162prelatio.
Heli corruerūt ī bello ⁊ archadei capta ē a philiſteis. Que mala cū audiſſꝫ Heli ceciditd̓ ſella⁊ fractꝭ ceruicibꝰ expirauit. ſpiritualiter. Heli qui interpretat̉deus meꝰ ſignificat p̄latū ꝗ locūdei iter ſubditos tenet. filij veroeiꝰ ſunt ſubditi eius. qui īterdūꝑuerſitate audaci fixinulla tridenti lacerant carnes ſacrificij.qn̄ .ſ. triplici neꝗtia .ſ. ſuꝑbia vite: ꝯcupiſcētia oculoꝝ: ⁊ cōcupiſcētia carnis. que quidē tria tribꝰ religionis ꝯditionibꝰ ꝯtradicūt obedientie .ſ. ⁊ pauꝑtati ⁊ caſtitati. ſcandalizāt populos laycoꝝ quos debēt iduce̓ ad ſacrificandū deo ſacrificiū laudiſ ⁊ miſerrimꝰ. īterduꝫ prelatꝰ parcēsdiſcipline permittit eos in pciseoꝝ: credens deo ſatiſfeciſſe ꝑ leuē increpationē. que nullatenꝰ/ſufficit quādo incorrigibilis culpaſuadet. naꝫ tāta eſt quorūdāꝓteruitas vt emēdari nequeātremotis verberibus. Iō cū taleſpͥlatus inuenit ꝗbꝰ non ꝓdeſt ꝓterua īcreꝑatio: d̓bet eos reduceIſid. re dura punitōe. vn̄ Iſi. de ſūmobono li. iij. ca. xlj. Qui blādo v̓bo caſtigatꝰ nō corrigit̉ acriꝰ neceſſe ē ꝙ arguat̉. Cū dolore .n.ſūt abſcidēda q̄ leuit̉ ſanari nōpoſſūt. Quia igit̉ negligit diſciplinā erga ſubditos tepidꝰ p̄latꝰ. Iō tanti mali dr̄ eſſe auctor.Nā pereunt filij ſui .i. ſubditi inblio vitioꝝ ⁊ ſubcūbunt. Archa
dn̄i .i. religio capit̉ a demonibꝰ⁊ ipſe de ſella prelationis cadēſmorit̉ in peccatis ſuis. n̄ eſt igit̉amare filios: ſꝫ odire ſi delīquētes eoſ n̄ corrigamꝰ. Et lōge meliꝰ ē quoſdā crudeli punitiōe ferire duꝫ al̓r neqͥunt emēdari qͣꝫceteris p̄bere materiaꝫ corruendi. vn̄ Ori. ſuꝑ li. nūeroꝝ omel. Ori.lxxxi. Que ē inꝗt iſta bonitasiſta miſericordia manu parcere⁊ oēs ī diſcrimē īducere. poluitur .n. ex vno peccatore populuſſicut ex vna oue morbida vniuerſus grex.Aper aſpidē ⁊ baſiliſcūambulabis: ⁊ conculcabis leonē ⁊ draconē. pͥſ.xc. Multū ꝓdeſt debētibꝰ eē inprelio armoꝝ exercitiū ⁊ aliasfuiſſe ī preliū ⁊ recepiſſe ⁊ dediſſe ictꝰ plurimos. Ex hoc .n. audaciores fiūt ⁊ infirmiores in pͥlio. vn̄ ẜꝫ Uegetiū homines macelarij ⁊ aſſueti caꝑe porcos ⁊ceruos: ⁊ aſſueti occidere hmōiaīalia aptior̄s ſūt ad bella. Nāhō īcōſuetꝰ vider̄ vulnera ⁊ ſāguinis effuſiōeꝫ: nullatenꝰ eētaptꝰ ad bellū: ⁊ p̄cipue ad ducatū exercitꝰ. Induceret .n. timore: vn̄ dꝫ afferr̄ audaciā. Spūal̓r d̓bēs exercitū ſubditoꝝ duce̓ dꝫ eē exꝑtꝰ ī p̄lio ꝯͣ vitia corꝑis ⁊ tētam̄ta diaboli. alioꝗn ſidebil̓ foret eo ſb̓cūbēte ſb̓ cūberet ſb̓ditoꝝ exercitꝰ. Iō neceſſa