in. d. c. ij. Aduerte qꝛ v̓ba iuris proprie nō adaptant̉ niſi ad ſtudētes in theologia. vt. d. c. fi. necvidet̉ eadē rō in ſtudentibus in alijs ſciētiis. ar.optimū in. c. ſuꝑ ſpecula. de p̓uil̓. vbi in fauoremtheologie facultatis ꝓhibet̉ ne Pariſius vl̓ ī locis vicinis legat̉ ius ciuile vt magis ampliet̉ ſtudiū theologie. ſꝫ ꝯſiderando mētē alioꝝ iuriū. ⁊qꝛ eccl̓ia vl̓is nō pōt regi ſine iure p̄ſertiꝫ canonico. c. i. de ꝯſāg. ⁊ affi. vbi voluit hoſt. ⁊ cōit̓ docꝙ ceteris paribꝰ Canoniſta p̄ferat̉ theologo inp̄latura vbi nō ſūt multi heretici pōt dici maxīein fauorē ſtudentiuꝫ ꝙ gaudēt tali pͥuilegio qm̄ꝓmouent vtilitatē vl̓is eccl̓ie. qd̓ ꝓbo aꝑtiſſimeꝑ. c. cū ex eo. de elec. li. vi. ⁊ ſeruiēſ eccl̓ie vl̓i dꝫ reputari reſidēs. ar. c. cū dilectꝰ. jͣ. eo. ⁊ ſaltem puto ꝙ ep̄us poterit diſpenſare vt abn̄s cā ſtudijꝑcipiat fructus in abſentia etiā ſi ſit bn̄ficiū curatū per tex. noͣ. in. d. c. cū ex eo. nā ibi ep̄us diſpēſat. vt ꝓmotꝰ ad eccleſiā parrochialē non teneatfacere ſe ꝓmoueri infra annū ad ſacerdotiū ſedcā ſtudij poſſit differre vſqꝫ ad ſeptēniū ⁊ ponit̉ibi vicarius cui dat̉ tm̄ certa portio ⁊ reliquosfructus percipit abn̄s cā ſtudij. ⁊ idē videt̉ dicēdum in docētibus. vt in. d. c. fi. Si ergo ep̄us diſpenſat ibi in grauiori caſu ⁊ vt ita dixeriꝫ ī duobus. fortiꝰ vbi beneficiū eſt ſimplex ⁊ facit. c. relatuꝫ. sͣ. eo. vbi ē bonꝰ tex. ⁊ puto ꝙ ī bn̄ficiis ſimplicibꝰ nō tenet̉ ꝗs ponere vicariū. qꝛ de eo nullam faciunt iura mentiōeꝫ. vt hic ⁊. d. c. fi. ſecusvbi ſit mentio de eccl̓iis curatis. vt. d. c. cū ex eo.X Parte̓ ectuiareſiderQui iurauit īꝓ ſeruitiis eccl̓ie licite ſe abſentat. h. d.Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi poſtulatꝭ. ¶ Primo noͣ ꝙiuramētū p̄ſtādū tꝑe ꝓmotiōis de reſidētia facienda nō eſt a iure īprobatū. dicūt tn̄ hic doct.ꝙ forte in iſta eccl̓ia erat ſtatutū vel ꝯſuetudo vl̓erat iſte ſuſpectus de nō reſidēdo. quaſi ex hisv̓bis ſentiāt ꝙ ceſſantibꝰ p̄dictis non ſit exigendū dcm̄ iuramentum qd̓ ſatiſ mihi placꝫ. ſed vbiceſſat ſuſpitio ⁊ p̓uilegiū vel ſtatutū vel ꝯſuetudo nō dꝫ artari ad iuramentuꝫ exquo iura hocnō introducūt. ar. c. dilecti. ⁊. c. legebatur. de ma.⁊ obe. facit. c. clericos. sͣ. de coha. cle. ⁊ mul. vbihabet̉ ꝙ nō ē deferendū iuramētū ſuſpecto deꝯͣuentōe. ¶ Nō ſcd̓o vnū dictū mirabile ex iſtotex. ꝙ iuramētū verificat̉ in caſu ficto. nā iſte iurauit reſidere ⁊ dicit̉ ꝙ nō minus ſeruat iuramentū ſe abſentādo ꝓ negociis eccl̓ie. qꝛ cēſeridebet reſidēs. ⁊ hoc vr̄ conͣ tex. in. c. ad noſtramel. i. de iuręiurā. vbi habetur ẜᵐ cōem lec. ꝙ iuramentū debet verificari in forma ſpecifica ⁊ nonin caſu ficto. nā ibi iurauit debitor non moleſtare debitorē ſuꝑ pignore donec ſoluerit ſibi creditum ⁊ ꝯcludit̉ nō ſufficere ꝙ ſit creditori ſatiſfactum ex fructibꝰ pignoris. ſed oportꝫ ꝙ fiat pͥꝰſolutio realis creditori. ⁊ inde ſatis ficte ſoluitex quo ꝑcipit debitū ex fructibꝰ pignoris. Itēfacit. l. lutius. de ꝯdi. ⁊ demō. ff. vbi patet ꝙ conditio debet adimpleri in forma ſpecifica ⁊. l. qui

