Mors.
113
quē famā iubaudi. Eſt .n. ſonoroſū. per crura ferea nota fortitudinē ⁊ potētiā. Sꝫ pes luteꝰſeu terreꝰ denotat mortalitatē.Excidit̉ lapis de monte diuineiuſtitie .ſ. humana mors quammanus dn̄i fabricata non eſt qꝛdeus mortē nō fecit nec d̓lectat̉in ꝑditione viuentiū. ſed miſeriparētes nr̄i ad illā viribꝰ acceſſerūt. Hic igit̉ lapis pedeꝫ ſtatue percutiēs reddit improuiſe oīa in fauillā. nec eſt ꝗ valeatſuo furori reſiſtere. qꝛ adeo eſteius impetꝰ incertꝰ ⁊ in mō ⁊ īloco ⁊ in tꝑe ꝙ humana prudētia illi ſufficit minime ꝓuide̓.vn̄. Aug. c. iij. ſoliloꝗoꝝ. Illa inquit oportuna mors mille modis quottidie hoīes rapit. hūcnāqꝫ febribꝰ illū opprimit doloribꝰ: hunc ꝯſumit fames. illū ſitis extinguit. hunc mors ſuffocat aquis. ⁊ illū perimit flāmishūc īterimit laq̄o illū dentibusbeſtiarū. hūc trucidat ferro: illūveneno corrūpit. Et ſic morſ totmodis humanā vitā miſerā finire compellit. Et nunc ſuper h̓omnia magna eſt miſeria qꝛ cūnihil ſit morte certius: nihil tamen incertius hora mortis.Ecit ſibi cornua ferrea.iij. Re. xxiij. No. ꝙ naͣꝓuidet beſtijs ꝓ ip̄arumdefenſione de armis. Et qꝛ ſūt q̄dam carentia dentibus ſufficiētibꝰ ad mordendū ꝓuidet ſibi d̓
cornibus ad feriendū: ⁊ ſignanter d̓dit duo cornua beſtie vt poſſit vudiqꝫ ferire. Spiritualitermors dr̄ cornuta beſtia duobusarmata acutiſſimis cornibꝰ. vtferiat ad dexterā ⁊ ad ſiniſtram.ſ. vt iuuenes ⁊ ſenes diuites ⁊pauperes ſuis ictibus cōterat.Fig. Dan̄. viij. vbi p̄dictꝰ Dan.Fig.v. viſione dū eſſet in guſſis: an̄portā paludis vidit arietē hn̄tēexcelſa cornua: ⁊ vnū altero exceſſiuꝰ ⁊ vētilabat cornua ꝯͣ oriētē ꝯtra occidētē. ꝯͣ aquilonē cōtra meridiē ⁊ oēs beſtie nō poterāt ei reſiſtere. Spūal̓r. ꝑ hancbeſtiā notat̉ morſ vt dictū ē duoenim hꝫ cornua vt ſiꝗs vnū horū ſubterfugit reliquū non euadat: percutit in orientē .ſ. in etate puerili: ⁊ percutit in auſtrali.qꝛ in iuuentute humida ⁊ calida. Et percutit ad aꝗlonē frigidū ⁊ ſicū qꝛ in ſenectute. Et percutit in occidentē qꝛ aliquos vſqꝫ ad decrepitā expectat etatem⁊ illoſ ferit tāto moleſtius qͣꝫtoplures illā p̄cedūt gemitus ⁊ dolores īſperate ſalutis. vn̄ Sen̄. Seīepl̓a. x. Alia inꝗt genera mortis ſpei mixta ſunt. deſinit morbꝰ īcēdiū extinguit̉ mare quoshauxerat eadē hora inſorbet ꝓiecit incolumes gladium mileſab ipſa perituri ceruice reuocatnihil aūt habet qd̓ ſperet quemdecrepitas ducit ad mortē. Sꝫne mortis aculto durius ꝓſter