De ꝯceſ. p̄be.

fauore aīe quis ē audiēdus. iō ſi ꝯͣxit quis mr̄imoniū cū ꝯſanguinea ſua ꝑ falſas ꝓbatiōes hētpoſtea audiri ſi allegat hāc turpitudinē ⁊ vult ꝓbare ꝯͣriū. ad hoc. c. 3º. loco de p̄ſūp. ⁊. c. lator. ⁊. cꝯſanguinei. de re iudi. noͣ. gl. in. c. int̓ dilectos. dedona. ⁊ pōt dici ꝓut dicit Egidiꝰ ꝙ audiat̉ potiꝰofficio iudicis qͣꝫ ꝓprio iure. ſi v̓o ſimꝰ ī alia maͣqͣꝫ peccati. ⁊ tūc ſi allegat ꝗs turpitudinē ad cōmodū ⁊ noīe eccl̓ie dꝫ audiri. vt ī. d. c. ſi ꝗs p̄ſbyteroꝝ. tn̄ in v̓itate nō pōt dici ꝙ ꝗs allegat turpitudinē ꝓpriā. ſꝫ potiꝰ noīe eccl̓ie agit̉ de turpitudīe p̄latoꝝ vl̓ ſigl̓oꝝ. aut agit ꝗſ ꝓpͥo noīe ⁊ tc̄ adſui īcōmod̓ ⁊ dāun̄ pōt turpitudīeꝫ ꝓpriā allegare. vt in. c. i. ⁊ ij. de ꝯfeſ. Aut allegat iu dānū alterius ⁊ tūc aūt ꝑ viā agendi fūdādo ius agendiſuꝑ turpitudiue ꝓpria ⁊ nō debꝫ audiri. qꝛ ex improbitate ſua nēo dꝫ actiōeꝫ ꝯſeꝗ. l. itaqꝫ fullo. ff.de furtꝭ. ⁊ in. d. c. int̓ dilectos. ⁊ ē exp̄ſſū in. d. c. extenore. eo. ti. Aut excipiēdo ſeu replicādo vl̓ intētionē ſuā alit̓ iuuādo. ⁊ dic ꝙ ꝯͣ ꝑticipē turpitudinis audit̉ ſi ip̄e certat de dāno vitādo ⁊ aduerſariꝰ de lucro captādo. vel ſaltim intēdit euitareſolū dānū ꝯͣ ꝑticipē ⁊ dꝫ audiri. l. de tutela. C. dein inte. reſti. mino. ⁊ qd̓ ibi noͣ. vn̄ ſi ꝑ colluſioneꝫꝓbaui me maiorē ad inſtātiā tutoris vt ip̄m abſoluerem a tutela poſſū poſtea allegare hāc turpitudinē ꝯͣ tutorē ꝗ fuit ꝑticeps. qꝛ ego certo dedāno vitādo cū īiuſte eum abſoluerim. ⁊ ip̄e fuitꝑticeps hꝰ turpitudinis. Si vero allegās nō certat de dāno vitādo īmo potiꝰ vult inferre dānūalteri. ⁊ tūc regularit̓ nō audit̉ etiā ꝯͣ ꝑticipē. fallit in caſu. l. ꝗſꝗs. C. ad. l. iul. ma. vbi audit̉ ꝗs allegādo ꝙ ꝯiurauerit conͣ p̓ncipē ad effectū vt alijpuniāt̉. Itē fallit in caſu aucͣ. ſed nouo iure. C. d̓pe. iudi. ꝗ ma. iudi. ⁊ forte pn̄t reꝑiri ꝯſimiles caexcepti. ſed regula ē vt nō audiat̉. ad hͦ. c. i. jͣ. deꝯfeſ. ⁊ xv. q. iij. nemini. aūt allegat turpitudinemꝯͣ non ꝑticipem. ⁊ ſi turpitudo ſua ē priꝰ detectaab alio pōt eaꝫ allegare. vt in. l. decreto. ff. de ſuſpec. tu. vbi patꝫ ꝙ ſi tutor fuerit ꝓnūciatꝰ ſuſpectus ꝑ iudicē pōt allegare ip̄e iſtā ſuſpitionē adeffectū vt nō teneat̉ in futurū. ⁊ facit. c. mulieri.de iureiurā. vbi mulier admittit̉ ꝯͣ ꝯfeſſionē ſuāexquo illa ꝯfeſſio fuit reprobata a iudice. ſi ve̓oturpitudo nō fuit ab alio detecta nō audit̉ eamallegando. vt in. l. trāſactiōe finita. ⁊ qd̓ ibi noͣ. Cde trāſact. ⁊ in caſu. c. noſtri. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ canonici nolebāt hͦ dānū vitare. iō debebāt admitti. qm̄ exquo ille erat receptꝰ ī canonicū n̄ erat ecleſie dānoſū vt haberet plures ꝯſiliarios. Iteꝫcanōicꝰ certabat h̓ de dāno vitādo ne eēt canōiaſine p̄bēda. ⁊ vide qd̓ dicet̉ in. c. int̓ dilectos. p̄al.¶ In glo. fi. in fi. vel dic ẜᵐ doc. ꝙ forte in iſtaeccl̓ia nō erāt diſtributiōes quotidiane. ⁊ dic ꝙhͦ capitulū nō facit in conͣriū. qꝛ nō agebat̉ h̓ d̓ diſtributiōibꝰ. iō dicēdū de maͣ vt noͣ. in. c. cū. M.de ꝯſti. vbi plene dixi ⁊ in. c. dilectꝰ. el. i. sͣ. de p̄bēvbi etiā tetigi.ItterA ccccamu tapt o-Si hn̄s p̄bēdā ī ea

