Druckschrift 
Lectura super tertio libro Decretalium
Entstehung
Venedig 4. V. 1478
Einzelbild herunterladen
 

De pribē. dig. A

videt̉ approbare dc̄m Inno. ſꝫ Io. an. in addi.ſpe. eo. ti. in fi. vr̄ reuocare illā glo. ſuā origīalit̓ fuit dictū Old. ꝯſilio. clxxv. vbi dc̄m Innoimpugnat idem ſeꝗt̉ dn̄s Cardi. Pet. de ancha.. ti. ꝓx. c. de multa. fundās ſe illud. c. demulta. qd̓ ſpecifice loꝗtur in curatꝭ. Cōcludereꝫſic iſtū articulū aut ꝗs habet ius ad rem autin re. caſu adēptōeꝫ ſcd̓i bn̄ficij reꝗͥrentis reſidentiā ad qd̓ ꝯpetebat ius eſt incōpatibile. de iure. ita ꝓpͥe loꝗtur tex. in. d. cle. gr̄e.caſu pōt ſaluari glo. illiꝰ cle. facilius ꝑdit̉ iusad rem qͣꝫ in re. vt. c. penultīo. de p̄bē. li. vi. Sicetiā loꝗt̉. c. qͣꝫuis. p̄alle. nec ex toto illud. c. continet penā. Pro cuiꝰ ītellectu vide Io. an. in regula odia. de re. iur̄ꝭ. li. vi. in mercu. in fi. nec inducit̉ vacatio ex termīs. c. de multa. ſꝫ ex tacitarenūciatōe ſic loꝗtur tex. in. d. cle.. caſu q̄rit̉ de iure in re aūt attētat bn̄ficiū reqͥrensreſidentiā exͣ dioceſim ibi ꝯmorat̉ tūc taciteinducitur pͥmi renunciatio niſi aliud appareatexpreſſe de mēte ip̄iꝰ. ſic intellige glo. in. c. exꝑte.. eo. Inno. in. c. ex tue. e. ti. aut acceptatbn̄ficiū in eadē dioceſi vbi eſt pͥmū tunc puto qͣꝫtūcūqꝫ vterqꝫ reꝗrat reſidentiā inducit̉pͥuatio ip̄o facto. qꝛ iure cauet̉ pena noneſt imponēda ip̄o iure niſi ſpecifice cauta ſit iniure. vt noͣ. glo. in. c. fi. de iurepatro. ob. c.de multa. qꝛ eſt eadē in ſimplicibꝰ lꝫ reſidētiā exigāt ſicut in curatis qm̄ in curatꝭ ſubeſtpericulū aīaꝝ. qꝛ impoſſibile eſt vt vtriqꝫ poſſitdeſeruire. vbi maius periculū ibi cautiusceleriꝰ fuit ꝓuidēdū. vt in. c. vbi ꝑiculū. de elec.li. vi. ſꝫ in ſimplicibꝰ eſt ꝑiculū merito inducit̉ pena pͥuatōis ip̄o iure. ꝗnimmo poſſet attētari vt p̄ciſe pͥuet̉ altero ſꝫ det̉ ſibi arbitriūretinēdi qd̓ velit. ar. c. referēte.. c. p̄terea.. ti.ꝓxīo. noͣ qꝛ qͦtidianū. Additio. In glo.fi. noͣ bn̄ iſtā glo. ex habes ſit excuſatio rationabilis ex qua poſſent notari multa. De prebendis dignitatibus. ℟ica. Cōtinuat̉ qꝛ clerici poſſunt honeſte viuere niſi hēant p̄bēdas vn̄ vite necͣia ꝑcipiāt merito poſt rubricas p̄cedētes ſubijcit̉ iſta. Et ꝗd ſitp̄bēda dic vt noͣ. glo. in. c.. M. de ꝯſti. videqd̓ dicit̉ in. c. dilecto.. eo. ꝗd aūt ſit dignitas dicam in. c. de multa.. eo.T nullus. LInis eccl̓ie ſuccedit̉ iurelvſanguinitatꝭ.. d. No ibiclero ſiue de ppl̓o lꝫ appellatōe ppl̓i veniāt ſeculares etꝭhabentes dignitates. inſti. de iure naͣli. §. plebiſcitū clerici veniūt. alius clerus. alius ppl̓sduo enī ſunt gn̓a xp̄ianoꝝ. xij. q. i. duo ſunt genera. vide bonū tex. in. c. ſi ſentētia. de ſen. excom. li. vi. Quid aūt in pͥuilegijs dic vt legit̉

