Mors.
107
la differentiā inter oſſa īgnobibiliū ⁊ nobiliū potuit inuenir̄.Subaudi igitur ꝑ primā falcēmetentem meſſem: mortē iuſtorum: qui de campopreſentis viDie. te ⁊ aduerſitatis vipribus multarū afflictionū ꝓbant̉. arētesdeuenerūt. ad ꝑfactā maturitatē ⁊ metunt̉ ne ampliꝰ grandi.nes ⁊ tēpeſtates eos ꝯterēt ⁊ necadat ſuper illos vllus eſtꝰ. Eteſt illoꝝ mors p̄cioſa in conſpectū dn̄i. ꝑ aliū v̓o angelū falceꝫacutā tenentē cui angelus ptātem habens ſuꝑ ignem dicit vtvidemiaret botros ⁊c̄. Subaudi mortēdānatoꝝ d̓ qͣ ī psͣ. xxxijMors peccatoꝝ peſſima. Diabolus eſt qui ptātē eterni ignis/ſeu ſupplicij dn̄o ꝓmittēte iubꝫeoſ videmiari ⁊ eleuari d̓ vine apn̄tis vite: qn̄ vꝫ cōpleta eſt eoꝝmalitia: qn̄ debito expectanti tēpore vt vuas dulcium operationū ꝓducerēt. Dederūt lambruſcas iniꝗtatis ⁊ malitie ꝑſeuerātes ſine pnīa in oī malo. Deciſin. de vita pn̄ti accutiſſima morte eo qd̓ in ſubſtantia ſola haberent: requiē: nihil de ſuis nouiſſimis cogitantes ꝓiciunt̉ in lacū īferni vbi calcabunt̉ ⁊ pͥmentur opera eoꝝ. Et quātaꝫ ſūpſerunt ſuis prauis oꝑationibꝰ delectationē: tanta dabuntur illistormēta ⁊ luctꝰ. ⁊ quanto ſe eleuauerunt ꝯͣ deū in ſuꝑbia ⁊ abuſione tm̄ in tormētis deicientur
in cōfuſione: qꝛ terre eoꝝ vineaab eis eleuabitur vt iaꝫ meritorū fructꝰ amplius ꝓducere nequeāt ⁊ dabit̉ agricoliſ alijſ .ſ. d̓monijs ꝗ fructū diuine iuſtitiereddēt ꝓut exigit diuina altitudo. Vn̄ Augu .i. ꝯfeſſionū. Illa Auinquit ē pena peccati iuſtiſſimavt amittat vnuſꝗſqꝫ qd̓ bn̄ vtinoluit cū ſine vlla poſſit difficultate ſi vellet. ⁊ ꝗ ſciēs recte nonfacit amittat ſcire qd̓ rectum ē.Et qui rectum facere cuꝫ poſſitnegligit amittat poſſe dū velit.Icut exit fulgur in oriēte. ¶Dat. xxiiij. No. ꝙeadeꝫ cātonitrui ⁊ fulguris ⁊ quaſi eadē res eſt: ſꝫ ꝑcipitur duobꝰ ſenſibus .ſ. auditu ⁊ viſu. videt̉ .n. prius fulgurqͣꝫ audiatur tonitruū. ſed tamēſimul ſūt: qꝛ hec prioritas ex ꝑte ſenſus eſt. Citius .n. ſpēs viſibilis multiplicat̉ qͣꝫ audibil̓:qꝛ ad ſenſum pꝫ. Si quiſ percutiat ictu magno aliquid a diſtātibus prius videt̉ ꝑcuſſionis ictus: ⁊ poſtmodū auditur ſonꝰeius. Ita eſt .n. d̓ tonitruo ⁊ fulgure. Sed interdū eſt ſonꝰ ⁊ ictus ſimul. Et tūc valde periculoſa res eſt. qꝛ eſt ſignū qd̓ ſit ꝓpe nos. Spūaliter. Scripturaſancta rocat mortē fulgur. Rōeſt. qꝛ curſus fulguris eſt ab oriente in occidens. Et curſusmortis eſt a natiuitate vſqꝫ adfinē. Nota ergo ꝙ mors iſta ē