Spirituſſanctus.176
deſertū ⁊ vniuerſam aridam rigauerunt.Ueri mei mecū ſunt inPcubili. Luce. xi. Dumprinceps magnus dormit habēs inimicos ⁊ familiaꝫdormit: nō eſt in tuto niſi cuſtodes vigiles hēat. Iō ꝯſueuerūttꝑe dormitionis tam diurne qͣꝫnocturne: aliqui ad hoc ordinati muniti cuſtodire atrium dn̄i.ſpūaliter. conſcīa ſctī dr̄ eſſe lectꝰ ⁊ cubile ſancti ſpūs. ibi .n. li.benter quieſcit. ſed qꝛ pͥnceps īfernit ⁊ oīum maloꝝ actor: ſpūiſancto inimicat̉: ⁊ querit illumextinguere in nobis: ipſe ſpūſſanctus vigiles virtutes hꝫ circūcuntes atriū iſtud ne diaboFig. lus appropinquet. Figū. Can.iij. Legimꝰ lectū ſalomōis ambiri a. lxx. fortiſſimis ex iſrl̓. tenentibꝰ gladiū ⁊ doctis ad bellaꝑꝑ timores nocturnos. ſpūal̓r.ꝑ ſalomonē qui interpretat̉ pacificans mentes ſubaudi ſpūmſanctum qui paraclitus nuncupat̉. hic eſt conſolator orphanorum. Lectꝰ eiꝰ vt dictū ē. ē ꝯſcīaſancti in qua dū ꝗeſcit. lxx. virtutes infraſcripte ꝯͣ nocturnostimores .i. cōtra principes tenebrarū armate vigilant. hec ſuntprima ⁊ principaliora. vij. dona ſpūſſancti q̄ alia ſecū trahūtx .ſ. precepta duo ꝯſilia. vij. beatitudines. vij. miſericordie oꝑaxij. articuli fidei. vij. v̓tutes. vij
vitijs ꝯͣria: vt ſunt: humilitas īcharitas: liberalitas: ſolicitudoſobrietas: patientia: ⁊ caſtitas.Quattuor virtutes cardinales⁊ tres theologice. has .n. fortiſſimas v̓tutes gladiatas ⁊ munitas amor ſpūſſancti ſecū ducitad cuſtodiā ſui lectuli. Igit̉ aīataliſ pͥncipis ſpōſa ſecura ī amoris amplexibꝰ pōt quieſcere: qꝛneqꝫ mors: neqꝫ vita: neqꝫ aliqͣmundi moleſtia: illā poterit abhuius amore ſperare taꝫ forti.vn̄ Petrus ra. in ſer. Nil dux:nil amaꝝ: nil graueʳ computatamor verus quod ferrum: quevulnera: que pena: que mortisamorem preualet ſperare perfectum. Amor impenetrabiliseſt lorica: reſpuit iacula: gladium excutit: periculis inſultatamortem irridet. ſi igit̉ amor ē:vincit omnia.Rudum n̄ comedet exeo. Exo. xij. No. ſtomaco multū eſſe nociuū cibū aptū natū decoꝗ cruduꝫ cōmeſtū. Nullū .n. facit nutrimētum: ſed indigeſtum tranſienscorpꝰ diſponit ad hydropiſim.ſpūal̓r. ꝗcꝗd boni oꝑis operamur: ꝗcꝗd loquimur: ꝗcꝗd adiſcimꝰ: cū nobis operādi atqꝫloquēdi ⁊ diſcendi facultas celitꝰ donet̉: deſcendit a pr̄e luminū. Si iſta nō atribuamꝰ diuīoamori ⁊ ẜꝫ chaitatē d̓i ⁊ ꝓximiqͣſi illa decoquētes velut indi-