De cleri. nō reſi.
oporteret ꝙ ſint in ſeruitio pape. ⁊ an oēs in eiꝰſeruitio exiſtentes gaudeant hoc priuilegio dicā in. c. ſe. ¶ Noͣ 2º. ibi familiares ꝙ exn̄tes inẜuitio alicꝰ dicunt̉ ſui familiares eſt tn̄ v̓bū valde latū. naꝫ ⁊ domeſtici dicunt̉ familiares de qͦin. c. in lr̄is. de teſti. ¶ Noͣ 3º. ibi ſe obſeꝗales⁊cͣ. ꝙ exn̄tes in ẜuitio pape dicūtur ẜuire vniuerſali eccl̓ie. ⁊ facit hͨ lr̄a in argumētū ꝙ ẜuitiū eccl̓ie vniuerſalis dēat facere quē reputari n̄ pn̄te¶ Ultīo noͣ ibi minori nō debeāt ꝙ iſti abn̄tesꝗ cenſent̉ reſidere debēt in oībꝰ gaudere p̄rogatiua pn̄tiū. ⁊ ſic vr̄ ꝙ etiā in his q̄ ꝯpetūt de iureſpēali debeāt reputari pn̄tes. ⁊ facit ꝓ Io. an. ineo qd̓ dicit ꝯͣ archidi. in. c. fi. de ꝯſue. li. vi. tetigialiqͣlit̓ in. c. p̄cedēti. ¶ Sꝫ q̄rit̉ ꝓ declaratōe predictoꝝ nūꝗd oēs officiales curie gaudēt hͦ pͥuilegio doc. h̓ ſentiūt ꝙ nō. ⁊ ſatis ꝓbat hͨ lr̄a dū dicit in ẜuitio nr̄o. Sūt enī in curia ꝗdā noͣrij quiſtāt pͥncipalit̓ ꝓpt̓ lucrū. nō aūt ad ẜuiēduꝫ papenec vniuerſali eccl̓ie ⁊ dū negociū occurrit potius fuit̉ eis qͣꝫ ecōtra. Reſtrīgēda eſt gͦ hͨ lr̄a adexn̄tes in ẜuitio pape. vt ſunt capellani vel ſil̓esvl̓ niſi eēt ibi officiales trahētes ibi morā ex p̄cepto pape. nā ſatis dicunt̉ abeſſe cā rei publicevt. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ p̄torē. in fi. ⁊. l. reipublice. ff. qui. excau. ma. In glo. i. in fi. ideꝫ tꝫ Hoſti. ſꝫ Io. an.tꝫ ꝯͣriū. qꝛ cū hͨ ꝯſtitutio tm̄ diſponat id qd̓ iuscōe nō eſt nec̄e in reſcripto de ea face̓ mentōemquēadmodū nec de iure cōi ⁊ tene mēti hͦ dictū⁊ vide glo. noͣ. in. c. i. de ꝯſti. li. vi. ¶ Et noͣ. ex hͦ⁊ ex tex. ꝙ ꝯſtitutio diſponēs ī maͣ iuris nō īcludit in ſe caſū al̓s exceptū a iur̄ cōi ſeu caſū fictūa iure cōi. nā de iure cōi ē ꝙ nō reſidēs fructꝰ n̄ꝑcipiat. ſꝫ familiaris pape excipit̉ ſeu cēſet̉ reſidere. vn̄ ꝯſtitutio ſimpl̓r dictans vt nemo hēatfructꝰ in abn̄tia nō includit caſuꝫ a iure exceptūīmo verificat̉ in caſu ficto a iure ꝗ hētur ꝓ v̓o. ⁊ſic habes caſuꝫ in qͦ ſtatutū v̓ificat̉ in caſu fictoꝯͣ noͣ. in. l. iij. §. hͨ v̓ba. ff. de negꝭ. gꝭ. ⁊. c. in nr̄a. d̓iniurꝭ. ⁊ iō eſt qꝛ ius ī hͦ equiꝑat caſū v̓m ⁊ fictuꝫvn̄ ꝯſtitutio diſponēs rl̓arit̓ id qd̓ ius dꝫ reciꝑeoēs limitatōes ⁊ int̓pretatōes iurꝭ. qd̓ p̄petuo noͣ⁊ clariꝰ ꝓbat̉ in. c. ſe. vbi tāgā ſecꝰ dic vbi ſtatutūeēt pret̓ vl̓ ꝯͣ ius ⁊ odioſū tūc nō v̓ificat̉ in caſu ficto. ſꝫ v̓ba debēt intell̓i ꝓpͥe ⁊ in ſuo ꝓp̓o ſignificato ⁊ ſic intell̓e illā. l. iij. ⁊. c. ī nr̄a. facit ad maͣꝫqd̓ noͣ. ꝑ Bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur̄. vbitractat an̄ ſtatutū recipiat int̓pretatōeꝫ reſtrictiuā vl̓ extēſiuā. ⁊ optīe facit. l. ij. C de noxa. ⁊. c.ex ꝑte. iij. de. v̓. ſig ¶ In glo. ij. ibi tanqͣꝫ vni exreſidētibꝰ dicit Io. an̄. ⁊ bn̄ ꝙ hͨ v̓ba non ſufficerēt vt iſte deberet ꝯſeꝗ hͨ victualia q̄ al̓s appellātur qͦtidie diſtributōes. ratio qꝛ diſtributōes nōdant̉ reſidētibꝰ ſꝫ int̓eſſentibus diuinis. vt le. ⁊noͣ. in. c. i. e. ti. li. vi. ex qͦ noͣ ꝙ verbum reſidereverificat̉ in eo ꝗ eſt in loco bn̄ficij lꝫ nō ſemꝑ int̓ſit diuinis officijs. ¶ In glo. fi. in fi. aduerte qꝛglo. ſolū vr̄ exciꝑe exntes in ſeruitio pape ⁊ ep̄ivn̄ dubitat̉ ꝗd de exn̄tibꝰ in fuitio legati. doct.
cōiter vident̉ ſentire ꝙ idē ſit in legato qd̓ ī ep̄oqͣꝫtū ad ꝓuintiā ſuā ar. in. c. ij. de offi. lega. li. vi.nec obſtat. c. ſane. jͣ. de p̓uil̓. vbi dr̄ ꝙ p̓uilegiū n̄eſt extēdendū ex idētitate rōis. qꝛ iſtd̓ nō eſt pͥuilegiū ſꝫ ius. ⁊ ſic tnͣ ſeūt vt dixi cōit̓ doc̄. ſꝫ egodubito vtꝝ hͦ dictū ſit veꝝ. pͦ qꝛ nō eſt eadē rō inlegato q̄ in papa. ⁊ maxīe qꝛ aliꝗ pn̄t eſſe in ẜuitio pape. ⁊ aliꝗ in ẜuitio legati ⁊ ſic eccl̓ia pateret̉ defectū mīſtroꝝ nec eſt eadē rō q̄ ī ep̄o qꝛ ep̄sfacit vnū corpꝰ cū canonicꝭ. vn̄ ē maior ꝯmunioint̓ eos qͣꝫ int̓ legatū ⁊ canonicos. ar. c. reꝗſiſti.jͣ. de teſta. ⁊. c. qͣꝫto de his q̄ fi. a p̄la. ſine cō. cap.Et ꝓ hͦ qd̓ noͣ. doc. in. c. ſe. vbi reuocāt in dubiuꝫnūꝗd clerici n̄ canonici exn̄tes in ẜuitio ep̄i gaudeāt hac p̄rogatīa ⁊ ꝓ maiori ꝑte vidēt̉ tener̄ ꝙnō qꝛ iure cautū eſt de canonicis ꝗ faciūt vnumcorpꝰ cū ep̄o. Itē pōt argui in legato ſicut arguimus in