De pribē. ⁊ dig. A
videt̉ approbare dc̄m Inno. ſꝫ Io. an. in addi.ſpe. eo. ti. in fi. vr̄ reuocare illā glo. ſuā ⁊ origīalit̓ fuit dictū Old. ꝯſilio. clxxv. vbi hͦ dc̄m Innoimpugnat idem ſeꝗt̉ dn̄s Cardi. ⁊ Pet. de ancha. jͣ. ti. ꝓx. c. de multa. fundās ſe ꝑ illud. c. demulta. qd̓ ſpecifice loꝗtur in curatꝭ. Cōcludereꝫſic iſtū articulū ꝙ aut ꝗs habet ius ad rem autin re. pͦ caſu ꝑ adēptōeꝫ ſcd̓i bn̄ficij reꝗͥrentis reſidentiā ad qd̓ ꝯpetebat ius eſt incōpatibile cū4º. de iure. ⁊ ita ꝓpͥe loꝗtur tex. in. d. cle. gr̄e. ⁊ hͦcaſu pōt ſaluari glo. illiꝰ cle. nā facilius ꝑdit̉ iusad rem qͣꝫ in re. vt. c. penultīo. de p̄bē. li. vi. Sicetiā loꝗt̉. c. qͣꝫuis. p̄alle. nec ex toto illud. c. continet penā. Pro cuiꝰ ītellectu vide Io. an. in regula odia. de re. iur̄ꝭ. li. vi. in mercu. in fi. nec inducit̉ vacatio ex termīs. c. de multa. ſꝫ ex tacitarenūciatōe ⁊ ſic loꝗtur tex. in. d. cle. ¶ 2º. caſucū q̄rit̉ de iure in re aūt attētat bn̄ficiū reqͥrensreſidentiā exͣ dioceſim ⁊ ibi ꝯmorat̉ ⁊ tūc taciteinducitur pͥmi renunciatio niſi aliud appareatexpreſſe de mēte ip̄iꝰ. ⁊ ſic intellige glo. in. c. exꝑte. sͣ. eo. ⁊ Inno. in. c. ex tue. e. ti. aut acceptatbn̄ficiū in eadē dioceſi vbi eſt pͥmū ⁊ tunc putoꝙ qͣꝫtūcūqꝫ vterqꝫ reꝗrat reſidentiā nō inducit̉pͥuatio ip̄o facto. qꝛ hͦ iure nō cauet̉ ⁊ pena noneſt imponēda ip̄o iure niſi ſpecifice cauta ſit iniure. vt noͣ. glo. in. c. fi. de iurepatro. Nō ob. c.de multa. qꝛ nō eſt eadē rō in ſimplicibꝰ lꝫ reſidētiā exigāt ſicut in curatis qm̄ in curatꝭ ſubeſtpericulū aīaꝝ. qꝛ impoſſibile eſt vt vtriqꝫ poſſitdeſeruire. ⁊ iō vbi maius periculū ibi cautius ⁊celeriꝰ fuit ꝓuidēdū. vt in. c. vbi ꝑiculū. de elec.li. vi. ſꝫ in ſimplicibꝰ nō eſt hͦ ꝑiculū merito n̄ inducit̉ pena pͥuatōis ip̄o iure. ꝗnimmo poſſet attētari vt p̄ciſe nō pͥuet̉ altero ſꝫ det̉ ſibi arbitriūretinēdi qd̓ velit. ar. c. referēte. ⁊. c. p̄terea. jͣ. ti.ꝓxīo. ⁊ hͦ noͣ qꝛ qͦtidianū. ¶ Additio. In glo.fi. noͣ bn̄ iſtā glo. ex qͣ habes q̄ ſit excuſatio rationabilis ex qua poſſent notari multa.¶ De prebendis ⁊ dignitatibus. ℟ica.¶ Cōtinuat̉ qꝛ clerici nō poſſunt honeſte viuere niſi hēant p̄bēdas vn̄ vite necͣia ꝑcipiāt merito poſt rubricas p̄cedētes ſubijcit̉ iſta. Et ꝗd ſitp̄bēda dic vt noͣ. glo. in. c. cū. M. de ꝯſti. ⁊ videqd̓ dicit̉ in. c. dilecto. jͣ. eo. ꝗd aūt ſit dignitas dicam in. c. de multa. jͣ. eo.T nullus. LInis eccl̓ie nō ſuccedit̉ iure cōlvſanguinitatꝭ. hͦ. d. ¶ No pͦ ibiclero ſiue de ppl̓o ꝙ lꝫ appellatōe ppl̓i veniāt ſeculares etꝭhabentes dignitates. inſti. de iure naͣli. §. plebiſcitū clerici nō veniūt. alius gͦ clerus. alius ppl̓sduo enī ſunt gn̓a xp̄ianoꝝ. xij. q. i. duo ſunt genera. ⁊ vide bonū tex. in. c. ſi ſentētia. de ſen. excom. li. vi. Quid aūt in pͥuilegijs dic vt legit̉ ⁊
