Oratio.

pōt tunc ipſum ledere cum ſiccerat oculte: eo ꝙ n̄ querit mūdi fauorē ⁊ humanas laudes.Nemo igitur tunc pōt. inimicoſuo preſtare preſidiū cū ſic pugnat. Acuit igit̉ gladiū ſuuꝫ adpetram .ſ. or̄onem dirigens adxp̄m de quo dr̄: petra autē eratxp̄s. occidit corpus ⁊ ꝓſtrat vires eius. Et tunc moriunt̉ triamilia moabitaꝝ: qꝛ tria illa mala mundū replentia peremit .ſ.ꝯcupiſcentiā carnis: cōcupiſcētiam oculoꝝ: ⁊ ſuperbiam vite:quorū quodlibet mille modisnouit ſpūm infeſtare: ⁊ ſic obtinetur victoria or̄onis ſubſidio.Iſido. de ſum. bo. hoc eſt remeIſi.dium eius ꝙ tentamētis vitiorum eſtuat vt quotiēs quolibꝫmō tangit̉ totiens or̄onem fundat: qꝛ frequēs or̄o impugnationē vitioꝝ extinguit.Sſcendit pandens iterante eos. Mich. ij. nemo pōt vltra facultateꝫſibi naͣliter preſtitā agere niſi īſtrumēto debito ſit coadiutus.Nam cuꝫ hō grauis ſit nequaqͣꝫ poſſet aſcendere niſi mediantibus ſcalis lꝫ bene d̓ſcēderet ſine adminiculo: qꝛ oē graue tēdit ad centrū. Spūaliter. ſuperfacultatē noſtrā eſt celum aſcendere ꝓpter grauedinē natā con

per ad infima. Ad illa .n. faciliter inclinamur ſine aliquo adminiculo. proni eniꝫ ſumus adpeccatū. Ideo. pͣs. xxxi. Sicutonus graue grauate ſūi ſuperme. Neceſſe eſt ergo ſi volumuſcelū cōſcēdere nos hr̄e debituminſtr̄m quo eleuemus nos ſuꝑnos. Et ꝑ qd̓ aſcēdamus velutꝑ ſcalam: hmōi inſtrumētū ſiueſcala eſt vera or̄o. rō eſt. qꝛ ſicutper ſcalam domū aſcendimꝰ intrantes ⁊ deſcēdimus exeūteſ.Sic per verā orationē deo innoteſcūt nr̄e neceſſarie petitiōes: ⁊inde deſcendūt ad nos diuie cōſolationes. Iigur. Gen̄. xxviij. FIacob vidit ſcalā de terra attingentē ad celū: ⁊ dn̄m in ſumitate ſcale vt narrat magr̄ dicentēad Iacob. ego ero cuſtos tuusin itinere: ⁊ dabo tibi terrā hācItaqꝫ vidit angelos aſcēdere ⁊deſcēdere. Dicit Ioſephꝰ ꝙ vidit figuras honeſtas hūanas.Surgēs Iacob fudit oleū ſuꝑlapidē di. Deus erat hic ⁊ egoneſciebā. Eſt .n. hic domus dei⁊ porta celi. Spūaliter. ꝑ ſcalāhanc ſubaudi or̄onē que ſi deuota ⁊ debita eſt ⁊ bonis operibuscoadiuta: ſtatim ꝑ eā angeli deiaſcendētes exhibēt deo nr̄as potitiones nobis eius gratiam reportantes. Thob. xij. Dixit raphael angelus ad Thobiā. bona eſt oratio cum ieiunio. Cuꝫnpiſcentis que nos trahit ſem inquit orabas ⁊ derelinquebas