perſeuerantia.
Bernar. Epl̓a. xix. Abſqꝫ ꝑſeuerātia in pugna nec victoriaꝫ:nec palma victor ꝯſcꝗt̉. nutrixē ad meritū mediatrix ad pͥmium ſoror patientie. ꝯſtātie filia.amica pacis. amicitiaꝝ nodus.vnanimitatis vinculū ſanctitatꝭꝓpugnaculū. Tolle ꝑſeuerātiānec mercedē habꝫ obſeꝗuꝫ. necbn̄ficiū gratiā. Nec laudē fortitudo. Sola eſt cui eternitaſ reddit̉ vel potiꝰ q̄ eternitati hoīemreddit dicēte dn̄o. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē hic ſaluus erit.N pctū eoꝝ ne timueritis. pͥmi Machabe. iiij.Quidā adeo ſūt inexꝑti⁊ incōſueti bello qd̓ ſi audiat vociferātes inimicos ⁊ ſuꝑ ſe impetuoſe veniētes videāt: ⁊ de ſeipſis videāt aliquos vulnerariſtatim fugā arripiunt. Qd̓ ſi audacter remanerēt ⁊ in acie certarēt: hoſtes triūphaliter ſuꝑarent. Nam ex īduſtria aliqui ētdebiliores ita artificioſe ſciuntaggredi inimicos vt pluſ eis ꝓſint clamores qͣꝫ arma. ſed ſi reꝑiūt viril̓r reſiſtētes ſtatiꝫ deficiunt. Spūal̓r. aliꝗ ſunt adeo formidoloſi ⁊ timidi dum ſūt ī cāpo pnīe ⁊ vidēt ⁊ ſe aliquid ꝑdidiſſe in p̄lio ꝙ ſtatim terga vertūt ⁊ neſciūt ampliꝰ reaſumptisviribꝰ ꝯͣ diabolū dimicare. Nōeniꝫ aduertūt qd̓ humanū ē peccare. ⁊ qꝛ nō eſt homo ꝗ nō pec-
ſed ſic vidēt diabolū ſuper ſe itruiſſe ⁊ aliquas virtutes ſuꝑ ſepnīe vulneraſſe: adeo miſeri ſūtvt ad arma confeſſionis neſciūthabere recurſuꝫ ⁊ in bello ꝑſeuerare. Nam ſi aliquādo percutiat nos diabolus peccati īpetuvt in nobis feriat charitatē autcaſtitatē vel humilitatem n̄ debemus terga vertētes deſperare. Nā ſepe homo poſtqͣꝫ peccauit v̓e penitēs d̓ peccato ꝑfectiꝰfugiat diabolū qͣꝫ ante peccatū.Fig. ij. Reg. xi. Vbi legimꝰ ꝙ cū FigIoab obſediſſet filios Amon īrabath ipſi filij Amon impetuꝫfecerūt ſuꝑ exercitū Ioab ⁊ occiderūt Vriam ⁊ multos alios.Sed miſit Dauid ad Ioab. Rinꝗt deficias: qꝛ varius ē euentus belli fortiter dimicare. ipſev̓o ꝑſeuerās finaliter obtiuit: ⁊deuaſtauit ciuitatē hoſtiū: ⁊ deſtruxit idola. Spiritualiter. ꝑIoab ꝗ dux exercitꝰ domini erat ſubaudi penitenteꝫ ꝗ dux ēvirtutū ⁊ bonarū operationū.Hunc igitur inuadentes amonite percutiunt Vriam qui interpretatur lumen meum ꝑ qd̓audi charitatē q̄ multū lucrat̉ꝯſpectu dei ⁊ ſecū ꝑcutiūt̉ cetere virtutes: nulla remāet ſanacharitate ꝑcuſſa. ſed confortatꝰa Dauid .i. ſancto eloquio ꝗ docet manus noſtras ad preliū ⁊digitos noſtroſ ad bellū: armiſpnīe aſſūptis ſuperat diaboluꝫ