corporalis qͣtenus eſt executio inſtitutōis factede iure cōi ꝑtinet ad archi. ⁊ ita loquūtur iuraalle. in glo. ¶ IIn glo. in v̓bo donec ꝓbatuꝫ. ibiarchiep̄s ꝯfeſſus fuit noͣ bn̄ glo. ꝓ his q̄ dixi ſuper tex. ꝙ ꝯfeſſio cū certa qͣlitate facta p̄iudicatꝯfitēti reſpectu ſb̓e cōfeſſionis nec pōt ſe fundare ſuꝑ qͣlitate ſi ꝯͣ illā inſtat p̄ſumptio. qd̓ declara vt. sͣ. dixi in noͣbilibꝰ. ¶ In ea. glo. ibi ſꝫ trāſactio. hͨ drīa int̓ pactū ⁊ trāſactōeꝫ iure nō ꝓbat̉ſꝫ noͣ theoricā glo. q̄ ſeꝗt̉ in. v̓. hͦ tn̄. vſqꝫ ad finēad ꝯiecturādū vtꝝ ꝯfeſſio fuerit realis an ꝑſonalis. ⁊ vide plene ꝑ Bar. in. l. pr̄ filie. ff. de ẜui. le.Raro tn̄ orit̉ de hͦ dubitatio cū in ꝯfeſſione ſoleat hͦ expͥmi. hēs tn̄ ex gl̓. ⁊ ex tex. ꝙ in dubio recurrēdū eſt ad varias ꝯiecturas ⁊ ẜm ꝙ vrgentdicemꝰ eā fuiſſe realē aut ꝑſonalē. ¶ In glo. inv̓bo abiuraſſe. ibi tāgit rē familiarē noͣ bn̄ hāc ſolutōeꝫ ⁊ ſequētē ⁊ nō tradas vnqͣꝫ obliuioni. nāſatis hͦ ꝓbat̉ h̓ iūcto tex. ꝙ iuramētū p̄ſtitū ꝑ p̄letū ſuꝑ iuribꝰ eccl̓ie valet ⁊ tꝫ qͣtenꝰ p̄iudicat ipſip̄lato. ſꝫ qͣtenꝰ p̄iudicat eccl̓ie. nam hͨ arbitratioiſtoꝝ iuriū facta ꝑ archi. p̄iudicat ꝑſone abiurātis. qꝛ imponit̉ ſibi ſilētiū ita ꝙ nō potuit ampliꝰvti his iuribꝰ. ſꝫ nō p̄iudicat dignitati archidiaconatꝰ. qꝛ vt dicit tex. ꝙ ad petitōeꝫ eccl̓ie vl̓ exiudicis officio mero ꝯſulet̉ dignitati archidiaconatꝰ ⁊ dic ꝙ ꝯſulet̉ deputando aliquē ꝗ noīedignitatis exerceat hͨ iura illo archi. abiurāte excluſo. Hoſti. tn̄ ⁊ abbas alit̓ h̓ ſentiūt. vident̉ .n.in effc̄u hāc diſtīctōeꝫ face̓ ꝙ aut p̄latꝰ indebitealienauit iura eccl̓ie ſine iuramēto. ⁊ tūc poteſtip̄emet venire ꝯͣ. ⁊ illa iura nomīe eccl̓ie repeter̄vt in. c. ſi ꝗs preſb̓roꝝ. de re. eccle. nō alie. aut alienauit cū iuram̄to ⁊ tūc ſi ī inſtitutōe ſua iurauit nō alienare. pͥmū iuramētū p̄iudicat 2º. vndepōt ꝯͣuenire nō obſtāte 2º. iuramēto. ut in. c. intellecto. de iureiur̄. aut nō iurauit pͥus nō alienare. ⁊ tūc iuramētū ſtringit eū ad nō ꝯͣueniēdumdūmō poſſit ꝑ aliū eccl̓ie ꝯſuli. ⁊ hͦ caſu intelligūtiſtū tex. ſꝫ ſi nō pōt ꝑ aliū ꝯſuli tūc poterit ꝯͣuenire ne iuramētū ſuū p̄iudicꝫ eccl̓ie. ſꝫ certe hͦ dc̄anō ſunt vſqueqͣqꝫ vera. ⁊ pͦ vide glo. noͣ. in ꝯͣriūin. c. i. de in inte. reſti. q̄ dicit ꝙ ſi p̄latꝰ in ꝯͣctu iurauit nō ꝯͣuenire nec pete̓ reſtitutōeꝫ ī integruꝫꝙ nihilominꝰ ſi eſt eccl̓ia leſa pōt iuramēto nōobſtāte petere reſtitutōeꝫ in integꝝ. ⁊ noͣ ſemꝑilla glo. ꝓbat̉ rōe. nā an̄qͣꝫ p̄latꝰ ſit admīſtratoeccl̓ie nō pōt ꝑ ſuū iuramētū vinculare ſe ⁊ obligar̄ ad n̄ admīſtrādū. nā quēadmōꝫ nō pōt ſpōte a ſe abdicare titulū p̄lature. vt in. c. ꝙ in dubiis. ⁊. c. veniēs. de renū. ⁊. l. legatꝰ. ff. de offi. p̄ſiita nō pōt titulo remanēte obligare ſe ad fidelit̓nō admīſtrādū iura eccl̓ie ⁊ ꝓ hͦ vr̄ tex. in. c. ꝑuenit. de iureiur̄. vbi ẜm vnā lec. ꝓbat̉ ꝙ iuramētūnō ſtringit p̄latū qͦ minꝰ poſſit repetere bona eccleſie. vn̄ do. An. h̓ ſequēdo mētē glo. facit hācdiſtinctōem ꝙ aut p̄iudiciū p̄lati eſt ſeꝑabile a p̄iudicio eccl̓ie. ⁊ tūc valet iuramētū qͣtenus p̄iudicat p̄lato. ſed ſi p̄iudiciū eſt ſeꝑabile qꝛ nō po