heredi. eo. ti. Conͣriū vr̄ difficile ⁊ ꝓnūc pōt diciꝙ vbi obſeruātia iuramenti in caſu ficto nō tendit in aliquā leſionē illiꝰ cui fuit p̄ſtitū īmo ſubēcā large intelligendi iuramentum. tūc debꝫ iuramētū verificari etiā in caſu ficto vt hic. ſecus vbiiuramēti obẜuantia tēdit in fauorē alteriꝰ nec verificat̉ ita in caſu ficto īmo potiꝰ ꝯͣ ītentum quocaſu poſſet habere locū conͣriū. Sed quero qͣlit̓teneat̉ quis ad reſidētiā. dicūt hic doc. ꝙ nō dꝫhoc amare intelligi vt nūqͣꝫ inde diſcēdat. ſatisenī eſt ꝙ tēporibus debitis ibi reſideat. arg. deꝯſe. di. v. nūqͣꝫ. xxxvij. di. deˡ quibuſdā. ⁊. qd̓ le. ⁊noͣ. in. c. fi. de verb. fig. li. vi. facit optīe. l. ſi ꝗs italegauerit. ff. de cōdi. ⁊ demō. ⁊. l. quid ſit fugitiuꝰff. de edi. edic. ¶ In glo. i. ibi in eadem ꝓuintiadic ꝙ ꝓprie dicit p̄ſens ille qui intelligit ea quegerunt̉ ibi. xi. q. iij. eoꝝ. ⁊. l. diem ꝓferre. §. coraꝫff. de arbit. ſed alijs reſpectibꝰ īpropriat̉ iſtd̓ verbum ⁊ vario mō ſumit̉ vt in glo. ¶ In gl. fi. ibiad ea de quibus non fuit cogitatum. glo. contrahoc opponit ⁊ non ſoluit. Hoſti. dicit ꝙ ad connexa extendit̉ iuramentum vt hic. ſed ad extranea non. vt in conͣrio Io. an. dicit ꝙ ſalua reuerentia glo. ⁊ Hoſtiē. hoc non colligitur hic fortevult dicere ꝙ iſtud potuit cogitari. ⁊ dic ꝙ cumiſtud iuramentum ſit preſtitum in materia iurisdebet intelligi ẜm materiam ſubiectam. vt probatur in. c. ſequenti. ⁊ vide pulchꝝ dictū Inno.in. c. per tuas. de arbi. vbi ſingulariter dicit ꝙ iuramentū ſimpliciter preſtitum in materia ſui natura alternatiua debet intelligi alternatiue. itadicamus in ꝓpoſito ꝙ cum ius non artat ad reſidendum indifferenter īmo ꝑmittit abſentiamex cauſa legitima ita debet intelligi iuramentūex quo habes aliam rationem decidendi ad litteram et coroborat̉ dictum ſequens vt in glo.vt ꝓ ꝓprio negocio poſſit ſe abſentare. quia heceſt cauſa legitima petita tn̄ lnīa. vt in. c. relatumsͣ. e. Sed extra glo. queritur nunquid is qui habet̉ pro pn̄te debeat gaude̓ omni bn̄ficio p̄ſentium. Archi. in. c. fi. de ꝯſue. li. vi. dicit ꝙ gaudetſolum his que competunt preſentibus de iurecōmuni. ſecus in cōpetentibꝰ de iure ſpāli. putaſtatuto vl̓ ꝯſuetudine. quia hec iura ſpecialia debent ſtricte intelligi. Io. an. dicit ꝙ ſi habet̉ proreſidente puta qꝛ eſt in ſeruitio pape vel ep̄i. tūchēbit̉ ꝓ pn̄ti quo ad oīa. ſecꝰ ſi eſſet ꝯceſſum priuilegiū. vt poſſit ꝑcipere fructꝰ in abn̄tia tūc eniꝫdicendū qd̓ non habeat̉ ꝓ p̄ſente quo ad alioseffectus. ⁊ ex hoc eſſet inferendum ꝙ ſi ex pͥuilegio ꝗs debꝫ haberi ꝓ preſente ſeu ꝓ ciue debetgaudere omni p̓uilegio pn̄tium vel ciuiū etiamin cōpetentibꝰ de iure ſpeciali. quod ſatis placetAAm dilectusFamiliarꝭ. pape nō obſtāte ꝯſtōne cōtraria p̄bēde ſue fructꝰ ꝑcipit in abn̄tia. h. d. pͦ dictū. ſcd̓o eiꝰ rō. ibi cum familiaris. ¶ Noͣ pͦ ibiī nr̄o ſeruitio ꝙ nō oēs reſidētes ī curia romanagaudēt p̄rogatiua ꝑcipiēdi fructꝰ in abſentia. ſed