De īſtitutiōibꝰ.
propͥetatꝭ. nō ob. interdicto poſſeſſorio. ꝗa nihilcōe habꝫ propͥetas cū poſſeſſiōe. l. naͣlit̓. §. nihilcōe. ff. d̓ acꝗ. poſ. Et ſi dice̓mꝰ ꝯͣriū ſeq̄ret̉ ꝙ dn̄ſrei poſ. ꝓpͥa aucͣte poſſꝫ turbare qd̓ ē ꝯͣ. l. ſi quisC. vn̄ vi. ⁊. xvi. q. vi. placuit. nā hͦ noͣbile n̄ ē veꝝī ſe. Sꝫ aduerte ꝗa ex lr̄a poſſꝫ colligit ꝯͣriū. naꝫh̓ papa ꝓnūciauit archid. tuēdū ī poſſeſſiōe donec fue̓it ꝓbatū ip̄m abiuraſſe ⁊cͣ. gͦ excepº. abiuratōis obſtitit archid. ⁊ videt̉ ſentire glo. ꝙ hicfuit actū īterdc̄o vti poſſi. ſꝫ ꝯͣ hͦ fac̄ qd̓ p̄dixi. qꝛn̄ debuit admitti excepº. abiuratōis. Itē qꝛ d̓buiſſꝫ papa ferre diffinitiuā ſuꝑ poſſeſſorio. nā vbiagit̉ nudo poſſeſſorio ferēda ē diffinitiua. vt ī. cfi. d̓ iudi. ⁊ ibi plene dixi. vt ī. c. lꝫ. p̄all̓. metu hꝰꝯͣrij ⁊ alioꝝ q̄ poſſent formari Inno h̓ ⁊ alij ml̓ti doc. multū īſiſtūt ponendo varias lec. ad tex.Sed breuiſſime collige qͣtuor lec. Prima ꝙ hicfuit actū īterdicto vti poſſi. ex parte archidia. etad tex. dū dicit donec probatū fuit ⁊cͣ. ℟ndet ꝗdā vt refert Inno. ꝙ dꝫ intelligi de probatōe fiēda ī iudicio propͥetatꝭ poſtmodū īchoādo ⁊ ſic n̄fuerat admiſſa in hͦ iudiº. poſſeſſorio excepº. abiuratiōis ſed reẜuat̉ ī iudicio ꝓprietatꝭ. iſte intellectꝰ licet ſit verꝰ ī ſe tn̄ non ꝯſonat lr̄e ꝗa dictiodonec eſt ꝯtinuatiua ¶ Itē clariꝰ probat̉ ꝑ v̓būīterlocuti fuerimꝰ. ꝗa ſi fuiſſꝫ lata diffinitīa fuiſſet actū tm̄ poſſeſſorio. Itē archie. ī pͥn. pͥmo ꝓpoſuit ⁊ dixit ꝙ de iure cōi ⁊ gnͣali ꝯſuetudīe illa iura ꝑtinebāt ad eū iō non fuit actū h̓ poſſeſſorio tm̄. qͣpropt̓ hec lec. nō placet. ¶ Secūda leoē ꝙ archiep̄s h̓ fuit actor agēdo ꝯfeſſoria vl̓ negatoria ſuꝑ iſtis iuribꝰ proponēdo .ſ. ꝙ. hec iura ꝑtinebāt ad eum ⁊ ſic petebat pronūciari archi. ſe defendebat. ⁊ qm̄ iudici ꝯſtitit de poſſ. archidi. pronūciauit īterloquēdo eū tuēdū in poſſeſſiōe donec ⁊cͣ. Nā oīa q̄ accidūt poſt litꝭ cōteſ.maxīe ꝑtinēt ad officiū iudicis. l. ediles. §. itemſciendum. ff. de edil̓. edic. ⁊ in. c. ſignificante. deappel. ⁊ hec lec. eſt ſatꝭ bona. ⁊ pro ea fac̄ ꝙ procuratores archiep̄i pͦ propoſuerūt. ⁊ ẜm hāc lecnō colligit̉ iſtud vltimū notabile glo. Sꝫ noͣ exhac lec. ꝙ lꝫ ſit actū tātum petitorio nihilominꝰſi in proceſſu negocij ꝯſtat iudici reum eē inpoſſeſſiōe pōt ex officio ſuo pronūciare illū ī ea tuēdum vſqꝫ ad exituꝫ dicte cāe. ¶ Tertia lec. ꝙh̓ fuit actū petitorio ⁊ poſſeſſorio. vn̄ obſtitit exceptio abiuratiōis reſpectu propͥetatꝭ. ⁊ ẜm hūc ītellectum noͣ ſemꝑ ex iſto tex. ꝙ vbi agit̉ ſiml̓ petitorio ⁊ poſſeſſorio ⁊ pͥmo conſtat de poſſeſſiōepōt iudex ꝓnunciare ſuꝑ poſſeſſorio dilato iudicio ſuper proprietate. ar. in. c. cum dilectus. deꝯſue. Et hoc ſingulariter limitat. c. cū dilectꝰ. decā poſſ. ⁊ proprie. vbi dr̄ ꝙ vna ſnīa debet terminari. nam illud procedit niſi pͥus conſtet de poſſeſſorio. Aliud ēt noͣbis ꝙ vbi pͥus ꝓnūciat̉ ſuꝑpoſſeſſorio ſnīa dr̄ īterlocutoria ⁊ ſic nō ē neceſſe ſuare ſolēnitates diffinitiue. nā cū ſnīa ferenda ſuꝑ petitorio abſorbeat ſnīaꝫ ſuꝑ poſſeſſoriovt ī. d. c. cū dilectꝰ. nō pōt dici ſnīa illa diffinitīa
