Satiſfactio.
re ꝓmiſſionis per cōtēplationētūc illa inebriati dulcedine forGretiꝰ dimicāt. vn̄ Gre. xxiij. mor.ſupͣdc̄a v̓ba tractās ait. ex egypto itaqꝫ filij iſrl̓ exeūtes ex viciobello ſubtrahunt̉: qꝛ derelinquētibꝰ ſeculū q̄dā traꝗllitas priusoſtenditur ne nimia ſua teneritudine aut incoactione turbatiatqꝫ territi redeāt ad illd̓ quodeuaſerūt pͥus. Igit̉ ſuauitatē ſētiūt. ſecuri pͥuſ pacis quiete nutriuntur. Poſt cognitaꝫ v̓o dulcedineꝫ tanto iam tolerabiliustentationuꝫ certamina ſuſtinētqͣꝫto altiꝰ cognouer̄t qd̓ ament.Edde qd̓ debes Matth.xviij. Lec. p̄cipit vt ꝑ q̄Chō offendit per eadē torqueat. vn̄ ſcriptū eſt Leu. xiiij.dentē ꝓ dente. Spūal̓r. hoc idēſuo mō exigit lex diuina vt deoſatiſfaciat ꝑ illa q̄ in deū peccarūt. hō nāqꝫ cōpōit̉ ex duobꝰ .ſ.ex ſpū ⁊ corpore. iō duplicit̓ peccauimꝰ ꝯtra deuꝫ .ſ. aut ſpiritualiter aut corporalit̓: lꝫ ſepe ⁊ vtplurimū vtroqꝫ mō ſimul peccemꝰ. debet igit̉ duplex ſatiſfactioſ. ſpū ⁊ corde. Satiſfactio ſpūseſt oratio. Satiſfactio corporis/eſt ieiuniuꝫ ⁊ cordis macenatō.⁊ hoc modo bene ſatiſfacit ꝗ deFig. liquit cū h̓ duo fiunt. Fig. Leu.vbi legimus in multis locis ꝙacceptū ſacrificiū fiebat de aīaliruminante ⁊ ſcindentē vngulā⁊ nō de aliquo alio. ſpiritualit̓.
Tunc anima ruminat cū homopeccata ſua recordādo dolore vtſibi dimittantur orat. Tunc vero bene vngulā ſcindit: cum corpus ſuū bene per macęrationemdomat. Et tūc ſit ſacrificiuꝫ deoacceptum de corde ꝯtrito ⁊ corpore macerato quod ipſe deꝰ nōdeſpicit. Nam tūc totus homodeo deuotus reddit̉ cū ſpūs dat̉or̄oni ⁊ corpus bone operatōi:nec vnū ſine reliquo valet. Nōn. ſufficit cor orare deū ſi mēbraexteriora offēdant deuꝫ. Vtraqꝫreddenda ⁊ ſatiſfacienda ē deoſ. cordialis deuotio ⁊ corporalisoperatio ſi perfectā volumꝰ īdulgētiā ꝯſequi. Unde Caſſio. ſuꝑpsͣ. Pſalmodia .i. or̄o eſt ſuauiſſima virtꝰ armonie: per quaꝫ iradei ſuſpēditur qn̄ vox cognoſcitur operibus conſonare. Naꝫ ſihec due res diſcrepabili ſibi varietate ſociant̉ nequaqͣꝫ poſſuntefficere tēperatā cantilenaꝫ necad aures dn̄i venit ꝙ ſe mutuavarietate confundit.Ffer mihi obſecro bucellaꝫ panis. iij. Reg. xvij.Scd̓m ſnīaꝫ ſapientis.Qui aufert ab egeno paneꝫ qͣſiqui effundit ſāguinē. Et not. ꝙtēpore famis ꝗcꝗd homo diuitiaꝝ atqꝫ magnaꝝ facultatū poſſet hēre totū daret pro modicarefectōe. Sic n. legimus. Gen̄.xxv. Eſau feciſſe cū a venationeveniret eſuriens primogenitu-