menti tenēdus non recipit ꝯgruam diuiſionē.¶ Nota pͥmo vnā regulā generalē ⁊ notabilē ꝙ īmateria bn̄ficioꝝ licite nō obtemꝑatur lr̄is pape ſi ſine ſcādalo pareri non pōt. nō .n. eſt d̓ m̄tepͥncipis velle ꝓuide̓ vni cū ſcandalo plurioruꝫ.ad hoc bonꝰ tex. in. c. nihil cū ſcādalo. sͣ. de preſcriptꝭ. ⁊ in. c. ij. de noui ope. nū. ⁊ vide glo. in. c.ꝗ ſcādalizauerit. jͣ. de regū. iu. quā noͣbis. Et aduerte ꝗa tex. iſte ꝓcedit ī dubio qn̄ .ſ. nō apparꝫde exp̄ſſa ītētiōe pape in contrarium. Sed dubium eſſet ꝗd ſi papa p̄ciſe p̄cipit ſcandalo nonobſtante ſuo mādato pareri circa hoc nihil ſcribitur. ſed dicerē ſic ꝙ aūt eſt tale quid ꝙ nō poteſt ſine peccato explicari ⁊ tūc nō eſt parendūvn̄ dicit ſingularit̓ Inno. in. c. inꝗſitionis. d̓ ſen.excō. ꝙ nō eſt parendū mādato pape iniuſto exquo multa mala ſeu ſcandalū v̓iſimilit̓ ē futurūad idē vide qd̓ noͣ. Io. an. ī. c. cū adeo. de ℟ptꝭ.vbi notant̉ dr̄ ꝙ ſi papa ſcribit pro īdigno tāta īdignitate vt ſalua ꝯſcīa illi ꝓuideri nō poteſt ꝙnō eſt illi parēdū. ad idē vide Hoſti. in. c. ſignificauit. de offi. or. vbi dicit ꝙ ſi ſuꝑior non pōt diſpēſare ſuper mādato iniuſto non eſt illi parēdūꝓbātur predicta ratiōe. nā papa nō recipit a d̓optāteꝫ peccādi ſꝫ iuſte ⁊ licite ligādi ⁊ ſoluendi.vt dicit tex. in. c. i. xl. di. ſed deus qui eſt ſuꝑiorp̄cipit malū vitandū ergo potius parendum eſtdeo qͣꝫ pape. quia papa non poteſt ꝯtra legē deivn̄ dicit̉ potius errare qͣꝫ legē face̓. xxv. q. i. ſūtꝗdam. ⁊. xi. q. iij. ꝗ reſiſtit. ⁊ hec noͣ quia quotidiana. ¶ In glo. i. in fi. de hoc dic vt dixi ī illoc. cum eccleſiaſtice. ¶ In glo. ij. in fi. hodie eſttex. in. c. ſi motu proprio. jͣ. eo. ti. li. vi. vbi habet̉ꝙ qͣꝫtūcunqꝫ tenue ſit beneficiuꝫ obtentū ē ſemper de illo facienda mētio al̓s reſcriptū ē ſurrepticiū. Sed hic doc. q̄runt nūꝗd de beneficio ſibi ſubſtracto ſeu occupato ſit fienda mentio. Etꝯcludunt ꝙ ſic al̓s poſſet via aꝑiri fraudibꝰ. ꝗafaceret ſe quis ſpoliari vt poſſet īpetrare aliudbn̄ficium ⁊ demū repetē primū. ¶ Item exquohꝫ actionē ab bn̄ficiū repetendū videt̉ ip̄m bn̄ficiū obtine̓. ff. de regū. iu. ꝗ actionē habet. facitad hoc. c. ī noſtra. sͣ. de ℟ptꝭ. nā ſi papa ſciuiſſetforte nō cōtuliſſet ſecundū ſed dixiſſet ꝙ repeteret ſuū beneficiū. ⁊ hoc videtur veriſſimū ⁊ aliegloſelle nō habēt aliquid.Habens pl̓esEferente eccieſiuas allaꝫeligere ⁊ alterā dimittere cōpellit̉. h. d̓AIn pͥma ponit̉ īpetrātꝭ cōqueſtio. in ſecūda ip̄iꝰabſol̓o ⁊ cāe cognitio. ibi nos autē. ¶ Noͣ primo archidiaconū ⁊ ſic īferiorē p̄latū ep̄o poſſede iure ſpēali habere ius inſtituēdi. Itē pͥuādi⁊ excōicādi. pōt ergo īferior ep̄o acꝗre̓ eccleſiaꝫpleno iure. de quo in. c. vnico. de capell̓. mona.li. vi. facit. c. auditꝭ. ⁊. c. olim. de ℟ptꝭ. ⁊ vide latius in. c. cū ſatis. de offi. archidia. ¶ Noͣ 2º. texnoͣbilē ꝙ habēs plures eccleſias nō pōt vtͣqꝫ vl̓altera p̄ciſe pͥuari ſꝫ dꝫ ſibi dari optio eligēdi al-

