Humana cōdictio.
vt plurimū exacerbauerūt deū⁊ prouocauerunt eū ad iracundiam ꝓpter quod neſcierunt īuenire viam rectam nec potuetunt intrare terram promiſſionis qui egyptū exierunt tribuſexceptis. Spiritualiter. per filos iſrael de egypto eductos permare rubrū in nube ⁊ igne ſubaudi populū xp̄ianum eductuꝫde tenebris per virtutem paſſionis chriſti fide ⁊ charitate. Igitur errantes multipliciter in d̓ſerto vite pn̄tis q̄ media eſt ītercelū ⁊ infernū errorē ſuū n̄ corrigentes ſed ſemper vlterius ꝓcedentes: in tantum demū ſe inueniunt in ſenectute ꝙ nullatenus adueniēte morte poſſunt ꝑſemitā recte penitētie ad viā reAugdire ⁊ pereūt. vnde Aug. in quodaꝫ libello. Hac animaduerſione percutit̉ peccator: vt ꝗ ſcienſnō facit nec curat ſcire quod rectuꝫ eſt: ⁊ qui benefacere noluitcū potuit: dimittat poſſe dū velitEcce pꝫ ꝙ multiſt̓ vocati paucivero electi. Igitur operandū eſtdebito tēpore quando opera nōſtra deo placere noſcuntur. UnUgo de Ugo de clauſtro anime libr.primo. In illa inquit etate quādo floreſcunt crines: caro niteſcit eburnęa: oculorum gēmisfacie roſea decorat̉ valitudo corporis vires ſubminiſtrat: ⁊ iuuenilis etas lōgioris vite ſpaciuꝫrepromittit. quando viget ratō
viget ⁊ corporis ſenſus viſus ēacutior: auditus ꝓmptiortīceſſus rectior: vultus iocundior.Qui in hac etate ſe domant: ⁊Chriſto ſe ſociant premiū. ideoexpectant.Ic cōparabit̉ viro cōſideranti vultū natiuitatꝭue ī ſpeculo. Iac. pͥmo.Nota quod eſt duplex ſpeculūſcilicet curuum ⁊ rectū ſpeculūnamqꝫ curuum faciem toruamatqꝫ reuerſam oſtendit. Naꝫ facit apparere mentū vbi ſuffum⁊ dexterā vbi ſiniſtra. ſicut ſe ſpeculanti in argēteo cōclearij apparet. Speculū vero rectū reddit ymaginē reſpicientis vt eſt.Spiritualiter. eſt duplex conſideratio ſui. primo quādo ſe cōfiderat ⁊ videt ſanū iuuenē: ylarē: diuitē: alacrem. ⁊ totum floridū. ⁊ talis ꝯſideratio ſpeculocuruo comparatur: quia fac̄ apparere inſtabile firmū corruptibile perpetuū caducū fortē ſiniſtram dextraꝫ. ⁊ īſimū eſt ſupremuꝫ apparere vel videre facit.In hoc ſe aſpiciētes dilectoresvite preſentis ſtatim obliuiſcūtur quales ſint ⁊ cuius cōditionis. Et ideo tāto fortiuſ cōquaſſant cadentes quanto improuiſus ⁊ repentinus eſt eoꝝ caſus.Sen̄. Fortuna vitrea eſt ⁊ ſepe Scrfrangitur dum plus īplendet.Et. pͣsͣ. Uidi impiū ſuperexaltatū. ⁊c. Alterū vero ſpeculū veꝝ