c. cū ẜm. jͣ. e. Et noͣ hāc ſolutōeꝫ in practica ſꝫ nōcredo eā verā. ꝗa illud. c. i. lxx. di. dic̄ ꝙ ad odium illiꝰ ꝗ eū ordīauit illud fuit. ſtatutū ergo loquitur qn̄ ordīator fuit in culpa. ⁊ de hoc ī. d. c.cū ſecūdum. vbi etiā hͦ videt̉ ꝓbari. poſſet tamēilla ratio ponderari ꝓ ꝯtraria ꝑte. ꝗa ſi ī odiuꝫordinātiū illud fuit ſtatutū ergo vbi non eſt culpa aliud eſſet dicēdū ſꝫ tunc eēt inferēdū ꝯͣriumvt remota culpa ordinatoris non cenſeret̉ interdicta executio. Idē pōt dici ꝙ ſemꝑ ordinatorvidet̉ ī culpa. ꝗa debuit diſcute ⁊ examīare anhr̄ et ſufficiēs pr̄imoniū. ar. ī. c. īnotuit. sͣ. d̓ elec.Atio nulla. pocnicHreue ēſummari. Bona eccl̓iaꝝ cōia ſunt necdꝫ ꝗſqꝫ tanqͣꝫ ꝓpͥa ſibi vēdicare. h. d. ¶ Nō pͦex pͥncipio ꝙ licitū eſt arguere ꝑ rōnē naturaleꝫēt abſqꝫ allegatiōe iuriū. ꝓ hoc. c. 2º. reꝗris ī fi.de appel. ⁊. l. ſcire. in. §. ſufficit. ff. de excu. tuto.⁊ vide bonā glo. in. c. ꝯſuetudo. i. di. naꝫ lex eſtquicquid in ratiōe ꝯſiſtit vt ibi. ¶ No 2º. ꝙ bona eccl̓iaꝝ debēt eē cōia ideſt omnibus indigētibus cōicanda. intellige tn̄ vt beneficiatus pͥuscapiat neceſſaria ſua. debet̉ eīm pͥmo ſibi victuſratione ſeruitij adeo vt prius ſit ꝓuidendū ſibiqͣꝫ pro reꝑatione eccleſie. vt in. c. de his. jͣ. de eccleſijs edifi. ſed de his q̄ ſuꝑſunt debēt indigentes viuere. ⁊ ſic intellige tex. xvi. q. i. c. fi. vbi dicitur ꝙ ꝗcquid habēt clerici pauperū ſunt. Iteꝫlimita ꝓut habetur. xij. q. ij. in. c. quatuor. ⁊. c.conceſſa. ¶ Ultīo iſte tex. adducit̉ ad q̄ſtioneꝫnūquid de rebus cōibus poſſit quis diſponeretanqͣꝫ de re ꝓpria ſingulariter. de quo vide gloxxij. q. i. in. §. fi. ⁊ in. c. preſenti. de p̄ben. li. vi. ſꝫdiſtīgue poſt Bar. in. l. ẜui electiōe. ff. de le. i. ꝙaut bona ſūt cōia vniuerſis aut ſingulis. primocaſu nemo pōt dicere hͦ eſt meū neqꝫ diſponeretanqͣꝫ de re ꝓpria. xij. q. ij. qui manumittit̉. ⁊ inl. ī tantuꝫ. ff. de reꝝ diui. 2º. caſu quādo ſūt cōiavt ſingulis. aut q̄ritur quo ad diſpoſitionē partis ⁊ poteſt quis diſponere vt de proprio ⁊ pōtdicere hoc eſt meum. C. de ꝯmu. reꝝ alienatiōel. falſo. aut q̄ritur quo ad diſpoſitionem totiꝰ etnon poteſt. fallit in pͥncipe prout habetur in. l. ijC. eodem. Aut queritur quo ad diſpoſitionemſuper toto ⁊ tūc quo ad vſum deſtinatuꝫ poteſtvti etiā inuitis ſocijs. vt in. l. ſabinus. ff. cōi diuiſed ad vſum non deſtinatū melior eſt cōditio ꝓhibētis. vt in regula in re cōmuni de regū. iur̄ꝭ.li. vi. ¶ In glo. ibi diuiſionē p̄bēdarū. Itē ẜmdoctores lꝫ bona eccl̓ie diuidant̉ in p̄bēdis nōtamē ꝑ hoc deſinit eccleſia illa bona poſſide̓. vt īc. relatū. ⁊ qd̓ ibi habetur. jͣ. de teſta. vel dic formaliꝰ. p̄benda dat̉ canōico non vt illa ſit ſua ꝓpria ſed vt īde viuat. ⁊ quod ſupereſt ꝯuertat īios vſus. xij. q. i. §. fi. vbi bonus tex. ⁊cͣPDiſco Puls nauit aliQui ordi¶ quē ad ſacros ordines ſine titulo non