terā quā velit. contra hͦ aꝑte facit. c. quia nōnulli. sͣ. ti. ꝓx. vbi p̓uat̉ 2ª. ⁊ hodie videt̉ tex. iſte cōrectꝰ ꝑ. c. de multa. jͣ. e. vbi ip̄o facto ē pͥuatꝰ prīaDoc. īſtāt ꝓ ſol̓on ⁊ maxīe ad. c. ꝗa nōnulli. ⁊cōit̓ vident̉ velle ꝙ iſtd̓. c. p̄ceſſit. c. qꝛ n̄nulli. vn̄āte illud ꝯſiliū dabat̉ optio tēpore illiꝰ priuabat̉eª ſuꝑueniēte. c. de multa. pͥuat̉ ip̄o fc̄o pͥma. Etſic iſtud. c. hodie remanꝫ correctū. ¶ Sed ꝯtrahūc cōeꝫ ītellc̄m facit qd̓ habet̉ ī ꝓhemio. ad ꝗdeīꝫ fuit poſitū hͦ. c. cū d̓ aliqͦ n̄ ẜuiat iō vt al̓. dixipōt iſte tex. ēt hodie ꝓcede̓ in eccl̓ijs nō curatisvel in vno curato ⁊ alio ſimplici exqͦ .n. reꝗruntreſidētiam ⁊ nō pn̄t ſimul de iure teneri dꝫ darioptio vt alteꝝ eligat n̄ obſtātꝭ. c. ſuꝑiꝰ all̓atꝭ. qꝛ loquūtur in dignitatibꝰ ꝑſonatibꝰ ⁊ eccl̓ijs curatꝭiſtud. c. loꝗtur īdiſtīcte gͦ n̄ debemꝰ recede̓ a iure antiqͦ niſi qͣtenꝰ reꝑit̉ in nouo ꝓuiſuꝫ. l. p̄cipimꝰ. ī fi. C. de appel. ⁊ debemꝰ ſemꝑ niti ad ſaluādū iura qͣtenꝰ pōt fieri ꝯgrue. vt. c. cū expediat.de elect. li. vi. ⁊ ꝓ hͦ vide qd̓ noͣ. oldra. ꝯſilio. ccx. ⁊ hͦ ſemꝑ noͣbis. ⁊ fac̄ qd̓ dixi ī. c. fi. sͣ. ti. ꝓxi.¶ In glo. ij. in fi. vult gl. ꝙ rōe ꝯſuetudinis h̓valuit appellaº. omiſſo medio. ⁊ ſic noͣ ꝙ conſuetudo poteſt oꝑari circa ea q̄ ſūt de circūſtantijsſeu de accidentalibus alicuius actꝰ licet non valeat contra ſubſtantiam ⁊ naturam actus. vt eſttex. cum glo. in. c. ij. de conſuetu. li. vi. ⁊ vid̓ tex.c. romana. de appel. eo. li. vbi probat̉ dictū glo¶ Sed aduerte ꝗa hͦ eſt diuinare ꝙ hͦ eēt ꝯſuetudo. iō hic potes dice̓ ꝙ hͦ nō fuit exceptū ⁊ nōdiuinādo hēs hic caſum ꝙ valꝫ appellaº. omiſſomedio ſi nō excipiat̉. ⁊ dixi latiꝰ in. c. dilecti. sͣ.de appel. ⁊ ad hͦ ſcias allegare iſtū tex. ¶ In̄ glī v̓bo ibi quā voluerit ibi qd̓ nō credo. noͣ bn̄ hͦdc̄m glo. ꝙ ꝯſtituº. odioſa ſpecifice ꝓuidēs ꝯtraep̄m nō dꝫ extēdi ad alios ſacerdotes. ideꝫ dicecōtra. ar. c. ꝗa periculoſū. de ſenten. excō. li. vi.⁊ facit qd̓ dixi ſuꝑ rubrica de vita ⁊ hone. cleri.⁊. c. ſtatutū. de elec. li. vi. Et ī fine glo. pōdera hͦdictum glo. ꝗa pōt adduci ad id quod sͣ. dixi ꝙhec ꝯſtitutio nō ſit mutata niſi reſpectu reruꝫ eccleſiarum curatarum.Aioribub oiuno p̄benProhibetury ¶ darū ⁊ ꝑmutaº. dignitatū. vel ſic. Prebēde ⁊ dignitates nō debēt diuidi nec etiam pmutari. h. d. In pͥma ponit̉ cauſa ꝓhibitiōis. inꝘꝓhibitio ibi iccirco. ¶ Nō pͥmo ꝙ q̄dā bn̄ficia dicūtur maiora ⁊ q̄dā mīora. appellat q̄dammaiora ep̄atꝰ. minora p̄bēdas. Io. an. dicit poſſe dici ꝙ q̄dā ſūt maiora q̄dā media q̄dā mīora.maiora ſūt epiſcopatꝰ. media abbatie ⁊ alij ꝑſonatus. mīora p̄bēde. ¶ Noͣ ſecūdo h̓ vnā regulā negatīaꝫ ꝙ dignitates ſeu bn̄fiª non debēt p̄mutari. ītellige niſi ex cā ⁊ ſuꝑioꝝ auctoͣitate. vtī glo. nec p̄bēde ſeu alia bn̄fiª debent diuidi.In 2ª glo. ī fi. ex hac glo colligūtur due ſol̓oēs⁊ ꝑ ꝯſequēs duo intellectus ad hoc. c. Primꝰeſt vt non fiat diuiſio prebende ſine cauſa. vnde