teſt preiudicare p̄lato quominꝰ etiā p̄iudicet eccleſie. tūc iuramentū nō eſt obligatoriū. vn̄ ad ꝓpoſitū cum iura de ꝗbus h̓ in tex. cōcernāt quādā honorificētiā ipſiꝰ p̄lati iuramentū preiudicat prelato. ſꝫ nō dignitati. vt dixi. ſꝫ tūc eſſet p̄ſtitū ſuꝑ re eccleſie corꝑali. tunc non valeret iuramentū qꝛ nō pōt pͥuari tali re qͦ minus dānuꝫetiā inferat̉ eccl̓ie. Aduerte naͣ hͦ exēplū ita gn̓ale non placet qn̄ ſuꝑ re corporali pōt inferri p̄iudiciū dūtaxat prelato. vtputa ſi res ꝑtineant admēſam ſuā tm̄. nā valebat abiuratio ſua in vitaſua. ſed nō fiet p̄iudiciū dignitati poſt eiꝰ mortēvide tex. optimū in vſi. feu. coll̓. x. de capl̓is cor.c. i. vbi dr̄ ꝙ ſi p̄latꝰ hēbat feudū ꝑtinēs ad menſam ſuā ⁊ ꝯmiſit felloniā .i. delictū ꝯͣ dn̄m. tūc aufert̉ ſibi feudū in vita ſua. ſed p̄iudiciū nō fit dignitati ꝙ poſt mortē ſuā redibit ad eccleſiā. idēnoͣ. in. c. veniēs. de trāſac. nā ſi p̄latꝰ trāſigit ⁊ leditur in bonis ꝑtinentibꝰ ad menſaꝫ ſuā p̄iudicat ſibi trāſactio in vita ſua. ſed ſi nō poſſet onera eccl̓ie ſuſtinere ꝓpter diminutōeꝫ reddituuꝫtūc poterit ꝯͣuenire nomīe eccl̓ie. ita noͣbilit̓ dic̄Hoſti. in. d. c. veniēs. Ad ꝓpoſitum gͦ ꝯclude ꝙvbicūqꝫ p̄iudiciū p̄lati eſt ſeꝑabile a p̄iudicio eccleſie iuramētū ꝑ eum p̄ſtitū ſibi nocebit ſed nōeccl̓ie. ſecus vbi p̄iudiciū nō eſt ſeꝑabile puta qꝛoīa bona ſunt cōia. ⁊ ipſe ꝯͣhēdo in illis iurauitin dānū eccl̓ie. nā tale iuramētū non valet. vt ind. c. ꝑuenit. cū ſi. Et ad p̄dicta vide bonā glo. incle. vnica. de in inte. reſti. q̄ dicit nūꝗd capl̓m debeat reſtitui ſi ledit̉ ⁊ ꝗd ī ꝑſonis illiꝰ capl̓i ¶ Inea. glo. ibi noͣ tria ⁊cͣ. Glo. hic colligit tria noͣ inpͥn. ⁊ quartum in fi. glo. ¶ Primū eſt ꝙ factuꝫp̄lati nō preiudicat eccleſie. ſed hͦ non eſt noͣbileimmo iura in hͦ ſunt clara. vt. xij. q. ij. ſine exceptione. ⁊ in. d. c. peruenit. cum multis ſimilibꝰ.¶ Secundum notabile ꝙ iuramentum prelativalet in damnum eccleſie. ſed hoc notabile noncolligitur hic ſed potius contrarium. ideo declara vt. sͣ. dixi. ¶ Tertio nota ꝙ eccleſia poteſt agere ſine preiato. ⁊ hoc notabile poteſt colligiex tex. dupliciter. Primo ꝙ eccleſia eboracenẜaget ſuper his iuribus excluſo archidiacono.2º. poteſt intelligi ꝙ aget contra archiepiſcopuꝫ⁊ ſic ſine ipſo archiepiſcopo qui eſt prelatus eccleſie. ſed quatenus intelligitur primo mododixit ideo ꝙ hic agit ſine archidiaco. quia reddidit ſe indignum per iuramentum quatenusintelligitur. ſecundo modo dicendum eſt ꝙ exquo lis eſt inter capitulum ⁊ prelatum non poteſt intercedere conſenſus prelati. quia nunqͣꝫconſenſiſſet contra ſe. Et de materia dic vt noͣ.in. c. edoceri. de reſcriptꝭ. ⁊ in. c. ſignificauit. deappel. ¶ Ultimo glo. colligit ꝙ agenti interdicto vti poſſide. nō obſtat exceptio abiurationis⁊ pro hͦ facit ꝙ interdictū vti poſſide. eſt poſſeſſoriū. vt in. c. lꝫ. de ꝓba. vn̄ is obtinet ꝗ probat ſepoſſediſſe tempore litꝭ ꝯtꝭ. vt inſti. de interdic. in§. hodie. iō exceptio abiuratōis cū ꝯcernat ius