Tentatio.
īquit noſtri malitia tāta arte ſeparat vt plerūqꝫ mētis ocl̓o culpas virtutes fingat vt vnde ꝗſqꝫ expoctet p̄mia: inde eterna dignus eſt inuenire tormēta. Sꝫreſpondit Achias. Quare ſimulas te eē alterā vxorē Ieroboā?Ac ſi dicat. Cognoſco te nō decipies me vade retro. Reuerteread virū tuū Ierobo ī .ſ. diabolū⁊ ſecū habita. qꝛ apud me de ꝑtitinētibus ad ipſuꝫ non remanebit viliſſima res aliqua quantūcūqꝫ minima q̄ total̓r nō deleat̉eo qd̓ dicit dn̄s ac precepit. Etſic diabolus cōfuſus ⁊ ꝓſtratusde campo fugit ⁊ arma tētationis deponēs nequit virum ſanctuꝫ amplius talibus impugnaOri. re. Vn̄ Orige. ſuꝑ libro ieſu naue puta iquit ꝙ ſancti quiqꝫ repugnātes aduerſus tentatoresſpūs ⁊ eos ſuperātes atqꝫ vnuꝫquēqꝫ eoꝝ vicētes imminuāt exercitū demonum. ⁊ velut equospl̓imos eoꝝ iterimāt. v̓bi gratiavt his qui caſte pudiceqꝫ viuendo fornicationis ſpūꝫ ſuperauitnon fas ſit vltra illi ſpiritui quiab iſto ſancto victus eſt iterumalium virum impugnare.Iſcedite a gētibꝰ terre ⁊ab vxoribuſ alienigeniſiIij. Eſdre. ix. Cū gentibꝰdiuerſoꝝ moꝝ ⁊ dogmatū: nō debet homo longam contrahe̓ morā quia eſt illi pluſqͣꝫ mors. naꝫeque poſſet quis cū feris habita
re. Iō ſi qn̄ oportet mercatorestranſire habeant interpreteꝫ nedecipiantur. ⁊ habito quod volunt recedūt ⁊ moram aliam nōꝯtrahūt. nec in aliquo modo cūtalibꝰ ꝯͣhen̄. eēt. Spūal̓r. gētesdiuerſoruꝫ moꝝ a xp̄i fidelibusſunt tentationes ⁊ ſuggeſtiōesdemonū. habēt .n. mores cōtrarios ⁊ dogma ꝯtrariū a moribꝰ⁊ a dogmate xp̄iano. Quia tam̄oportet nos per huiuſmodi gentes trāſire qꝛ nō eſt poſſibile adcelū ire niſi trāſeūdo per tētatōnum certamina: nullatenus debemus ꝑ aliquā cordis ꝯplacētiā cū illis morari: nec eas nob̓vinculo matrimoniali ꝑ ꝯſēſuꝫꝯiūgere. Et cū nos oīo opꝫ pereas tranſire: diuinū ẜmonē hr̄edebemꝰ nobiſcū tanqͣꝫ interpretē⁊ qualis ſit tētatio ītueamur vtcognoſcamus reſiſtendi modū⁊ trāſeamus. Fig. Exo. xxxiiij. 1sprecepit dominꝰ Moyſi dicēs.Cuꝫ veneritis ad terrā ꝓmiſſionis quam ego dabo vobis nonrecipietis ꝓ filijs veſtris vxoreſgentiuꝫ illarum regionum. necdabitꝭ filias veſtras eis. nec aliquaꝫ amicitiam contrahetis cūillis. ſed delebitis magnos ⁊ ꝑuulos. Alias erūt vobis clauioculis ⁊ lacee in ſpatulis. ſpūaliter. precepit dominus vt nō cōponamus amicitiam cum demonibus recipiendo tētationes ſuas in vxores ſenſibus noſtris.