Predicatio.17
alter ſufflat ⁊ ſonat. Spūaliterꝑ tubam ſubaudi predicatorē.vn̄ dn̄s ꝑ Iſa. Illi dicit. Iſaye.lviij. Clama neceſſes qͣni tubaexalta vocē tuā. ⁊c̄. Sꝫ nonduꝫꝙ hec tuba ſola modicū ꝓdeſt:qꝛ ſola vox p̄dicātis ſtatim īterdicit̉ niſi ſonus bone vite contire nuet̉ illi. Gre. omel. x. ſuꝑ Ezechi. Sermo dulcedinē non habet quem lingua reproba īfraconſcientiā remordet. Iō neceſſe eſt: vt qui verba dei loquiturprius ſtudeat qualiter viuat vtpoſtea ex vita colligat: que ⁊ qͣFig. liter ſit dicturꝰ. Figū. Nume. x.vbi legimus precepiſſe dn̄umMoy. vt facet fieri duas tubaſargēteas ductiles. Et dic̄ magitter ibidē qd̓ filij iſrael vtebant̉his ad quattuor .ſ. ad vocandūmultitudinem. ad mouenda caſtra: ad bella: ⁊ ad feſta. Spiritualiter. per has duas tubas argenteas ſubaudi verbi dei predicatores: ꝗ debent fulgere ſcīa⁊ vita bona. Debent eſſe ductiles per manſuetudinē: ēt ⁊ charitatem vt flectant̉ ⁊ cōformēt̉omnium indulgentie comꝑatientes omniū infirmitatibꝰ. IōPaulus apoſtolus tuba perfecta fuit qui flectebat̉ ꝑ compaſſionem charitatis ad omnes: ⁊dicebat: Quis īfirmat̉ ⁊ ego n̄infirmor? Quis ſcādalizatur ⁊ego nō vr̄or. ij. ad Chor. xi. Idcirco oīa oībꝰ factus erat vt oēs
lucrifaceret. Debēt ergo he tube ad qͣttuor deſeruire: qꝛ vox p̄dicātiū dꝫ rocare multitudineꝫde pctīs ad pnīam: ⁊ dicer̄ ſicutdicit Iſa. lv. derelinquat impiꝰviam ſuā: ⁊ vir iniquꝰ cogitationes ſuas ⁊ reuertat̉ ad dn̄ꝫ ⁊cͣ.Secūdo debēt tubis clāger̄ admouēda caſtra .i. de mūdi caducis: ⁊ illa ponere ꝑ affectū ī cel̓.Apoc̄. xviij. Fugite ppl̓e meusde medio babylonis ne participes ſitis ⁊c̄. Tertio debent he tube excitare fideles ad bellum ꝯͣdiabolū dicēteſ ſicut canit eccleſia. Eſtote fortes ī bello ⁊c̄. Ultimo debēt pulſare ad feſta .ſ. ſabbatoꝝ .i. ad r̄ꝗē celeſtis gl̓ie. pōHec eſt reꝗes mea: hic habitabo qm̄ elegi cā. Hec oīa igit̉ docendo exteriꝰ ꝑ v̓ba interiꝰ ꝑ puram ⁊ rectā intentionē vt audienteſ illuminēt ⁊ animēt ad v̓tutes. Gre. omel. iij. ſuꝑ Ezec. GreUita inꝗt̓ p̄dicantiū ſonat ⁊ ardet deſiderio: ſonat verbo: es ergo candens ē p̄dicatio accēſa:ſed de cadēti ere ſintille ꝓdeūt:qꝛ de eoꝝ exortationibꝰ v̓ba flamantia ad aures audiētiū ꝓcedunt. Recte ergo v̓ba p̄dicatorū ſintille appellata ſūt: qꝛ eosquos ī corde attigerit accedūt.Lātauerat .n. dn̄s paradiſū. Gen̄. ij. Prudēsagricola plātat in ſuo viAdario diuerſas arbores vt ꝓdIuerſitate ⁊ qualitatꝭ tempor