De conceſ. p̄ben.

extrīſeca pͥus nō habita poſſeſſione. vt h̓ ⁊ in. d. lfi. ⁊ in. d. c. accedēs. ⁊ ex his apparet clare multiplex ītellectus huius. c. ⁊ iſte vltimꝰ videt̉ magꝭ.cōuenire lr̄e. ⁊ ad p̄dicta debes reducere glo. q̄eſt hic in. v̓. ꝯfirmari. q̄ narrauit in intellectu hꝰc. ⁊ concluſit ꝙ ageretur hic petitorio. qd̓ mihi n̄placet quia non congruit ſnīe pape.¶ Um ſuꝑ qōneRecepto in canonicū tenet̉ capl̓m ꝓuidere quacito facultas ſe obtulerit. h. d. Et pͦ ponit rōem diffinitōis ⁊ allegatōem ꝯͣ illaꝫ ⁊ duasrn̄ſiones ad eā. 2º. diffinit ex rōne cōcludens ibiſententiādo. ¶ No pͦ queꝫ poſſe recipi in canonicū abſqꝫ eo ꝙ ꝯferat̉ p̄bēda de pn̄ti. nō gͦ p̄benda quē facit canonicū. ſed iuris collatio facta abeo qui hꝫ ptātē ꝯferēdi. ꝗnīmo poſſet eē canonicus. ⁊ nūqͣꝫ hr̄e p̄bendā ſi alibi ē canonicꝰ ⁊ ſufficiēter p̄bendatꝰ. vt dixi pꝰ Inn. in. c. cū iā dudūsͣ. de p̄ben̄. ¶ Nō 2º. ꝙ paria ſunt nō exciꝑe velexciꝑe ⁊ nō ꝓbare. ⁊ ad hͦ ſolet allegari iſte tex.nā paria ſunt nō apꝑere vel nō eē qͦad iurꝭ. effectū. l. duo ſunt ticij. ff. de teſta. tu. ¶ Noͣ 3º. ibi ꝗſe fatet̉ ⁊cͣ. ꝙ allegans turpitudinē ſuā n̄ eſt d̓ iur̄audiēdꝰ. qd̓ limita. vt latiꝰ dicā. jͣ. ¶ No ꝙ capl̓mrecipiēdo quē in canonicū ſine p̄benda tacite ſeobligat ad ꝓuidēdū recepto de p̄bēda cuꝫ facultas ſe obtulerit. ¶ Ult. noͣ ꝙ canonicꝰ n̄ dꝫ care̓p̄bēda. ⁊ fac̄ ꝙ p̄bēde debēt eē ſufficiētes. nā paria ſunt p̄bēdā n̄ hr̄e vl̓ minꝰ ſufficiētē. vt ī. c. ii. d̓tnͣſla. p̄la. iō data tenuitate p̄bēdaꝝ eſſet ꝑuidendū vt habet̉ ī. c. expoſuiſti. sͣ. de p̄bē. ¶ Op̄p. ꝯͣtex. vr̄ .n. ꝙ iſte receptꝰ nō potuerit age ꝯͣ capl̓man̄qꝫ facultas ꝓuidēdi ſe offert. ⁊ qꝛ vbi obligatio ē ī diē vel ſb̓ ꝯditōe nō pōt agi an̄ euentū dieivel ꝯditōis extātis inſti. de v̓. ob. ī. §. ex ꝯditōali⁊ ī. c. romana. ī. §. caueāt. de ſen. ex. li. vi. ſꝫ capl̓mnō obligat̉ niſi poſtqͣꝫ facultas ſe obtulerit. ⁊ ſicad certū diē vel ſb̓ ꝯditōe. gͦ an̄qͣꝫ ſtaret ꝯditō vl̓dies n̄ poterat agi. So. metu hꝰ ꝯͣrii dāt̉ tres intellectꝰ ad iſtū tex. Primꝰ ꝙ iſte canonicus egitꝯͣ capl̓ꝫ ꝯdicōe. l. diffamari. C. de īge. ma. qꝛ capl̓ꝫdiffamabat eū dicendo ꝙ erat receptꝰ ꝯͣ ſtatutaꝯcilij. iſte ītellectꝰ ē verꝰ ī ſe ſꝫ nō ml̓tū ꝯgruit lr̄eqꝛ papa n̄ īpōit ſilētiū capl̓o. ſꝫ tm̄ mandat vt illiꝓuideāt. cū facultas ſe obtulerit. Secūdꝰ ītellectꝰ ꝙ capl̓m h̓ egit ꝯͣ iſtū canonicū dicēdo ꝙ fuerat ꝯͣ ꝯciliū lateranen̄. receptꝰ .i. ꝙ fuerat ſibi promiſſus canonicatꝰ an̄qͣꝫ vacaret. ſꝫ n̄ ꝓbauit. iſteītellectꝰ etiā n̄ ml̓tū ꝯgruit lr̄e. q̄ īnuit ꝙ capl̓ꝫ tenebat locū rei. Tertiꝰ ītellectꝰ ꝙ canonicꝰ egit ꝯͣcapl̓ꝫ vt ꝓuide̓t ſibi cū facultas ſe obtulerit ⁊ capitulū excepit. vt pꝫ ī lr̄a. ⁊ iſte ītellectꝰ plꝫ Ho.⁊ ſatis vr̄ ꝯuēire lr̄e ex v̓bis ſnīe. vn̄ tꝫ Ho. ⁊ ſatis mihi plꝫ. ꝙ receptꝰ ī canonicū poſſit age̓ ꝯtracapl̓ꝫ vt ꝓuideat ſibi cū facultas ſe obtulerit necob. ꝯͣria ⁊ maxīe. l. i. ff. de vſu. q̄ dic̄ ꝙ tractꝰ. futuri tꝑis n̄ ſpectat ad iudicē qꝛ illa iura loquūt̉ qn̄obligatō n̄ ē pura d̓ pn̄ti. iō tūc n̄ pōt agi an̄ tp̄sqꝛ ſola ſpes ē ī obligatōe ⁊ ex ſola ſpe aginō pōt

