cā nō exn̄te ex vna p̄bēda nō debēt fieri due vth̓. ſꝫ ex cauſaltīma ſic. ⁊ ſic intelligit̉. c. vacāte. jͣ.eo. ⁊ ẜm hūc intellectum intelligit̉ iſte tex. vt nōfiat diuiſio .ſ. vt ex vna fiant plures. Secundusintellectus ꝙ pͥmo prohibetur ne duo recipiantur ad vnā prebendam. qꝛ cū ſit vnicuꝫ ius ⁊ indiuiſibile non debet eſſe titulus duorū in. c. tue.jͣ. eo. Sed ex cā bene poſſet vna diuidi ī plures⁊ ſic ſint plures tituli. ⁊ hāc ſolutōeꝫ tenꝫ Innoꝗ dicit prebendam non diuidi lꝫ aliqua de tꝑalitate ſibi retineat. ⁊ alteri p̄bende indigēti tribuat ꝓ hͦ. c. cū omnes. de ꝯſti. vbi mandat̉ ꝙ p̄bende equiparent̉. nā ẜm Inno. p̄benda eſt nomēiuris. qꝛ nō ſolū ꝯſiſtit in tꝑalitate. ſed inheret iuri canonie. ⁊ ſic ſemꝑ remanet vnum ius lꝫ aliquid de tꝑalibꝰ ſibi detrahat̉. ⁊ noͣbis ſemꝑ hocdictū. ⁊ videt̉ velle ꝙ p̄benda ſit ius ſpūale. ⁊ ꝓhͦ videt̉ tex. in. c. dilecto. jͣ. e. vbi appellat p̄bēdāius ſpūale vnicū ⁊ indiuiſibile. Sed aduerte qꝛmale intelligit̉ hͦ dictum. ⁊ videt̉ glo. in ꝯͣriū inc. cū. M. de ꝯſti. q̄ dicit ꝙ p̄benda pōt conferrilaico cū ꝯſiſtat in tꝑalitate. vn̄ pōt laicꝰ eſſe p̄bendatus ſꝫ nō canonicꝰ. ⁊ ſic trāſeunt ibi docto. gͦnon eſt ius ſpūale ſicut h̓ dicit Inno. ⁊ vt videt̉tex. in. d. c. dilecto. ſꝫ ꝓ ꝯcordātia debes animaduertere ꝙ qn̄qꝫ in eccl̓ia prebēde nō ſunt diſtincte. ſꝫ oīa bōa ſūt cōia. ⁊ ꝑ capl̓ꝫ aſſignat̉ iſti vnūp̄diū in p̄bēda ⁊ alteri aliud vel ꝗd ſil̓e vl̓ etiaꝫſunt p̄bende diſtīcte. ſꝫ nō ſunt annexe canonicatibꝰ qꝛ nō eſt ibi numerus canonicoꝝ. ⁊ iſtiscaſibꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ p̄benda eſt ꝗd mere tꝑale ⁊ dicit̉ ap̄beo p̄bes. ⁊ tl̓is p̄bēda pōt. dari etiā laico. ⁊ ſicintell̓e noͣta in. d. c. cū. M. Qn̄qꝫ p̄bēde ſunt diſtincte ⁊ annexe canonicatibꝰ. vt qꝛ certꝰ eſt numerꝰ canonicoꝝ ⁊ p̄bēdaꝝ. ⁊ q̄libꝫ p̄bēda inheret ſuo canonicatui ⁊ hͦ caſu ītellige. d. c. dilecto⁊ dictū Inno. h̓. nā canonia eſt quoddā ius ſpirituale ꝯpetēs canonico ex receptōe ſua. nā rōeannexitatis p̄bēda dicit̉ ius ſpūale qꝛ habet̉ reſpectꝰ nō ſolū ad tꝑalitatē ſꝫ ad ius canonicū cōnexū qd̓ eſt ſpūale. ⁊ hͨ talis p̄benda nō pōt conferri laico niſi ſeparet̉ pͥus a iure canonie. Et exiſtis infert̉ ad deciſioneꝫ qōis quā ponit h̓ Inno. querit etiā ſi duo recipiātur ad vnā p̄bendāſimpl̓r ſeu ad vnā canoniā. ⁊ dicit ꝙ ſi duo recipiantur ad vnā canoniā ſeu canonicatuꝫ multiplicatur ipſo facto ius canonie. ita ꝙ ſunt duo canonici. ⁊ hn̄t ius canonie diſtinctuꝫ ita ꝙ ſi eratibi numerus canonicoꝝ eſt ruptꝰ. qꝛ exqͦ vacātenumero receperunt duos. vident̉ creaſſe aliudius de nouo. ⁊ de hͦ videt̉ tex. in. d. c. dilecto. jͣ.eo. ⁊ dic vt ibi. Si aūt duo recipiūtur ad vnā p̄bēdā nō tꝫ receptio qͦ ad p̄bendā. qꝛ cū p̄bendaetiā ꝯſiſtat in tꝑalitate mō p̄dicto nō videt̉ factadiuiſio p̄bendaꝝ. qꝛ opus eſt facto ſicut cōſiſtitin facto. facit. l. in reꝝ. ff. de lega. ij. In iſtis eniꝫq̄ ſunt facti nō ſufficit animi deſtinatio ad diuiſionē. ſꝫ oꝫ ꝙ int̓ueniat ꝯͣ factū. qꝛ nil tam naͣle qͣꝫvnūquodqꝫ vinculū ſoluat̉ eo mō qͦ ligatuꝫ eſt
