pondera. c. fi. i. q. ij. vbi dat̉ clerico ſtipēdiū nonꝓpter indigentiā ſꝫ ꝓpter ſeruitiū. nō enī tenet̉ſuo patrimonio militare. Et in hͦ multa poſſentdici q̄ in dicta diſputatōe reꝑies. Sꝫ ſimpl̓r ꝯcludo ꝙ hodie licite clericꝰ ſecl̓aris viuit de fructibus bn̄ficij ⁊ ꝯſeruat pr̄imoniū ſuis he̓dibꝰ dūmō honeſte viuat. In glo. fi. in fi. noͣbis ſemꝑhāc glo. ex qͣ collige ꝙ lꝫ clericꝰ nō hēat eccleſiānihilominꝰ gaudet in bonis pr̄imonialibꝰ pͥuilegio clericali ſicut in bonis eccl̓ie. Et ꝑ hͦ pꝫ ꝙ gl̓in. c. ex lr̄is de pig. nō eſt vera dū dic̄ ꝙ ideo bona pr̄imonialia clericoꝝ ſunt p̓uilegiata qꝛ ſuntobligata bn̄ficio pro mala admīſtratōe illa eniꝫrō non procedit qꝛ ſeq̄retur ꝙ nō hn̄s bn̄ficiumnon gauderet illo pͥuilegio. dic gͦ ꝙ p̓uilegiū cōpetit alia rōne. qꝛ bona ſunt acceſſoria perſone.nā ꝓpt̓ p̄rogatīaꝫ ꝑſone ſepe p̓uilegiant̉ in hoīsl. iij. C. de ep̄iſ. ⁊ cle. Et vide qd̓ dico in. c. ſi clericus laicū. de foro ꝯpe. h̓ nō ſunt alia ⁊cͣ.NonAIia in tantu. cder.iꝑmitter̄ quē plures eccl̓ias obtinere. Ec pͥmo ponit̉ exceſſus. 2º. ꝓuiſio ibi ꝑ fr̄es.Nō pͥmo ꝙ cōtra obtinenteꝫ plures eccl̓ias eſtp̄ſumptio ambitōis. Et ambitio ꝓpͥe ē aſpiratioad dignitatem ꝓcedens ad actum: hec tn̄ preſumptio quandoqꝫ ceſſat ẜm qualitatem bn̄ficioruꝫ ⁊ ꝑſonaꝝ. naꝫ poſſent eccl̓ie eſſe tenues vl̓ꝑſone ita nobiles ꝙ licite ⁊ ſine omni ambitōnepoſſet tenere diſpēſatīe plures eccl̓ias vt ꝓbat̉in. c. de multa. in fi. jͣ. eo. ix. q. iij. in. c. vnio.Nota 2º. multas cauſas quare ꝓhibet̉ pluralitas in eccleſijs. Et pͥma eſt propter delictuꝫ ambitōis. 2ª ꝓpter impotentiā pluribus ſeruiendi3ª qꝛ inducit maͣm diſſolutōis tam in veſtibusqͣꝫ in moribꝰ. iuxta illud pſal. procedit ex adipeiniquitas. 4ª qꝛ inducit vagatōem. nam qͣꝫtumhomo magis exuberat tanto facilius efficit̉ vagus. 5ª qꝛ continet periculū animaꝝ ⁊ ex hͦ aꝑtecolligit Hoſti. ꝙ peccatū eſt tenere plures eccleſias. ⁊ intell̓e qn̄ non ſubeſt cauſa licita tenēdi.Et infert̉ ex hͦ ⁊ ex tex. ꝙ nō valet conſuetudovt ꝗs ſit pluralis in beneficijs nō ſubſiſtente cālegitima. quod bene noͣ. qꝛ conſuetudo non valet ꝯtra periculū animaꝝ ⁊ quando prebet cāmtantoꝝ maloꝝ in. c. ex ꝑte. ⁊. c. fi. de ꝯſue. nec valebit diſpēſatio qꝛ vt dicit beatꝰ Bernardꝰ vbinō ſubeſt ltīma cauſa diſpēſandi illa nō eſt diſpēſatio ſꝫ diſſipatio. ⁊ idem Hoſti. ⁊ cōiter doctores h̓. Et vide Inno. in. c. cum ad monaſteriuꝫde ſta. regu. ꝓbat̉ ex vi vocabuli. naꝫ diſpēſareeſt diuerſa pēſare. ⁊ ſic ꝑſcrutari cāꝫ tollendi iura. vn̄ ſi nulla ſb̓eſt cā ltīma dr̄ diſſipatio ⁊ iuriūvulneratio. vide etiā Inno. in. c. ex tue. sͣ. ti. ꝓxvbi dic̄ nō poſſe ep̄m diſpēſare vt ſine cā ꝗs habeat duas p̄bēdas qꝛ ꝓcedit hͦ ex ambitōe q̄ eſtpeccatū. facit qd̓ noͣ. glo. in. c. dudū. el. ij. de elecIn glo. i. ibi in omnibꝰ acceſſorijs notabis bn̄hͦ dictuꝫ glo. nec eſt obliuioni tradendū ꝙ licet