cū nō diffiniat totā cām. ad hͦ glo. noͣ. in cle. i. deſequeſ. poſ. ⁊ fr. ¶ Ultīa lectura ꝙ h̓ ꝑtes ſimplicit̓ iuerūt ad papā ⁊ nulla actiōe p̄poſita ſimplicit̓ ꝓpoſuerūt pape ⁊ ꝗa pape pͥꝰ ꝯſtitit d̓ poſſeſſione ſuꝑ ea pronūciauit. nā coram papa noneſt neceſſe ẜuare oīa ſolēnia iudicij. vt noͣ. in. c.vnico. de litꝭ ꝯtēſ. ⁊ ꝑ hoc hētur clariſſime ītellectus hꝰ. c. ꝗ ſolet difficilis reputari. ¶ Ultīo ꝯͣp̄dicta ⁊ ꝯͣ tex. oppo. videt̉ .n. ꝙ ex alio nō debuit admitti archiep̄s adducēdo iuramētū archidiaconi. ꝗa hoc iuramētū fuit exͣiudiciale gͦ exeo nō potuit cōpetere actio. vt in. l. ſi ꝗs ꝓ eo. ff.de fideiuſ. vbi videt̉ colligi ꝙ ēt naͣlis obligationō oritur ex tali iuramēto. nam fideiuſſor n̄ potuit ibi accede̓ gͦ naͣlis n̄ fuit orta cum fideiuſſorpoſſit accede̓ naͣli obligatōi. Sol̓. vt clare ītelligas hāc maͣm maxīe tu canoniſta ſciēdū ꝙ qd̓dam eſt iuramētū litꝭ deciſoriū qd̓ .ſ. preſtat̉ ī litein ſupplemētū ꝓbatiōis ⁊ ex tali iuramento ẜmvtrūqꝫ ius dat̉ actio. l. actgͣi. C. de iurciurā. et. l.ſi domino. ff. e. ti. Quoddam eſt iuramētum cōfirmatorium qd̓ confirmat contractū alias inhibitū. vt in caſu. c. ij. de pac. li. vi. vl̓ qn̄ ēt preſtat̉ſuꝑ cōtractu al̓s a iure permiſſo ⁊ tunc non agitur proprie ex iuramēto ſꝫ ex actiōe ex ꝯͣctu. ſꝫiuramētū oꝑat̉ noͣbilē effectum. ꝗa inter cet̓a accumulat forū foro. nā ſi p̄ſtatur īter laicos pōtlaicus ſuꝑ illo ꝯͣctu nedum in foro ſeculari ſꝫ etiam in eccleſiaſtico ratiōe iuramēti ꝯueniri. tex. ēnoͣbilis in. c. cū. c. laicus. de foro cōpetē. li. vi. vn̄iuramētū hͦ caſu non mutat forū ſed accumulatforū eccleſiaſticū foro ſeculari ita ꝙ eſt in optōeactoris corā qͦ velit agere. Et ex hoc ſumas bonam cautelam ꝙ in qͦlibet ꝯͣctu facias p̄ſtari iuramētū. Quoddā eſt iuramentum obligatiōisīductoriū ⁊ de iſto dubitat̉ vtrū ex eo competatactio. nā cōis opinio legiſtaꝝ eſt ꝙ non competat actio. ꝑ dictam. l. ſi quis pro eo. ibi tn̄ Bar.dicit ſecus de iure canōico. ⁊ voluit ꝙ ſi pactuꝫnō p̄ceſſit iuramētū ꝙ ex tali iuramēto exͣiudiciali nulla orit̉ obligaº. ēt naͣlis. exēplū iuro ꝙ prote faciā certū ꝗd nullo pacto pͥus p̄cedente īternos. ſic ītellexit illā. l. ſi ꝗs ꝓ eo. ſecꝰ ſi p̄ceſſit pactū nudū. nam ſi p̄ceſſit pactū orit̉ obligatio naturalis ex qua tamē de iure ciuili non agitur. l.iur̄gentiū. ff. de pactis. Sed dn̄s An. in. c. cumcontingat. de iureiurā. poſuit notabile dictū qd̓ſatis mihi placet. ꝙ vbi preceſſit obligatio naturalis tunc ex iuramento ſubſequēti datur actioetiā d̓ iure ciuili. adducit. l. vt iuriſiurandi. ī pͥn.ff. de ope. liber. nam ibi libertus iurauit ſe p̄ſtare operas domino manumiſſori. ⁊ ex tali iuramento extraiudiciali efficaciter fuit obligatusquod non contingit ex alio niſi quia ibi preceſſerat obligatio naturalis. nam libertus propt̓ beneficium libertatis receptum obligatur domino naturaliter. vt in. c. cum in officijs. de teſta.⁊ in. l. ſed ⁊ ſi. in. §. ſcire. de peti. here. ergo ideꝫdicendū vbicunqꝫ precedit obligatio naturalis