ſed vbi obligatō ē pura ⁊ orta de pn̄ti. lꝫ exactioſeu ſolutō vel īplemētū ſit de futuro nihilominꝰpōt agi de pn̄ti vt fiat ꝯdēnatō ⁊ exactō differat̉ad tp̄s debitū. ⁊ de hͦ ē caſus h̓. nā eoip̄o ꝙ ꝗs recipit̉ ī canonicū ē orta obligatō ꝯͣ capl̓ꝫ vt teneat̉ſibi ꝓuide̓. vt ī. c. cū. M. de ꝯſti. ⁊. c. relatū. sͣ. de p̄bē. iō poterat age̓ iſte canonicꝰ de pn̄ti. ⁊ ita ī ſil̓ivoluit In. rn̄dēdo ad illā. l. i. ⁊ ī. c. ī nr̄a. de ſepul.⁊ vide bo. gl. ī. d. §. caueāt ⁊ maxīe hͦ ꝓcedit cuꝫaliqua cā agendi fuit orta de pn̄ti. vtputa qꝛ plures p̄bende vacarūt ⁊ capitulū nūqͣꝫ curauit iſtiꝓuidere. Et ex his habes declaratū hūc intellectum quē Hoſti. poſuit. ſꝫ nō declarauit. ⁊ videqd̓ dixi ī. c. īter cetera. de p̄ben. vbi ꝯcluſi ꝙ receptus aucͣte capituli nō hꝫ ius afficiens p̄bēdamvacaturā. ⁊ dic vt ibi plene dixi maxīe allegādoſingulare dictum. Inno. in. c. ſtatuimus. de ma. ⁊obe. ¶ In glo. in v̓bo nō extitit in fi. nota benefinem glo. nam ex ea potes colligere mirabile dictum. ꝙ crimen confeſſatum per viam exceptionis etiam in iudicio ciuili eſt puniendum. SedIo. an. videtur contradicere duabus rationibꝰ.Prima ꝙ exceptionem obiiciens non fateturvt in. l. non fatetur. ff. de excep. ⁊ in. c. cum venerabilis. eo. ti. Secundo quia crimen exceptū nōdebet puniri pena ordinaria. cum ad hoc nō agatur ⁊ modus iſte agendi inſpiciendus eſt. vt inc. ij. de ordi. cog. ⁊ optime facit. c. ſuper his de accuſa. Do. Anto. dicit glo. ſaluari poſſe quandocrimen exceptionis eſt connexum ei de quo agitur iuxta noͣ. in. c. i. de excep. ⁊ in. c. i. de confeſ.nec ob. primum motiuū. quia id quod eſt in ip̄aexceptione excipiens bene fatetur. licet non fateatur tacite intercluſum iuxta ea que plene dixi īdicto. c. cum venerabilis. hoc dictum domi. An.ſatis mihi placet. ſi hic principaliter fuiſſet criminaliter actum. ſed cum hic ageretur ciuiliter necaliquod crimen fuit deductum in iudicio principaliter. durum eſt ꝙ excipiens puniri debebat ꝑid quod habetur in dicto. c. ſuper his. vide tamēqd̓ dixi ī. c. ij. de confeſ. ⁊ dic vt ibi dixi. notabisſemper gl. iuncto dicto domini Anto. ⁊ facit qd̓noͣ. Bar. in. l. ij. ff. de adulte. tamen tene menti hͦ.¶ In gl. in verbo poſſe ibi penitentes. vide qd̓ibi nota. ⁊ in. c. noſti. de electio. ⁊ dic ꝙ hic non q̄ritur principaliter vtrum quis poſſit venire contra factum ſuum proprium. nam de hoc dixi indicto. c. noſti. ⁊ nota. in. c. ſi quis preſbyterorumde rebus ec. non alie. ſed hic ſolum dicitur ꝙ allegans turpitudinem ſuam non eſt audiendus.Textus tamen iſte facit in contrarium. quia iſticanonici fuerunt auditi ⁊ defecerunt in probando ⁊ ſic videtur littera ſibi contraria. dicit Egidius ꝙ officio iudicis fuerunt auditi ⁊ non proprio iure qd̓ noͣ. Sꝫ gn̓al̓r cū q̄rit̉ vtꝝ allegansturpitudinē ſuā agēdo vel excipiendo ſit audiēdus. diſtingue ſic poſt Bar. in. l. iuſiurandumquod ex conuentione in. §. procurator. ff. de iureiuran. ⁊ aliquid per doct. hic. ꝙ aut vertit̉ periculum anime ſi turpitudo illa nō allegat̉ ⁊ tunc