diſpēſatio ꝯtra ius ſit ſtricti iuris ⁊ ſtricta ſit fiēda int̓pretatio. vt in. c. ꝙ dilecto. de ꝯſan. ⁊ affi.in. c. i. ⁊. ij. de fi. preſb̓. li. vi. nihilominꝰ extendit̉diſpēſatio ad neceſſaria conſecutīa ſeu depēdētia ex eo ſuꝑ qͦ eſt diſpenſatum. hinc dicit glo. inc. ſi ꝗs in clero. vij. q. i. ꝙ exqͦ diſpenſat̉ cuꝫ aliqͦſuꝑ pluralitatē bn̄ficioꝝ videtur etiam diſpēſatum ſuper reſidentia. ⁊ ex hͦ etiaꝫ habes ꝙ ſi diſpēſat̉ cū minori vt poſſit habere eccl̓iaꝫ curatāvidet̉ diſpēſatū vt nō teneat̉ ſe facere ꝓmoueriad ſacerdotiū infra annū iuxͣ. c. lꝫ canon. ⁊. c. cōmiſſa. de elec. li. vi. ⁊ circa hāc materiā diſpēſatōis extendēde vide qd̓ noͣ. Hoſtiē. in. c. cum incūctis. de elec. ⁊ qd̓ noͣ. in. c. at ſi clerici. §. de adulterijs. sͣ. de iudi. vbi latiꝰ dico. Adde etiā glo.noͣ. in. c. nō pōt. de p̄bē. li. vi. q̄ ponit. q. noͣbilemnunꝗd diſpenſatus ſuper duabus eccl̓ijs poſſitinterpellatim vtriqꝫ deſeruire. an vero teneat̉vni deſeruire ꝑ ſe ⁊ alteri ꝑ vicariū. Et ꝯcluditꝙ eſt in electōe ſua. nam exqͦ diſpenſatum eſt ſuper pͥncipali videt̉ diſpēſatum ſuꝑ acceſſorijs. ⁊dic vt ibi latius dicā. ¶ In eadē glo. ibi ꝯueniretur tm̄ de illis ⁊cͣ. Aduerte ad hanc dictōemtaxatiuā tm̄. nam videt̉ ex hͦ inferendū ꝙ ſuperalijs rebus nō poſſet ꝯueniri coram illo ep̄o bn̄ficij. Sed ꝯͣrium ſentit glo. in fi. nō aduertendoad predicta dum dicit ꝙ in vtroqꝫ loco eccleſiarū ſortitur domiciliū. nam ſi hoc eſſet verum ſequeretur ꝙ etiaꝫ ſuper alijs rebus poſſet ibi cōueniri cum in loco domicilij poſſit ꝗs cōueniride cōtractu alibi geſto ⁊ de delicto alibi perpetrato ⁊ de re alibi ſita. vt probat̉ in. c. dilecti. defo. ꝯpe. ⁊ noͣ. in. l. fi. C. vbi in reꝫ actio. noͣ. Bar.in. l. cunctos populos. C. de ſum. trinitate. al̓sſuperflueret domicilij forus. dixi late in. c. fi. defo. ꝯpe. Et ideo deciſio huius queſtionis depēdet ex deciſione illius queſtionis vltime quamglo. tangit in fi. Utruꝫ rōe cuiuſlibet bn̄ficij ſortiatur ꝗs ibi domicilium de qua materia videnoͣ. in. c. dilectꝰ. de reſcriptꝭ. ⁊ ibi dixi ꝑ Inno. inc. ex ore. de priuilegijs. Et vera concluſio eſt ꝙſi beneficiū reꝗrat reſidentiam ſortitur ibi domicilium dūmodo teneatur ibi reſidere. hͦ dicoqꝛ ſi eſt diſpenſatū ſuper pluralitate beneficioꝝvidetur diſpenſatū ſuper reſidentia. vt dixi. ⁊ ꝑconſequēs ſi ibi nō reſidet nec reſidere teneturnon ſortitur ibi domicilium al̓s ſecus. Et ꝑ hocdic glo. ꝓcedere quando beneficiū nō reꝗrit reſidentiā. nam tūc exqͦ ibi non habet domiciliuꝫnō pōt coram illo ep̄o cōueniri niſi ſuper ſpectātibus ad illud bn̄ficiū. ⁊ adde ad p̄dicta noͣ. dc̄ꝫBar. in. l. i. ff. ad municipa. vbi dicit ꝙ in locovbi ꝗs adipiſcit̉ dignitatem efficit̉ ciuis. facit. l.municipes. §. miles. ff. eo. ⁊cͣ.¶ Am teneamurAd mādatū pape nō tenet̉ ꝗs ꝓuider̄illi ꝗ bn̄ficiū in lr̄is tacuit vel cui ſine ſcādalo ꝓuideri nō pōt. Et in hͦ vltimo eſt iſte tex. ſemper
4