noͣ. in. c. dilecti. de foro ꝯpe. Nota. vnamregulā in bonis eccl̓ie habet locū ſucceſſioiuris ſanguinis ſubſtitutus in beneficio noncauſat ius a defuncto ſꝫ a ſuꝑiore illud ꝯferēte. Contra opponitur. nam iuſpatronatꝰ eſteccleſiaſticuꝫ ſpūalibus annexuꝫ. vt in. c. quāto.. de iudi. tn̄ in eo ſucceditur iure ſanguīsin. c. qm̄.. c. i. de iurepatro.. xvi. q. vij. pietis. So. iuſpatro. eſt mere eccleſiaſticū. ſꝫ habet de tꝑalitate rōe cuiꝰ hꝫ locū ſucceſſio. ſic ſentiūt doc.. vide glo. noͣ. de hac maͣ in. d. c. piemētis. ſolutio ex toto placꝫ. ſeq̄ret̉ demero iure laici poſſidēt ſuccedūt in iurepatroqd̓ eſt falſuꝫ. gratioſe fuit laicis ꝯceſſuꝫ abeccl̓ia. vt inducerent̉ ad fundatōeꝫ eccl̓iaꝝ. vtbat̉ in. c. iij.. iurepa. dic in iurepatro. ſuccedit̉ de gr̄a ſicut gratioſe poſſidet̉. Sꝫ qͣrealiud in bn̄ficijs eſt qꝛ bn̄ficia ſunt pure ſpūalia noluit ita eccl̓ia pingue ius ꝯferre laicis. ſediuſpatronatꝰ eſt pure ſpūale. ꝓpt̓ vtilitateꝫinde ꝓueniētē voluit eccl̓ia diſpēſare cuꝫ laicisin glo. ij. in fi. vel intell̓e tex. in ip̄is p̄bēdis dignitatibꝰ melius ꝯuenit rubrice enī debꝫꝗs habere necͣio p̄bēdā vel dignitatē quā habꝫꝯſanguineus defunctꝰ ꝗnimmo vt ſucceſſio ineccleſia dei notet̉. ſtatutū fuit vt filiꝰ ſacerdotis etiā legitimꝰ poſſit habere etiā ab ep̄o bn̄ficiū paternū. vt in. c. ex trāſmiſſa. qͣſi totū defilijs preſb̓rorum ⁊cͣ.I On lice al. ione ordus licet ep̄ore ſine titulo.. d. No ibi alimoInias. verbū importat neceſſaria vite. vt patet in fi. lr̄e. dicitur alimonia quaſi ſubſidij alimoſina. Nota. omnes debēt admitti ad clericatum. nam habētes vnde viuerepoſſint promoueri debēt. Et hoc fuit ſtatutū vt ordinati mēdicarēt in obprobriū clericatus qꝛ eſſet valde vtile ſeruare diſpoſitōemhuius. c.. c. ep̄s ſi.. e. naꝫ turba clericoꝝ faciteos ꝯtēptibiles lxxxiij. di. legimꝰ in gl̓. i. ibi oēsin mīoribꝰ ⁊cͣ. noͣ glo. appellatōe clericoꝝ veniūt oēs ordinati ſiue ad ſacros ordīes ſiue admīores. qd̓ in dubio ꝓcedit in diſpoſitōe fauorabili. vt ꝓbat̉ in. c. duo ſunt gn̄a. xij. q. i. Quid inodioſis dic vt dixi ſuꝑ rubrica de vita hone.cleri. in fi. gl̓. Et hac ꝯſuetudīe facit ẜm doc. ꝓmoti ad ſacros ordines pn̄t retrocederevt in. c. ex eo. de elec. li. vi. ideo eccl̓ia tm̄eis ſubuenit ſicut ꝯſtitutis in ſacris puto tn̄ apͥncipio ep̄s dꝫ ſeruare qd̓ dr̄ in omnibꝰ ordinibus glo. facit. c. ep̄s.. e. In glo. fi. in fi. dicunt aliꝗ vt dn̄s In. iura antiqua pn̄t remanere incorrecta. qn̄ ſolꝰ ordinatꝰ fuit in culpa vtqꝛ aſſerit ſe hr̄e ſufficiēs pr̄imoniū tn̄ nulluꝫhēret vel minꝰ ſufficiēs tūc enī ip̄o iure eſt int̓dicta ſibi executio. Sꝫ ſi ordīator fuit in culpatūc hēant locū iura hodierna. vt hēat executōeꝫſed ordinator ꝯpellat̉ ſibi ꝓuidere de ſuo vt in

d 3