vt. l. nihil tam naͣle. ff. de re iudi. ſecus eſt vt dixiin iure canonicatꝰ. qꝛ eſt ius incorꝑale. vn̄ ſolaanimi deſtinatione pōt multiplicari.ElatuM. icu ex puilioneReceptꝰ in canoOcapl̓i dꝫ qn̄ facultas ſe obtulerit hr̄e p̄bendā. p̄mittit ⁊ ſb̓mittit cās mādati ip̄m mandatū int̓ſerēdo. ¶ No pͥmo ꝙ ꝗs pōt eſſe canonicus abſqꝫ eo ꝙ hēat p̄bēdā ⁊ maxīe hͦ ꝓceditvbi nō eſt certus numerꝰ canonicoꝝ. ſꝫ p̄bendeſunt certe ⁊ diſtincte. ¶ Noͣ 2º. ibi capl̓m ⁊cͣ. ꝙius int̓eſſendi in capl̓o ⁊ dādi ibi vocē nō cāturex collatōe p̄bende ſed ex iure canonie. canonicus v̓o ſine p̄bēda licite dat vocem in capitulo ⁊alia facit tanqͣꝫ canonicus. ⁊ hoc indubie procedit vbi nō eſt certus numerus. nā nō pōt ꝗs dici ſupernumerarius. ſed omnes hn̄t equale iusDe ſupernumerarijs vero vtrū habeāt vocē incapitulo dic vt noͣ. in. c. cū. M. de ꝯſti. ⁊. c. dilectus. jͣ. eo. ¶ Noͣ 3º. ibi prebēdā ſi qua vacat ⁊cͣꝙ in iſta eccl̓ia erat det̓minatus numerus p̄bendarū. al̓s p̄bēda nō poſſet vacare. vt in. d. c. dilectus. jͣ. e Et ex hͦ clare colligit̉ ꝙ poſſibile eſt numerū p̄bēdarū eſſe determīatuꝫ in eccl̓ia ⁊ nonnumeꝝ canonicoꝝ. ¶ Nō ibi ꝯcedas liberalit̓iūcta glo. fi. ꝙ p̄latꝰ in ꝯferēdo bn̄ficiū iſti vl̓ illidicit̉ vti liberalitate qͣdā. lꝫ enī teneat̉ ꝯferre nōtn̄ iſti vl̓ illi. vn̄ liberalitas eſt in vni ꝯſcrēdo. nāꝓpͥe vt dixi in ſe nō eſt liberalitas ⁊ vide tex. inc. fi. de offi. vica. qꝛ appellat collatōeꝫ donatōeꝫnō tn̄ eſt vera donatio ſimpl̓r. ⁊ iō dicit glo. xxiijq. vi. §. fi. ꝙ ep̄s dicit̉ dare p̄bēdā nō aūt donarenā ꝓpͥe donatio eſt qn̄ nulla nec̄itas vrget donādi. ſꝫ ſolū liberalitas. l. i. ff. de dona. h̓ aūt eſt neceſſitas in ꝯferēdo. lꝫ nō ſb̓ſit reſpectu certe ꝑſone. ¶ Ultīo noͣ ibi nō eſt ꝯgruū ⁊cͣ. ꝯͣ recipiētesaliqͦs in canonicos ſine aſſignatōe p̄bendaꝝ. videt̉ enī hͦ incōgruū lꝫ receptio teneat. ſꝫ intelligehūc tex. qn̄ canonicꝰ iſte receptꝰ nouit̉ nō hēbatalibi p̄bēdā. al̓s h̓ licite eēt canonicꝰ ſine aliqͣ p̄bēda. immo eēt iuri exoſuꝫ ꝙ in diuerſis eccl̓ijshēret duas p̄bēdas ⁊ idē Inno. in. c. fi. sͣ. ti. ꝓxvbi noͣbilit̓ dixit ꝙ ep̄s diſpēſare pōt. ꝙ canōicꝰp̄bēdatꝰ in vna eccl̓ia ſit canouicꝰ ſine p̄bēda inalia eccl̓ia. ſꝫ nō pōt diſpēſare vt ſit ibi p̄bēdatꝰ.exqͦ ſibi pͥma p̄bēda ſufficit. ſꝫ reſpectu canonicatus pōt. qꝛ eſt vtile eccl̓ie habere plures ꝯſiliarios. ⁊ ſic intelligit. c. ſanctorum. lxx. di. ⁊ hͦ nōſemper. In glo. i. in fi. an autem hodie ſit correctuꝫ hoc. c. per. c. ij. de conceſ. prebē̓. li. vi. vbidicitur ꝙ nec directe nec indirecte valet prouiſio ad vacatura beneficia. dic ꝙ nō vt ibi noͣ. inglo. quā vide dic gͦ ꝙ prouiſio ſiue receptio incanonicum qͣlitercūqꝫ facta nō valet. qꝛ preſtatvotū captāde mortis. Sꝫ ſi recipit̉ in canonicūſiue ſit facta ꝓuiſio p̄bēde vel nō dꝫ ſemꝑ hr̄e p̄bēdā nō ex vi ꝓmiſſiōis qꝛ eſt nulla ſed rōne canonie ſeu canonicatꝰ. qꝛ exqͦ eſt canonicus incōgruum eſt vt ſit ſine prebenda. An autem iſte