perſeuerantia.
tuꝫ ſed tertiā dieꝫ mortis. Conſumato hoc triduo xp̄s penitētē eterne reſtituet btītudini ꝑꝑquā pͥus creatus ⁊ redēptus ſāguine ſuo fuerat. pꝫ ergo vtiliIſid. tas pnīe. Iſi. li. iij. de ſūmo bono. pnīa ē ſummū medicamētūvulnerꝭ. Spes ſalutis per quaꝫpeccatoreſ ſaluantur. per quamdeus ad miſericordiam ꝓuocat̉que nō tēpore pēſatur: ſed ꝓfūditate lachrymaꝝ ⁊ luctus.De perſeuerātia.Ria ſūt q̄ bene īgrediunAtur ⁊ qͣrtū qd̓ felicit̓ īcedit ꝓuer. xxx. Quāqͣꝫ invia ꝓſpere itinerantibꝰ cōtigatquo ad oīa que ſūt viatoribꝰ neceſſaria: vbi tn̄ terminꝰ nō obtineret̉ totꝰ eēt ꝑditꝰ labor vie. Illud .n. ē principale intentuꝫ abitinerātibꝰ vt ꝑ viā deueniat̉ adpatriaꝫ. Epūaliter. pnīa dr̄ eēqua peruenitur ad celū. Mat.iij. Agite pnīam. appropinqͣbitcniꝫ regnū celoruꝫ. pnīa aūt tripartita eſt. qꝛ ꝯtritio. cōfeſſio. ⁊ſatiſfactio. ⁊ hec tria bn̄ gradiūt̉⁊ qͣꝫuis ꝑ illa grade̓t̉ hō ſi tn̄ nōaderet̉ quartus .ſ. perfeuerātialabor pn̄īe eēt fruſtra ⁊ ad terminū peruenire nō poſſet. qꝛ nōꝗ īceperit ſed qui ꝑſeueraueritFig. vſqꝫ in finē ſaluns erit. Fi. Le.xix. vbi legimꝰ ꝙ fructꝰ ſanctificabant̉: qꝛ naſcebant̉ qͣrto āno.Spūaliter. fructꝰ ſunt nr̄a oꝑaex ꝗbꝰ cognoſcimur. nos vero
ſumus arbores illa ꝓducētesvirtute diuini radij. Igit̉ fructꝰprimi anni eſt cordis contritio.ſūt .n. pͥmi ⁊ puriſſimi fructꝰ eiꝰ⁊c. quia reuera multū in cōſpectu dei ſūt ſapide lachryme penitentiuꝫ. fructus anni ſecūdi ēoris ꝯfeſſio. quādo arbor firmatur ⁊ vires māifeſtat ꝑ ſuā fecūditatē. pͣs. Cōfeſſionē ⁊ decorē īduiſti. fructus. iij. anni eſt ſatiſfactō. ꝑ quā oꝑa ip̄a creſcūt ⁊ dl̓ceſcūt ī ꝯſpectu dei. fructus veroqͣrti ē ꝑſeuerātia qꝛ oīs fructuspnīe dulcedinē r̄cipit ſine qͣ oīaſunt īſipida oīa ſunt fruſtra ⁊ ſine fructu. Gre. pͥmo moral. In Grecaſſuꝫ bonū agit̉ ſi ante vite terminum deſeratur. qꝛ fruſtra velociter currit qui pͥuſqͣꝫ ad metas venerit deficit.Ircūda tibi veſtimētumtuū ⁊ ſequere me. Actu.xxij. Not. ꝙ qn̄ duo ſocijveſtiunt̉ eodē panno: nō ſolumquerūt ſil̓itudinē ī colore: ſed ētin habitu ⁊ forma veſtiuꝫ qꝛ ſeruant lōgitudinē. latitudinē. ⁊c̄.q̄ formā decorant. Spūal̓r. xp̄svenit aſſumere formā nr̄aꝫ ⁊ factus eſt ſociuſ nr̄ per oīa nobiſ ſimilis ẜꝫ carnē. ſed nō in culpa.Ergo ſi volumꝰ illi aſſimilari aſpiciamꝰ habitū veſtimēti eius.qꝛ nō ſoluꝫ dilatatꝰ fuit ꝑ multabōa oꝑa. ſed ēt ī his ꝯſtāter perſeuerauerit in lōgitudine vite.Figu. Apo. primo. vbi Io. vidit