glo. ſuꝑ v̓bo ſiue nō. noͣ.glo. ꝙ indubio poſſeſſiones q̄ deſeruiunt vtilitatibꝰ eccl̓ie ⁊ reperiūt̉ ī manibꝰ p̄lati pͥma frontep̄ſumūtur de mēſa. gͦ ꝯͣriū dicēti incūbit onus ꝓbandi. ſed ītellige iſtā glo. ẜᵐ p̄dc̄a ⁊ ẜᵐ p̄alle. dictū Archi. ¶ In gl. ī v̓bo aſſenſu. in fi. vide qd̓dixi in. c. ii. de his q̄ fi. a prela. vbi doc. ſentiunt ꝙlicet in iſtis rebus modicis non requiratur ꝯſenſus capituli exp̄ſſus dꝫ tamen interuenire ſaltiꝫtacitus. ⁊ ſic limita iſtā gl. ¶ Sed op. ꝯͣgl. ⁊ ꝯtratex. nā ex quo iurauit iſte archiep̄s nō alienarenō vr̄ ꝙ etiā vtilitas cauſa poſſit alienationē aliquā facere. iuxta noͣ. in. c. fi. de eccle. edi. ⁊ in. c. ii.jͣ. de ſen. ex. ¶ So. Inno. intelligit ꝙ de ſpecialiconceſſione vel gr̄a iſte archiepiſcopus alienauit. ⁊ pro hoc tex. in fi. ibi cōcedimꝰ facultatem.Goſ. vero exponit tex. concedimus .i. conceſſumeſſe oſtēdimus. ſimile. xiij. di. nerui teſticuloruꝫ⁊ ſic ſentit ꝯͣrium intellectum. Ego dicereꝫ ꝙ autres eſt modica ſeu modice vtilitatis. ⁊ tūc nō includitur ſub iuramento de non alienando. quianon eſt veriſimile ꝙ ſuperior voluerit iſtum. illaquare in iſtis modicis. cum iſta modica ſunt excepta ab omni ſolēnitate iuris diſpoſitionis. vtin. c. terrulas. xii. q. ij. iuramentuꝫ ergo ſimplicit̓preſtitum debet intelligi ẜm materiam ſubiectāad hoc quod noͣ. Inno. in. c. per tuas. de arbi.Item iuramētum eſt ſtricti iuris. ideo debet reſtringi ar. c. pe. de iurꝭ. iurꝭ. ⁊ hͦ noͣbis ſemper. nāreperio Fede. idem ſenſiſſe ꝯſilio ſuo. cciiij. nāhodie p̄lati cōit̓ iurāt n̄ alienare incōſulto papa