Gratia.
es eſt omniū redēptor ⁊ pater.Ipſe igit̉ gr̄am ſuaꝫ emittit nobis de archa ſue miſericordie.vt in nobis quieſcat ſi nos ſine aquis diluuij inueniat ꝙ ſilubrica eſt anima nr̄a peccatisnō remanebit nobiſcuꝫ. Ergodiſpone aīam tuam ⁊ preparaAug. cor tuū ⁊ gr̄am recipiet. Aug.Non eſt inquit dn̄e abbreuiatamanus tua vt ſaluare nequeatnec grauata auris tua vt nō audiat. ſed ſemꝑ te exhibes pn̄tēſemper te paratum offers. Sime paratu inueneris quocūqꝫiero tu nūqͣꝫ deſeris me niſi prius ego deſeram te. Sed ſcio ꝙpeccata mea diuiſerunt inter te⁊ me. inter tenebras ⁊ luceꝫ: inter imaginē mortis ⁊ vitā: int̓imagine v̓itatis ⁊ vanitatis.GGreſſe ſūt aque largiſime. Nūe. xx. Piſcescnunqͣꝫ de mari intrantdulcē quā niſi prius percipiant aque dulcedinem. Qua guſtata ſtatiꝫ amaritudine marisrelicta intrant dulcē aquam ⁊ibi morāt̉. Spūaliter. pctōr dr̄habitare in mari ꝓpter inquietudinis amaritudinē ꝓprie cōſciētie. Iſa. lvij. Cor impij quaſi mare feruens. Nunqͣꝫ .n. exhoc mari peccator ſurgere valet poſtqͣꝫ ibi ſemel ſubmerſuseſt: niſi diuina gratia ip̄m vioIſi.lenter adduxerit. Iſidor. de ſūmo bono. poſtqͣꝫ inquit pctō ob
ligauimus nos in operibꝰ diaboli: iam nr̄a virtute ſurgere n̄valemus: ſed ſicut nauis fractogubernaculo illuc ducit̉ vbi vēti tempeſtas eam deuoluerit. ſichō diuine gr̄e auxilio ꝑdito nōqd̓ vult agit: ſed qd̓ diaboluſ ꝑſuadet ⁊ niſi valida maus xp̄iipſum inde extraxerit vſqꝫ admortē in peccatoꝝ ſuoꝝ ſordibꝰ⁊ vinculis permanebit: ſed xp̄squi nō vult mortē peccatoꝝ nōdelectat̉ in perditiōe viuentiū:preſto eſt infundere huius gr̄edulcedinē vt peccatorē extrahat a pctōꝝ ſuoꝝ ꝓfundo ſi recta facie verſus ip̄m clamet. Figu. Ezech. xlvij. vbi ꝓpheta ſpi fig.ritu ꝓphetico vidit. Et ecce aq̄egrediebant̉ ſubtus lumē domus ad orientē: ⁊ deſcēdebantin latus dextrū templi ſiue domus faciē habens ad orientē.E pūaliter. xp̄s oriens eſt. vnde cantat eccleſſa. O inꝗt ſplēdor lucis eterne ⁊c̄. Templumv̓o eſt cor noſtrū. Si ergo faciem̄ verſus xp̄m per cordis affectum ponamꝰ cuꝫ ꝓph̓a clamātes. Saluum me fac dn̄e: qm̄ ītrauerunt aque vſqꝫ ad animāmeā. Ipſe emittet manū ſuamde alto ⁊ liberabit nos de hiꝰ ꝓfundis ⁊ amaritudine tempeſtatis. ſentiemus .n. ꝑ limen domus noſtre .i. meditationē ⁊ cōſiderationē cordis: dulcedineꝫgratie ſubintrare ad dexteram