hn̄te de ſuo vn̄ viuat. de ſuo ꝓuide̓ tenet̉ donecaliquē titulū fuerit ꝯſecutꝰ. h. d. pͦ ponit dc̄m. 2º.eiꝰ exceptōeꝫ ibi in fine. ¶ Noͣ pͥmo ibi ſtipendia militie clericalis ⁊cͣ. Primo eīꝫ colligitur ꝙbn̄ficium datur clerico in ſtipendiū. 2º. ꝙ ꝗlibetclericus eſt miles dei. vnde ſicut miles ſeculi hꝫſtipendiū a domino tēporali ita ⁊ miles dei debet habere ſtipendiū ab eccleſia. Et ex hoc etiāinfert̉ clericū debere gaude̓ priuilegio militum.⁊ intellige de p̓uilegijs ꝯgruētibus ip̄is clericisſ. vbi eſt eadē rō vel maior in eis qͣꝫ in militibꝰſeculi. pro hoc eſt bona glo. in. l. miles. ff. de reiudi. ¶ Ultīo noͣ. ꝙ habens vn̄ viuat nō hꝫ iusꝯͣ ep̄m ad petēdū bn̄ficiū. Sed circa hoc vertit̉queſtio noͣbilis. quid ſi gratioſe fuit ſibi collatūbn̄ficium nūꝗd poſſit licite viuere de beneficio⁊ ꝯẜuare redditꝰ pr̄imoniales. Inno. tenet hicꝙ ſic. ⁊ quotidie allegat̉ hoc dictū ⁊ tenet̉ cōit̓ꝑ oēs ſcribētes. Et ꝑ Io. de lig. in clemnē. gratie.de ℟ptꝭ. ⁊ ꝑ Archi. in. c. ſtatutuꝫ. de ℟ptꝭ. li. vi.nec ob. c. paſtoral̓ .i. q. ij. loꝗtur eīm ẜm Inno.qn̄ clericꝰ vellꝫ viue̓ de bn̄ficijs ⁊ auare theſaurizare de pr̄imonio. ſecꝰ āt ſi vult ꝯẜuare pr̄imonium ꝓ ſuis he̓dibus. Itē ẜm Hoſti. pōt intelligi ꝯͣriū qn̄ nō deẜuit bn̄ficio ⁊ vult viue̓ de redditibꝰ bn̄ficij augēdo pr̄imoniū proprium. Egodiſputaui hūc articulum ⁊ incipit Titiꝰ olericꝰ.⁊ poſui plurīas opiniōes qͣrū quatuor vide perglo. xij. q. i. illi. Item vide glo. i. q. ij. c. fi. Et aduertēdū ꝙ iura in hͦ vario mō loquūtur. q̄dā. nvident̉ īnuere ꝙ clericꝰ peccat tenēdo bn̄ficiū ⁊pr̄imoniū. q̄dā v̓o ꝙ pōt tene̓ patrimoniū ſꝫ nōdebet viue̓ de redditibꝰ beneficij. q̄dā vero iura ſimplicit̓ ꝑ̄mittūt clerico viuere de bonis beneficij. ⁊ plene videas in dicta diſputatōe. Sꝫ ꝓclara deciſiōe ꝯcluſiue eſt aduertēdū ꝙ oliꝫ ī pͥmitiua eccleſia erat valde durū ꝙ xp̄iani haberēt ꝓpͥum vnuſꝗſqꝫ ꝯuerſus vēdebat patrimōium ⁊ ponebat p̄ciū āte pedes apl̓oꝝ. demū ſtatutū fuit vt bona nō venderent̉ ſed relinq̄rētureccleſijs cathedralibꝰ ⁊ ex eoꝝ redditibꝰ ſubueniret̉ īdigētibꝰ. vt ī. c. vidētes. xij. q. i. ¶ Item p̄mitte ꝙ quieſcēte illo feruore fidei laici xp̄iani īceperūt poſſidere ꝓpria. clerici occulte poſſidebant qͣ ꝓpt̓ vt euitaret̉ hypocriſis. fuit ſtatutuꝫvt ꝗſqꝫ clericus poſſꝫ poſſide̓ ꝓpria. vt in. c. certe. xij. q. i. Un̄ pro ꝯcordātia iuriū dicēdū ꝙ iura q̄ dicūt clericū nō poſſe poſſide̓ ꝓpria loquūtur ẜm tēpus primitiue eccleſie. Itē anteqͣꝫ clerici hērēt bn̄ficia ſeꝑata nō poterāt viue̓ de redditibꝰ eccleſie exqͦ habebāt ſufficiēs pr̄imoniū.ꝗa illa bona erāt deputata ſolū ꝓ indigētibus.vt in. d. c. vidētes. Et ẜm hͦ tēpus ꝓcedunt iuraq̄ dicūt habentē pr̄imoniū nō debe̓ viue̓ de redditibꝰ eccl̓e. ſꝫ cū hodie bn̄ficia ſint dotata pͥncipalit̓ ꝓ clericis. de ꝯſecra. di. i. nouo. nec ſit horridū ꝙ clericꝰ poſſideat ꝓpͥa bona. emanaruntalia iura nouiſſima q̄ volūt vt clericus poſſit viue̓ de redditibus bn̄ficij exquo ẜuit bn̄ficio. vn̄