gnitatē cū p̄bēda vel aliā p̄bēdā vacat pͥma. ⁊ qͣꝫuis a ſuꝑiore ſibi ꝯfirmet̉. tn̄ valet impetratio ꝑaliū facta de ip̄a etiā tacito de poſ. alteriꝰ q̄ colorata nō eſt. h. d. ẜᵐ verū intellectū. pͦ ponit̉ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi cū igit̉. pͥma ſb̓diuidit̉. nam pͦponit formam mandati pro actore directi. ſecūdo allegationem actoris ibi de facto. t̓tio defenſionē rei ibi ſed p̄poſitꝰ. qͣrto. elicit dubia ex p̄dictis. ibi vn̄. ¶ Noͣ pͦ ex tex. ꝙ in diuerſis eccleſiis pōt ꝗs hr̄e plures p̄bendas ſaltiꝫ ex ꝯfirmatione generali. ſed in eadē eccl̓ia nō ꝓdeſt ꝯſuetudo. ⁊ in hoc tenebis mēti iſtū tex. nā iſte p̄poſitꝰ erat pͥmꝰ canōicꝰ eccl̓ie ſācti Uiſtardi ⁊ de eafuit aſſūptꝰ in canonicū eccl̓ie maioris. ⁊ ſic retinuit vtrāqꝫ p̄bēdā ī diuerſis eccl̓iis. nec vacauitpͥma ꝑ ſcd̓am. demū aſſūptꝰ in p̄poſitū pͥncipalioris eccl̓ie cui p̄poſiture erat annexa alia p̄bendavt colligit̉ in. v̓. ſed p̄poſitus. lꝫ nō dicat̉ in lr̄a. etex hͦ vacauit pͥma p̄bēda ip̄o facto nō ob. ꝯſuetudine generali. vt colligit̉ ex ſnīa pape. ⁊ videhodie pulchꝝ tex. cū glo. in cle. fi. de p̄bē. vbi hr̄ꝙ ī eadē eccl̓ia nō pōt hr̄e ꝗs duas p̄bēdas. etꝭ ſialtera ſit āuexa dignitati. ſecꝰ ē in duobꝰ curatisqm̄ vnū venit ꝑ ānexionē. vt bn̄fiᵐ ſimplex. vt īc. ſuꝑ eo. de p̄bē. li. vi. ⁊ ſic iura magꝭ. abhorrēt vtꝗs hēat duas p̄bēdas in eadē eccl̓ia qͣꝫ duo bn̄ficia curata. ⁊ rōnē vide ꝑ glo. in. d. cle. ¶ Nō ar.optimū ⁊ quaſi exp̄ſſū ꝙ ep̄s non pōt diſpēſarevt ꝗs hēat duas p̄bēdas ſeu duos canōicatꝰ ī eadē eccl̓ia. ¶ No t̓tio caſū in qͦ bn̄fiᵐ ſimplex vacat ip̄o facto ꝑ receptiōeꝫ ſcd̓i bn̄ficij. qd̓ reſtringe ad canonicatꝰ ſeu p̄bēdas in eadeꝫ eccl̓ia.¶ Ultio noͣ ẜm vnū intellectū ꝙ diſpēſatio vel ꝯfirmatio facta ab eo ꝗ nō hꝫ ptātē nō facit poſſeſſionē eē coloratā. nā h̓ nō fuit hīta mētio in īpetratiōe de poſſeſſiōe facti alteriꝰ. ⁊ nihilomiꝰ valuitīpetratō ꝯͣ caſū. c. cū nr̄iſ. sͣ. e. ſꝫ rō diuerſitatꝭ eſtqꝛ h̓ poſſeſſio erat euidēt̓ iniuſta. qꝛ poſſeſſio iſtanō erat colorata ſicut in caſu. c. cū nr̄is. alij tn̄ dicūt ꝙ iſti ꝯferet̉ p̄bēda vigore ſcd̓i mādati ⁊ nōpͥmi dicētes ꝙ pͥmū mādatū fuit ſurrepticiū. ſic̄ īcaſu. c. cū noſtris. hoc tn̄ n̄ colligit̉ ex lr̄a. vn̄ pͥmꝰintellectus eſt ſubtilior ⁊ limitat dictum. c. cū noſtris. ¶ Sed contra hoc ⁊ cōtra tex. oppo. namepiſcopo ſolum videtur adēpta poteſtas diſpenſandi ſuper pluribus curatis. vt in. c. de multa. sͣ.de preben. ergo ſuper pluribus ſimplicibus poterit diſpēſare. Glo. vltima hic inſtat ⁊ finaliterconcludit ꝙ in pluribꝰ curatis epiſcopuſ non diſpenſat. in pluribus vero ſimplicibus vel ī vnocurato ⁊ ſimplici poteſt diſpenſare in diuerſiſ eccleſiis. ſed in eadem eccleſia glo. dubitat. ⁊ primo dicit ꝙ non poteſt per iſtum textum. ¶ Secundo videtur tenere contrarium. ⁊ ad iſtū tex.reſpondet ꝙ hic archiepiſcopus non diſpenſauit ſed confirmauit. diſpenſatio enim non fit niſiexprimat̉ iuxta noͣ. in. c. ij. de ſciſmaticis. vnde videt̉ ꝯcludi ꝙ in eadē eccleſia pōt epiſcopꝰ diſpēſare circa plura ſimplicia dūmodo ſubſit cauſadiſpenſandi. ⁊ noͣ in hoc diligenter iſtam gloſam