clericis inferioribꝰ ad ep̄m ⁊ tanto magis. qꝛ ptās legatoꝝ eſt ſuꝑindicta ſeu exͣordīaria iō reſtringēda vt dicit glo. noͣ. in cle. ij. de of.or. Itē hͨ maͣ eſt dānoſa ip̄is eccl̓ijs ⁊ diminuit̉cultꝰ diuinꝰ. gͦ potiꝰ ſunt reſtringēda qͣꝫ relaxāda ex ꝗbus infert̉ ꝗd dicēdū de familiaribꝰ cardinaliū ſunt opi. Sꝫ Io. an. dicit ꝙ hodie papaꝯceſſit oībus cardinalibꝰ hāc p̄rogatiuā reſpc̄ufamiliariū. vn̄ de iure poſſet attētari aliud p̄dictis rōibus. ſꝫ ad vnū diligent̓ aduertas in pͣctica. nā ml̓ti impetrāt lr̄as familiaritatis cardinaliū ꝗ nō ſūt vere familiares cardinaliū. ſꝫ faciūtvt gaudeāt pͥuilegio familiariū. nā in nullo gaudere debēt ꝓ qͦ tex. in. c. p̄ce. ⁊ bonꝰ tex. in. c. fi.de. v̓. ſig. li. vi. ¶ Dubitat̉ etiā in exn̄tibꝰ in ẜuitio archiep̄i. doc. dicūt ꝙ nō hēat locū hͦ in eis.ar. c. paſtoralis. ⁊. c. duo ſil̓. de offi. or. ſꝫ intell̓ehͦ reſpectu clericoꝝ ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ. qꝛ in ill̓nullā hꝫ ptātē vltra caſus ī iure ꝯceſſos. vt in dictis iuribꝰ. ſꝫ in clericis ſue dioceſis idē dicēdūqd̓ in ep̄o cū ip̄e ſit ep̄s ī ſua dioceſi nec dꝫ gaudere minori p̄rogatiua immo maiori qͣꝫ ep̄s inſua ꝓpt̓ excellētiā ſue dignitatꝭ. an aūt oēs canonici exn̄tes in ẜuitio ep̄i gaudeāt hac p̄rogatiuadic ꝙ nō ſꝫ reſtringe vt dicā in. c. ſequēti¶ D audientiam.¶ Duo canonici abn̄teſ cū ep̄o ſeu in eiꝰẜuitio fructꝰ p̄bēdaꝝ ſuaꝝ ꝑcipiūt in abn̄tia ꝯſtitutōe eccl̓ie ꝯͣria n̄ obſtāte. hͦ. d. Due ſūt ꝑtes 2ªibi decernimꝰ. Primo noͣ vnū dc̄m ſatis noͣbileꝙ ſtatutū diſponēs in maͣ iuris ⁊ excipiēs duoscaſus al̓s a iur̄ exceptos n̄ vr̄ include̓ alios caſꝰꝓrſꝰ ꝯſil̓es a iur̄ exceptos ⁊ hͦ iō qꝛ exqͦ diſpōitin materia iuris ⁊ nō agit ſpecifice derogare iuri recipit oēs limitatōes iuris. nā de iure nō reſidētes p̓uant̉ fructibꝰ ⁊ excipiunt̉ infirmi ⁊ exn̄tes in ẜuitio pape vel ep̄i. ſtatutū vero de qͦ hicexcipiebat ſolū duos caſus nec ꝑ hͦ excludit tertiū caſum immo intelligit̉ exceptꝰ ſicut excipit̉a iure cōi qd̓ vr̄ mirabile ꝯͣ illā regl̓aꝫ ꝙ exceptōfirmat regulā in caſibꝰ non exceptꝭ. xxxij. q. vij.