noͣ. in. c. dilecti. de foro ꝯpe. ¶ Nota 2º. vnamregulā ꝙ in bonis eccl̓ie nō habet locū ſucceſſioiuris ſanguinis ſubſtitutus gͦ in beneficio noncauſat ius a defuncto ſꝫ a ſuꝑiore illud ꝯferēte.¶ Contra hͦ opponitur. nam iuſpatronatꝰ eſteccleſiaſticuꝫ ⁊ ſpūalibus annexuꝫ. vt in. c. quāto. sͣ. de iudi. ⁊ tn̄ in eo ſucceditur iure ſanguīsin. c. qm̄. ⁊. c. i. de iurepatro. ⁊. xvi. q. vij. pie mētis. So. iuſpatro. nō eſt mere eccleſiaſticū. ſꝫ habet de tꝑalitate rōe cuiꝰ hꝫ locū ſucceſſio. ſic ſentiūt doc. h̓. ⁊ vide glo. noͣ. de hac maͣ in. d. c. piemētis. hͨ ſolutio ex toto nō placꝫ. nā ſeq̄ret̉ ꝙ demero iure laici poſſidēt ⁊ ſuccedūt in iurepatroqd̓ eſt falſuꝫ. nā gratioſe fuit laicis hͦ ꝯceſſuꝫ abeccl̓ia. vt inducerent̉ ad fundatōeꝫ eccl̓iaꝝ. vt ꝓbat̉ in. c. iij. jͣ. d̓ iurepa. dic gͦ ꝙ in iurepatro. ſuccedit̉ de gr̄a ſicut gratioſe poſſidet̉. Sꝫ rō qͣrealiud in bn̄ficijs eſt qꝛ bn̄ficia ſunt pure ſpūaliaiō noluit ita eccl̓ia pingue ius ꝯferre laicis. ſediuſpatronatꝰ nō eſt pure ſpūale. iō ꝓpt̓ vtilitateꝫinde ꝓueniētē voluit eccl̓ia diſpēſare cuꝫ laicisin glo. ij. in fi. vel intell̓e tex. in ip̄is p̄bēdis ⁊ dignitatibꝰ ⁊ hͦ melius ꝯuenit rubrice nō enī debꝫꝗs habere necͣio p̄bēdā vel dignitatē quā habꝫꝯſanguineus defunctꝰ ꝗnimmo vt ſucceſſio ineccleſia dei nō notet̉. ſtatutū fuit vt filiꝰ ſacerdotis etiā legitimꝰ nō poſſit habere etiā ab ep̄o bn̄ficiū paternū. vt in. c. ex trāſmiſſa. ⁊ qͣſi ꝑ totū defilijs preſb̓rorum ⁊cͣ.I On lice al. ione ordusNō licet ep̄ore ſine titulo. hͦ. d. ¶ No pͦ ibi alimoInias. ꝙ hͦ verbū importat neceſſaria vite. vt patet in fi. lr̄e. ⁊ dicitur alimonia quaſi ſubſidij alimoſina. ¶ Nota 2º. ꝙ nō omnes debēt admitti ad clericatum. nam nō habētes vnde viuerepoſſint promoueri nō debēt. ¶ Et hoc fuit ſtatutū vt ordinati nō mēdicarēt in obprobriū clericatus qꝛ eſſet valde vtile ſeruare diſpoſitōemhuius. c. ⁊. c. ep̄s ſi. jͣ. e. naꝫ turba clericoꝝ faciteos ꝯtēptibiles lxxxiij. di. legimꝰ in gl̓. i. ibi oēsin mīoribꝰ ⁊cͣ. noͣ glo. ꝙ appellatōe clericoꝝ veniūt oēs ordinati ſiue ad ſacros ordīes ſiue admīores. qd̓ in dubio ꝓcedit in diſpoſitōe fauorabili. vt ꝓbat̉ in. c. duo ſunt gn̄a. xij. q. i. Quid inodioſis dic vt dixi ſuꝑ rubrica de vita ⁊ hone.cleri. ⁊ in fi. gl̓. Et ꝓ hac ꝯſuetudīe facit ẜm doc.ꝙ ꝓmoti ad nō ſacros ordines pn̄t retrocederevt in. c. cū ex eo. de elec. li. vi. ideo eccl̓ia nō tm̄eis ſubuenit ſicut ꝯſtitutis in ſacris puto tn̄ ꝙ apͥncipio ep̄s dꝫ ſeruare qd̓ dr̄ h̓ in omnibꝰ ordinibus ⁊ ꝓ glo. facit. c. ep̄s. jͣ. e. In glo. fi. in fi. dicunt aliꝗ vt dn̄s In. ꝙ iura antiqua pn̄t remanere incorrecta. qn̄ ſolꝰ ordinatꝰ fuit in culpa vtqꝛ aſſerit ſe hr̄e ſufficiēs pr̄imoniū cū tn̄ nulluꝫhēret vel minꝰ ſufficiēs tūc enī ip̄o iure eſt int̓dicta ſibi executio. Sꝫ ſi ordīator fuit in culpatūc hēant locū iura hodierna. vt hēat executōeꝫſed ordinator ꝯpellat̉ ſibi ꝓuidere de ſuo vt in
d 3